V SA/Wa 1534/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz A. K. kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. W. z [...] listopada 2017 r., nr [...], nr [...], nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. - [...] wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku [...] i [...]. W oparciu o art. 80 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.), dalej – u.p.e.a. wskazany organ skierował do PKO Banku Polskiego S.A. zawiadomienie z ... grudnia 2017 r., nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Zawiadomienie wraz z tytułami wykonawczymi przesłano również do [...] i [...] na adres: [...] i uznano za doręczone w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r, poz. 2096 ze zm.), dalej – k.p.a. w dniu 19 stycznia 2018 r. Pismem z ... stycznia 2018 r., wniesionym za pośrednictwem platformy e-puap w tym samym dniu, [...] (dalej również jako: Skarżąc lub Zobowiązany) złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego podnosząc, że przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie otrzymał upomnienia. Wyjaśnił również, że od 2002 r. nie pozostaje w związku małżeńskim z [...], a od 2004 r. nie zamieszkuje pod adresem ul. [...]. Jednocześnie wskazał aktualny adres do korespondencji. Postanowieniem z [...] marca 2018 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa - [...] odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Pismem z ... marca 2018 r. wniesionym w tym samym dniu przez e-puap, Skarżący zawarł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułu wykonawczego nr [...]. Zarzucił brak uprzedniego doręczenia upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Wskazał, że od 2004 r. nie zamieszkuje przy ul. [...], dlatego też korespondencja kierowana na ten adres była adresowana nieprawidłowo. Wyjaśnił, że korespondencji tej nie odbiera również [...], która z uwagi na ustanie małżeństwa nie jest do tego uprawniona. Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W. - [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji wskazując, że odpis tytułu wykonawczego został doręczony na adres Skarżącego w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 19 stycznia 2018 r. Z tej przyczyny ostatnim dniem na zgłoszenie zarzutów był 26 stycznia 2018 r., tymczasem zarzuty zostały wniesione za pośrednictwem e-puap dopiero 29 marca 2018 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z [...] kwietnia 2018 r. wskazując, że organ egzekucyjny został powiadomiony o prawidłowym adresie Skarżącego w piśmie z 3 stycznia 2018 r. Nie mógł zatem przyjąć, że tytuł wykonawczy skierowany na nieprawidłowy adres doręczono w trybie zastępczym w dniu 19 stycznia 2018 r. Postanowieniem z [...] czerwca 2018 r., nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ powołał treść art. 9 pkt 1d ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 869 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku zmiany adresu miejsca zamieszkania przez podatnika będącego osobą fizyczną objętą rejestrem PESEL nieprowadzącą działalności gospodarczej lub niebędącą zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, za dokonanie aktualizacji uznaje się podanie przez tego podatnika aktualnego adresu miejsca zamieszkania w składanej deklaracji lub innym dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym. Wskazano, że Skarżący w zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-... z ... kwietnia 1996 r., wskazał adres miejsca zamieszkania: W. ul. [...]. W związku z brakiem aktualizacji danych w tym zakresie, był to jedyny adres do korespondencji wprowadzony do Centralnego Rejestru Podatników na podstawie formalnego zgłoszenia aktualizacyjnego. Ponadto w dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym, tj. w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej stary) PIT-38 za 2016 r. również wskazano ten sam adres zamieszkania. Wobec powyższego – w ocenie organu – prawidłowym było skierowanie przesyłki zawierającej, m.in. odpis tytułu wykonawczego z 21 listopada 2017 r., nr [...] na tenże adres. Następnie wskazano, że wniesienie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym po upływie 7 dni od otrzymania odpisu tytułu wykonawczego jest bezskuteczne. Skoro zaś termin do wniesienia zarzutów rozpoczął bieg 20 stycznia 2018 r. i upłynął 26 stycznia 2018 r., to pismo z 29 marca 2018 r. wniesione zostało po upływie ustawowego terminu do wniesienia zarzutów. Nie było zatem podstaw do ich merytorycznego rozpatrzenia w trybie uregulowanym w art. 33 - 35 u.p.e.a. Wobec powyższego – w ocenie organu – prawidłowym było zastosowanie trybu przewidzianego w art. 61 a § 1 k.p.a., poprzez odmowę wszczęcia postępowania. W skardze na powyższe postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zarzucił naruszenie art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a., art. 42 § 1 k.p.a., art. 44 § 4 k.p.a., art. 61 § 1 k.p.a., art. 61 a) k.p.a., art. 80 k.p.a. w zw. z art. 77 i 7 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Skarżący informował o zmianie adresu już 3 stycznia 2018 r., zatem organ błędnie uznał, że tytuły wykonawcze - przesłane pod nieprawidłowy adres - doręczone zostały 19 stycznia 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi postanowień ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Postanowienie podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej - p.p.s.a. lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a ). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia wymienionych kryteriów stwierdzić należy, że narusza ono prawo. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] czerwca 2018 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. - [...] z [...] kwietnia .2018 r., nr [...] odmawiające - na podstawie art. 61a k.p.a. - wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych przez [...] na prowadzone postępowanie egzekucyjne, na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. W. z ... listopada 2017 r., nr [...]. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 k.p.a. (żądanie wszczęcia postępowania) zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub gdy z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Do innych uzasadnionych przyczyn, nieskonkretyzowanych w ustawie, należy zaliczyć sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Uzasadniając odmowę wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne organ podał, że realizując wymóg art. 26 § 5 i art. 32 u.p.e.a., odpis tytułu wykonawczego doręczono Skarżącemu w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 19 stycznia 2018 r., natomiast zarzuty złożone przez Zobowiązanego zostały wniesione dopiero 29 marca 2018 r., a więc po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do ich wniesienia. W konsekwencji, organ uznał, że zasadnie odmówiono wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Mając na uwadze podjęte rozstrzygnięcie oraz związaną z nim argumentację organu należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym, a ściślej w jego początkowej fazie. Zarzuty bowiem, stosownie do art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. zobowiązany może zgłosić do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego. Wprawdzie przywołany przepis zakreślając termin do zgłoszenia zarzutów nie wskazuje wprost od kiedy powinien być on liczony, niemniej w orzecznictwie słusznie zdaniem składu orzekającego przyjmuje się, że ponieważ w tytule wykonawczym powinno znaleźć się pouczenie o terminie na złożenie zarzutów, a tytuł wchodzi do obiegu prawnego przez jego doręczenie, to właśnie tę datę należy przyjąć jako początkową datę biegu terminu, o którym mowa w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3081/12, dostępny na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis ten nie przewiduje żadnych wyjątków, wobec czego, termin do wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest taki sam dla każdego z zarzutów wymienionych w art. 33 u.p.e.a. Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są sformalizowanym środkiem prawnym, co oznacza, że tylko terminowe ich wniesienie wszczyna postępowanie zmierzające do ich rozpoznania i podjęcia rozstrzygnięcia. Natomiast, konsekwencją wniesienia zarzutów z uchybieniem terminu jest brak możliwości rozpoznania ich merytorycznie i w konsekwencji odmowa na podstawie art. 61a k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. wszczęcia postępowania w sprawie złożonych zarzutów. Z podanych względów, w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę na konieczność prawidłowego i skutecznego doręczenia tytułu wykonawczego wraz z pouczeniem zobowiązanego, o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Istota sporu, w kontekście podniesionych w skardze zarzutów, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organ egzekucyjny kierując przesyłkę zawierającą, m.in. odpis tytułu wykonawczego z 21 listopada 2017 r., nr [...] na adres ul. [...], mógł uznać ją za doręczoną w trybie art. 44 § 4 k.p.a. W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego W. - [...] wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku [...] i [...], zawiadamiając wymienionych o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (zawiadomienie z 29 grudnia 2017 r., nr [...]). Zawiadomienie wraz z tytułami wykonawczymi skierowano na adres ul. [...] i uznano za doręczone 19 stycznia 2018 r. - w trybie art. 44 § 4 k.p.a. (zgodnie bowiem z art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.) Zgodnie natomiast z art. 42 § 1 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art 43 k.p.a.). Dopiero w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 stosuje się tryb z art. 44 tej k.p.a. (doręczenie przez awizo) z przewidzianym w nim skutkiem fikcji prawnej doręczenia (art. 44 § 4 k.p.a.). Zasadą jest zatem doręczenie pisma organu do rąk adresata, będącego osobą fizyczną (art.42 k.p.a.). Możliwe jest jednakże doręczenie zastępcze, w tym także stwarzające domniemanie doręczenia, o którym mowa w art. 44 k.p.a. Doręczenie zastępcze (zarówno na podstawie art. 43 jak i art. 44 k.p.a.) będzie jednakże skuteczne wówczas, gdy zostanie dokonane pod prawidłowym adresem. Jednocześnie dokonując pierwszego doręczenia zobowiązanemu w postępowaniu egzekucyjnym (jako pierwszy doręcza się tytuł wykonawczy) organ egzekucyjny powinien, stosownie do art. 27 § 1 pkt 8 u.p.e.a. pouczyć zobowiązanego o wynikającym z art. 41 § 1 k.p.a. w zw. z art.18 u.p.e.a. obowiązku zawiadamiania organu o każdej zmianie swego adresu w toku postępowania oraz skutkach zaniechania tego obowiązku, wynikających z art. 41 § 2 k.p.a. w zw. z art.18 u.p.e.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2005r., I OSK 43/05,LEX 194724). Aby doręczenie było skuteczne, adres zobowiązanego musi być aktualny w momencie doręczenia. Z powołanych przepisów wynika zatem, że zobowiązany ma obowiązek powiadamiania organu egzekucyjnego o każdej zmianie swego adresu dopiero w toku postępowania i po uprzednim, skutecznym pouczeniu go o tym obowiązku i skutkach niezastosowania się do niego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2012 r., sygn. II FSK 901/11 dostępny na stronie orzeczenia dostępne w internetowej bazie CBOSA). Natomiast dla przyjęcia fikcji doręczenia na nieaktualny adres, w przypadku niepoinformowania przez stronę organu o zmianie adresu w toku postępowania, konieczne jest faktyczne doręczenie stronie pouczenia o skutkach zaniechania powiadomienia o zmianie adresu. Jeżeli pierwsze doręczenie nie zostało dokonane skutecznie (poprzez jego faktyczne odebranie), przyjęcie fikcji doręczenia nie jest możliwe, gdy jednocześnie organowi wiadomo, że adres, na który wysłano pismo nie jest prawidłowy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2004r., I SA 2341/02,ONAiWSA z 2006r., nr 2,poz. 41). Tymczasem w niniejszej sprawie organ próbował dokonać pierwszego doręczenia w sprawie (tj. doręczenia zawiadomienia z 29 grudnia 2017 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego wraz z tytułami wykonawczymi) na adres ul. [...]. Skierowana na ww. adres przesyłka została nadana 3 stycznia 2018 r. (koperta - karta 11 akt administracyjnych). Następnie uznano, że doręczenie przesyłki miało miejsce w dniu 19.01.2018 r. - w trybie art. 44 § 4 k.p.a. Podkreślenia jednakże wymaga, że w piśmie wniesionym za pośrednictwem platformy e-puap w dniu 3 stycznia 2018 r. Skarżący poinformował, że od 2002 r. nie pozostaje w związku małżeńskim z [...] a od 2004 r. nie zamieszkuje pod adresem [...]. Jednocześnie wskazał aktualny adres do korespondencji: ul. [...]. Wobec powyższego organ mając świadomość, że zawiadomienie z 29 grudnia 2017 r. oraz tytuły wykonawcze skierowane zostały na nieaktualny adres, nie mógł przyjąć fikcji doręczenia przesyłki w trybie art. 44 § 4 k.p.a. z dniem 19 stycznia 2018 r. Jak wskazano wcześniej, aby doręczenie było skuteczne, adres musiał być aktualny w momencie doręczenia, a w przypadku doręczenia, o którym mowa w art. 44 § 1 k.p.a., przynajmniej w dacie pozostawienia zawiadomienia adresata o nadejściu przesyłki i miejscu jej złożenia z uwagi na nieobecność adresata, co w niniejszej sprawie miało miejsce w 5 stycznia 2018 r. (koperta - karta 11 akt administracyjnych). Zatem skoro już w dacie nadania przesyłki zawierającej tytuły wykonawcze (tj. 3 stycznia 2018 r.) organ był poinformowany o aktualnym adresie Skarżącego (pismo wniesione za pośrednictwem platformy e-puap 3 stycznia 2018 r.) to błędnym było uznanie jej za doręczoną pod nieaktualnym adresem: ul. [...]. Bez wpływu na powyższa ocenę sądu pozostaje również argumentacja organu wskazująca, że Skarżący powinien był zgodnie z art. 9 pkt 1 d ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników poinformować o zmianie adresu miejsca zamieszkania w składanej deklaracji lub innym dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym i niedopuszczalnym jest dokonanie aktualizacji pismami informacyjnymi. W tym miejscu powtórzenia wymaga, że dokonując pierwszego doręczenia zobowiązanemu w postępowaniu egzekucyjnym (jako pierwszy doręcza się tytuł wykonawczy) organ egzekucyjny powinien, stosownie do art.27 § 1 pkt 8 u.p.e.a. pouczyć zobowiązanego o wynikającym z art. 41 § 1 k.p.a. w zw. z art.18 u.p.e.a. obowiązku zawiadamiania organu o każdej zmianie swego adresu w toku postępowania oraz skutkach zaniechania tego obowiązku, wynikających z art. 41 § 2 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Do czasu doręczenia tego pouczenia dla potrzeb postępowania egzekucyjnego Skarżący nie miał obowiązku informowania organu egzekucyjnego o zmianie adresu zamieszkania, a brak informacji o zmianie nie mógł powodować skutku, a jakim mowa w art. 41 § 2 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Skutku takiego nie można było także wywodzić z art. 9 powołanej ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Art. 9 ust. 1d tej ustawy nakazuje wprawdzie aktualizację danych podatnika będącego osobą fizyczną objętą rejestrem PESEL, nieprowadzącą działalności gospodarczej lub niebędącą zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, w terminie 7 dni od ich zmiany, jednakże nie zawiera przepisu pozwalającego na przyjęcie fikcji doręczenia na nieaktualny adres w sytuacji, gdy podatnik obowiązku takiego nie dokona. Skutku takiego nie można w związku z tym domniemywać. Jednocześnie zauważyć należy, że zawiadomienie z 29 grudnia 2017 r. oraz tytuły wykonawcze przesłane zostały jedną przesyłką zaadresowaną do obojga zobowiązanych, tj. do [...] oraz [...]. Tymczasem, z uwagi na brzmienie art. 1a pkt 20, art. 26 § 5 oraz art. 27c u.p.e.a., wystawienie tytułu wykonawczego na oboje małżonków, nie pozwala jednak traktować ich jako jednego zobowiązanego i w takiej sytuacji zachowują status stron postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, że korespondencja powinna być doręczana każdemu z nich osobno, nawet gdyby zamieszkiwali pod tym samym adresem. Wynika to z art. 40 § 1 k.p.a., zgodnie z którym pisma doręcza się stronie (zobowiązanemu), a gdy działa przez pełnomocnika - temu przedstawicielowi (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23.03.2010 r., sygn. akt II OSK 579/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 09.12.2010 r., sygn. akt II SA/Gd 551/10 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie CBOSA). Niewątpliwie w rozpoznawanej sprawie tytuły wykonawcze, zostały wystawione na oboje małżonków zobowiązanych solidarnie (choć Zobowiązani nie są małżeństwem od 2002 r.). Osoby te były zatem odrębnymi zobowiązanymi i w myśl art. 40 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., a korespondencja zawierająca odpisy tytułów wykonawczych oraz zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego powinna być doręczana każdemu z nich z osobna. Wobec tego, zaadresowanie przesyłki do Skarżącego i [...] wspólnie, podczas gdy występowali oni jako odrębne osoby zobowiązane, było również nieprawidłowe. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ, mając na uwadze powyższe wskazania Sądu zawarte w niniejszym wyroku, powinien ponownie zbadać i ocenić kwestię doręczenia tytułu wykonawczego z ... listopada 2017 r., nr ... i wynikające stad konsekwencje prawne dla prowadzonego postępowania. Z podanych względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.