II OSK 2083/18

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2019-08-20

Skład orzekający: Zofia Flasińska, Zdzisław Kostka, Anna Żak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka posiadająca służebność przejazdu i przechodu przez nieruchomość, na której ma być realizowana inwestycja budowlana, ma interes prawny do żądania stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli służebność ta została później zniesiona?
Ratio decidendi
Spółka posiadająca służebność przejazdu i przechodu przez nieruchomość, na której realizowana jest inwestycja, ma interes prawny do żądania stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ decyzja ta może ograniczać jej uprawnienia wynikające ze służebności. Nawet jeśli służebność została później zniesiona, sąd pierwszej instancji prawidłowo uchylił decyzje organów, nakazując ponowne wyjaśnienie kwestii interesu prawnego spółki w kontekście nowych okoliczności.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty D. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę hali wysokiego składowania. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów dotyczących stron postępowania (art. 28 k.p.a., art. 50 p.p.s.a.) oraz przepisów Prawa budowlanego i Prawa wodnego w zakresie wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Spółka podnosiła, że wnioskodawca nie miał legitymacji do żądania stwierdzenia nieważności decyzji, a także że pozwolenie wodnoprawne zostało prawidłowo załączone do projektu budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II OSK 2083 /18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędzia del. NSA Anna Żak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2018r. sygn. akt VII SA/Wa 1242 /17 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną. II OSK 2083/18 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lutego 2018r. w sprawie VII SA/Wa 1242/17, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [....] sp. z o.o. w P.[...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] marca 2017 r., którą uchylono decyzję Wojewody K.[...] z [...] września 2016r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty D.[...] z dnia [...] stycznia 2016r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o.o. pozwolenia na budowę hali wysokiego składowania na działkach nr ew. [...] w [...] gm. D.[...] i odmówiono stwierdzenia nieważności w/w decyzji Starosty D.[...] : uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji (pkt I) i zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej [...] sp. z o.o. w P.[...] kwotę 680 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt II). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] sp. z o.o. w D.[...] zarzucając naruszenie: - art.28 k.p.a. oraz art.50 p.p.s.a. poprzez uznanie za stronę postępowania [...] sp. z o.o. w P.[...] i rozpoznanie jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty D.[...], jak również rozpoznanie skargi złożonej przez tę Spółkę na decyzję GINB z [...] marca 2017r.; - art.61a ust.1 k.p.a. przez brak odmowy wszczęcia postępowania ewentualnie brak jego umorzenia, pomimo wykazania braku legitymacji prawnej do występowania w nim przez [...] sp. z o.o.; - art. 33 ust.2 pkt 1 oraz art.35 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. w zw. z art. 37 i art.122 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo wodne przez oczywiście błędne przyjęcie, że do projektu budowlanego nie załączono wymaganego przez ustawę pozwolenia wodnoprawnego. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając skargę kasacyjną wskazano, że fakt posiadania służebności przejazdu przez [...] sp. z o. na nieruchomości objętej inwestycją , będącej w wieczystym użytkowaniu skarżącego, nie może być źródłem interesu prawnego do występowania w postępowaniu nieważnościowym. Służebność jest prawem rzeczowym, którego treść , wykonywanie i ochrona są poddane reżimowi prawa cywilnego, a ograniczenia wynikające z tego prawa wiążą się z kwestią dostępności do drogi, a nie określonym rodzajem zagospodarowania nieruchomości władnącej. Zdaniem skarżącego rozważania te "zresztą tracą już całkowicie znaczenie, albowiem służebność ustanowiona na rzecz [...] sp. z o.o. została zniesiona". Wynika to z wyroku Sądu Okręgowego w R.[...] z dnia [...] kwietnia 2018r. w sprawie [...]