I SA/Bk 402/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 września 2018 r. sprawy ze skargi T. S.A. w W. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Prezydenta Miasta S. na rzecz skarżącej T. S.A. w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. S.A. w W. zwróciła się o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku od nieruchomości. We wniosku wskazała, że jest w posiadaniu gruntów w wieczystym użytkowaniu i budowli wchodzących w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniania przewoźnikom kolejowym. Zasady udostępniania reguluje Regulamin Sieci Zarządcy Infrastruktury Kolejowej [...] Bocznica Kolejowa w S. W ewidencji środków trwałych występuje jako budowla bocznica kolejowa, która jest położona na działce o nr [...]. Bocznica kolejowa zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych to symbol KŚT 221- Bocznice. Na bocznicy znajdują się tory, rozjazdy, szyny czyli elementy, które są wymienione w załączniku nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym. W kontekście tak przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, Wnioskodawca zwrócił się z następującymi pytaniami: 1. Czy zgodnie z ustawą z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm. dalej: "u.p.o.l.") na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 zwolnieniu z podatku od nieruchomości podlegają grunty - rozumiane jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy udostępnianej infrastruktury kolejowej? W przypadku Wnioskodawcy jest to działka o nr [...] (na tej działce znajduje się udostępniana część infrastruktury bocznicy kolejowej). 2. Czy zwolnieniu podlegają także budynki i budowle bocznicy kolejowej? Przedstawiając własne stanowisko Spółka uznała, że od 1 stycznia 2017 r. zwolnieniu od podatku od nieruchomości na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. podlegać będą grunty rozumiane jako całe działki ewidencyjne, na których znajdują się budynki i budowle infrastruktury kolejowej wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów transporcie kolejowym, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym. Spółka wskazała, że bocznica kolejowa jako budowla (KST 221) przyjęta została do użytkowania i wprowadzona do ewidencji środków trwałych w kwietniu 1995 r. stosując przepisy prawa bilansowego i podatkowego. W skład bocznicy (numer inwentarzowy [...]) wchodzą między innymi tory, rozjazdy, a więc elementy wyszczególnione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o transporcie kolejowym oraz niektórych innych ustaw (poz. 1923), przy czym nie wszystkie elementy infrastruktury, wchodzące w skład tego (jednego) środka trwałego (bocznicy) są udostępniane, gdyż tylko części infrastruktury bocznicy nadano status infrastruktury udostępnianej, a części status infrastruktury prywatnej oraz infrastruktury nieczynnej. Dla przedmiotowej bocznicy sporządzony został: a) Statut sieci zarządcy infrastruktury kolejowej wraz ze statutem obiektu infrastruktury usługowej, b) Regulamin Sieci Zarządcy Infrastruktury Kolejowej, którego załącznikiem jest statut oraz zatwierdzony przez Prezesa UTK cennik opłaty manewrowej. Spełnione są więc ustawowe warunki do uznania określonej w statucie części infrastruktury bocznicy jako "udostępnianej przewoźnikom kolejowym". Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę różnice w definicjach, a co za tym idzie trudności w ustaleniu na nowo wartości stanowiących poszczególne elementy bocznicy z uwzględnieniem załącznika nr 1 ustawy o transporcie kolejowym, w przypadku, gdy infrastruktura udostępniana jest tylko częścią infrastruktury ujętej w ewidencji księgowej jako jeden środek trwały per analogiam do przypadku gruntów (gdzie cała działka podlega zwolnieniu niezależnie od tego jaką jej część zajmuje infrastruktura udostępniana) należy z podstawy opodatkowania wyłączyć wszystkie elementy infrastruktury ujęte w załączniku nr 1 do ustawy wchodzące w skład tego środka trwałego (tory i rozjazdy itp.), mimo, iż tylko część tych elementów jest udostępniana, ale ich podzielenie w ewidencji środków trwałych jest z oczywistych względów niemożliwe. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Prezydent Miasta S. uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki w zakresie stawianych pytań. Zdaniem organu działka o nr geodezyjnym [...] oznaczona w ewidencji gruntów i budynków Ba - tereny przemysłowe, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. Jedynie w sytuacji, gdy część tej działki oznaczona byłaby w ewidencji gruntów i budynków jako Tr - tereny kolejowe, mogłaby w tej części korzystać z przedmiotowego zwolnienia, przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z powyższego przepisu. W sytuacji natomiast, gdy na działce znajdują się budynki i budowle, które nie korzystają z przedmiotowego zwolnienia od podatku od nieruchomości, również część gruntu, na którym położone są tego typu budynki i budowle, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Rozszerzenie zakresu zwolnienia poprzez objęcie tym zwolnieniem całej działki, również pod budynkami i budowlami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, pozostawałoby w sprzeczności z ustawowymi zasadami opodatkowania podatkiem od nieruchomości np. z treścią art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., który definiuje grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej jako grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Zatem w sytuacji, gdy budynki te są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, niezgodne z powyższym przepisem byłoby objęcie przedmiotowym zwolnieniem również gruntów związanych z tego typu budynkami. Ponadto, zgodnie z danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, budynki posadowione na przedmiotowej działce są trwale związane z gruntem. Trwały związek budynków z gruntem jest dodatkowym argumentem przemawiającym za tym, iż nieuprawnione byłoby objęcie zwolnieniem gruntów związanych z tego typu budynkami, w sytuacji, gdy budynki podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, iż stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę polegające na uznaniu, iż od 1 stycznia 2017 r. zwolnieniu od podatku od nieruchomości na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 lit. a u.p.o.l. podlegać będą grunty rozumiane jako całe działki ewidencyjne, na których znajdują się budynki i budowle infrastruktury kolejowej wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym, jest nieprawidłowe. Zdaniem Prezydenta nieprawidłowe jest również stanowisko Spółki dotyczące ustalenia czy zwolnieniu podlegają budynki i budowle bocznicy kolejowej. W tym zakresie organ wskazał, że ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 1 lit. a u.p.o.l., korzystać mogą tylko te budowle i budynki, które są wprost wymienione w załączniku nr 1 do ustawy o transporcie kolejowym pod warunkiem, że tworzą część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania i są udostępniane przewoźnikom. Infrastruktura prywatna oraz infrastruktura nieczynna, wymienione szczegółowo w statucie sieci zarządcy infrastruktury kolejowej, stanowią infrastrukturę, w stosunku do której nie będzie możliwe zastosowanie zwolnienia od podatku od nieruchomości na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., gdyż nie są udostępniane przewoźnikom tj. nie spełniają warunku wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt. 1 lit. a ww. ustawy. Infrastruktura prywatna i infrastruktura nieczynna nie spełniają również ustawowych warunków do objęcia ich zwolnieniem od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a-c u.p.o.l., zatem infrastruktura prywatna i nieczynna nie podlega w ogóle przedmiotowemu zwolnieniu. W ocenie organu, istnieją różne możliwości wyceny nieruchomości lub ich części na różne momenty np. sporządzenie wyceny przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia w tym zakresie np. biegłego rzeczoznawcę. W zaistniałym przypadku do celów podatkowych należy wyodrębnić wartość budowli szczegółowo wymienionych w statucie sieci zarządcy infrastruktury kolejowej wraz ze statutem obiektu infrastruktury usługowej, które są udostępniane przewoźnikom kolejowym na zasadach określonych w rozdziale 6 ustawy o transporcie kolejowym, gdyż tylko one korzystać mogą ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 1 lit. a u.p.o.l. Ze stanowiskiem organu nie zgodziła się Spółka i w skardze złożonej do Sądu wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie: - art. 121 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm. – dalej: "o.p."), tj. nieprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie podatnika do organów podatkowych poprzez zaniechanie wnikliwego zbadania całokształtu sprawy, które pozwoliłoby na ustalenie, że istnieją podstawy do zwolnienia od podatku od nieruchomości całej działki ewidencyjnej o numerze ewidencyjnym [...], z uwagi na spełnienie wszystkich przesłanek, o którym mowa w przepisie art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l.; - art. 120 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. poprzez oparcie interpretacji wyłącznie na treści ewidencji gruntów i budynków i nieuwzględnienie przy wydaniu rozstrzygnięcia, że stanowi ona dokument urzędowy, który może zostać podważony za pomocą innych dokumentów, a w konsekwencji nieuwzględnienie, że grunty rozumiane jako działki ewidencyjne stanowią teren kolejowy zgodnie z treścią świadectwa bezpieczeństwa użytkownika bocznicy kolejowej wydanego przez Prezesa Urzędu Transportu I Kolejowego i w konsekwencji zaniechanie wydania interpretacji w sposób zgodny z zasadą praworządności oraz zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych; - art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., poprzez niewłaściwą wykładnię i uznanie, że zwolnieniu od podatku od nieruchomości podlega wyłącznie infrastruktura ogólnodostępna, podczas gdy infrastruktura prywatna to również infrastruktura kolejowa i w przypadku jej udostępniania przewoźnikom kolejowym, winna podlegać zwolnieniu, o którym mowa w powołanym przepisie, na takich samych zasadach jak infrastruktura ogólnodostępna; - art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., poprzez niewłaściwą wykładnię i uznanie, że możliwe jest zwolnienie od podatku od nieruchomości tylko części działki ewidencyjnej, podczas gdy zwolnienie, o którym mowa powyżej dotyczy całych działek ewidencyjnych; - art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2102 z późn. zm.) w zw. z art. 68 ust. 3 pkt 7 oraz pkt 19 załącznika nr 6 Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034 z późn. zm.), poprzez jego błędną wykładnie polegającą na uznaniu, że zwolnieniu od podatków od nieruchomości podlegają tylko te działki ewidencyjne, które oprócz spełnienia przesłanek o których mowa w powołanym przepisie stanowią również teren kolejowy, w myśl rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntowi i budynków; - art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że treść zapisów w ewidencji gruntów i budynków ma charakter przepisów bezwzględnie wiążących dla organu podatkowego i w konsekwencji uznanie, że jedynie grunty określone w ewidencji gruntów jako tereny kolejowe podlegają zwolnieniu od podatku od nieruchomości o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., podczas gdy ewidencja gruntów i budynków ma w postępowaniu podatkowym walor dokumentu urzędowego, a w konsekwencji możliwe jest przeprowadzenie dowodu przeciw treści dokumentu urzędowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wskazana regulacja wprowadza wyjątek od zasady niezwiązania sądu granicami skargi, wyrażonej w art. 134 § 1 ww. ustawy procesowej. Na tle art. 57a wyrażono w doktrynie pogląd, że Sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (zob. A. Kabat, Komentarz do art. 57(a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WK 2016, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 498511). Odnosząc się zatem do stawianych w skardze zarzutów, Sąd stwierdza, że na uwzględnienie zasługuje przede wszystkim zarzut błędnej wykładni art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. i art. art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Stwierdzone naruszenia uzasadniają zaś wyeliminowanie zaskarżonej interpretacji z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: a) jest udostępniana przewoźnikom kolejowym lub b) jest wykorzystywana do przewozu osób, lub c) tworzy linie kolejowe o szerokości torów większej niż 1435 mm. Zwolnieniu, o którym mowa podlegają zatem elementy infrastruktury kolejowej, spełniające co najmniej jeden z trzech warunków wymienionych w lit. a-c analizowanego przepisu, przy czym w zakresie