I SA/Kr 670/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Stanisław Grzeszek (spr.) Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2018 r. sprawy ze skargi M. W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 8 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu - skargę oddala - M. W. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A. E. Doradztwo i Szkolenia M. W. w ramach organizowanego przez Zarząd Województwa konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]". Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) pismem z dnia 18 kwietnia 2018 r. poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu na etapie oceny obligatoryjnych kryteriów merytorycznych punktowych. Jak wskazała projekt nie uzyskał minimum punktowego, tj. 6 punktów, w ramach obligatoryjnego kryterium merytorycznego: "Zdolność do efektywnej realizacji projektu". Pismem z dnia 7 maja 2018 r. M. W. nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem wniosła od niego protest. Zarząd Województwa (Instytucja Rozpatrująca Protest) rozstrzygnięciem z dnia 8 czerwca 2018 r. nr [...], protestu nie uwzględnił. W uzasadnieniu Instytucja Rozpatrująca Protest (IRP) wskazała, że podstawowymi dokumentami określającymi przebieg przedmiotowego konkursu, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze są Regulamin konkursu oraz kryteria wyboru projektów - stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu. Z kolei ocena formalno-merytoryczna prowadzona jest zgodnie z zapisami Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów oceniającej wnioski, który stanowi załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu. Jak podała IRP, kryterium w którym projekt uzyskał negatywną ocenę i z oceną którego nie zgodził się wnioskodawca jest "[...]". Ocena wskazanego kryterium odbywa się w ramach dwóch subkryteriów, tj. Potencjał wnioskodawcy/partnerów oraz Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów, zgodnie z zapisami załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu. Szczegółowa punktacja w ramach tego kryterium wynosi: subkryterium nr 1: oceniający nr 1 - 3 pkt, oceniający nr 2 - 4 pkt; subkryterium nr 2: oceniający nr 1 - 1 pkt, oceniający nr 2 - 1 pkt. IRP wyjaśniła odnosząc się do oceny subkryterium nr 1, że osoby oceniające uznały, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego potencjału kadrowego oraz technicznego, co jest niezbędne do realizacji projektu. Natomiast, odnosząc się do oceny subkryterium nr 2, w opinii oceniających, przedstawienie wyłącznie jednego projektu, który nie został jeszcze zrealizowany na terenie województwa małopolskiego, nie stanowi potwierdzenia skuteczności działań wnioskodawcy w obszarze tematycznych dla osób pozostających bez pracy w M. . Zgodnie bowiem z zapisami załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu, tj. Instrukcja wypełniania wniosku wnioskodawca w części D.2. WN zobowiązany był do przedstawienia potencjału wnioskodawcy i partnera, w odniesieniu do potencjału kadrowego, finansowego i technicznego. Zapisy Instrukcji wyraźnie wskazują jakie informacje powinny być uwzględnione: w ramach prezentacji potencjału kadrowego należy opisać zasoby kadrowe, które posiadają wnioskodawca i partner (jeśli dotyczy) i sposób ich wykorzystania w ramach projektu, tj. kluczowe osoby, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowane funkcje w projekcie. Istotne jest przeanalizowanie, czy posiadany już potencjał kadrowy będzie mógł być wykorzystywany do realizacji przedkładanego projektu. Należy wskazać tylko obecnie posiadany potencjał kadrowy, a więc w szczególności osoby na stałe współpracujące i planowane do oddelegowania do projektu wraz z opisem ich doświadczenia i określeniem planowanej funkcji w projekcie (...). Dla każdej z osób angażowanych do realizacji projektu należy określić zakres zadań, jakie będzie wykonywać w kontekście posiadanej wiedzy i umiejętności (...). Natomiast, opis potencjału technicznego, zgodnie z zapisami Instrukcji, sprowadza się do wykazania posiadanego przez wnioskodawcę zaplecza technicznego (w tym sprzętu, lokali użytkowych, o ile istnieje konieczność ich wykorzystania w ramach projektu). Analizując zapisy wniosku (m.in. pole D.2. WN) IRP stwierdziła, że wnioskodawca wskazał 3 osoby, które stanowić mają potencjał kadrowy. Jedną ze wskazanych osób jest M. W., która jest wnioskodawcą i jednocześnie będzie pełnić funkcję kierownika projektu. Ponadto, wymieniono jeszcze dwie inne osoby, które posiadają doświadczenie w realizacji projektów POKL oraz w dziedzinie rozliczania projektów UE. Natomiast, z bardzo ogólnego opisu, trudno jest stwierdzić, jaką funkcję w projekcie będą spełniać te osoby oraz jaki jest zakres ich zadań. Odnośnie właścicielki firmy, tj. M. W., IRP wskazała, że będzie ona pełnić funkcję kierownika projektu oraz będzie świadczyć większą część form wsparcia, które są oferowane w projekcie. Zgodnie z zapisami części [...] w związku z realizacją przykładowych form wsparcia: indywidualne wsparcie motywacyjne (psychologiczne), indywidualne poradnictwo zawodowe, indywidualne poradnictwo z zakresu organizacji opieki nad osobami zależnymi dedykowane jest osobom (8UP) mogącym mieć problemy z godzeniem opieki nad osobą zależną z udziałem w projekcie, a następnie z powrotem do zatrudnienia - osobą odpowiedzialną za wykonywanie wskazanych zadań będzie właścicielka firmy (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, która jest beneficjentem projektu i jednocześnie stanowi personel projektu) na podstawie noty księgowej). W związku z przytoczonymi zapisami wniosku, IRP stwierdziło, że wyłącznie dla jednej osoby, tj. M. W., przedstawiono informacje, które mogą stanowić potwierdzenie posiadanego potencjału kadrowego. Natomiast, zdaniem IRP, wątpliwe jest wykonywanie wszystkich funkcji (tj. kierownik projektu, świadczenie form wsparcia) przez jedną osobę, gdzie zgodnie z informacjami przedstawionymi we wniosku (pole [...]), liczba godzin pracy zaplanowana dla kierownika projektu (tj. M. W.) wynosi 120 godz./mc, przy jednoczesnym świadczeniu form wsparcia w projekcie. Jak wyjaśniła IRP, argumentem, który wpłynął na obniżenie liczby przyznanych punktów w subkryterium nr [...] był również argument dotyczący zaplanowanego w projekcie pośrednictwa pracy jako usługi zleconej, co świadczy o braku potencjału kadrowego, tj. braku osób świadczących oferowane formy wsparcia w projekcie. Analizując zapisy wniosku organ stwierdził, iż w projekcie zaplanowano pośrednictwo pracy jako zewnętrzną usługę zleconą podmiotowi, który posiada wpis do KRAZ. Wnioskodawca w części [...] WN wyjaśnił, iż podmioty takie najlepiej znają regionalny rynek pracy i posiadają szeroki zakres kontaktów. Zapisy Regulaminu konkursu nie wykluczają zlecania usług podmiotom zewnętrznym. Natomiast, zgodnie z zapisami Instrukcji obowiązkiem wnioskodawcy było wykazanie w szczególności obecnie posiadanego potencjału. W związku z tym, zdaniem IRP, eksperci słusznie obniżyli punktację w