II SA/Sz 1056/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2021 r. sprawy ze skargi G. B. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze oddala skargę. Prezydent Miasta ogłosił nabór na wolne stanowisko urzędnicze podinspektora ds. wymiaru podatków w Wydziale Podatków i Opłat Lokalnych w Urzędzie Miasta S.. Na stanowisko pracy wpłynęło 9 aplikacji (w tym G. B.), z których do drugiego etapu, po weryfikacji warunków formalnych, zakwalifikowano 8 osiem osób. W dniu [...] września 2019 r. przeprowadzono rozmowę kwalifikacyjną z kandydatami. Z przeprowadzonego naboru kandydatów sporządzono protokół, w którym wskazano, że wybrani zostali trzej kandydaci spełniający wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniający wymagania dodatkowe określone w ogłoszeniu o naborze. Podjęto decyzję o zatrudnieniu kandydatki z największą liczbą punktów, o czym poinformowano na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego S. w dniu [...] września 2019 r. Pismem z dnia [...] października 2019 r. G. B. (dalej "Skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze. W skardze zakwestionował zasadność pominięcia go w zatrudnieniu w Urzędzie Miasta S.. Podkreślił, że w trakcie naboru wykazał się wystarczającą wiedzą z zakresu administracji publicznej, pozwalającą na uzyskanie zatrudnienia na stanowisku pracy, o które się ubiegał. W jego ocenie, ukończone studia z zakresu administracji publicznej w Wyższej Szkole Administracji Publicznej i studia w zakresu rachunkowość na Uniwersytecie S. są wystarczającą przesłanką do zatrudnienia go w administracji publicznej, mimo to, tego zatrudnienia nie uzyskał. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie jako niezasadnej. W uzasadnieniu podniósł, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego. Natomiast argumentując oddalenie skargi podkreślił, że przeprowadził nabór zgodnie z ustawą o pracownikach samorządowych, a także wewnętrzną regulacją obowiązującą w Urzędzie Miasta S., tj. zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. sygn. akt II SA/Sz [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę uznając, że informacja Prezydenta Miasta o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze w ramach którego został wybrany inny kandydat, niż skarżący nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sprawowaną przez sąd administracyjny. W ocenie Sądu, wszystkie czynność, które dokonywane są w ramach naboru na stanowisko pracownika samorządowego mają charakter wewnętrzny, jako działania pracodawcy, stąd też fakt umieszczenia informacji o wynikach naboru nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał, że nabór na stanowisko podinspektora do spraw wymiaru podatków był zwykłą procedurą wyboru przez pracodawcę najodpowiedniejszego kandydata na określone w ogłoszeniu Prezydenta [...] stanowisko pracy. Wynik konkursu i wybór konkretnego kandydata na stanowisko pracy, dla której ustawodawca nie przewidział żadnej szczególnej formy, pozostaje poza zakresem kontroli sądu administracyjnego. Skarżący wniósł na powyższe postanowienie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 1910/20 Naczelny Sąd Administracyjnym uchylił zaskarżone postanowienie. Analizując przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych NSA wywiódł, że informacja o wyniku naboru, która kończy postępowanie rekrutacyjne, stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż pochodzi ona od organu i rozstrzyga o prawach kandydata. Po zwrocie akt z NSA, skarga została wpisana pod nowy numer, tj. II SA/Sz 1056/20. W piśmie z dnia [...] marca 2021 r. pełnomocnik organu wskazał, że nabór został przeprowadzony zgodnie z publicznie ogłoszonymi regułami rekrutacji to oznacza, że spełniał wymogi otwartości i konkurencyjności. Podkreślono, że w toku postępowania rekrutacyjnego reguły przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko pracy, w tym formy weryfikacji wiedzy kandydatów, zostały jasno określone. Procedura naboru prowadzona była w oparciu o zasady uregulowane w Zarządzeniu Nr [...] Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie ustalenia procedury naboru na wolne kierownicze stanowiska urzędnicze oraz wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Miasta S.. W § 2 załącznika Nr 4 do procedury naboru na wolne stanowiska urzędnicze opisane zostały etapy postępowania w sprawie naboru. W § 3 zostały opisane cele i zakres oceny dokonywanej podczas przeprowadzania rozmowy kwalifikacyjnej, a mianowicie nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatem i weryfikacja informacji zawartych w ofercie. Podczas rozmowy kwalifikacyjnej ocenia się predyspozycje i umiejętności kandydata gwarantujące prawidłowe wykonywanie obowiązków, wiedzę na temat urzędu oraz znajomość przepisów niezbędnych do wykonywania pracy na danym stanowisku (zakres ten został wskazany w ogłoszeniu), cele zawodowe kandydata. Ocena ta stała się elementem oceny wyrażonej w punktach przyznanych każdemu z kandydatów za drugi etap. W dniu [...] sierpnia 2019 r. organ ogłosił w Biuletynie Informacji Publicznej nabór kandydatów na stanowisko podinspektora ds. wymiaru podatków w Wydziale Podatków i Opłat Lokalnych. W drugim etapie procedury naboru, komisja konkursowa sprawdzała spełnienie wymagań formalnych przez osoby, które zgłosiły swoje aplikacje. Według sporządzonej listy, w wyniku przeprowadzenia wstępnej procedury naboru, do ostatecznej procedury naboru zakwalifikowano ośmiu kandydatów, w tym skarżącego. Z przeprowadzonego naboru sporządzono protokół, który zawierał wszystkie niezbędne elementy określone art. 14 u.p.s. Ostateczna procedura naboru odbyła się w dniu [...] września 2019 r. i składała się z rozmowy kwalifikacyjnej. Łącznie skarżący uzyskał 10 punktów z rozmowy kwalifikacyjnej i znalazł się na ostatnim miejscu, znacznie odbiegając od pozostałych kandydatów. Na pierwszym miejscu wśród kandydatów znalazła się A. J., która uzyskała łącznie 26 punktów. Pozostali kandydaci uzyskali 20 i 18 punktów. Do zatrudnienia wybrano kandydatkę, która uzyskała największą ilość punktów oraz uzasadniono ten wybór (pkt 7 protokołu z dnia [...] września 2019 r.). Trzeci etap procedury naboru polegał na wydaniu w dniu [...] września 2019 r. informacji o wyniku naboru wraz uzasadnieniem, którą umieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej i na tablicy informacyjnej Urzędu Miasta na okres 3 miesięcy. Pełnomocnik organu zaznaczył, że ustawa o pracownikach samorządowych nie określa jakim warunkom powinno odpowiadać uzasadnienie rozstrzygnięcia, a zgodnie z judykaturą do postępowań konkursowych prowadzonych w trybie tej ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a., w tym art. 107 § 3 k.p.a. Informacje, które winny znaleźć się w protokole określa precyzyjnie art. 14 u.p.s. i wymienione tam elementy stanowią katalog zamknięty. Wśród nich nie ma informacji, o konieczności przytoczenia zadawanych pytań, czy udzielonych odpowiedzi. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik stwierdził, że wynik naboru jest rezultatem prawidłowo przeprowadzonego postępowania konkursowego z zachowaniem ustalonych reguł przeprowadzania takiego naboru, tj. zasady otwartości i konkurencyjności. W dniu [...] marca 2020 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym wyjaśnił, że co roku bierze udział w postępowaniu rekrutacyjnym na stanowisko ds. podatku od nieruchomości. W jego ocenie, okoliczność, że przed naborem nr [...], na początku roku, w postępowaniu rekrutacyjnym przedstawił posiadanie udokumentowanej niepełnosprawności, co powinno skutkować uzyskaniem zatrudnienia w naborze, mimo tego, zatrudniono inną osobę. Z kolei w dniu [...] marca 2020 r. wpłynęło pismo pełnomocnika wyznaczonego dla skarżącego z urzędu. W piśmie tym pełnomocnik, będący radcą prawnym, wniósł o uchylenie zaskarżonej czynność z uwagi na wadliwość procedury rozstrzygania zastosowanej przez organ. Zaznaczył, że dokumentacja z rozstrzygnięcia naboru uniemożliwia sądową kontrolę przebiegu naboru na wolne stanowisko urzędnicze, gdyż zadawane pytania jak i odpowiedzi kandydatów nie zostały w żaden sposób utrwalone, zaś dane pozostałych kandydatów zanonimizowano. Jedynym uzasadnieniem wyboru określonej osoby jest największa liczba punktów na jaką ocenioną daną osobę, co wobec braku udokumentowania procesu naboru jest całkowicie uznaniowe i wymykające się jakimkolwiek próbom oceny. Konstytucja i ustawa o pracownika samorządowych wprowadzają kryteria oceny procesu naboru do służby publicznej: równość, otwartość, konkurencyjność. Czynności organów publicznych w procesie naboru winny być kontrolowane w szczególności poprzez zbadanie zgodności procesu naboru z ww. kryteriami, zgodności czynności organu podejmowanych w toku procesu naboru z wewnętrznymi regulacjami obowiązującymi u danego podmiotu publicznego, wreszcie pod względem możliwości weryfikacji zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Procedury