II SA/Bk 241/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...], znak: [...], Prezydent Miasta B. zatwierdził projekt budowlany i udzielił O. Sp. z o.o. z siedzibą w W., pozwolenia na budowę wielofunkcyjnego zespołu handlowo-usługowego w skład którego wchodzi: budynek handlowo — usługowy (o powierzchni zabudowy: 25.531,80 m2, kubaturze: 29908,1 m5) z wewnętrzną instalacją gazową, płytą parkingową, jednopoziomowym garażem nadziemnym, wiata, siedem murów oporowych, dwa ekrany ochronne, dwa zbiorniki pożarowe, trzy stróżówki oraz zagospodarowanie terenu, wewnętrzny układ komunikacyjny z miejscami postojowymi (305 szt. + 9 szt.) infrastruktura techniczna tj.: doziemna instalacja kanalizacji deszczowej z dwoma zbiornikami retencyjnymi wody deszczowej, doziemna instalacja elektryczna oświetleniowa, doziemna instalacja hydrantowa - na częściach działek nr ewidencyjnych.: [...] obręb [...]w B. położonych przy ul. [...] (w granicach inwestycji oznaczonej w projekcie zagospodarowania terenu linią koloru pomarańczowego oraz literami: A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M. N, O, P, R, S, A). Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2017 r. Pismem z dnia [...] października 2017 r. D. C., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zwrócił się do Prezydenta Miasta B. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną ww. decyzją oraz o wstrzymanie wykonania tej decyzji na zasadzie art. 152 § 1 k.p.a., ze względu na duże prawdopodobieństwo jej uchylenia we wznowionym postępowaniu. W uzasadnieniu wniosku o wznowienie postępowania, D. C. wskazał, że organ I instancji ustalając obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji, pominął działki o nr ewidencyjnych [...], których jest on właścicielem, co skutkowało brakiem przyznania mu statusu strony w postępowaniu zakończonym ww. decyzją. W jego ocenie został on pozbawiony przymiotu strony z uwagi na fakt, że inwestycja została podzielona na etap realizacji obiektu handlowo-usługowego oraz budowę drogi obsługującej inwestycję. Zdaniem wnioskodawcy organ powinien mieć na względzie, że planowana inwestycja, jako całość, tj. budynek wraz z całą infrastrukturą (również drogową), będzie bezpośrednio graniczyła z jego działkami co niewątpliwie będzie miało wpływ na korzystanie przez niego ze stanowiącej jego własność nieruchomości. Wnioskodawca wskazał, że o rozstrzygnięciu zawartym w przedmiotowej decyzji dowiedział się w dniu [...] października 2017 r. podczas wizyty w Urzędzie Miejskim w B. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...], Prezydent Miasta B. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., Nr [...] znak: [...]. Z kolei postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...], organ I instancji odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia [...] lipca 2017 r., Nr [...], znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., co skutkowało odmową wznowienia postępowania. Zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2017 r., znak: [...], wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną ww. decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., wniósł D. C.. Zarzucił w nim błędną wykładnię przepisów oraz ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że wnioskodawca przekroczył miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. W jego ocenie organ I instancji dokonał niewłaściwej analizy stanu faktycznego, w szczególności zaś błędnie przyjął, że wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia [...] września 2017 r., świadczył o tym, że strona już w momencie jego składania wiedziała o treści decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. Wojewoda P. postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W jego uzasadnieniu wskazał, że rozpatrując przedmiotową sprawę, nie dopatrzył się naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Wskazał przy tym, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją jest dwuetapowe. W pierwszym etapie, tzw. postępowaniu wstępnym, organ bada właściwość organu oraz formalne podstawy wznowienia, tj. czy decyzja, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania jest ostateczna, czy wniosek pochodzi od strony, czy powołuje ona podstawy wznowienia wymienione w art. 145 § l k.p.a. oraz czy zachowany został termin przewidziany na złożenie podania o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Na tym etapie nie rozstrzyga się zasadności podstaw wznowienia. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że dopiero jednoczesne spełnienie powyższych przesłanek, umożliwia przejście do drugiego etapu i przeprowadzenie postępowania co do przyczyn wznowienia oraz rozstrzygnięcie istoty sprawy. Organ przytoczył ponadto brzmienie art. 148 § 1 i 2 k.p.a. oraz podkreślił, że bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, tj. powzięła wiadomość o jej istnieniu i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Organ odwoławczy powołał się przy tym na wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1267/12, w którym wskazano, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. W tym wypadku chodzi tylko o informację o wydaniu takiej decyzji, bez konieczności zapoznania się z jej treścią przez stronę zainteresowaną. Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy, organ odwoławczy wskazał, że z akt postępowania administracyjnego wynika, że o wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. wnioskodawca miał wiedzę już w dniu [...] września 2017 r., w której to dacie skierował do organu I instancji wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udostępnienie akt sprawy dot. decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zespołu handlowo-usługowego, z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, na nieruchomości położonej w B. w rejonie ulic: [...] na działkach nr ewid. gr. [...]- obręb [...] wraz z projektem budowlanym i wszystkimi złącznikami. O tym, że w ww. dacie wnioskodawca wiedział o wydanej decyzji świadczy, w ocenie organu II instancji, fakt, że w powyższym wniosku D. C. zawarł w sposób jednoznaczny informacje pozwalające zidentyfikować decyzję o pozwoleniu na budowę, i to w stopniu dającym możliwość na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Przede wszystkim zaś zwrócił się do właściwego organu który wydał decyzję, wskazał jakie było jej rozstrzygnięcie oraz podał nazwę inwestycji której dotyczy wraz z wykazaniem działek, na których ma być ona zrealizowana. Tym samym organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji, że o wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...], wnioskodawca wiedział już w dniu sporządzania pisma datowanego na [...] września 2017 r. , a zatem od tej daty rozpoczął bieg jednomiesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. Termin ten upłynął zaś dnia [...] października 2017 r., w związku z czym złożony przez wnioskodawcę w dniu [...] października 2018 r. wniosek o wznowienie postępowania, został złożony po terminie, a zatem w sprawie nie została spełniona przesłanka zachowania jednomiesięcznego terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Organ II instancji podkreślił, że wobec złożenia przez wnioskodawcę ww. wniosku w trybie postępowania o udzielenie informacji publicznej, wyklucza możliwość uznania (jak chciałby tego wnioskodawca), że o przedmiotowej decyzji dowiedział się on w dniu [...] października 2018 r. podczas wizyty w Urzędzie Miejskim w B., w trakcie której zapoznał się on z udostępnionym mu na jego wniosek rozstrzygnięciem. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ odwoławczy powołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych, konstatując, że informacja o wydanej decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, nie musi pochodzić od organu ją wydającego. Nie jest przy tym konieczne, aby strona znała dokładną treść rozstrzygnięcia, wystarczające jest bowiem aby posiadała wiedzę o tym, czego dana decyzja dotyczy. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że wbrew twierdzeniu wnioskodawcy zawartemu w zażaleniu, powołanie w piśmie o udzielenie informacji publicznej innego znaku sprawy (tutaj dot. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach), nie świadczy o braku wiedzy o wydaniu decyzji i pozytywnie udzielonym pozwoleniu na budowę. Treść wystosowanego przez wnioskodawcę żądania wskazuje bowiem bezsprzecznie, że miał on wówczas świadomość, że postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zostało zakończone decyzją pozytywną, tym bardziej, że zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę nie są elementami sentencji decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Skargę na ww. postanowienie do tut. Sądu administracyjnego wniósł D. C., zarzucając mu naruszenie: 1) art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 149 § 3 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że wnioskodawca przekroczył miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania; 2) art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwą analizę stanu faktycznego, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że wniosek o dostęp do informacji publicznej z dnia [...] września 2017 r. świadczy o tym, że strona już w momencie jego składania wiedziała o decyzji. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej oraz w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd, z punktu widzenia kryterium legalności, jest zaskarżone postanowienie Wojewody P. z dnia [...] lutego 2018 r., które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2017 r., odmawiające wznowienia postępowania zakończonego własną decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2017 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą O. Sp. z o.o. z siedzibą w W., pozwolenia na budowę wielofunkcyjnego zespołu handlowo-usługowego, szczegółowo opisanego w części wstępnej niniejszego uzasadnienia. W wyniku dokonanej kontroli, Sąd doszedł do wniosku, że w zaistniałym stanie faktycznym nie doszło do naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa procesowego. Organy obu instancji ustaliły bowiem w sposób prawidłowy okoliczności faktyczne istotne z punktu widzenia możliwości wznowienia wnioskowanego postępowania, zastosowały