. Z tego względu nie powinny być przedmiotem rozpoznania składane przez nią wnioski i skarga od decyzji GINB-u. W ocenie skarżącego w przypadku inwestycji, której dotyczy pozwolenie na budowę będące przedmiotem tego postępowania, nie nastąpiło żadne szczególne korzystanie z wód powodujące konieczność uzyskiwania nowego obok już posiadanego pozwolenia wodnoprawnego. Wskazał, że powierzchnia dachu projektowanej hali magazynowej nie zwiększyła ilości odprowadzanych wód opadowo-roztopowych, gdyż zastąpiła jedynie dotychczasową taką samą powierzchnię szczelnego, utwardzonego placu. Skarżący wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedłożył pozwolenie wodnoprawne z [...] sierpnia 2011r., którego termin ważności upływa w 2021r. Warunki tego pozwolenia odpowiadają warunkom ,które zostały przewidziane w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym. Z tego powodu zdaniem skarżącego wadliwe jest stanowisko Sądu I instancji, że w sprawie mogło dojść do naruszenia art.35 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z zm.-p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej wniosek (uchylenie zaskarżonego wyroku) i podstawy (wskazane naruszenia przepisów prawa). Rozpoznając w tak określonych granicach sprawę Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie jest zasadna. Nie jest uzasadniony pierwszy zarzut kasacyjny, w którym podnosi się naruszenie w niniejszej sprawie art.28 k.p.a. oraz art.50 p.p.s.a. poprzez uznanie za stronę postępowania [...] sp. z o.o. w P.[...] i rozpoznanie jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty D.[...] z dnia [...] stycznia 2016r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o.o. pozwolenia na budowę hali wysokiego składowania na działkach nr ew. [...] w P.[...] gm. D.[...] i Starosty D.[...], jak również rozpoznanie przez Sąd pierwszej instancji skargi złożonej przez tę Spółkę na decyzję GINB z [...] marca 2017r. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że sprawy o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę są wprawdzie prowadzone w ramach nadzwyczajnych postępowań administracyjnych , lecz nie zmienia to ich zasadniczego przedmiotu czyli udzielenia pozwolenia na budowę, dlatego i w tym nadzwyczajnym trybie krąg stron ustalany jest na podstawie art. 28 ust.2 ustawy Prawo budowlane stanowiący, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu ( tak w wyrokach NSA z dnia : 27 marca 2012r. II OSK 40/11, 25 kwietnia 2014r., II OSK 2872/12, 18 kwietnia 2014r. II OSK 2837/12 – publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się także, że nie można wykluczyć stosowania art. 28 k.p.a. przy ocenie legitymacji do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Może być przecież tak, że rażące naruszenie prawa wynikać będzie z faktu, iż określone postanowienia decyzji o pozwoleniu na budowę ingerować będą w prawa podmiotów, które w żaden sposób nie zmieszczą się w kategorii określonej przy użyciu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Wówczas legitymacji tych podmiotów do żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie da się uzasadnić poprzez odwołanie do art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego (tak w wyroku NSA z dnia 16 października 2014r.,sygn.akt II OSK 958/13 publ.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że w rozpoznawanej sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę legitymację do żądania wszczęcia takiego postępowania można oceniać na podstawie art. 28 k.p.a., tak jak podnosi się to w zarzucie kasacyjnym. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Nie jest sporne w sprawie, że na rzecz [...] sp. z o.o. w P.[...] postanowieniem Sądu Rejonowego w D.[...] z dnia [...] grudnia 2012r. w sprawie sygn. akt [...] została ustanowiona służebność przejazdu i przechodu szlakiem o szerokości [...]m biegnącym przez działki objęte decyzją o pozwoleniu na budowę przedmiotowej hali wysokiego składowania. Spółka ta w skardze do Sądu pierwszej instancji podnosiła, że usytuowanie planowanej hali wysokiego składowania uniemożliwi jej korzystanie z prawa służebności przejazdu do nieruchomości, do której przysługuje jej prawo wieczystego użytkowania. Wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę kasacyjną możliwość ochrony służebności gruntowej w oparciu o przepisy prawa cywilnego nie może wykluczyć udziału właściciela nieruchomości władnącej, jako strony w niniejszym postępowaniu. Służebność drogi koniecznej wiąże się z uprawnieniem do władania nieruchomością w oznaczonym zakresie, a zatem uprawniony nie może być pozbawiony tego władztwa. Odpowiednie stosowanie przepisów o ochronie własności, mające także zastosowanie do prawa wieczystego