III SA/Łd 350/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości wynagrodzenia Wójta postanawia odrzucić skargę R.T. III SA/Łd 350/18 Uzasadnienie W dniu 27 lutego 2018 r. Rada Gminy Mokrsko podjęła uchwałę Nr XLII/225/18 w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta, działając w oparciu o art. 18 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 902 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 1768 ze zm.). W § 1 uchwały Rada Gminy ustaliła dla Wójta Gminy wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 4.200 zł, dodatek stażowy 20% wynagrodzenia zasadniczego, w wysokości 840 zł, dodatek funkcyjny w kwocie 1.500 zł, dodatek specjalny w wysokości 1.140 zł. Zgodnie z § 3 uchwały, jej wykonanie powierzono Przewodniczącemu Rady Gminy Mokrsko. Według § 4 uchwała weszła w życie z dniem podjęcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi T. K. – wójt Gminy Mokrsko - wskazał, iż wnosi o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie prawa materialnego, w szczególności przepisów ustawy o pracownikach oraz przepisów Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zarówno z treści art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a., jak i z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała w sprawie z zakresu administracji publicznej. Kwestią kluczową w niniejszej sprawie jest zatem rozstrzygnięcie, czy zaskarżona uchwała stanowi akt z zakresu administracji publicznej. W ocenie Sądu, kwestionowana uchwała, którą ustalono wynagrodzenie wójta, dotyczy sprawy prywatnoprawnej, tj. relacji pracodawca – pracownik, zatem nie jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. Została podjęta w zakresie stosunku prawa pracy pracownika samorządowego nawiązanego na podstawie wyboru. Przesądza o tym art. 8 ustawy o pracownikach samorządowych. Zgodnie z tym przepisem pracodawcą wójta jest urząd gminy (ust. 1), zaś czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności - wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy, w drodze uchwały (ust. 2). Stosownie do treści art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy. Bez wątpienia wynagrodzenie stanowi kwestię związaną ze stosunkiem pracy, zatem do rozstrzygnięcia sporu w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny. Okoliczność ta wyłącza właściwość sądów administracyjnych do rozpoznawania tej kategorii spraw (por. w tym względzie m.in. postanowienia NSA: z 11 marca 2014 r., II OSK 547/14, z 19 września 2013 r., II OSK 1496/13 oraz postanowienie WSA w Lublinie z 29 marca 2017 r., II SA/Lu 184/17; WSA w Bydgoszczy z 8 kwietnia 2014 r., II SA/Bd 264/14; WSA w Rzeszowie z 4 października 2013 r., II SA/Rz 876/13; WSA w Gliwicach z 13 grudnia 2013 r., IV SA/Gl 1277/13). Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie wynagrodzenia burmistrza skutkuje odrzuceniem przedmiotowej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. R.T.