niniejszym subkryterium. IRP odniosła się do zarzutów sformułowanych w proteście, w których wnioskodawca podniósł, iż argumentacja oceniających w sposób oczywisty wskazuje, że nie kierowali się oni przesłankami merytorycznymi, lecz że ich intencjonalnym działaniem było wynalezienie jakichkolwiek pretekstów, na podstawie których mogliby przyznać przedmiotowemu wnioskowi ocenę negatywną oraz zakwestionował niezależność powyższych ocen w sytuacji, gdy obaj oceniający używają praktycznie identycznych argumentów, ocierających się w równym stopniu nie tylko o absurd, ale wręcz o śmieszność. W opinii IRP analizując uzasadnienia oceny przeprowadzonej w subkryterium nr [...] tj. Potencjał wnioskodawcy/partnerów, nie można mówić o braku niezależności osób oceniających oraz dążeniu do przyznania negatywnej oceny projektu. Analizując uzasadnienia oceniających IRP stwierdziło, iż podali oni spójne argumenty, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów za potencjał wnioskodawcy. Uzasadnienia przedstawione przez ekspertów wynikają z zapisów załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu. W związku z tym, argumentacja ekspertów może być spójna, co nie świadczy o braku ich niezależności. Odnosząc się do potencjału kadrowego, w opinii IRP, wnioskodawca nie przedstawił szczegółowych informacji dotyczących zasobów kadrowych, zgodnie z wymogami stawianymi w Instrukcji. Jak wskazano powyżej, wnioskodawca zaplanował różnorodne formy wsparcia, które będą świadczone przez jedną osobę, tj. wnioskodawcę, zarazem właścicielkę firmy, która równocześnie spełnia funkcje kierownika projektu. W związku z tym, zdaniem IRP, wątpliwym jest wykonanie wszystkich wskazanych zadań zaplanowanych w projekcie przez jedną i tę samą osobę. Odnosząc się do potencjału technicznego, na podstawie zapisów pola D.2. WN, IRP stwierdziła, że potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki, ksero, projektory multimedialne, laptopy. IRP w pełni podzieliło ocenę ekspertów, iż zasoby techniczne zostały przedstawione w bardzo ogólny sposób. Wnioskodawca nie wskazał jednoznacznie, iż wymieniony sprzęt będzie wykorzystywany na potrzeby przedmiotowego projektu, czy wskazany sprzęt jest wyłącznie jego potencjałem, czy też partnera występującego w projekcie. W opinii IRP, trudno jest stwierdzić, czy wykazany sprzęt jest wystarczający do realizacji projektu, gdyż wnioskodawca nie wskazał liczby wymienionego sprzętu, który stanowi jego potencjał techniczny. W opinii IRP, argumentem, który również potwierdza niewystarczający potencjał techniczny do realizacji przedmiotowego projektu, jest brak zaplecza lokalowego na terenie realizacji projektu, tym bardziej, że siedziba wnioskodawcy oraz partnera znajduje się poza województwem małopolskim. Zdaniem IRP, zapisy nie potwierdzają, iż posiadany wyłącznie sprzęt biurowy pozwoli na realizację projektu i zakończenie jego sukcesem. IRP dokonując ponownej oceny wskazanego subkryterium stwierdziła, iż zapisy wniosku nie potwierdzają, że wnioskodawca dysponuje wystarczającym potencjałem kadrowym i technicznym, który jest niezbędny do realizacji przedmiotowego projektu. Pomimo tego, iż jeden z argumentów oceniających dotyczący potencjału kadrowego jest nieprawidłowy, to IRP zgodziła się z ekspertami, iż wnioskodawca nie wykazał odpowiednich zasobów kadrowych. W związku z tym, IRP podtrzymało liczbę przyznanych punktów na poziomie 3 i 4 w subkryterium nr 1 w kryterium Zdolność do efektywnej realizacji projektu. Jak podkreślił Zarząd, powyżej wskazano na kluczowe argumenty, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów, tj. nierealność świadczenia większej część oferowanych form przez jedną osobę, która zarazem jest kierownikiem projektu oraz ogólne informacje dotyczące potencjału technicznego Wnioskodawcy, bez uwzględnienia zaplecza lokalowego. IRP odnosząc się z kolei do subkryterium nr 2, tj. Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów, wyjaśnił, że obowiązkiem wnioskodawcy wynikającym z zapisów Instrukcji było przedstawienie doświadczenia w realizacji różnego rodzaju przedsięwzięć, nie tylko realizowanych przy udziale środków funduszy strukturalnych, w okresie ostatnich trzech lat w stosunku do roku w którym składany jest wniosek o dofinansowanie (...). W opisie należy uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia ściśle związane z zakresem projektu planowanego do realizacji: w obszarze (zakresie) tematycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu; na określonym terenie, którego dotyczyć będzie realizacja projektu. IRP po dokładnym analizowaniu zapisów wniosku, zgodziła się z oceniającymi, którzy wskazali wyłącznie jeden projekt, który jest realizowany na terenie województwa małopolskiego, który może stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia, tj. Czas na akcję: AKTYWIZACJA. Wskazany projekt dotyczy Poddziałania 9.1.2 RPO WM, zatem skierowany jest do osób zagrożonych ubóstwem oraz wykluczeniem społecznym. Projekty realizowane w ramach tego Poddziałania dotyczą aktywizacji społecznej i zawodowej, natomiast kluczowym jest fakt, iż są one skierowane do osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznych oraz ich otoczenia. W związku z tym, zdaniem IRP, należy stwierdzić, iż projekt Czas na akcję: AKTYWIZACJA częściowo stanowi potwierdzenie posiadanego doświadczenia. IRP wskazała również, że przykładowy projekt w ramach Poddziałania 9.1.2 jest w trakcie realizacji, w związku z tym trudno jest uznać, że wnioskodawca posiada doświadczenie w realizacji przedsięwzięć, które zakończą się sukcesem. Analizując treść wniosku, IRP stwierdziła, iż wnioskodawca wymienił inne projekty, które mają stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia. Ponadto wnioskodawca wymienił projekty, w których brała udział właścicielka firmy (świadczenie usług poradnictwa psychologicznego), a także projekty zrealizowane przez partnera, tj. Stowarzyszenie Inicjatyw Międzynarodowych (SIM). Przykładem może być projekt "[...]", realizowany w ramach Poddziałania 1.2.1. POWER. Zgodnie z zapisami wniosku wskazany projekt skierowany jest do osób z grupy N. i polega na udzielaniu wsparcia w formie m.in. poradnictwa zawodowego, pośrednictwa, staży, czy też szkoleń. W opinii IRP, wskazany projekt dotyczy aktywizacji zawodowej, natomiast skierowany jest do całkiem odrębnej grupy docelowej. Zarząd podkreślił, że projekt ten jest w trakcie realizacji, w związku z tym, trudno na obecną chwile uznać, iż stanowi on potwierdzenie posiadanego doświadczenia przez wnioskodawcę. Innym przykładem wskazanego przez wnioskodawcę projektu jest projekt Aktywnie przez zawodowe życie - realizowany przez SIM w ramach Poddziałania 7.1.2 WRPO. Projekty realizowane w ramach wskazanego Poddziałania dotyczą integracji i aktywizacji społeczno-zawodowej. Natomiast, skierowane są również do osób zagrożonych ubóstwem oraz wykluczeniem społecznym. Ponadto, projekt realizowany jest na terenie województwa wielkopolskiego. W opinii IRP, wskazane projekty