III SA/Wa 1101/18
WyrokWSA w Warszawie2018-12-04
Skład orzekający: Włodzimierz Gurba, Piotr Dębkowski, Katarzyna Owsiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług, wydane po upływie terminu wskazanego w poprzednim postanowieniu przedłużającym, może skutecznie przedłużyć ten termin?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług, które zostało doręczone podatnikowi po upływie terminu wskazanego w poprzednim postanowieniu przedłużającym, nie może skutecznie przedłużyć tego terminu. Termin zwrotu jest terminem prawa materialnego, a jego upływ powoduje nabycie przez podatnika prawa do zwrotu. Organ podatkowy traci uprawnienie do przedłużenia terminu po jego upływie. Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie wymaga, aby uchybienia organu nie powodowały negatywnych konsekwencji dla obywatela działającego w dobrej wierze.Stan faktyczny
Spółka złożyła deklarację VAT-7K za IV kwartał 2015 r. z wykazaną kwotą do zwrotu. Organ podatkowy kilkukrotnie przedłużał termin zwrotu, powołując się na czynności sprawdzające, kontrolę podatkową i postępowanie podatkowe. Ostateczne postanowienie o przedłużeniu terminu zostało doręczone po upływie terminu wskazanego w poprzednim postanowieniu. Spółka zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi L. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. 1) uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz L. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
1.1. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS/organ odwoławczy) z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] wydane w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r.
1.2. W dniu 5 stycznia 2016 r. [...] z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej: Strona/Podatnik/Spółka/Skarżąca) złożyła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: NUS) deklarację VAT-7K za IV kwartał 2015 r., z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni w wysokości [...] zł.
1.3. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] NUS przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia w ramach czynności sprawdzających.
Na powyższe postanowienie Spółka pismem z dnia 5 lutego 2016 r. złożyła zażalenie. Po rozpatrzeniu przedmiotowego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie NUS z dnia [...] stycznia 2016 r.
Na ww. postanowienie organu odwoławczego Strona wniosła w dniu 6 maja 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: WSA), który wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1798/16 oddalił skargę Strony.
W dniu 22 marca 2016 r. na podstawie upoważnienia NUS w Spółce wszczęto kontrolę podatkową w sprawie prawidłowości rozliczenia VAT za IV kwartał 2015 r.
1.4. Następnie NUS wydał postanowienie z dnia [...] marca 2016 r. w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczeń Podatnika w ramach kontroli podatkowej. Powyższe postanowienie zostało odebrane osobiście w siedzibie NUS w dniu 22 marca 2016 r. przez Spółkę.
Pismem z dnia 7 marca 2017 r. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie, wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Po rozpatrzeniu ww. zażalenia DIAS postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., uchylił postanowienie organu pierwszej instancji w części dotyczącej terminu przedłużenia zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego na należnym za IV kwartał 2015r. i orzekł termin przedłużenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego na należnym za IV 2015 r. do dnia 29 września 2017 r.
Na powyższe postanowienie Spółka wniosła skargę do WSA, który wyrokiem z dnia 21 września 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3581/17 uchylił zaskarżone postanowienie DIAS i poprzedzające je postanowienie NUS.
Natomiast w dniu 21 sierpnia 2017 r. Spółce doręczono protokół kontroli podatkowej za IV kwartał 2015 r., w którym zakwestionowano w całości zasadność zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okres objęty kontrolą podatkową.
1.5. Postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. NUS postanowił przedłużyć termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu, tj. do dnia 30 listopada 2017 r. Powyższe postanowienie zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia zostało odebrane dnia 6 września 2017 r.
Z kolei pismem z dnia 4 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli podatkowej. NUS, po zapoznaniu się z wniesionymi zastrzeżeniami pismem z dnia 20 września 2017 r., udzielił odpowiedzi na wniesione zastrzeżenia. Powyższe pismo Spółka odebrała osobiście w siedzibie Urzędu Skarbowego w dniu 21 września 2017r.
W celu weryfikacji prawidłowości rozliczenia Podatnika w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. w odniesieniu do poszczególnych kwot wykazanych w deklaracji VAT-7K za kontrolowany okres NUS postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. wszczął wobec Spółki postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r.