naboru w podmiotach publicznych powinny bowiem regulować procedurę w sposób przejrzysty i możliwy do weryfikacji. Oparcie rozstrzygnięć tylko o uznanie członków komisji przyznających określoną liczbę punktów, bez jakiegokolwiek uzasadnienia uniemożliwia jakąkolwiek kontrolę tego procesu. W ocenie pełnomocnika skarżącego, procedura zastosowana przez organ w sprawie niniejszej nie spełnia kryteriów kontrolowalności w szczególności w zakresie konkurencyjności. Stąd też wyniki takiego naboru są wadliwe i jako takie winny być wyeliminowane z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zagadnienie dopuszczalności wnoszenia do sądów administracyjnych skarg w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze wzbudza wątpliwości, o czym świadczą m.in. orzeczenia tut. Sądu wydane w podobnych sprawach z udziałem skarżącego (np. postanowienia o sygn. akt: II SA/Sz 1019/19 z dnia 6 marca 2020 r.; II SA/Sz 1064/19 z dnia 29 stycznia 2020 r.; II SA/Sz 6/20 z dnia 27 stycznia 2020 r.; II SA/Sz 1071/19 z dnia 20 stycznia 2020 r.). Tym niemniej, w niniejszej sprawie kwestia ta została ostatecznie przesądzona przez Naczelny Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 4 listopada 2020 r. sygn. akt I OSK 1910/20 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przedmiot zaskarżenia wyczerpuje pojęcie czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a.") i złożona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze ww. ustawy, sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej czynności Prezydenta Miasta w sprawie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze i postępowania poprzedzającego podjęcie tej czynności, celowym jest przypomnienie, że nabór prowadzony był w oparciu o przepisy ustawy o pracownikach samorządowych (dalej "u.p.s."). Z analizy przepisów ww. ustawy wynika, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze składa się z trzech etapów: ogłoszenia o naborze (art.13 u.p.s.), wyłonienia kandydatów i dokonania wyboru (art. 13a i 14 u.p.s.) oraz podania do publicznej wiadomości wyników naboru (art. 15). Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.s. nabór kandydata na wolne stanowisko urzędnicze, w tym na kierownicze stanowisko urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Przepis ten stanowi realizację konstytucyjnej zasady równego dostępu do służby publicznej, wynikającej z art. 60 Konstytucji i ma fundamentalne znaczenie dla całej procedury naboru na wolne stanowisko urzędnicze. W doktrynie przyjmuje się, że otwartość i konkurencyjność naboru oznacza, że może brać w nim udział każda osoba spełniająca wszystkie wymogi ustawowe, a wybór odpowiedniej osoby na dane stanowisko powinien zostać dokonany po porównaniu kwalifikacji poszczególnych kandydatów (por. "Ustawa o pracownikach samorządowych. Komentarz", M.Rotkiewicz, 2016, wydanie 1, legalis). Dodatkowo podkreśla się, że zasada otwartości wymaga, aby publicznie ogłoszone reguły naboru na wolne stanowisko pracy w służbie cywilnej były w pełni zachowane w toku postępowania konkursowego. Z kolei konkurencyjność postępowania kwalifikacyjnego ma zapewniać równość traktowania kandydatów w dostępie do pracy. Zdaniem Sądu, na gruncie rozpoznawanej sprawy zgodzić należy się z organem, że wynik naboru jest rezultatem prawidłowo przeprowadzonego postępowania, w którym nie doszło do naruszenia obowiązujących na tle przepisów u.p.s. standardów i zasad. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że w toku postępowania rekrutacyjnego ustalone i ogłoszone reguły były jednakowe dla wszystkich kandydatów i nie podlegały żadnej zmianie. Ogłoszenie zawierało wymagane prawem elementy, o których mowa w art. 13 u.p.s., w tym m.in. określało: warunki pracy, zakres zadań, wymagania niezbędne, wymagania dodatkowe, dokumenty i oświadczenia niezbędne, dokumenty i oświadczenia dodatkowe, terminy i miejsca składania dokumentów, dane osobowe - klauzula informacyjna, inne informacje. Nadto nabór został przeprowadzony zgodnie z wcześniej określonymi regułami rekrutacji, z poszanowaniem zasady otwartości i konkurencyjności, w sposób gwarantujący równe szanse wszystkim uczestnikom postępowania rekrutacyjnego, co znajduje odzwierciedlenie w nadesłanej do Sądu dokumentacji naboru, a przede wszystkim w sporządzonym protokole. Na mocy art. 14 ust. 2 u.p.s. protokół z przeprowadzonego naboru kandydatów powinien zawierać: 1) określenie stanowiska, na