charakteryzują się odmienną specyfiką, a także grupą docelową, aniżeli projekty skierowane do osób znajdujących się w trudnej sytuacji na rynku pracy, zatem trudno jest uznać wskazane doświadczenie za w pełni adekwatne. Biorąc powyższe pod uwagę, IRP stwierdziła, iż wymienione projekty częściowo stanowią potwierdzenie posiadanego doświadczenia w danym obszarze tematycznym, na rzecz tożsamej grupy docelowej oraz na określonym terenie. Wnioskodawca nie wykazał doświadczenia w zakresie grupy docelowej ani w zakresie obszaru tematycznego, w związku z czym w opinii IRP, przyznanie 1 pkt w subkryterium Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów jest adekwatne do informacji przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej. Wnioskodawca w uzasadnieniu złożonego protestu wskazał również, że elementem ocenianym w kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" jest potencjał społeczny, o którym może świadczyć współpraca z innymi instytucjami/organizacjami publicznymi. Wnioskodawca wskazał, że w treści wniosku wymienił podmioty, które mogą potwierdzić jego potencjał społeczny. Analizując zapisy wniosku, IRP zgodziła się z wnioskodawcą, że w części D.2. WN zostały wymienione instytucje, które mogą potwierdzić jego potencjał społeczny (np.: P. S.A. w J.) oraz partnera projektu (Fundacja Inicjatyw Społecznych i Rozwoju Przedsiębiorczości, Stowarzyszenie "[...]" O. ). Natomiast, zapisy Instrukcji wyraźnie wskazują jak rozumiany jest potencjał społeczny wnioskodawcy, tj. wcześniejsza aktywność wnioskodawcy i partnerów (jeśli dotyczy) w obszarze planowanej interwencji. Opis potencjału społecznego powinien dawać możliwość oceny zdolności społecznych wnioskodawcy i partnerów (...) do podjęcia i efektywnej realizacji określonego przedsięwzięcia. Zdolności społeczne powinny być opisywane w kontekście szeroko rozumianego kapitału społecznego (...) wyrażonego poprzez umiejętności do samoorganizowania się i współpracy oraz zaangażowania w poprawę sytuacji społeczności (grupy docelowej) (...). Na podstawie informacji przedstawionych we wniosku oceniający powinien mieć możliwość szerszego spojrzenia na działalność wnioskodawcy i ewentualnych partnerów oraz określenia poziomu doświadczenia merytorycznego i skuteczności ich działań. Natomiast wnioskodawca wskazał we wniosku, co zostało powtórzone w złożonym proteście instytucje, które mogą potwierdzić potencjał społeczny. Zdaniem IRP, na podstawie tych informacji słusznym jest uznanie przez oceniających, że nie można w szerszy sposób spojrzeć na działalność wnioskodawcy i partnera projektu w obszarze tematycznym dla osób pozostających bez pracy na terenie M. . W opinii IRP, eksperci dokonali oceny zgodnie z kryteriami. Przyznanie 1 pkt we wskazanym subkryterium nie stanowi kary, a jest wynikiem przeprowadzonej oceny na podstawie informacji przedstawionych we wniosku, które są niewystarczające i nie spełniają wymogów zapisanych w Instrukcji. IRP w pełni potwierdziła słuszność uzasadnienia subkryterium nr [...], podtrzymując tym samym liczbę przyznanych punktów na poziomie 1 pkt we wskazanym subkryterium. Podsumowując, IRP podtrzymała liczbę przyznanych punktów w kryterium "Z. " na poziomie 4 pkt i 5 pkt, tj. projekt nie uzyskał wymaganego minimum 6 pkt. Wnioskodawca w złożonym proteście nie zgadził się również z oceną kryteriów, w których uzyskał minimum punktowe. Pierwszym takim kryterium jest "A. ". Oceniający we wskazanym kryterium przyznali 8 pkt i 7 pkt. Szczegółowa ocena przedstawia się następująco: subkryterium nr [...]: oceniający nr [...] - 5 pkt, oceniający nr [...] - 3 pkt; subkryterium nr [...]: oceniający nr [...] - 3 pkt, oceniający nr [...] - 4 pkt. IRP wskazała, że w złożonym proteście wnioskodawca przedstawił wyłącznie zarzuty do oceny subkryterium nr [...], tj. A. . W opinii oceniającego, który obniżył liczbę przyznanych punktów, cel główny projektu dotyczący zwiększenia zdolności do uzyskania i utrzymania zatrudnienia nie definiuje żadnej konkretnej zmiany w odniesieniu do 100% uczestników projektu (dalej: UP). Ponadto, wskazany cel nie jest mierzalny. Odnosząc się do oceny wskazanego subkryterium, IRP nie zgodziła się z obniżoną punktów przyznaną przez jednego z ekspertów. Zapisy Instrukcji w sposób obszerny stawiają wymagania co do sposobu przedstawienia celu głównego projektu. Analizując zapisy pola E.2. WN, IRP stwierdziła, że cel główny projektu określony przez wnioskodawcę spełnia wymagania stawiane przez zapisy Instrukcji. Głównym celem projektu i jest zwiększenie zdolności do uzyskania i utrzymania zatrudnienia dla 60 osób, w wieku 30 lat i więcej. Wnioskodawca wskazał również, iż bezpośrednim celem projektu będzie nabycie kwalifikacji przez minimum 24 osoby oraz podjęcie zatrudniania przez minimum 18 osób. Analizując zapisy części E WN, IRP nie zgodziła się z ekspertem który uznał, że wskazany cel główny jest niemierzalny. Przy ocenie adekwatności celu głównego projektu, w opinii IRP, należy wziąć pod uwagę zapisy całego wniosku. W opinii IRP, sposób pomiaru osiągnięcia celu głównego projektu przekłada się na wskaźniki projektu (produktu, rezultatu), które szczegółowo zostały przedstawione w części E WN. Odnosząc się do powyższego, IRP stwierdziła, iż cel projektu został sformułowany poprawnie, zgodnie z wymogami stawianymi w Instrukcji. W związku z tym, dokonując ponownej oceny subkryterium nr [...] Adekwatność celu głównego projektu, organ stwierdził, iż cel główny projektu został poprawnie określony czego następstwem jest przyznanie 5 pkt we wskazanym subkryterium. W związku z tym, łączna punktacja w kryterium "[...]" kształtuje się na poziomie 8 pkt i 9 pkt. Kolejnym kryterium, z oceną którego nie zgodził się wnioskodawca jest "[...]". Przedmiotowy projekt uzyskał 8 pkt i 5 pkt we wskazanym kryterium. Szczegółowa punktacja w kryterium A. : subkryterium nr [...]: oceniający nr [...] - 3 pkt, oceniający nr [...] - 2 pkt; subkryterium nr [...]: oceniający nr [...] - 5 pkt, oceniający nr [...] - 3 pkt. Odnosząc się do oceny subkryterium nr [...], tj. Adekwatność doboru grupy docelowej, jeden z oceniających stwierdził, iż opis sytuacji problemowej został przedstawiony wyłącznie w odniesieniu do osób bezrobotnych, natomiast brak jest charakterystyki sytuacji w jakiej znajdują się osoby bierne zawodowo. Natomiast, zdaniem eksperta nr [...]: założenia opracowania potrzeb i oczekiwań jedynie w oparciu o zdefiniowane problemy jest niezasadna. W uzasadnieniu złożonego protestu wnioskodawca nie zgodził się z argumentacją oceniających. Wyjaśnił on, iż zwięzłość przedstawionych informacji wynika z ograniczeń znaków we wniosku, następstwem czego jest brak możliwości przedstawienia wszystkich niezbędnych danych. Ponadto, wnioskodawca przytoczył zapisy Instrukcji, z których nie wynika, że obowiązkiem było przyjęcie założeń do opracowania potrzeb i oczekiwań grupy docelowej projektu. Na podstawie informacji przedstawionych we wniosku należy stwierdzić, iż grupę docelową projektu stanowi 60 osób w wieku 