1.6. Następnie NUS postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], będącym przedmiotem sporu w sprawie, przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2015 r. do czasu zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu, do dnia 30 stycznia 2018 r.
Powyższe postanowienie awizowano w dniu 22 listopada 2017 r. i po powtórnym awizo z dnia 30 listopada 2017 r., dnia 7 grudnia 2017 r. podjęto decyzję o zwrocie przesyłki do nadawcy, postanowienia uznano za doręczone w dniu 6 grudnia 2017 r.
Na postanowienie NUS z dnia [...] listopada 2017 r. Strona złożyła do DIAS zażalenie z dnia 29 listopada 2017 r., w którym wskazała, że w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji wydał dotychczas trzy postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki, w dwóch pierwszych postanowieniach nie wskazał konkretnej daty przedłużenia, posługując się jedynie odniesieniem do niesprecyzowanego okresu trwania procedury (czynności sprawdzających, a następnie kontroli podatkowej).
Zdaniem Strony, przedłużenie terminu skarżonym postanowieniem jest również wadliwe, ponieważ zostało wydane po upływie ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze. Spółka wniosła o uchylenie postanowienia NUS z dnia [...] listopada 2017 r. i niezwłoczny zwrot nadwyżki podatku (wraz z oprocentowaniem), zgodnie ze złożoną deklaracją VAT-7K na rachunek bankowy.
1.7. DIAS rozpatrując zażalenie skarżonym w sprawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie NUS z dnia [...] listopada 2017 r.
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. Skarżąca nie zgodziła się z postanowieniem DIAS i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
2.2. W skardze zarzucono naruszenie:
1) art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm., dalej: u.p.t.u.) ponieważ postanowienie zostało wydane po upływie terminu przedłużania terminu do zwrotu podatku (1/02/2016), a nie jest możliwe przedłużenie terminu, który w dacie wydania postanowienia już upłynął,
2) art. 87 ust. 1 i 6 u.p.t.u. polegające na niedokonaniu obowiązku zwrotu nadwyżki podatku w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia.
2.3. Mając na względzie powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasadzenie od organu na rzecz Strony kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości prawem przepisanej.
2.4. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
3.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie.
3.2. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.
3.3. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest postanowienie DIAS z dnia [...] lutego 2018 r., na mocy którego utrzymano w mocy postanowienie NUS z dnia [...] listopada 2017 r. przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2015 r. do 30 stycznia 2018 r.
Podkreślić należy, iż było to postanowienie przedłużające po raz czwarty termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za IV kwartał 2015 r. W sprawie istotne jest to, iż postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. NUS przedłużył termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do dnia 30 listopada 2017 r. Było to postanowienie wydane bezpośrednio przed skarżonym w sprawie postanowieniem NUS z dnia [...] listopada 2017 r.
Warto zauważyć, że z akt administracyjnych sprawy, wynika, że ww. postanowienie NUS z dnia [...] listopada 2017 r. doręczono Skarżącej w dniu 6 grudnia 2017 r., czyli po upływie terminu wskazanego w poprzednim postanowieniu NUS w sprawie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za IV kwartał 2015 r., który wskazywał datę 30 listopada 2017 r. (termin doręczenia postanowienia NUS nie jest sporny miedzy stronami).
DIAS przedstawiając w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stan faktyczny sprawy wyraźnie natomiast wskazuje, że NUS postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. przedłużył termin zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 za IV kwartał 2015 r. do dnia 30 listopada 2017 r. Tym samym NUS do dnia 30 listopada 2017 r. powinien był wydać i doręczyć w niniejszej sprawie postanowienie, którym przedłużał po raz kolejny termin zwrotu nadwyżki podatku za IV kwartał 2015 r. Organ pierwszej instancji choć wydał postanowienie w dniu [...] listopada 2017 r., doręczył je w dniu 6 grudnia 2017 r., czyli po upływie okresu przedłużenia wskazanego w postanowieniu NUS z dnia [...] września 2017 r.
3.4. Przywołać w tym miejscu należy przepisy prawa materialnego i postępowania, które znajdują zastosowanie w sprawie.
W myśl art. 87 ust. 2 u.p.t.u. zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
Jak stanowi z kolei art. 87 ust. 6 u.p.t.u. na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia (...) - przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: O.p.) do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 208, 210 § 2a i § 3-5 oraz art. 211-215, a do postanowień, na które przysługuje zażalenie, oraz postanowień, o których mowa w art. 228 § 1, stosuje się również art. 240-249 oraz art. 252, z tym że zamiast decyzji, o których mowa w art. 243 § 3, art. 245 § 1 i art. 248 § 3, wydaje się postanowienie. Przepis art. 212 O.p. stanowi, że organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Decyzje, o których mowa w art. 67d, wiążą organ podatkowy od chwili ich wydania. W myśl art. 121 § 1 O.p. postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.
3.5. Przystępując w przedstawionym wyżej stanie prawnym do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że niewątpliwie na tle art. 87 ust. 2 u.p.t.u. pojawia się pytanie, czy warunkiem skutecznego przedłużenia terminu jest doręczenie podatnikowi postanowienia naczelnika urzędu skarbowego przed jego upływem, nadanie przed upływem tego terminu postanowienia w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, czy też wystarczy samo wydanie przed upływem tych terminów przez naczelnika urzędu skarbowego postanowienia w tym przedmiocie.
3.6. Powyższy problem prawny okazał się na tyle ważki, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 255/17 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2015 r. dla zachowania terminu do przedłużenia zwrotu różnicy podatku w celu zweryfikowania zasadności tego zwrotu, określonego w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (...), konieczne było przed upływem tego terminu doręczenie podatnikowi postanowienia naczelnika urzędu skarbowego przedłużającego termin, czy też wystarczyło jeśli przed upływem terminu do dokonania zwrotu to postanowienie zostało wydane (sporządzone i podpisane), ewentualnie, w przypadku doręczenia za pośrednictwem operatora pocztowego, także przekazane temu operatorowi w celu doręczenia?".
Wprawdzie uchwała w tej sprawie nie została podjęta, jednak przedmiotowa kwestia została rozstrzygnięta wyrokiem z 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt I FSK 255/17, wydanym w składzie siedmiu sędziów NSA. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że termin do zwrotu różnicy podatku może być przedłużony, ale tylko wówczas, gdy przed jego upływem podatnikowi doręczono postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego.
Sąd orzekający w sprawie podziela stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłym w składzie siedmiu sędziów z dnia 23 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 255/17, zgodnie z którym w stanie prawnym obowiązującym w 2015 r., określony w art. 87 ust. 2 w związku z ust. 6 u.p.t.u. termin zwrotu różnicy podatku został przedłużony, jeżeli przed jego upływem podatnikowi doręczono postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających. Zdaniem Sądu powyższą ocenę należy zastosować również w niniejszej sprawie, tj. w stanie prawnym obowiązującym w 2017 r., gdyż stosowne przepisy prawa nie uległy w tym zakresie takiej zmianie, która uzasadniałaby odejście od wykładni zastosowanej przez NSA w omawianym wyroku.
3.7. Przypomnieć należy, że utrzymane w mocy przez DIAS postanowienie NUS z dnia [...] listopada 2017 r. zostało doręczone Spółce w dniu 6 grudnia 2017 r.
Powyższe oznacza, że postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone po upływie okresu przedłużenia wskazanego w poprzednim postanowieniu NUS z dnia [...] września 2017 r., czyli po dniu 30 listopada 2017 r.
Zważyć należy, że ustanowione w art. 87 ust. 2 u.p.t.u terminy są terminami prawa materialnoprawnego. Ich upływ wywołuje bowiem skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości (art. 99 ust. 12 u.p.t.u.).
Materialnoprawny charakter terminów określony w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. oznacza także, że po ich upływie organ podatkowy traci uprawnienie do przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku. Utrwalone jest bowiem w orzecznictwie stanowisko, że skuteczne przedłużenie terminu możliwe jest jedynie przed jego upływem. Próba przedłużenia terminu po jego upływie nie będzie skuteczna, jeśli bowiem termin już upłynął, to nie ma czego przedłużać (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2001 r., sygn. akt III SA 2803/99).