właściwą podstawę prawną, którą należycie zinterpretowały, a także wyczerpująco uzasadniły wydane rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, stanowisko organów jest zasadne i zostało oparte o prawidłowo ustalony stan faktyczny, zatem brak jest podstaw, aby uznać, że zapadło ono z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Przepisy powyższe nakazują organom wyjaśnienie kwestii istotnych w sprawie, po uprzednim wyczerpującym zebraniu materiału dowodowego oraz dokonaniu jego szczegółowej oceny. W ocenie Sądu, organy prowadzące rzeczone postępowanie administracyjne, wymogom tym zadośćuczyniły. Wyjaśniły bowiem na podstawie jakich okoliczności i dlaczego przyjęły datę początkową biegu miesięcznego terminu przewidzianego na wystąpienie z wnioskiem o wznowienie postępowania, na [...] września 2017 r. oraz szczegółowo uargumentowały z jakich względów nie można przyjąć za początek biegu tego terminu dnia [...] października 2017 r., postulowanego przez skarżącego. Przytoczyły w tym względzie przepisy prawa oraz dokonały ich prawidłowej interpretacji. Ponadto organy zgromadziły i przeanalizowały materiał dowodowy wystarczający i konieczny do wydania zapadłych rozstrzygnięć. Przechodząc z kolei do oceny drugiego z podniesionych zarzutów, wskazać należy, że w świetle art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie budzi wątpliwości, że za dzień dowiedzenia się o decyzji uznać należy dzień, w którym strona powzięła wiadomość o jej istnieniu, przy czym elementami tej wiedzy - niezależnie od źródła, z którego ona pochodzi - jest po pierwsze fakt wydania decyzji a po drugie przedmiot objętego nią rozstrzygnięcia (por. m.in.: wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 511/14, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: www.cbois.nsa.gov.pl, zwanej dalej: "CBOSA"). W wyroku z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OSK 674/13 (CBOSA), NSA precyzyjnie wyjaśnił, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć jako uzyskanie informacji pozwalających zidentyfikować decyzję, której stronie nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi tu więc o takie dane jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. W odniesieniu natomiast do tej ostatniej informacji, zauważyć należy, że wystarczające jest posiadanie informacji o tym, czego dana decyzja dotyczy. Słusznie zatem organy rozpoznające sprawę w obu instancjach uznały, że skarżący już w dniu formułowania wniosku o udzielenie informacji publicznej posiadał wiedzę co do rodzaju decyzji oraz objętego nią rozstrzygnięcia i to w stopniu pozwalającym mu na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Jak wskazują organy obu instancji, świadczy o tym szczegółowe sformułowanie przedmiotowego wniosku zawierające informację o rodzaju zapadłego rozstrzygnięcia oraz objętego nim przedmiotu postępowania. Nie zasługuje zatem na aprobatę argumentacja skarżącego, jakoby występując z wnioskiem z dnia [...] września 2017 r. ubiegał się on o udzielenie informacji, czy i w jakim zakresie została wydana decyzja kończąca postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę rzeczonego obiektu. Takiemu stanowisku wyraźnie przeczy treść sformułowanego przez wnioskodawcę żądania w dniu [...] września 2017 r. oraz zakres zawartych w nim informacji, w których posiadaniu wnioskodawca był w ww. dacie. Słusznie przy tym w sprawie dostrzeżono, że powołanie w piśmie innego znaku sprawy nie świadczy o braku wiedzy o wydaniu decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie: powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. Natomiast dowiedzenie się o rozstrzygnięciu oznacza pozyskanie wiadomości o tym, jakiej sprawy dotyczyła decyzja, czy była to decyzja pozytywna bądź negatywna, czy też w inny sposób kończąca postępowanie (por. m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1458/13, CBOSA). Chodzi więc o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jak słusznie zauważyły organy obu instancji, nie jest natomiast konieczne zapoznanie się z treścią decyzji. Z kolei bez znaczenia jest przy tym okoliczność, czy strona dołożyła należytej staranności w celu zdobycia tej wiedzy, czy też nie (por. m.in. wyroki NSA: z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 714/08; czy z dnia 19 sierpnia 2010 r., II OSK 1296/09; CBOSA). Tym samym słusznie w sprawie uznano, że wnioskodawca posiadł wiedzę o zapadłej w dniu [...] lipca 2017 r. decyzji udzielającej pozwolenia na budowę wyżej opisanej inwestycji, najpóźniej w dniu [...] września 2017 r., kiedy to wystosował do organu I instancji wniosek, określający rodzaj zapadłego rozstrzygnięcia w sposób szczegółowy. Dlatego też, w świetle wyżej powołanych okoliczności, argumentacja skarżącego, jakoby o ww. decyzji miał się on dowiedzieć dopiero w dniu [...] października 2017 r., nie zasługuje na uwzględnienie. Reasumując, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie, a także prawidłowo zinterpretowano przepisy prawa stanowiące podstawę zapadłego rozstrzygnięcia. Sąd nie doszukał się także innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm).