II SA/Łd 172/14

Dnia 24 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 roku przy udziale --- sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami - uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania K. N., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – w dalszej części uzasadnienia jako: k.p.a.), art. 4 ust. 1 i ust. 2, art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 3 pkt 1, 2, 23, 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 1456 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: ustawa), art. 30 e ust. 1-4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. Jak wynika z akt sprawy w toku czynności wyjaśniających ustalono, iż strona jest mężatką i wraz z mężem wychowuje czworo dzieci. Z przedłożonego świadectwa pracy z dnia 28 lutego 2013 r. wynika, iż w okresie od 18 stycznia 2008 r. do 28 lutego 2013 r. strona była zatrudniona i w okresie od 25 grudnia 2010 r. do 28 lutego 2013 r. korzystała z urlopu wychowawczego. Od dnia 15 marca 2013 r. jest zarejestrowana w urzędzie pracy i w okresie od 14 czerwca 2013 r. do 14 września 2013 r. przysługiwało stronie prawo do zasiłku dla bezrobotnych, co potwierdza zaświadczenie urzędu. Z kolei z zaświadczenia urzędu skarbowego z dnia 26 sierpnia 2013 r. wynika, że w roku podatkowym 2012 strona wraz z mężem uzyskała dochód w wysokości 22665zł, składki na ubezpieczenie społeczne odliczone od dochodu wyniosły 3290,40zł. Z zaświadczenia dodatkowo wynika, iż podatnik złożył PIT-39, który nie jest objęty tym dokumentem. W dniu 18 października 2013 r. mąż strony złożył oświadczenie z którego wynika, że w roku kalendarzowym 2012 składki na ubezpieczenie zdrowotne wyniosły 1863,84zł oraz wyjaśnił, iż dochód ze sprzedaży mieszkania została przeznaczony w całości na zakup nowego mieszkania. Nadto w dniu 8 października 2013 r. urząd skarbowy wydał dwa tożsame zaświadczenia o dochodzie członka rodziny podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z których wynika, iż strona i jej mąż w 2012 roku uzyskali dochód w wysokości po 85000zł. Mając powyższe na uwadze organ I instancji wskazał, iż stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 539 zł. W przypadku gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego o kwotę niższą, lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje. Niemniej jednak z dokumentów sprawy wynika, iż w 2012 roku rodzina strony uzyskała dochód w wysokości 187510,76zł, na który składa się dochód z pracy męża w wysokości 1025010,76zł i dochód ze sprzedaży mieszkania 85000zł. Wprawdzie strona oświadczyła, iż cała kwota uzyskana ze sprzedaży mieszkania została przeznaczona na zakup nowego, jednakże art. 3 pkt 23 ustawy nie wymienia zakupu mieszkania jako okoliczności, która jest podstawą do uznania dochodu za utracony. Reasumując dochód rodziny strony w przeliczeniu na osobę wyniósł 2065,32zł, co niewątpliwie potwierdza przekroczenie kryterium dochodowego i stanowi podstawę do rozstrzygnięcia o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na okres zasiłkowy 2013/2014 W terminie prawem przewidzianym K. N. złożyła odwołanie. Wnosząc o pozytywne załatwienie sprawy odwołująca opisała swoją sytuację rodzinną, podkreślając, iż pieniądze ze sprzedaży mieszkania zostały w całości przeznaczone na zakup większego. Podkreśliła, iż w miesiącu listopadzie z uwagi na brak środków musiała się zapożyczać, jeżeli nie otrzyma pomocy to nie będzie miała środków na zwrot. Kończąc dodała, iż mając rodzinę wielodzietną nie jest w stanie podjąć zatrudnienia, gdyż nie ma z kim zostawić dwoje młodszych dzieci. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Przywołując ustalony w sprawie stan faktyczny Kolegium zwróciło uwagę na nieprawidłowe wyliczenie dochodu na osobę w rodzinie, które pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, gdyż przy prawidłowym wyliczeniu nadal dochód rodziny w przeliczeniu na osobę przekracza kryterium dochodowe. Wskazując na matematyczne wyliczenie organ ustalił, iż dochód rodziny strony za 2012 rok, przy uwzględnieniu dochodu utraconego i dochodu uzyskanego, wyniósł 187510,76zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie dało kwotę 2604,32zł, która i tak przekracza kryterium dochodowe o kwotę 2065,32zł. Wskazując na odpowiednie przepisy ustawy Kolegium wyjaśniło, iż warunkiem przyznania prawa do zasiłku rodzinnego na okres od 1 listopada 2013 r. jest spełnienie kryterium wieku dziecka i dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę ustalonego na podstawie dochodu uzyskanego przez rodzinę w 2012 roku przy uwzględnieniu utraty dochodu (art. 3 pkt 23 ustawy) i uzyskania dochodu (art. 3 pkt 24 ustawy). Dochodem rodziny jest m.in. przychód podlegający opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, nadto dane wynikające z zaświadczenia urzędu skarbowego są wiążące dla organów administracji publicznej. Kolegium podkreśliło, iż bezspornym jest, że dzieci strony spełniają kryterium wieku do otrzymania świadczeń rodzinnych, niemniej jednak dochód na jednego członka rodziny wyniósł 2604,32zł miesięcznie, a zatem przekroczył kryterium dochodowe. Ustawodawca zakreślił wyraźnie przesłanki przyznania wnioskowanej pomocy, nie pozostawiając luzu decyzyjnego, organ nie miał zatem możliwości orzec odmiennie. Dodał, iż postępowanie wyjaśniające przeprowadzone w sprawie