użytkowania, umożliwia mu skorzystanie z ochrony przewidzianej w art. 222 w związku z art. 251 k.c. Skoro ustanowienie służebności przechodu i przejazdu ma zapewnić właściwe korzystanie ze wskazanej nieruchomości, to nie można wskutek decyzji o pozwoleniu na budowę niweczyć, czy też nawet ograniczać tych uprawnień właścicielskich. W wyniku takich działań doszłoby do nieuprawnionej ingerencji w sposób korzystania z nieruchomości sąsiedniej (władnącej), w tym na możliwość jej dalszego zagospodarowania. W tym przypadku interes prawny [...] sp. z o.o w rozumieniu art. 28 k.p.a., wynika z norm, które gwarantują prawo korzystania z przedmiotu służebności gruntowej i jego ochronę tak jak prawa własności t.j. z art.140k.c. w zw. z art.251 k.c. i art.222 k.c. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się także, że przez ograniczenie możliwości zagospodarowania działki sąsiedniej należy rozumieć również utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem (np. wyroki NSA: z 28 marca 2007r.,sygn.akt II OSK 208/06, z 26 czerwca 2012r., sygn. akt 1613/11, z 29 lipca 2014r., sygn. akt II OSK 397/13, z 6 sierpnia 2019r., sygn. akt II OSK 2168/19 - wszystkie publikowane na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). To wszystko oznacza, wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiły przesłanki do uznania, że w świetle art.28 k.p.a. [...] sp. z o.o. miała interes prawny w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, a tym samym miała legitymację w myśl art.50 § 1 p.p.s.a. do wniesienia skargi na decyzję GINB odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę do sądu administracyjnego, ponieważ zarówno w dacie złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, jak i w dacie wniesienia w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego przysługiwało jej prawo służebności przejazdu i przechodu ustanowione na działkach objętych kwestionowaną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę hali wysokiego składowania. Taki stan rzeczy uległ jednak zmianie po wydaniu w dniu [...] lutego 2018r. zaskarżonego wyroku, ponieważ z przedłożonej do skargi kasacyjnej kserokopii wyroku Sądu Okręgowego w R.[...] z dnia [...] kwietnia 2018r. w sprawie sygn. akt [...] wynika, że została oddalona apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w D.[...] z dnia [...] marca 2017r. w sprawie [...] znoszącego ustanowioną na rzecz [...] sp. z o.o. w/w służebność. Ma rację wobec tego Sąd pierwszej instancji, który w sytuacji uchylenia decyzji obu organów (w dacie orzekania dysponował nieprawomocnym wyrokiem SR w D.[...] znoszącym służebność), że przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, czy [...] sp. z o.o. posiada nadal interes prawny w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty D.[...]. Zauważyć tylko należy, że wobec uchylenia przez Sąd pierwszej instancji decyzji obu orzekających w tej sprawie organów, oceny tej dokona najpierw organ I instancji czyli Wojewoda P.[...], a nie organ odwoławczy jak wskazał to Sąd pierwszej instancji. Kolejna podstawa kasacyjna dotyczy naruszenia art. 33 ust.2 pkt 1 oraz art.35 ust.1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. w zw. z art. 37 i art.122 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo wodne przez błędne uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że do projektu budowlanego nie załączono wymaganego przez ustawę pozwolenia wodnoprawnego, tymczasem do projektu budowlanego dołączono pozwolenie wodnoprawne z 2011r. ważne do 2021r., którego warunki "odpowiadają warunkom, które zostały przewidziane w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym". Odnosząc się do tego zarzutu stwierdzić należy, że jest on także nieuzasadniony. Sąd pierwszej instancji uchylając zaskarżoną decyzję stwierdził, że skoro decyzją z dnia [...] stycznia 2016r. Starosta D.[...] udzielił pozwolenia na budowę hali wysokiego składowania na działkach nr ew. [...], to inwestor właśnie dla tej inwestycji zobligowany był przedstawić pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód. Tymczasem, jak wskazał Sąd pierwszej instancji, z akt sprawy wynika, że do dokumentacji projektowej została załączona decyzja Starosty D.[...] z [...] sierpnia 2011r. udzielająca [...] Sp. z o.o. z siedziba w Ł.