pojęcia infrastruktury kolejowej ustawodawca odsyła do przepisów o transporcie kolejowym. Sięgając do ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2117, dalej: "u.t.k.") wskazać trzeba, że użyte w niej określenie infrastruktura kolejowa oznacza elementy określone w załączniku nr 1 do ustawy (zob. art. 4 pkt 1). Zgodnie natomiast z treścią wspomnianego załącznika do u.t.k., w skład infrastruktury kolejowej wchodzą następujące elementy, pod warunkiem że tworzą część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania: 1) tory kolejowe, w tym rozjazdy i skrzyżowania torów, wchodzące w ich skład szyny, szyny żłobkowe, kierownice, odbojnice, prowadnice, zwrotnice, krzyżownice i inne elementy rozjazdów, podkłady kolejowe i przytwierdzenia, drobne elementy nawierzchni kolejowej, podsypka w tym tłuczeń i piasek; 2) obrotnice i przesuwnice; 3) podtorze, w szczególności nasypy i przekopy, systemy kanałów i rowów odwadniających, rowy murowane, ściany osłonowe, roślinność posadzona w celu ochrony skarp; 4) obiekty inżynieryjne: mosty, wiadukty, przepusty i inne konstrukcje mostowe, tunele, przejścia nad i pod torami, mury oporowe i umocnienia skarp; 5) nastawnie, urządzenia sterowania ruchem kolejowym, w tym urządzenia zabezpieczające, sygnalizacyjne i łącznościowe na szlaku, w stacjach i stacjach rozrządowych, urządzenia służące do wytwarzania, przetwarzania i dystrybucji prądu elektrycznego do celów sygnalizacji i łączności; budynki, w których takie urządzenia lub instalacje się znajdują; przytorowe urządzenia kontroli bezpiecznej jazdy pociągów i wykrywania stanów awaryjnych w przejeżdżającym taborze; hamulce torowe; urządzenia do ogrzewania rozjazdów; 6) perony wraz z infrastrukturą umożliwiającą dotarcie do nich pasażerom, pieszo lub pojazdem, z drogi publicznej lub dworca kolejowego; 7) rampy towarowe, w tym w terminalach towarowych, wraz z drogami dowozu i odwozu towarów do dróg publicznych; 8) drogi technologiczne i przejścia wzdłuż torów, mury ogradzające, żywopłoty, ogrodzenia, pasy przeciwpożarowe, zasłony odśnieżne; 9) przejazdy kolejowo-drogowe i przejścia w poziomie szyn, w tym urządzenia i systemy służące zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego i pieszego; 10) systemy oświetleniowe do celów ruchu kolejowego i bezpieczeństwa; 11) urządzenia przetwarzania i rozdziału energii elektrycznej na potrzeby zasilania trakcyjnego: podstacje, kable zasilające pomiędzy podstacjami i przewodami jezdnymi, sieć trakcyjna wraz z konstrukcjami wsporczymi, trzecia szyna z konstrukcjami wsporczymi; 12) grunty, oznaczone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się elementy wymienione w pkt 1-11. Powyższe wyliczenie jest zamknięte, stąd literalna wykładnia art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. prowadzi do wniosku, że zwolnieniu będą podlegać wszystkie powyżej wskazane elementy infrastruktury kolejowej (pkt 1-12 załącznika nr 1 do u.t.k.) tworzące część linii kolejowej, bocznicy kolejowej lub innej drogi kolejowej, lub są przeznaczone do zarządzania nimi, obsługi przewozu osób lub rzeczy, lub ich utrzymania, które będą udostępnione przewoźnikowi kolejowemu. Wniosek z powyższego płynie taki, że wbrew stanowisku organu interpretacyjnego, na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 lit. a u.p.o.l. zwolnieniu podatkowemu podlegać będą grunty rozumiane jako całe działki ewidencyjne, na których znajdują się budynki i budowle infrastruktury kolejowej wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniana przewoźnikom kolejowym. Wątpliwości w tym zakresie nie pozostawia treść załącznika nr 1 do u.t.k., który w pkt 12 wprost zalicza do elementów infrastruktury kolejowej grunty, oznaczone jako działki ewidencyjne, na których znajdują się inne elementy infrastruktury kolejowej – wymienione w punktach od 1 do 11 tego załącznika. Pozbawione podstaw są przy tym twierdzenia organu uzależniające objęcie omawianym zwolnieniem podatkowym jedynie tej części działki, która oznaczona byłaby w ewidencji gruntów i budynków jako Tr - tereny kolejowe. W treści załącznika nr 1 do u.t.k. brak jest sformułowań nakazujących identyfikowanie gruntów jako oznaczonych w odpowiedni sposób w ewidencji gruntów i budynków. To