zostało szczegółowo przeprowadzone i nie budzi zastrzeżeń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi , K. N. powtórzyła argumentację odwołania. Skarżąca dodała, iż w urzędzie skarbowym uzyskała informację, iż w przypadku sprzedaży mieszkania zostanie zwolniona z podatku, tak się jednak nie stało. Oświadczyła, iż decyzja o sprzedaży mieszkania była uzasadniona zarówno stanem mieszkania, które wobec braku środków finansowych zostało zaniedbane, a jednocześnie metraż nie był wystarczający dla sześcioosobowej rodziny. Nadto mieszkania w P. są dużo tańsze i za kwotę ze sprzedaży 170000zł nabyli mieszkanie o 10 m² większe. Strona powtórzyła, iż z uwagi na sprawowanie opieki nad najmłodszymi dziećmi, nie jest w stanie podjąć zatrudnienia, nie może także liczyć na pomoc rodziny, gdyż im również brakuje do pierwszego, nadto matka skarżącej leczy się onkologicznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Po myśli art. 134 §1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja organu II instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, narusza prawo w stopniu opisanym w powołanych wyżej przepisach. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącej K. N. zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. Jak wywieść można z lektury uzasadnienia zaskarżonej decyzji, podstawą do negatywnego rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z odpowiednimi dodatkami było ustalenie, iż dochód rodziny w przeliczeniu na osobę przekracza ustawowe kryterium dochodowe. I wprawdzie organ odwoławczy dostrzegł i usunął wadliwe wyliczenie dochodu rodziny skarżącej dokonane przez organ I instancji, jednakże w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy i tak powielił błąd dotyczący ustalenia tegoż dochodu. Kwestią sporną jest bowiem rozstrzygnięcie, czy do dochodu rodziny strony za 2012 rok należało zaliczyć dochód osiągnięty ze sprzedaży mieszkania, tak jak przyjęły to organy w sytuacji, gdy miał on istotny wpływ na ustalenie miesięcznego dochodu na osobę w rodzinie, i w następstwie którego dyskwalifikuje wnioskodawczynię od uzyskania zasiłku rodzinnego i dodatków. Czy może, mając na uwadze oświadczenie skarżącej, iż środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zostały w całości przeznaczone na zakup innego mieszkania, co było warunkiem zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, środków tych nie należy traktować jako dochodu rodziny dla celów ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego. Odpowiedzi na tak postawione pytania upatrywać należy również w istocie, celu i duchu ustawy o świadczeniach rodzinnych znajdującej swoje umocowanie w ustawie zasadniczej. Niewątpliwie materialnoprawną podstawę rozpoznania niniejszej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, która określa warunki nabywania prawa do tych świadczeń oraz zasady ich ustalania, przyznawania i wypłacania (art. 1 ust. 1), a także wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych. Przepisy tej ustawy mają na celu ukierunkowanie pomocy publicznej organów samorządu terytorialnego na jak najlepszą realizację podstawowych funkcji rodziny: wychowania, nauki i kształcenia dzieci, opieki nad niepełnosprawnymi i niedołężnymi z powodu wieku członkami rodziny, w tym również w tych sytuacjach, gdy rodzina nie jest w stanie wypełnić samodzielnie swoich zadań. Wskazane cele nie mogą być obojętne z punktu widzenia przepisów mających w sprawie zastosowanie. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy, zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do niego przysługuje: rodzicom, jednemu z rodziców lub opiekunowi prawnemu dziecka, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie uczącej się (art. 4 ust. 2). Podkreślić trzeba, iż źródła praw podmiotowych do świadczeń rodzinnych należy poszukiwać w art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny, natomiast rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Aspekt ten pozwala wyodrębnić i odróżnić omawiany rodzaj świadczeń od innych świadczeń z zakresu szeroko rozumianego zabezpieczenia społecznego, w tym świadczeń z pomocy społecznej kierowanych do poszczególnych osób. Przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowią odrębną i wyspecjalizowaną część szeroko rozumianego systemu pomocy społecznej. Stanowisko takie prezentowane jest również przez przedstawicieli doktryny, którzy podkreślają, że społeczno-gospodarcze przeznaczenie świadczeń rodzinnych nie powinno polegać na utrzymywaniu rodzin, lecz raczej na utrzymywaniu dziecka lub dorosłego członka rodziny o niskim dochodzie i wymagającego opieki. Zwraca się jednak uwagę, że świadczenia rodzinne, w przeciwieństwie do świadczeń z pomocy społecznej, mają charakter roszczeniowy i nie są krótkotrwałymi formami wsparcia umożliwiającego przezwyciężenie trudnych sytuacji. Ich konstrukcja i założenia nie odwołują się do zasady pomocniczości ani też do aktywizowania beneficjentów w celu poprawy ich sytuacji życiowej. Są zatem raczej typem trwałej pomocy udzielanej przez państwo z powodu potrzeby ochrony rodziny, wielodzietności i niepełnosprawności (patrz J. Jończyk, Świadczenia rodzinne, [w:] Prawo zabezpieczenia społecznego, Kraków 2006, s.308-311, I. Sierpowska, Ustawa o pomocy społecznej. Komentarz, Warszawa 2007; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Go 283/12; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 listopada 2013 r., sygn.akt II SA/Po 583/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasiłek rodzinny, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy, przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504,00 zł – stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 959) – od dnia 1 listopada 2012 r. do dnia 31 października 2014 r.: wysokość kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, zwanej dalej "ustawą", wynosi 539,00 zł (pkt 1); wysokość kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy, wynosi 623,00 zł (pkt 2). W przypadku gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje (ust. 3). W przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (ust. 4). Jak należy wywieść z przytoczonych norm prawnych kwestią warunkującą przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego jest dochód rodziny w przeliczeniu na osobę. Definicja ustawowa "dochodu", zawarta jest w art. 3 pkt 1 ustawy. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, 30b, 30c i 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: ustawa o podatku dochodowym), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w 2012 roku zbyła mieszkanie i środki uzyskane z tej sprzedaży wykorzystała na zakup innego mieszkania. Z tego względu zwrócić trzeba uwagę na zapis art. 30e ustawy o podatku dochodowym, który wskazuje m.in., że po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym wykazać dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i obliczyć należny podatek od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 lub wykazać dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 (art. 30e ust. 4). W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę (art. 30 e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym). Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 30e (...), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydany na własne cele mieszkaniowe (...). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, przypomnieć trzeba, iż w aktach administracyjnych sprawy znajdują się dwa tożsame zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 8 października 2013 r., z których wynika, że w roku podatkowym 2012 dochód skarżącej oraz męża strony wyniósł po 85000zł, podatek należny wyniósł 0,00zł, składki na ubezpieczenie społeczne odliczone od dochodu wyniosły 0,00zł. I co ważne w obu zaświadczeniach znajduje się zapis, iż kwota dochodu zwolnionego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wynosi 85000zł. Zgodnie z tą normą prawną wolne od podatku dochodowego są bowiem dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Analizując przedłożone do akt zaświadczenia organ administracji publicznej doliczył do dochodu rodziny skarżącej, kwotę 170000zł uzyskaną ze sprzedaży mieszkania. Organ miał na uwadze, iż jak stanowi art. 3 pkt 1 lit. a ustawy, dochód to przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym. Niemniej jednak, zdaniem składu orzekającego, odczytując przywołane normy prawne należy zwrócić uwagę na to, że sformułowanie "przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. (..) 30 e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych", użyte w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych należy odczytywać mając na uwadze treść całego przepisu art. 30e ustawy o podatku dochodowym. Wynika z niego brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości w przypadku przeznaczenia przychodu z tego tytułu na cele mieszkaniowe w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Warunek ten w realiach rozpoznawanej sprawy bez wątpienia został spełniony. Przypomnieć przy tym należy, że "dochód", o jakim mowa w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy, to przychód pomniejszony o "należny" podatek dochodowy. Przedstawione stawisko znajduje oparcie w dotychczasowych orzeczeniach sądow administracyjnych (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 681/13; wyrok WSA w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn.akt II SA/Łd 87/14 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając przedstawioną wykładnię przepisów art. 3 pkt 1 lit. a ustawy i art. 30e ustawy o podatku dochodowym, stwierdzić trzeba, iż organy administracji obu instancji pominęły ten aspekt i przyjęły inne rozumienie wskazanych norm prawnych skutkiem czego błędnie odczytały przedłożone zaświadczenia wystawionego przez urząd skarbowy. W następstwie niewłaściwie wyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności, nieprawidłowo doliczono do dochodu rodziny przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania, co skutkowało przekroczeniem kryterium dochodowego na osobę w rodzinie i odmową przyznania zasiłku rodzinnego z odpowiednimi dodatkami. Rozpoznając sprawę ponownie, organy administracji zobligowane będą uwzględniając przedstawioną ocenę prawną, prawidłowo ustalić dochód na osobę w rodzinie, a tym samym wydać rozstrzygnięcie, które będzie odpowiadało przepisom prawa materialnego interpretowanym zgodnie z konstytucją, ale także przepisom formalnym, a motywy rozstrzygnięcia odzwierciedlić w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu, tak jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit c. w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. d.j.