które był przeprowadzany nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów wraz ze wskazaniem kandydatów niepełnosprawnych, o ile do przeprowadzanego naboru stosuje się przepis art. 13a ust. 2, przedstawianych kierownikowi jednostki; 2) liczbę nadesłanych ofert na stanowisko, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne; 3) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru; 5) skład komisji przeprowadzającej nabór. Z protokołu z przeprowadzonego naboru na wolne stanowisko urzędnicze w Wydziale Podatków i Opłat Lokalnych w Urzędzie Miasta S. wynika, że Komisja po dokonanej rozmowie kwalifikacyjnej z kandydatami - stosownie do wymogów zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] - wybrała 3 najlepszych kandydatów uszeregowanych według spełnienia przez nich kryteriów określonych w ogłoszeniu o naborze, zaś do zatrudnienia rekomendowała kandydatkę, która otrzymała największą ilość punktów. W informacji o zastosowanych metodach i technikach naboru wskazano, że celem rozmowy kwalifikacyjnej było: -nawiązanie bezpośredniego kontaktu z kandydatami i weryfikacja informacji zawartych w ofercie, -ocena predyspozycji i umiejętności kandydata gwarantujących prawidłowe wykonywanie powierzonych obowiązków, ocena znajomości przepisów prawa, tj. ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy - Kodeks postepowania administracyjnego, ustawy - Ordynacja podatkowa, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, - znajomość obsługi komputera, - ocena celów zawodowych kandydata. W protokole tym zawarto także uzasadnienie stanowiska co do dokonanego wyboru, o którym mowa w art. 30 ust. 2 pkt 4 u.p.s. Komisja wyłaniając do zatrudnienia kandydatkę, która otrzymała największą liczbę punktów, wskazała na jej wiedzę, cechy osobowościowe, kwalifikacje i predyspozycję do podjęcia pracy na stanowisku. Podała, że przygotowanie merytoryczne do rozmowy kwalifikacyjnej pozwala sądzić, że powierzone obowiązki służbowe będzie wykonywać w sposób sumienny i odpowiedzialny. Tożsama argumentacja została przytoczona w informacji o wynikach naboru, co stanowi o spełnieniu wymogu uzasadnienia dokonanego naboru, o którym mowa w art. 15 u.p.s. W przepisie tym wprawdzie nie określono jakim warunkom odpowiadać ma uzasadnienie, ale w informacji o wynikach naboru wskazano czym kierował się Prezydent podejmując zaskarżoną czynność. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że konkurencyjność naboru wiąże się z realizacją postulatu rzetelnego, należytego i bezstronnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe. W ramach zachowania tej zasady należy dążyć do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy na danym stanowisku w oparciu o kryteria merytoryczne. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że niewątpliwe kandydatka z najwyższą liczbą punktów, w największym stopniu spełniła kryteria naboru, a wybór jej kandydatury dawał najlepsze gwarancje na prawidłowe wykonywanie zadań na tym stanowisku. Wyniki rozmowy kwalifikacyjnej potwierdzające wiedzę, umiejętności i predyspozycje poszczególnych kandydatów do pracy na określonym stanowisku zostały utrwalone na kartach oceny sporządzonych przez członków Komisji ds. naboru jak i w zestawieniu zbiorczym obrazującym sumę przyznanych punktów. Zestawienie to potwierdza, że Skarżący uzyskał wśród kandydatów najmniejszą łączną liczbę punktów (10), wobec czego nie został zaliczony przez Komisję do grupy trzech najlepszych kandydatów (o punktacji łącznej odpowiednio 18, 20 i 26), a w rezultacie nie uzyskał zatrudnienia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przyporządkowanie poszczególnym kryteriom określonej liczby punktów, a następnie sumowanie ogólnej liczby punktów uzyskanych przez poszczególne osoby jest najbardziej obiektywną i transparentną metodą selekcji kandydatów ubiegających się o wolne stanowisko urzędnicze, umożliwiającą wyłonienie najlepszych kandydatów spośród ogółu aplikujących (por. komentarz art. 13a ustawy o pracownikach samorządowych, teza 6 i 7, J. Stelina czy wyrok WSA w Gdańsku z dnia 21 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Gd 107/16, dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Co prawda w aktach nie utrwalono, gdyż nie było takiego obowiązku, przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej, tym niemniej subiektywne przekonanie Skarżącego, że wykazał się wystarczającą wiedzą z zakresu administracji publicznej, pozwalającą na uzyskanie zatrudnienia na stanowisku, o które się ubiegał, nie jest wystarczające do stwierdzenia, że nabór nie odpowiadał prawu. Komisja oceniała nie tylko wiedzę kandydatów, ale także predyspozycje do pracy i pozostałe umiejętności gwarantujące prawidłowe wykonywanie obowiązków. Zgodnie z protokołem, od każdego członka Komisji kandydat otrzymywał punktację mieszczącą się w skali od 0 do 10 punktów, przy czym ustawodawca nie zobligował do umieszczania w protokole pytań zadawanych przez członków Komisji i odpowiedzi udzielanych przez kandydata. Jak trafnie zauważył organ, informacje, które winny znaleźć się w protokole określa precyzyjnie art. 14 u.p.s.a. i wymienione w nim elementy stanowią katalog zamknięty. W katalogu tym nie wskazano konieczności podania pytań i odpowiedzi. Poza tym także w zarządzeniu Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia procedury naboru na wolne kierownicze stanowisko urzędnicze oraz wolne stanowiska urzędnicze w Urzędzie Miasta S. nie wskazano, aby Komisja, poza przyznaniem punktacji, w jakikolwiek sposób miała dokumentować przebieg rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatami spełniającymi wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze na dane stanowisko. Również podniesiona w skardze okoliczność, że Skarżący posiada ukończone studia z zakresu administracji publicznej w Wyższej Szkole Administracji Publicznej i studia wyższe z zakresu rachunkowości na Uniwersytecie S., nie przesądza o tym, aby zaistniały podstawy do zatrudnienia w administracji samorządowej. Wprawdzie w ogłoszeniu naboru na wolne stanowisko urzędnicze w Wydziale Podatków i Opłat Lokalnych w Urzędzie Miasta S. do niezbędnych wymagań aplikowania zaliczono posiadanie wykształcenia wyższego, zaś w dodatkowych wymaganiach wskazano, że preferowane jest wykształcenie o kierunku: ekonomia, finanse, rachunkowość czy prawo, ale oprócz tego wymieniono jeszcze trzy inne dodatkowe wymagania. Uzasadniając wybór trzech najlepszych kandydatów podkreślono w protokole, że spełniali oni nie tylko wymagania niezbędne, ale nadto w największym stopniu wymagania dodatkowe określone w ogłoszeniu o naborze. Oznacza to, że Komisja oceniając kandydatów uczyniła to pod kątem przedstawionych w ogłoszeniu wymogów. W odniesieniu do twierdzenia Skarżącego jakoby posiadanie przez niego udokumentowanej niepełnosprawności powinno skutkować uzyskaniem zatrudnienia, przytoczenia wymaga treść art. 13a u.p.s. W myśl ust. 1 tego przepisu, w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata. Z kolei ust. 2 stanowi, że jeżeli w jednostce wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze, jest niższy niż 6%, pierwszeństwo w zatrudnieniu na stanowiskach urzędniczych, z wyłączeniem kierowniczych stanowisk urzędniczych, przysługuje osobie niepełnosprawnej, o ile znajduje się w gronie osób, o których mowa w ust. 1. W tym miejscy zaznaczyć trzeba, co już wyżej było sygnalizowane, że w zarządzeniu Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], ograniczono liczbę wyłonionych najlepszych kandydatów do trzech. Jak już wyżej wskazano, skarżący nie znalazł się w tym gronie, a więc z oczywistych powodów nie mógł być wybrany ze względu na istniejącą regułę pierwszeństwa w zatrudnieniu osoby niepełnosprawnej wyrażoną w art. 13a ust. 2 u.p.s. Powyższe pozwala zatem na stwierdzenie, że fakt posiadania przez Skarżącego niepełnosprawności nie gwarantował mu zatrudnienia, a tym samym pozostaje bez znaczenia dla oceny legalności rozstrzygnięcia w sprawie naboru na wolne stanowisko urzędnicze. Podsumowując, argumentacja przedstawiona przez Skarżącego jak i działającego w jego imieniu pełnomocnika w żaden sposób nie podważyła zasadności i prawidłowości dokonanego wyboru. Jedyne uchybienie jakie zauważył Sąd, oceniając je jako nieistotne w tej sprawie, dotyczy przewidzianego w art. 15 u.p.s. obowiązku upowszechnienia informacji o wyniku naboru, z uwagi na to, że w aktach administracyjnych znajduje się jedynie potwierdzenie umieszczenia wyniku naboru w biuletynie informacji publicznej. Brakuje natomiast potwierdzenia umieszczenia takiej informacji na tablicy informacyjnej w urzędzie. W tym stanie rzeczy, z uwagi na bezzasadność podniesionych przez Skarżącego zarzutów, przy jednoczesnym braku okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, a które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej czynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.