w jaki sposób działka jest oznaczona w ewidencji gruntów, nie ma znaczenie dla zakresu zwolnienia. Istotne jest faktyczne zajęcie gruntu przez wymienione w załączniku nr 1 elementy infrastruktury kolejowej. W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku Spółka wskazała, że jest w posiadaniu gruntów w wieczystym użytkowaniu i budowli wchodzących w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która jest udostępniania przewoźnikom kolejowym. Nieuprawnione jest zatem odwołanie się przez organ wyłącznie do treści art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i pominięcie faktu, że w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. zwalania się od podatku grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej rozumianej w sposób definiowany w u.t.k., nie zaś tereny kolejowe, oznaczone w ewidencji gruntów symbolem - Tk. Podkreślenia też wymaga, że przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l odsyła do przepisów o transporcie kolejowym jedynie w zakresie zdefiniowania infrastruktury kolejowej. Z punktu widzenia tego przepisu niezasadne jest zatem odwoływanie się przez organ do przepisów u.t.k. określających na czym polega udostępnianie infrastruktury kolejowej. Na ograniczony zakres odesłania do u.t.k. w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. wskazywano już w stanie prawnym obowiązującym przed 1 stycznia 2017 r., gdy zwolnienie dotyczyło budowli wchodzących w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2014 r. II FSK 2945/12; z dnia 2 grudnia 2016 r. II FSK 3132/14, dostępne w CBOSA). Wbrew twierdzeniom organu interpretacja występującego w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. terminu "udostępnienie" nie wymaga sięgnięcia do u.t.k., tak jak ma to miejsce w przypadku pierwszej przesłanki zwolnienia, tj. pojęcia infrastruktury kolejowej. Przesłankę tę należy interpretować literalnie, w oparciu o gramatyczne brzmienie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. i rozpatrywać zgodnie z dosłownym brzmieniem (faktyczny sposób wykorzystania infrastruktury kolejowej). Sąd stwierdza również, że organ interpretacyjny w sposób nieuzasadniony odwołał się przy interpretacji art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. do art. 29 u.t.k. oraz do zdefiniowanych w tej ustawie pojęć infrastruktury prywatnej i nieczynnej. Zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. jest zwolnieniem przedmiotowym i kwestia własności infrastruktury kolejowej pozostaje poza jego zakresem. Gdyby ustawodawca chciał wyłączyć z ww. zwolnienia infrastrukturę prywatną, mógłby to uczynić przy nowelizacji art. 7, wprowadzając zapis, że zwolnienie nie dotyczy infrastruktury prywatnej. Ustawodawca ograniczył się zaś wyłącznie do wskazania, że zwolnieniu podlegają grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu u.t.k. (zob. bliżej wyrok WSA w Szczecinie z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 1037/17). Oprócz tego orzeczenia w zakresie interpretacji art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. i objęcia zwolnieniem infrastruktury kolejowej, w tym bocznic kolejowych, istnieje ukształtowana już linia orzecznicza sądów administracyjnych, którą podziela orzekający w tej sprawie Sąd (zob. wyroki: WSA w Kielcach z dnia 26 listopada 2017 r. I SA/Ke 531/17 i z dnia 2 sierpnia 2018 r. I SA/Ke 199/18; WSA w Opolu z dnia 8 lutego 2018 r. I SA/Op 2/18; WSA w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 r. I SA/Gl 1294/17; WSA we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2018 r. I SA/Wr 124/18; WSA w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2018 r. I SA/Bk 222/18). Jak wskazał WSA w Kielcach w wyroku w sprawie I SA/Ke 199/18, zwolnieniu na gruncie art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.o.l. podlega powierzchnia całej działki ewidencyjnej, nawet jeżeli jest zajęta tylko w części przez infrastrukturę kolejową, bez względu na rodzaj gruntu, jakim jest oznaczona w ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 146 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy procesowej w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz.265). Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższe stanowisko Sądu.