30 lat i więcej. Wskazana grupa docelowa projektu są to osoby, które znajdują się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy, tj. osoby bezrobotne oraz bierne zawodowo. Zgodnie z zapisami Instrukcji wnioskodawca w polu [...] WN zobowiązany był do zawarcia możliwie jak najbardziej szczegółowych informacji nt. odbiorców planowanego przedsięwzięcia projektowego. Ponadto, obowiązkiem wnioskodawcy było przedstawienie problemów, potrzeb, oczekiwań oraz barier, które dotyczą grupy docelowej projektu. Analizując zapisy pola [...] WN, IRP potwierdziła słuszność uzasadnienia jednego z oceniających, iż wnioskodawca przy prezentacji grupy docelowej skupił się głównie na osobach bezrobotnych, nie przedstawiając charakterystyki osób biernych zawodowo, które stanowią 20% grupy docelowej projektu. IRP wskazał ponadto, że zapisy Instrukcji wyraźnie wskazują na limit znaków 30 000, który obejmuje następujące pola: C.4. WN Krótki opis projektu, D. 1.2 Opis grupy docelowej, [...] WN Sposób zarządzania projektem, D.2. Potencjał i doświadczenie Wnioskodawcy i Partnerów oraz E.2. WN Cel główny projektu. Zdaniem IRP, limity dotyczące poszczególnych pól są na tyle wystarczające, aby móc przedstawić niezbędne informacje w poszczególnych polach wniosku, które potwierdzałyby spełnienie kryteriów. Biorąc pod uwagę grupę docelową projektu, w opinii IRP, limit znaków przeznaczony m.in. na opis grupy docelowej projektu jest wystarczający, aby wnioskodawca mógł przedstawić wszystkie niezbędne informacje dotyczące adekwatności doboru grupy docelowej projektu, w kontekście potrzeb, oczekiwań i barier. IRP zgodziła się z argumentacją oceniającego, który obniżył o 1 przyznanych punktów, w związku z brakiem szczegółowej charakterystyki osób biernych zawodowo, które stanowią również grupę docelową projektu. Odnosząc się do oceny eksperta nr [...], wnioskodawca wskazał, iż w Instrukcji jest jedynie zapis, iż należy szczegółowo opisać, jakie są problemy, potrzeby i oczekiwania uczestników/uczestniczek (m.in. w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu) oraz bariery na które napotykają uczestnicy/uczestniczki projektu. Natomiast, w opinii IRP, wnioskodawca nie zrozumiał argumentacji eksperta. Prawidłowa diagnoza potrzeb, barier i oczekiwań potencjalnych uczestników projektu stanowi punkt wyjścia do opracowania założeń projektu oraz określenia form wsparcia, jakie będą im udzielone. W opinii IRP, opis sytuacji problemowej grupy docelowej projektu powinien być oparty o faktyczne jej oczekiwania, co słusznie zauważył jeden z ekspertów, a nie statystyki dotyczące rynku pracy. Biorąc powyższe pod uwagę, IRP zgodziła się z argumentami oceniających, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów w subkryterium nr [...] Adekwatność grupy docelowej i podtrzymała liczbę przyznanych punktów na poziomie 3 pkt i 2 pkt. Odnosząc się do oceny subkryterium nr [...], tj. Opis sposobu rekrutacji, wnioskodawca w złożonym proteście przedstawił swoją argumentacje wyłącznie do uzasadnienia eksperta nr [...], który przyznał 3 pkt. IRP wskazała, że argumentem, który zadecydował o obniżeniu liczby przyznanych punktów we wskazanym subkryterium przez jednego z oceniających był m.in. brak przedstawienia problemów osób bezrobotnych i biernych zawodowo bez doświadczenia i ubogich w założeniach rekrutacji UP. Zgodnie z zapisami Instrukcji założenia rekrutacji muszą być logicznie powiązane z problemami, potrzebami, oczekiwaniami i barierami z jakimi spotykają się UP. Analizując zapisy pola [...] WN (str. 4 WN) IRP stwierdziła, że jedną z potrzeb UP jest potrzeba nabycia kompetencji i kwalifikacji zawodowych/zdobycie doświadczenia zawodowego. Natomiast, analizując kryteria rekrutacji, w ocenie IRP, wnioskodawca nie przewidział żadnych preferencji dla osób, które zmagają się z problemem braku doświadczenia. W związku z tym, założenia, które przyjął wnioskodawca w procesie rekrutacji (kryteria) nie są powiązane ze wszystkimi problemami, potrzebami, oczekiwaniami i barierami z jakimi mogą spotkać się UP. W opinii oceniającego, błędem wnioskodawcy było również brak przedstawienia uzasadnienia dla realizacji naboru w ramach 4 rund oraz brak sprecyzowania minimalnego czasu przeznaczonego na złożenie dokumentów w procesie rekrutacji. Analizując zapisy wniosku, IRP stwierdziła, że wnioskodawca zaplanował nabór otwarty do projektu, w okresie czerwiec 2018-listopad 2018, w podziale na 4 rundy. Zapisy wniosku potwierdzają argumentację oceniającego, iż wnioskodawca nie sprecyzował minimalnego czasu, który będzie przeznaczony na złożenie dokumentów. W opinii IRP, przeprowadzenie naboru otwartego w dłuższym okresie czasu (w niniejszym przypadku - pół roku), może uniemożliwić zastosowanie kryteriów punktowych w procesie rekrutacji. W opinii IRP, wskazanie 4 rund w procesie rekrutacji bez określenia czasu ich trwania nie jest wystarczające na potwierdzenie poprawności i przejrzystość procesu rekrutacji. Odnosząc się do powyższego, IRP potwierdziła słuszność augmentacji eksperta, który przyznał 3 pkt w subkryterium Opis sposobu rekrutacji, podtrzymując liczbę przyznanych punktów na poziomie 5 pkt i 3 pkt. Zdaniem IRP, ocena kryterium "[...]" została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Ostatnim kryterium, z oceną którego wnioskodawca się nie zgodził jest "[...]". Oceniający w ramach oceny niniejszego kryterium przyznali 10 pkt i 8 pkt, zatem projekt uzyskał wymagane minimum 6 pkt. IRP wskazała, że argumentami, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów był argument dotyczący przyjęcia przez wnioskodawcę, że 75% uczestników projektu nabędzie umiejętności poruszania się po rynku pracy, pomimo tego, iż nieznajomość realiów rynku pracy i poruszania się po nim zostało wskazane jako jeden z głównych problemów. Ponadto, zdaniem oceniającego, nie przedstawiono uzasadnienia na jakiej podstawie przyjęto zwrot kosztów dojazdów na staż i szkolenia dla 100% uczestników, dotyczy to w szczególności szkoleń i zasadności ich organizacji w pobliżu miejsca zamieszkania. W złożonym proteście wnioskodawca uznał, że ekspert nie zapoznał się z dokumentacją aplikacyjną, ponieważ zapisy wniosku wyraźnie wskazują, iż forma wsparcia wskazana przez eksperta jest dodatkowym wsparciem i skierowana jest do 75% UP. IRP analizując zapisy wniosku stwierdziła, że argument wnioskodawcy należy uznać za zasadny. Zgodnie z zapisami pola [...] WN zadanie nr [...] - Identyfikacja potrzeb uczestników projektu wraz z utworzeniem i późniejszą weryfikacją IPD oraz indywidualne pośrednictwo pracy (dalej: zadanie nr [...]) w ramach wskazanego zadania zaplanowano m.in. działania polegające na wyposażeniu wszystkich UP w umiejętność prawnego poruszania się po rynku pracy i samodzielnego poszukiwania zatrudnienia. Natomiast, w ramach zadania nr [...] - Indywidualne wsparcie motywacyjne oraz poradnictwo: zawodowe i w zakresie organizacji opieki nad osobami zależnymi (dalej: zadanie nr [...]) 75% UP, tj. osób, które wykazują się brakiem motywacji do poszukiwania pracy lub brakiem wiedzy na temat własnych kompetencji i zasobów, weźmie udział w indywidualnym poradnictwie zawodowym. Poradnictwo to będzie polegać na wsparciu w procesie poszukiwania pracy i będzie realizowane w formie indywidualnych spotkań. W związku z tym, IRP zgodziła się z argumentacją strony, że wskazana uwaga eksperta jest nieprawidłowa, co jest wynikiem niedokładnego zapoznania się z treścią wniosku. IRP wskazała, że wnioskodawca w złożonym proteście nie zgodził się z kolejnym argumentem oceniającego, który dotyczy braku uzasadnienia przyjętego zwrotu koszów dojazdu na staż i szkolenia dla 100% UP. Wnioskodawca przytoczył zapisy części [...] WN, gdzie konieczność ponoszenia kosztów związanych z dojazdami. IRP podkreśliła, że przytoczone zapisy w proteście nie pokrywają się z zapisami wniosku. Zgodnie z treścią pola [...] WN uzasadnienie dla zwrotu kosztów związanych z dojazdami dotyczy następujących pozycji w budżecie: zadanie nr [...] poz. 6, zadanie nr [...] poz. 3, 7, 11, Zadanie nr [...] poz. 4, zadanie 4 poz. 7. Ponadto, koszty oszacowano w oparciu o analizę cenników komunikacji publicznej na terenie woj. małopolskiego na odległość około 30 km: w przypadku zastosowania stawki dziennej, na przejazd w obie zaproponowano [...] zł; w przypadku wyceny biletu miesięcznego - [...] zł. Natomiast, w uzasadnieniu złożonego protestu wystąpiła rozbieżność dotycząca zadania 2, które obejmuje poz. 3, 9, 13, 18. Ponadto, niespójność dotyczy oszacowania kosztów: podane koszty oszacowano (...) na odległość około 40 km: (...) w przypadku wyceny biletu miesięcznego - [...] zł. Natomiast, zgodnie z zapisami załącznika nr [...] do Regulaminu konkursu, tj. Standard usług projektu konkursowego realizowanego w ramach Działania 8.2. Aktywizacja Zawodowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014 - 2020 (dalej: standard usług), zwrot kosztów dojazdów na świadczone formy wsparcia w projekcie jest dopuszczalny, tym bardziej, że wnioskodawca w części [...] WN przedstawił metodologię ich oszacowania. Biorąc powyższe pod uwagę, IRP stwierdziła, iż argumenty wskazane przez eksperta, który obniżył liczbę przyznanych punktów w kryterium Adekwatność opisu i doboru zadań należy uznać za nieprawidłowe i w związku z tym, przyznała 10 pkt. Końcowo IRP wskazała, że rozpatrując złożony protest zapoznała się szczegółowo z zapisami wniosku i uznała, iż nie wszystkie argumenty, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów znajdują potwierdzenie w dokumentacji aplikacyjnej. Następstwem czego było zwiększenie liczby przyznanych punktów w kryteriach: "[...]" oraz "[...]". Natomiast, w przypadku oceny kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", IRP stwierdziła, iż ocena została przeprowadzona w sposób prawidłowy, następstwem czego było nie osiągnięcie minimum 6 pkt we wskazanym kryterium. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. W. zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez naruszenie zasady przejrzystości, rzetelności i równości, przejawiające się w: a) podtrzymaniu ilości punktów przyznanych w ramach kryterium "[...]", pomimo uznania nieprawidłowości jednego z argumentów oceniających, przy jednoczesnym braku wyjaśnienia, którego z argumentów stwierdzona nieprawidłowość dotyczy, b) błędnym uznaniu, że w ramach kryterium "[...]", subkryterium nr [...], skarżąca nie wykazała odpowiednich zasobów kadrowych oraz potencjału technicznego, pomimo że w istocie skarżąca wykazała należyte zasoby kadrowe, w skład których wchodzi trzech doświadczonych specjalistów, a także wystarczająco szczegółowo opisała bogate zasoby techniczne, mające zostać wykorzystane na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu, c) nieuprawnionym sformułowaniu w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu nowych, niezasadnych zastrzeżeń w ramach kryterium "[...]", subkryterium nr [...], które nie były uprzednio wskazywane w uzasadnieniu ocen eksperckich, d) niesłusznym przyjęciu, że brak prawa własności zaplecza lokalowego na terenie realizacji projektu potwierdza niewystarczający potencjał techniczny do realizacji projektu, w sytuacji, w której deklarowany przez skarżącą najem sal wykładowych jest praktyką powszechnie spotykaną w obrocie, umożliwiającą najpełniejsze dopasowanie miejsc realizacji wsparcia do miejsc zamieszkania uczestników projektu, a nadto jest przewidywany przez dokumentację konkursową, co stanowi rażące naruszenie zasady równości i nieuzasadnione preferowanie podmiotów zarejestrowanych i będących właścicielami lokali znajdujących się na obszarze województwa małopolskiego, e) nieprawidłowym uznaniu, że w ramach kryterium "[...]", subkryterium nr [...], skarżąca jedynie częściowo wykazała doświadczenie w obszarze tematycznym odpowiadającym projektowi, w realizacji działań na rzecz grupy docelowej, do której skierowany jest projekt, w realizacji działań na terytorium, na którym będzie realizowany projekt, pomimo że skarżąca opisała realizowany na terenie województwa małopolskiego od dziewięciu miesięcy projekt "[...]", zaś realizacja tego projektu od tak znacznego już czasu, pozwoliła niewątpliwie nabrać przez skarżącą doświadczenia, dającego rękojmię należytego wykonania projektu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, f) pominięciu przy ocenie kryterium "[...]", subkryterium nr [...] innych realizowanych przez skarżącą projektów m.in. "[...]" oraz "[...]", pomimo że spełniają one przesłankę ścisłego związku w obszarze tematycznym oraz tożsamości grupy docelowej, zaś Instrukcja nie wyłącza możliwości powoływania się na programy realizowane na terenie innych województw, wskazując jedynie, że w opisie należy uwzględnić przede wszystkim przedsięwzięcia realizowane na określonym terenie, którego dotyczyć będzie realizacja projektu, g) umniejszeniu roli doświadczenia skarżącej zdobytego podczas realizacji projektu "[...]" z uwagi na pozostawanie tegoż projektu w fazie realizacji, podczas gdy dokumentacja konkursowa nie przewiduje konieczności legitymowania się jedynie projektami zakończonymi, zaś Instrukcja mówi wprost o przedsięwzięciach aktualnie realizowanych i zrealizowanych, bez rozróżniania stopnia ich ważności dla oceny doświadczenia wnioskodawcy, h) bezzasadnym pominięciu przy ocenie kryterium "[...]", subkryterium nr [...], opisu potencjału społecznego skarżącej i partnera, pomimo że jednoznacznie kwalifikuje opis potencjału społecznego jako istotny element opisu potencjału i doświadczenia, i) niesłusznym uznaniu przy ocenie kryterium "[...]" subkryterium 1, że skarżąca nie przedstawiła charakterystyki osób biernych zawodowo, pomimo że w analizie sytuacji problemowej wskazała ona najistotniejsze informacje dotyczące bierności zawodowej, j) niesłusznym uznaniu przy ocenie kryterium "[...]" subkryterium 2, że skarżąca nie sprecyzowała minimalnego czasu przeznaczonego na złożenie dokumentów oraz że wskazanie 4 rund w procesie rekrutacji bez określenia czasu ich trwania nie jest wystarczające do potwierdzenia poprawności i przejrzystości sposobu rekrutacji, podczas gdy sposób przyjęcia uczestników do projektu został opisany w sposób konkretny i przejrzysty, - naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy ocena projektu została dokonana przez ekspertów wadliwie, w sposób naruszający zasadę rzetelne wyboru projektów. Mając na uwadze powyższe uchybienia skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, jak również o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Zarządowi Województwa. Nadto skarżąca wniosła o zasądzenie od Zarządu Województwa na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460, powoływanej dalej jako "ustawa wdrożeniowa"). Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa ta reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a., która znajduje odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. Odnośnie procedury wyboru projektu do dofinansowania wyjaśnić należy, iż przepisy ustawy wdrożeniowej przewidują tryb konkursowy lub pozakonkursowy (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 ustawy wdrożeniowej). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie formalno-merytorycznej złożonego wniosku, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżąca złożyła skargę do WSA w Krakowie na nieuwzględnienie protestu. Powyższe oznacza, że możliwe było dokonanie merytorycznej oceny wniesionej skargi. Na wstępie trzeba podkreślić, że kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć na względzie, że w ustawie wdrożeniowej wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Instytucja Rozpoznająca Protest (dalej IRP) nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia (protestu). Złożenie protestu uprawnia zatem do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt [...] wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).). Sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona do kryterium legalności rozumianym stricte jako zgodność albo niezgodność oceny z prawem powszechnie obowiązującym i niesprzecznymi z nim postanowieniami systemu realizacji. Przypomina to kontrolę sądową decyzji uznaniowych czy też aktów opartych na opiniach biegłych, w ramach której sąd ocenia czy argumentacja organu nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu i instrukcji wypełniania wniosku (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2017 r., sygn. akt [...], wyrok WSA w Opolu z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt [...] Przechodząc do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia należy wskazać, że skarga okazała się niezasadna, z uwagi na bezzasadność większości zarzutów. Przedmiot skargi stanowiło rozstrzygnięcie Zarządu Województwa (IRP) z dnia 8 czerwca 2017 r. w sprawie nieuwzględnienia protestu złożonego przez M. W. prowadzącą działalność gospodarczą w ramach firmy "A. E. Doradztwo i Szkolenia M. W. w Ś., od negatywnego wyniku oceny formalno-merytorycznej projektu pn. "[...]" złożonego w ramach konkursu nr [...] przeprowadzonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 – 8 Oś Priorytetowa – Rynek pracy, Działanie 8.2 Aktywizacja Zawodowa, ze względu na niespełnienie obligatoryjnego merytorycznego kryterium punktowego. Przedmiotowy projekt nie uzyskał minimum punktowego tj. 6 punktów w ramach kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu". Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs, tj. w tym przypadku Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi część wzorca kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz [...], WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gd [...] oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz [...]). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. Z punktu widzenia przepisów unijnych, Sąd dokonując kontroli negatywnej oceny projektu wydanej w trybie ustawy wdrożeniowej bada przede wszystkim czy wybór projektu został przeprowadzony zgodnie z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L z dnia 20 grudnia 2013 r.), zgodnie z którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminujące i przejrzyste oraz są zgodne z zasadą równości płci i niedyskryminacji oraz zasadą zrównoważonego rozwoju. Natomiast z punktu widzenia przepisów ustawy wdrożeniowej, zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por. J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"; LEX/el. 2014 nr 208524). (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., II GSK 339/17 i z dnia 3 lutego 2017 r., II GSK 1/17). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań IOK i IRP w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Ponadto należy zauważyć, że rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1115/11. Sąd administracyjny nie został wyposażony w kompetencje, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Nie ma bowiem wiedzy specjalistycznej, przy czym w postępowaniu przed sądem administracyjnym wyłączono możliwość przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Tym samym sąd administracyjny nie ma kompetencji ani też odpowiednich narzędzi procesowych, aby dokonać merytorycznej oceny projektu, co byłoby równoznaczne z niedozwolonym na gruncie p.p.s.a. (z nielicznymi wyjątkami), zastępowaniem organu w orzekaniu. Należy podkreślić, że tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Zatem polemiki skarżącej z oceną ekspertów nie można rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, a o którym mowa w art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Oczywiście powyższe nie oznacza, że Sąd nie dokonuje recenzji oceny ekspertów. Dokonuje ją, ale tylko w kontekście np. pominięcia w ocenie określonych treści, czy też dokonywania oceny przez ekspertów w oparciu o elementy, które nie stanowią przedmiotu oceny w danym kryterium. Merytoryczna weryfikacja wniosku odbywa się według kryteriów wartościujących i ma ona charakter swobodnej oceny, ale nie może przybierać oceny dowolnej, gdyż kryteria oceny zostały wskazane w dokumentacji konkursowej. Przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazała w ocenie Sądu naruszeń ani uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej. Podkreślenia wymaga, że to skarżąca sporządza wniosek i to ona zawiera w nim określone treści i skoro określony wniosek tych treści nie zawiera, to zawsze będzie miało to wpływ na wynik oceny złożonego przez nią wniosku. To na skarżącej jako wnioskodawcy ciążył obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to, aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc publiczną, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania. Kryterium w którym projekt uzyskał negatywną ocenę i z oceną którego nie zgodziła się skarżąca jest "[...]". Ocena wskazanego kryterium odbywa się w ramach dwóch subkryteriów, tj. Potencjał wnioskodawcy/partnerów oraz Doświadczenie wnioskodawcy/partnerów, zgodnie z zapisami załącznika nr [...] do Regulaminu konkursu. Szczegółowa punktacja przyznana przez oceniających w ramach tego kryterium wynosiła: subkryterium nr [...]: oceniający nr [...] - 3 pkt, oceniający nr [...] - 4 pkt; subkryterium nr [...]: oceniający nr [...] - 1 pkt, oceniający nr [...] - 1 pkt. W przypadku kryterium "[...]" eksperci dokonali oceny, którą uzasadnili w ramach poszczególnych subkryteriów, odnosząc się również do obszarów badanych w ramach tych subkryteriów, wskazując na braki występujące we wniosku o dofinansowanie, podając konkretne przykłady. Przedstawione uzasadnienia są wystarczające, a oceniający podali okoliczności, które ich zdaniem przesądziły o obniżeniu punktacji. W uzasadnieniu wskazano na konkretne braki i nieprawidłowości, co zostało również przeanalizowane przez IRP podczas powtórnej weryfikacji wniosku o dofinansowanie na etapie procedury odwoławczej, czego wyrazem jest dokładne i szczegółowe uzasadnienie IRP. W przekonaniu Sądu zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a ocena wniosku skarżącej zgodna była z zasadami określonymi w przytoczonym już wyżej art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Analizując uzasadnienie rozstrzygnięcia IRP, stwierdzić należy, że jest ono zgodne z przywołanym wyżej przepisem ustawy wdrożeniowej. Przede wszystkim należy zauważyć, że IRP dokonała weryfikacji pierwotnej oceny merytorycznej projektu w zakresie kryteriów i zarzutów objętych protestem skarżącej, odnosząc się przy tym do wszystkich spornych w rozpatrywanej sprawie kwestii i podniesionych zarzutów. IRP przedstawił własną argumentację dotyczącą oceny projektu w ramach zaskarżonego kryterium i w granicach zaskarżenia. Ocena ta nie dowolna. Sąd orzekający w sprawie ocenę tą w pełni podziela. W kontekście powyższego stwierdzić należy, iż skoro procedura postępowania nie została naruszona, rozstrzygnięciu Sądu poddana zostać musiała merytoryczna zasadność tej dokonanej oceny wniosku skarżącej o dofinansowanie projektu złożonego w ramach konkursu pt. "[...]". Jak już zasygnalizowano projekt uzyskał negatywną ocenę na etapie oceny obligatoryjnych kryteriów merytorycznych punktowych, ponieważ nie uzyskał minimum punktowego, tj. 6 punktów w ramach kryterium "[...]". Analizując przedłożone w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego dokumenty, brak jest argumentów uzasadniających podważenie argumentacji zaprezentowanej przez IRP. Niepodważalną kwestią jest, że składając wniosek o dofinansowanie skarżąca powinna precyzyjnie i wyczerpująco przedstawić w jego treści wszelkie elementy i dane istotne z punktu widzenia kryteriów oceny, określone w regulaminie konkursu oraz w stosownym załączniku do tego regulaminu. Okoliczność ta została wyraźnie określona w Instrukcji wypełnienia wniosku (dalej "Instrukcja"). Wnioskodawca w tego typu konkursie winien nadto zdawać sobie sprawę, iż złożenie wniosku oznacza uczestnictwo w pewnego rodzaju konkurencji (rywalizacji), w ramach której jego wniosek podlega specjalistycznej ocenie i porównaniu z innymi projektami, dokonywanej przez wyspecjalizowane do tego podmioty bazujące na swojej wiedzy i doświadczeniu. Reasumując, to sama skarżąca decydowała, w jakiej formie wniosek o dofinansowanie zostanie złożony. Treść wniosku pozwala stwierdzić, iż IRP prawidłowo wskazała, że na wykazanie potencjału kadrowego skarżąca zaoferowała przede wszystkim informacje dotyczące jednej osoby, tj. siebie samej, przy czym w projekcie pełni ona różne funkcje (tj. wnioskodawca, kierownik projektu, świadczenie form wsparcia). Wskazała równocześnie, że liczba godzin pracy zaplanowana tylko dla kierownika projektu (tj. skarżącej) wynosić miała 120 godz./mc, przy jednoczesnym świadczeniu form wsparcia w projekcie. Powyższe dane zasadnie oceniono zatem jako wskazujące na słabości w zakresie potencjału kadrowego. Wątpliwym jest bowiem wykonanie większości wskazanych zadań, zaplanowanych w projekcie przez jedną i tę samą osobę. We wniosku zostały wymienione, co prawda dwie inne osoby, które posiadają doświadczenie w realizacji projektów POKL oraz w dziedzinie rozliczania projektów UE. Natomiast, z bardzo ogólnego opisu, trudno jest stwierdzić m.in., jaki jest zakres ich zadań, jaka jest ich rola w zakresie merytorycznej realizacji projektu. O braku stosownego potencjału kadrowego świadczyć też może ujęcie w projekcie pośrednictwa pracy, jako usługi zleconej, Powyższe wynika zapewne z braku osób świadczących oferowane formy wsparcia w projekcie. Co prawda, zapisy Regulaminu konkursu nie wykluczają zlecania usług podmiotom zewnętrznym jednakże skoro wnioskodawcy mają obowiązek wykazania potencjału posiadanego w dacie składania wniosku to niewątpliwie konieczność zlecania tego typu usług słusznie - w skali porównawczej - powodować może obniżenie punktacji w niniejszym subkryterium podmiotom zlecającym te usługi podmiotom zewnętrznym. W kwestii subkryteruim Doświadczenie wnioskodawcy skarżąca powoływała się na jedyny realizowany na terenie województwa małopolskiego projekt, który w świetle zapisów mógł stanowić potwierdzenie posiadanego doświadczenia, zatytułowany [...]!" w ramach działania 9.1.2 RPO WM. Powyższy projekt był w trakcje realizacji. Trudno więc w istocie było przyjąć, iżby skarżąca posiadała wymagane doświadczenie w realizacji podobnego typu wniosków, dodatkowo realizowanych na terenie Województwa Małopolskiego. Fakt, że Instrukcja nie stanowi o konieczności wykazania w ramach tego kryterium tylko projektów zakończonych jest oczywisty jednakże zakres zaawansowania realizacji projektu, niewątpliwie nie przekreśla konieczności oceny czy w danych okolicznościach sprawy, można mówić o takim doświadczeniu, czy nie. Zarzuty skargi w tym zakresie nie mogły więc wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto jak zasadnie wskazała IRP, kluczowym jest fakt, że jakkolwiek projekty realizowane w ramach podziałania (9.1.2 RPO WM) dotyczą aktywizacji społecznej i zawodowej, to jednak skierowane są one do osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem oraz ich otoczenia. Zatem realizacja tego projektu tylko częściowo stanowi potwierdzenie posiadanego doświadczenia. Podobnie należy ocenić wskazanie we wniosku na inne projekty (jak świadczenie usług poradnictwa psychologicznego a także projekty zrealizowane przez partnera, tj. Stowarzyszenie Inicjatyw Międzynarodowych (SlM), które jednakże były realizowane poza terenem województwa małopolskiego, i które charakteryzują się odmienną specyfiką, a także grupą docelową aniżeli projekty skierowane do osób znajdujących w trudnej sytuacji na rynku pracy. Zatem wskazane projekty tylko częściowo stanowią potwierdzenie posiadanego doświadczenia w danym obszarze tematycznym, na rzecz tożsamej grupy docelowej oraz na określonym terenie. W związku z tym ocena dokonana w ramach tego subkryterium jest adekwatna do informacji zawartych we wniosku. Przypomnieć należy, że Instrukcja zalecała uwzględnianie przede wszystkim przedsięwzięć realizowanych na terenie, którego dotyczyć miała realizacja projektu. Wobec jednoznacznego brzmienia zapisów Instrukcji w tym zakresie jak najbardziej uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie wykazała się doświadczeniem w zakresie realizacji przedsięwzięcia ściśle związanego z zakresem projektu planowanego do realizacji wypełniającego trzy wskazane warunki: - zakres tematyczny, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, - tożsama grupa docelowa, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, - określony teren (województwo małopolskie), którego dotyczyć będzie realizacja projektu. IRP, jak również osoby oceniające nie zanegowały dużego doświadczenia wnioskodawcy w realizacji projektów, jednakże z jedną istotną uwagą, że projekty te realizowane były poza województwem małopolskim. Podkreślić należy, że IRP oraz oceniający eksperci, wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, wzięli pod uwagę potencjał społeczny i przyznali w ramach subkryterium nr [...] jeden punkt, natomiast zasadnie uznali, iż przedmiotowy projekt w obszarze tego kryterium nie zasługuje na cztery punkty, skoro de facto skarżąca nie spełniała wymogów określonych w Instrukcji, co do wskazania przedsięwzięcia ściśle związanego z zakresem projektu planowanego do realizacji. Skarżąca w części D.2. wniosku wymieniła instytucje, które mogą potwierdzić jej potencjał społeczny (np.: P. S.A. w J.) oraz partnera projektu (F. ). Natomiast, zapisy Instrukcji wyraźnie wskazują jak rozumiany jest potencjał społeczny wnioskodawcy. Opis potencjału społecznego powinien dawać możliwość oceny zdolności społecznych wnioskodawcy i partnerów do podjęcia i efektywnej realizacji określonego przedsięwzięcia. Tymczasem skarżąca wskazał we wniosku i co zostało powtórzone w złożonym proteście, jedynie instytucje, które mogą potwierdzić potencjał społeczny. Zasadne jest zatem stanowisko IRP, że na podstawie zawartych we wniosku informacji w tym zakresie nie można było w szerszy sposób spojrzeć na działalność skarżącej i partnera projektu w obszarze tematycznym dla osób pozostających bez pracy na terenie Województwa M. Także punktacja dotycząca potencjału technicznego nie nasuwa wątpliwości Sądu, co do jej adekwatności. Nie jest bowiem uzasadnione twierdzenie jakoby IOK i IRP miały wykluczać projekty wnioskodawców, którzy nie są właścicielami lokali, w których projekt będzie realizowany. Taka argumentacja jest zdaniem Sądu, chybiona. Najem powierzchni do organizacji szkoleń nie został wykluczony, jednakże jest on niżej punktowany, niż projekty, które bazują na własnej bazie szkoleniowej, mając przy tym w oczywisty sposób większy potencjał w działaniu. Nie było przy tym istotne miejsce siedziby podmiotu ani też powszechny w obrocie (akcentowany przez wnioskodawczynię) najem powierzchni sal na cele szkoleniowe. Słusznie organ ocenił, iż większy potencjał techniczny ma podmiot dysponujący takimi salami niż pozyskujący je w drodze doraźnego wynajmu. Również w zakresie deklarowanego wyposażenia - w kontekście potencjału technicznego wnioskodawcy - ocena IOK, a następnie IRP była prawidłowa. Skarżąca podała, iż dysponuje urządzeniami biurowymi, nie precyzując ani ich rodzaju, ani wieku, ani liczby. Wskazała jedynie, iż potencjał techniczny stanowią: urządzenia biurowe, drukarki, ksero, projektory multimedialne, laptopy. Jest to zatem niewątpliwie zapis ogólny z którego trudno jest stwierdzić, czy wykazany sprzęt jest wystarczający do realizacji projektu. Niczym niepotwierdzone były zatem zarzuty skargi o "szczegółowo opisanych, bogatych zasobach technicznych" Powyższe w powiązaniu z brakiem zaplecza lokalowego na terenie realizacji projektu, niewątpliwie zatem nie mogło spowodować przyznania maksymalnej liczby punktów w ramach subkryterium potencjału technicznego. Dysponujący odpowiednią ilością sprzętu biurowego i szkoleniowego oraz zapleczem lokalowym, mogli zostać uznanymi za lepiej przygotowanych do realizacji planowanego projektu i premiowani w formie dodatkowych punktów w toku oceny. Powyższe okoliczności zasadnie zatem wpłynęły na brak możliwości zmaksymalizowania liczby przyznanych punktów, zwłaszcza iż ocena ekspertów czyniona była w porównaniu z danymi przedstawionymi przez pozostały wnioskodawców aplikujących w konkursie. Wszystkie te okoliczności zdecydowały o podzieleniu przez Sąd w składzie orzekającym w sprawie stanowiska IRP zaprezentowanego w toku przeprowadzanej oceny wniosku skarżącej o dofinansowanie. O zasadności skargi nie mogło też decydować subiektywne przekonanie wnioskodawczyni o dysponowaniu wysokim potencjałem do realizacji projektu. Jest ono niewystarczające, aby uznać, że liczba przyznanych punktów w kwestionowanym zakresie, narusza prawo. Przesądzające w tym zakresie mogły być jedynie weryfikowalne i obiektywne dane (informacje), zamiast ogólnych deklaracji lub informacji o okolicznościach niedających podstaw do przyznania większej liczby punktów. Nie można, wbrew twierdzeniom skargi, uznać za wadliwe rozstrzygnięcie z tego tylko powodu, że IRP nie podzieliła jednego z argumentów oceniających projekt ekspertów, przy jednoczesnym utrzymaniu ostatecznej punktacji. Wadliwe w jakieś części uzasadnienie, jako takie nie może powodować uznania całego rozstrzygnięcia za wadliwie, skutkujące uznaniem protestu za zasadny w sytuacji, gdy przeprowadzona przez IRP ponowna ocena podzieliła zasadność obniżenia liczby przyznanych punktów i potwierdziła, że przyznana pierwotnie liczba punktów jest właściwa. Powyższe potwierdza tylko, że IRP dokonała wnikliwiej analizy wszystkich aspektów związanych z oceną projektu. Nie jest również błędem odwołanie się przez IRP do dodatkowej argumentacji nie podnoszonej przez oceniających. Przytoczenie dodatkowych argumentów nie można utożsamiać ze stawianiem nowych zarzutów np. zakwestionowaniem spełnienia innych kryteriów, co do których wnioskodawca nie ma możliwości ustosunkowania się na etapie procedury odwoławczej. W niniejszej sprawie IRP przedstawiła nowe argumenty w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, które dodatkowo potwierdzały i wzmacniały stanowisko dotyczące negatywnej oceny kryteriów zakwestionowanych w pierwotnej ocenie. Odnosząc się do pozostałych zarzutów dotyczących oceny wypełnienia pozostałych kryteriów, należy wskazać, że IRP nie podzieliła wszystkich argumentów oceniających, które wpłynęły na obniżenie liczby przyznanych punktów. Następstwem czego było zwiększenie liczby przyznanych punktów w kryteriach: "A. " oraz "A. ". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia IRP bardzo szczegółowo uzasadniła także, dlaczego podzieliła stanowisko oceniających, co do obniżenia liczby punktów subkryterium 1 i 2 w kryterium "A. ". Natomiast w przypadku oceny kluczowego dla rozstrzygnięcia sprawy, kryterium "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", IRP zasadnie przyjęła, że ocena, co do zasady została przeprowadzona w sposób prawidłowy, następstwem czego było nieosiągnięcie minimum 6 punktów we wskazanym kryterium, co w istocie miało przesądzające znaczenie dla nieuwzględnienia protestu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji wyroku.