[...] (przeniesiona na rzecz [...] Sp. z o.o. decyzją z [...] sierpnia 2012r.) udzielająca pozwolenia wodnoprawnego wprawdzie na tożsamych działkach, jednak dla innej inwestycji pn. hala magazynowa z zapleczem socjalno- biurowym, na którą zostało udzielone pozwolenie budowlane decyzją z [...] listopada 2005r. nr [...], zmienione decyzją z [...] lipca 2007r. w zakresie lokalizacji zrzutu wód opadowych na działkach [...] w P.[...]. Sąd pierwszej instancji wskazał, że powyższe ustalenia stanowiły podstawę stwierdzenia nieważności decyzji Starosty D.[...] przez organ I instancji, natomiast z uzasadnienia zaskarżonej decyzji GINB wynika, że organ II instancji całkowicie pominął przedstawione stanowisko, skupiając się wyłącznie na tym, że decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego z [...] sierpnia 2011 r. jest ważna do [...] sierpnia 2021 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że organ odwoławczy, z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. nie poddał ocenie kluczowej w niniejszej sprawie kwestii, czy w postępowaniu zwyczajnym nie doszło do rażącego - w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. - naruszenia art. 35 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z tym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji należy się zgodzić. Z art.35 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W świetle cytowanego przepisu ma rację Sąd pierwszej instancji, że to dla konkretnego projektu budowlanego, a więc dla konkretnej planowanej inwestycji inwestor powinien przedstawić wymagane przez przepisy prawa pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód. Nie jest w sprawie kwestionowane, że takiego pozwolenia wodnoprawnego starając się o uzyskanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej hali wysokiego składowania inwestor nie przedłożył. Jak wynika z akt sprawy pozwolenie wodnoprawne z [...] sierpnia 2011r. dotyczyło ustalenia warunków wprowadzenia wód opadowo-roztopowych do ziemi z działek ew. nr [...], na których zlokalizowano halę magazynową z zapleczem socjalno-biurowym zrealizowaną na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] listopada 2005r., zmienionej decyzją z [...] lipca 2007r., a więc dotyczyło ono innego obiektu budowlanego. To pozwolenie wodnoprawne określa m.in. obowiązującą ilość odprowadzanych wód opadowo-roztopowych oraz stanowi, że wody opadowo-roztopowe odprowadzane do odbiornika mogą pochodzić tylko z określonych (w m.kw.) powierzchni dachów i powierzchni utwardzonych. Podkreślić w tym miejscu należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nowym postępowaniem od postępowania zwykłego. O ile w postępowaniu zwykłym rozpoznaje się i rozstrzyga sprawę indywidualną w formie decyzji, to przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności jest ustalenie czy decyzja wydana w postępowaniu zwykłym została wydana z kwalifikowanym naruszeniem prawa, którego rodzaje wylicza enumeratywnie art. 156 § 1 K.p.a. Ta odrębność postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma znaczenie dla oceny, czy rozpoznawanej sprawie doszło do rażącego naruszenia art.35 ust.1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w świetle twierdzeń skarżącego kasacyjnie, że powyższe pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód z 2011r., dotyczące tego samego terenu inwestycyjnego określa takie warunki odprowadzania wód opadowo-roztopowych, że mogą one służyć także przedmiotowej hali wysokiego składowania. Oceny takiej można będzie jednak dokonać, jeśli ponownie rozpoznając sprawę organy dojdą do przekonania, że [...] sp. o.o. posiada w dalszym ciągu interes prawny w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty D.[...] dnia [...] stycznia 2016r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] sp. z o.o. w D.[...] pozwolenia na budowę hali wysokiego składowania. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie opiera się na usprawiedliwionych podstawach i w związku z tym oddalił ją na podstawie art. 184 p.p.s.a. Miał przy tym na uwadze, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. NSA rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania oraz że w myśl art. 193 zdanie ostatnie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną może zawierać jedynie ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Wobec tego, że skarżący w skardze kasacyjnej zrzekł się rozprawy, a organ administracji w terminie czternastu dni od dnia doręczenia mu odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądał przeprowadzenia rozprawy, NSA – na podstawie art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. – skargę kasacyjną rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło