II SAB/Ol 89/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant referent Małgorzata Gaida po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2018 roku sprawy ze skargi A. B., G. R. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku A.B. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 20 lipca 2018 roku w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) oddala skargę G. R.; 3) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4) nie wymierza organowi grzywny; 5) zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Pismem z dnia "[...]"r. radca prawny A B zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D (zwanego dalej: PINB w D) o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie: 1) jakie działania zostały podjęte przez ww. organ w sprawie rozbiórki budynków dawnego Internetu (winno być: Internatu) Liceum Ogólnokształcącego położonego w D przy ul. M na działce nr "[...]"- realizowanej przez G G i J G; 2) pism, decyzji, postanowień, protokołów z kontroli związanych z działaniami określonymi w pkt 1 niniejszego wniosku. Wskazano formę udostępnienia żądanych informacji poprzez wysyłkę na wskazany adres e-mailowy poprzez skan dokumentów przeznaczonych do udostępnienia. 2. W odpowiedzi PINB w D pismem z dnia "[...]" r. realizując obowiązek udostępnienia informacji publicznej wskazał, że podjęto czynności kontrolne, które zostały udokumentowane w protokołach z dnia "[...]"r. i z "[...]"r. załączonych do niniejszego pisma. Wyjaśniono nadto, że wniosek został rozpatrzony zgodnie z zasadami określonymi w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przekształcenie żądanej informacji wymagało odpowiedniego, w tym zakresie ze względu na przepisy RODO, przygotowania dokumentów do przesłania w sposób określony we wniosku. 3. W dniu "[...]" r. (data nadania przesyłki u operatora pocztowego) A B oraz G R prowadzący Kancelarię Radców Prawnych A. B, G. R s.c. w G wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D poprzez nieudzielenie informacji zgodnie z żądanym zakresem i na podstawie: 1) art. 149 § 1 pkt 1, pkt 3 p.p.s.a wnoszą o zobowiązanie PINB w D do udzielenia żądanej informacji publicznej oraz wskazanie organowi terminu, w jakim dokonanie tej czynności winno nastąpić; 2) art. 149 § 2 p.p.s.a. wnoszą o wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub o przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej stosownie do art. 149 § 2 in fine p.p.s.a.; 3) wnoszą także o zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżących według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że na zgłoszony wniosek o udzielenie informacji publicznej PINB udzielił odpowiedzi pismem z dnia "[...]"r. do którego załączono protokoły z kontroli przeprowadzonej w dniach "[...]" r. i "[...]"r. Z treści dostarczonych Protokołów oględzin/kontroli robót budowalnych wynika, że informacja nie została jednak udzielona zgodnie z wymogami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, gdyż w protokołach tych wykreślono nazwiska członków komisji budowalnej dokonującej czynności kontrolnych. Uznać zatem należy, że organ nie udzielając informacji o imieniu i nazwisku, tytule zawodowym i numerze uprawnień zawodowych funkcjonariuszy publicznych, występujących w roli członków komisji budowlanej PINB w D nie udzielił wnioskowanej informacji. Strona skarżąca nie ma możliwości zapoznania się z treścią dokumentów, a jest to informacja publiczna, gdyż dane osób biorących udział w czynnościach kontrolnych, to dane osób, które pełniły funkcje publiczne. Z tego powodu dane tych osób nie korzystają z ochrony przewidzianej w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak jest także podstaw do zacieniania danych określających, na jakich działkach przy ul. G i M w D dokonana została kontrola, skoro wnioskodawcy wskazali, że informacja ta ma dotyczyć działań PINB na konkretnych działkach ewidencyjnych. Brak ten uniemożliwia ocenę czy żądana informacja jest zgodna z wnioskiem, czy dotyczy właściwej nieruchomości. Wskazano, że udzielenie informacji niepełnej, niewłaściwej należy zakwalifikować jako nieudzielne żądanej informacji tj. brak realizacji obowiązku nałożonego art. 10 u.d.i.p. Co do rażącego naruszenia prawa skarżący podał, że nieudzielenie pełnej informacji nastąpiło ze świadomością bezprawności działań. Zasadne jest także celem zdyscyplinowania organu przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącego, która miałaby charakter prewencyjny i kompensacyjny. Występuje konieczność zrekompensowania skarżącemu szkody spowodowanej działaniem organu - wymuszającym poniesienie zdecydowanie większego nakładu czasu i pracy, niż to było konieczne przy dobrej i zgodnej z prawem pracy organu administracji. 4. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że stronie została udzielona odpowiedź na wniosek z "[...]"r., jak również odpowiedziano na kolejny wniosek z dnia "[...]"r., w którym wystąpiono o udzielenie informacji w zakresie i formie w nim określonej przekazując odpowiedź w dniu "[...]"r. Zdaniem organu, przekazano informację zgodnie z przepisami o ochronie danych osobowych (RODO), które nie stanowią informacji publicznej. Pracownicy PINB nie są osobami publicznymi a osobą pełniącą funkcję publiczną w powiatowym inspektoracie nadzoru budowlanego jest powiatowy inspektor nadzoru budowalnego, zatem nie można było podać informacji o inspektorach jako pracownikach organu. W ocenie PINB informacji publicznej nie stanowią także numery działek należących do osób prywatnych. Brak podania numerów działek nie oznacza, że udzielona informacji publiczna jest niezgodna z wnioskiem i że dotyczy innej nieruchomości. Odnosząc się do pozostałych kwestii poruszonych w skardze organ wyjaśnił, że ma obowiązek oraz prawo do dokonania własnej oceny ustalonego stanu faktycznego dotyczącego prowadzonych przez inwestora robót budowlanych. W tym zakresie nie sposób ich kwestionować w trybie dostępu do informacji publicznej. W ocenie organu informacja publiczna została udzielona skarżącemu, a fakt niezadowolenia z działań organu nie świadczy, że organ pozostawał w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu ograniczone jest do badania przez sąd, czy organ miał wynikający z prawa obowiązek udostępnienia informacji publicznej i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, ze zm) dalej: u.d.i.p. Właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udzielenie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 u.d.i.p. stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm) dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4a, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 - art. 149 § 2 p.p.s.a. Wobec tego, aby móc skutecznie zarzucać organowi bezczynność należy wpierw stwierdzić, czy na takim organie ciąży wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego w nakazanym prawem terminie organ nie wypełnia. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt czy czynność nie zostały dokonane, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność PINB w D w udostępnieniu informacji publicznej w postaci przekazania treści protokołów z dnia "[...]" r. i z "[...]"r. z dokonanych czynności kontrolnych, bowiem wprawdzie przekazano A B we wskazanej przez skarżącego formie określone protokoły Oględzin/kontroli robót budowlanych lub obiektu budowlanego, jednak z zanonimizowanymi danymi dotyczącymi osób biorących udział w tych czynnościach w imieniu PINB oraz zanonimizowanymi informacjami dotyczącymi numeru działek, na których były przeprowadzane te czynności kontrolne. Lektura akt administracyjnych sprawy uzasadnia stwierdzenie, iż żądana przez stronę skarżącą informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 tej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 1 pkt 1-3 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskiwania informacji publicznej, w tym uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; wglądu do dokumentów urzędowych oraz dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 u.d.i.p.). Z kolei w art. 4 u.d.i.p. wskazane są podmioty zobligowane do udostępniania informacji publicznej, do których zalicza się organy władzy publicznej, zaś art. 6 ust. 1 pkt 1-5 u.d.i.p., w sposób nie enumeratywny, wskazuje informacje publiczne podlegające udostępnieniu, wśród których możemy wyróżnić informacje dotyczące danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" tiret pierwszy ww. ustawy), czy też informacji o trybie działania tych podmiotów (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.). Ocena powyższa znajduje potwierdzenie w ugruntowanym i podzielanym przez tutejszy Sąd stanowisku sądów administracyjnych, iż decyzje administracyjne wydawane przez organy administracji publicznej, jako stanowiące treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, należą niewątpliwie do informacji o danych publicznych i stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy. (por. wyroki NSA: z dnia 11 listopada 2013 r., sygn.akt I OSK 1558/13; z dnia 5 września 2013 r., sygn.akt I OSK 894/13; z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn.akt I OSK 2157/12; z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn.akt I OSK 609/12; wyroki WSA: w Krakowie z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn.akt II SAB/Kr 127/14; w Gdańsku z dnia 8 maja 2014 r., sygn.akt II SAB/Gd 11/14; w Lublinie z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn.akt II SAB/Lu 698/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, https://cbois.nsa.gov.pl). Taki sam charakter zachowują czynności kontrolne dokonywane przez uprawnione organy administracji publicznej w zakresie zadań wykonywanych na podstawie upoważnienia wynikającego z przepisów szczególnych. W rzeczonej sprawie takim aktem jest ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202) dalej: p.b., która w art. 80 określa dwie kategorie organów administracji publicznej właściwych w tym zakresie: organy właściwe do wykonywania zadań administracji architektoniczno - budowlanej oraz organy wykonujące zadania nadzoru budowalnego (powiatowy inspektor nadzoru budowalnego, wojewoda działający przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowalnego i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego). Zatem PINB w D jest organem administracji publicznej upoważnionym a jednocześnie zobowiązanym do realizacji zadań wynikających z art. 83 ust. 1 p.b. Zadania te stosownie do art. 86 ust. 3 p.b. wykonuje przy pomocy powiatowego inspektoratu nadzoru budowalnego, przy czym organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań tego organu określa powiatowy inspektor nadzoru budowlanego w regulaminie organizacyjnym. W niniejszej sprawie taki regulamin organizacyjny PINB w D stanowi załącznik do zarządzenia nr "[...]" z dnia "[...]"r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Tak więc nie budzi żadnych wątpliwości Sądu okoliczność, iż PINB w D jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jak również sama informacja dotycząca działań jakie podjął organ w sprawie rozbiórki budynków dawnego Internatu Liceum Ogólnokształcącego położonego w D przy ul. M na działce nr "[...]" realizowanej przez G G i J G, stanowi informację publiczną zawartą w sporządzonych przez PINB protokołach z przeprowadzonych oględzin w dniach "[...]" r. i "[...]"r. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w formie wskazanej przez skarżącego, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację. Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek skarżącego, może: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Zakres podmiotowy i przedmiotowy wniosku oznacza wnioskodawca. Organ rozpoznając wniosek, winien więc poruszać się tylko w realiach jakie zakreślił wniosek i starać się go zrealizować w formie w nim oznaczonej. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy wniosek strony został zrealizowany w pełni, ewentualnie, czy organ odniósł się do treści żądania w jeden ze sposobów dopuszczonych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, bowiem skarżący w skardze podniósł, że wprawdzie uzyskał żądaną informację jednak z pominiętymi informacjami, które winny być ujawnione. Należy podzielić stanowisko skarżącego w części dotyczącej zarzutu, iż PINB nie był uprawniony do zanonimizowania danych dotyczących inspektorów przeprowadzających kontrolę udokumentowaną w przesłanych protokołach. Słusznie w tym zakresie podnosi skarżący, iż taka informacja nie powinna być zanonimizowana. Zgodnie bowiem z zapisami regulaminu organizacyjnego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w D tj. § 7 podczas nieobecności Powiatowego Inspektora zastępuje go pracownik Inspektoratu, zaś z § 10 pkt 1 i 2 wynika, że do zakresu działania stanowiska ds. inspekcji należy w szczególności; 1) prowadzenie działalności inspekcyjnej w zakresie prawidłowości przebiegu procesu budowlanego i utrzymania obiektów budowlanych, 2) przeprowadzenie kontroli oraz przygotowania projektów rozstrzygnięć w przedmiocie dopuszczenia obiektów do użytkowania. Przy czym, jak wynika z § 13 tego regulaminu do pracowników Inspektoratu mają zastosowanie przepisy m.in. ustawy o pracownikach urzędów państwowych oraz ustawy o służbie cywilnej. W tym stanie sprawy nie może budzić wątpliwości, że inspektorzy zatrudnieni w Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w D wykonujący czynności kontrolne w dniach "[...]" r. i "[...]"r. wykonywali czynność w zakresie działania organu administracji publicznej, wobec czego w stosunku do takich osób, wbrew stanowisku organu nie znajduje zastosowania regulacja wynikająca z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., która ogranicza możliwość udostępnienia informacji publicznej z uwagi na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Jak słusznie bowiem podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji. W tej sprawie inspektorzy przeprowadzający czynności kontrolne w oparciu o zapisy ustawy Prawo budowalne wykonywali je, jako osoby mające związek z pełnieniem funkcji publicznych. Zatem ochrona z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. im nie przysługuje. Z tego powodu pozostaje słusznym zarzut skarżącego, iż udzielona bez podania danych tych inspektorów informacja publiczna nie stanowi pełnej informacji, o którą występował skarżący, dlatego prawidłowo stwierdzono w skardze, iż taka sytuacja kwalifikuje się do uznania, iż stronie udzielono niepełnej informacji, a to oznacza nie zrealizowanie przez organ obowiązku wynikającego z art. 10 u.d.i.p. Nie zasługuje na uwzględnienia natomiast zarzut dotyczący konieczności wskazania numeru ewidencyjnego działki, na której dokonywano kontroli, bowiem informacja ta jako zawierająca dane chronione winna być zanonimizowana, co też uczynił organ. Okoliczność, że skarżący podał numer działki przy ulicach: G i M w D, na której przeprowadzano kontrolę nie upoważnia organu do ujawniania tej informacji, poza określeniem położenia samej nieruchomości poprzez oznaczenie wskazanymi wyżej ulicami. Reasumując w stanie tej sprawy należało uznać, że wniesiona skarga na bezczynność jest uzasadniona w zakresie braku pełnej informacji dotyczącej osób przeprowadzających czynności kontrolne z ramienia PINB i mając na uwadze treść art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. koniecznym stało się zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D do rozpatrzenia wniosku A B z dnia "[...]" r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy – pkt 1 sentencji. W sprawie nadto Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę na bezczynność organu w tej sprawie wniesioną przez G R, bowiem aby możliwym było uznanie bezczynności organu w pierwszej kolejności organ ten winien być zobligowany wnioskiem do udzielenia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej wystąpił jedynie p. A B, zaś G R nie występował z takim wnioskiem, z tego też powodu wniesioną na bezczynność organu skargę tego skarżącego należało oddalić - pkt 2 sentencji. Oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, Sąd doszedł do przekonania, że mimo przekroczenia terminu załatwienia sprawy określonego w u.d.i.p., zwłaszcza, że informacji udzielono lecz jedynie w niepełnym zakresie, bezczynność w udzieleniu informacji, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki: WSA w Warszawie z dnia 20 października 2011 r., sygn. I SA/Wa 353/11; WSA w Poznaniu z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. II SAB/Po 60/10; dostępne w CBOSA). Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Tymczasem w rzeczonej sprawie organ w wyznaczonym terminie udzielił wnioskowanej informacji lecz jedynie w niepełnym zakresie będąc w błędnym przekonaniu, że nie jest zobowiązany do udostępnienia danych pracowników przeprowadzających kontrole. Takie działanie organu nie może być zakwalifikowane jako rażąco naruszające ustawę o dostępie do informacji publicznej. Z tego też względu Sąd orzekający w sprawie nie stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa w trybie art. 149 § 1a p.p.s.a. - pkt 3 sentencji. W tym zakresie także Sąd nie uznał za niezbędne orzeczenie o wymierzeniu organowi grzywny w trybie art. 149 § 1b p.p.s.a. – pkt 4 sentencji. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego orzeczono w pkt 5 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., które obejmują zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości "[...]" zł.