III SA/Gd 143/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 1 września 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta [...] z dnia 9 czerwca 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania A. M. zasiłku okresowego. Decyzja została doręczona stronie w dniu 22 września 2016 r. i zawierała prawidłowe oraz kompletne pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu. W dniu 6 października 2016 r. A. M. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o sprostowanie zawartego w decyzji pouczenia co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło sprostowania pouczenia zawartego w decyzji z dnia 1 września 2016 r. nr [...]. Kolegium wskazało na brak podstaw do uwzględnienia żądania wnioskodawcy, ponieważ decyzja zawierała jasne pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, w zrozumiały sposób informując, zarówno o terminie, jak i sposobie wniesienia skargi oraz o organie, który jest właściwy do jej rozpoznania. A. M. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 2016 r. nr [...] w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 16 stycznia 2017 r. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2017 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 157/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2017 r. (sygn. akt I OZ 1103/17). Odpis postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny został skarżącemu skutecznie doręczony w dniu 1 sierpnia 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 50 akt sprawy o sygnaturze III SA/Gd 157/17). W dniu 29 czerwca 2017 r. skarżący po raz drugi wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyżej wskazaną decyzję Kolegium. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2017 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 590/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na to postanowienie zostało następnie oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2017 r. (sygn. akt I OZ 1524/17). Odpis postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny został skarżącemu skutecznie doręczony w dniu 17 stycznia 2018 r. (potwierdzenie odbioru – k. 51 akt sprawy o sygnaturze III SA/Gd 590/17). W dniu 24 stycznia 2018 r. skarżący po raz trzeci wniósł skargę na powyżej wskazaną decyzję organu odwoławczego. Wraz ze skargą został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie mógł wnieść skargi na decyzję organu odwoławczego w terminie (upływającym 24 października 2016 r.) z uwagi na doznanie silnego ataku padaczkowego z całkowitą utratą świadomości. Ponadto skarżący podniósł, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to jest od dnia 17 stycznia 2018 r., kiedy to doręczono skarżącemu odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2017 r. (sygn. akt I OZ 1524/17). Postanowieniem z dnia 9 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd wskazał, że nie można podzielić stanowiska skarżącego, w świetle którego dopiero postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2017 r. (sygn. akt I OZ 1524/17) przesądziło kwestię uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. W ocenie Sądu kwestia ta została przesądzona wcześniejszym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym w dniu 6 lipca 2017 r. (sygn. akt I OZ 1103/17). W dacie doręczenia tego postanowienia, to jest w dniu 1 sierpnia 2017 r., skarżący powziął bowiem wiadomość, że uchybił terminowi na wniesienie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. Zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydane w dniu 9 marca 2018 r. zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2018 r. (sygn. akt I OZ 440/18). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W realiach rozpatrywanej sprawy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został przez sąd pierwszej instancji odrzucony, a wydane w tej materii postanowienie nie zostało przez skarżącego skutecznie podważone. Okoliczność wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia (co w realiach rozpatrywanej sprawy jest bezsprzeczne) jak i fakt prawomocnego odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi obligują Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 punkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 punkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.