Powołać także należy zasadę wyrażoną w 121 § 1 O.p. czyli prowadzenia postępowania przez organ w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zasada ta oznacza m.in., że uchybienia organu prowadzącego postępowanie nie mogą powodować ujemnych następstw dla obywatela, który działa w dobrej wierze i w zaufaniu do treści otrzymanej decyzji (postanowienia). Jeżeli zatem podatnikowi nie doręczono postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku przed upływem terminu przewidzianego w art. 87 ust. 2 lub ust. 6 u.p.t.u., lub przedłużonego terminu zwrotu, to tym samym ma on uprawnione przekonanie, że zwrot różnicy podatku nastąpi w terminie 60 dni lub 25 dni od dnia złożenia rozliczenia, lub w terminie wskazanym w ostatnio wydanym postanowieniu przedłużającym termin zwrotu.
3.8. W związku z powyższym, Sąd uznał, iż skarżone postanowienie DIAS narusza art. 87 ust. 2 i ust. 6 u.p.t.u. w związku z art. 120, art. 121, art. 212, art. 218, art. 219 O.p., gdyż utrzymuje w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, które nie wywarło skutku w postaci kolejnego przedłużenia terminu zwrotu i naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Niewątpliwe bowiem wydane na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu musi zostać uzewnętrznione przez jego doręczenie podatnikowi, gdyż tylko w takim przypadku wchodzi do obrotu prawnego i wywołuje skutek prawny. Brak doręczenia postanowienia w ustawowym lub przedłużonym terminie wywołuje skutek prawny w postaci zwrotu zadeklarowanej różnicy podatku, chyba że organ podatkowy określi ją w innej wysokości (art. 99 ust. 12 u.p.t.u.).
Uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia NUS z powodu powyższych naruszeń prawa materialnego i procesowego czyni zbędnym ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów skargi.
3.9. Jednocześnie w ocenie Sądu o wadliwość zaskarżonego postanowienia DIAS, jak również poprzedzającego je postanowienia NUS z dnia [...] listopada 2017 r. świadczy również i to, że WSA w wiążącym na mocy art. 153 p.p.s.a., wyroku z dnia 21 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3581/17 uchylając postanowienie DIAS z dnia [...] sierpnia 2017 r. i poprzedzające je postanowienie NUS z dnia [...] marca 2017 r. (o których mowa w pkt 1.4. uzasadnienia wyroku) uznał, że nie spełniały one wymagań zakreślonych w uchwale NSA z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16. Uchylenie wyrokiem WSA z dnia 21 września 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3581/17 wspomnianych postanowień DIS z dnia [...] sierpnia 2017 r. oraz NUS z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku za IV kwartał 2015 r. wywołało skutek w postaci upływu terminu zwrotu różnicy nadwyżki podatki naliczonego nad należnym za IV kwartał 2015 r.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko zaprezentowane w przywołanym wyroku WSA wydanym również w sprawie Spółki i dotyczącym zwrotu za IV kwartał 2015 r., zgodnie z którym w związku z brakiem wskazania w postanowieniu NUS konkretnej daty przedłużenia terminu zwrotu uchyleniu przez organ drugiej instancji nie podlega jedynie cześć postanowienia wydanego przez organ pierwszej instancji, ale de facto całe postanowienie, które nie było złożone z części, gdyż termin przedłużenia zwrotu podatku VAT był immanentnym elementem postanowienia NUS. Nieprawidłowe określenie przez organ pierwszej instancji terminu w postanowieniu z dnia [...] marca 2017 r. wydanym na postawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. sprawia, że konstrukcja przedłużenia terminu jest wadliwa i postanowienie to organ odwoławczy powinien uchylić w całości.
Wydanie kolejnych postanowień przez NUS nastąpiło zatem po upływie terminu zwrotu, a więc nie mogło również wywołać skutku prawnego w postaci przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku, nie można bowiem przedłużyć terminu, który już upłynął. Ewentualne wydanie postanowienia przedłużającego termin już po jego upływie nie wywiera żadnych skutków prawnych.
Sąd rozpoznając sprawę wskazuje, że przywołane orzeczenie WSA wiązało w sprawie, na mocy art. 153 p.p.s.a. Skoro zatem poprzedni skład orzekający, uznał, że termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji VAT-7 IV kwartał 2015 r. wyekspirował, wobec wadliwości postanowienia NUS z dnia [...] marca 2017 r. i postanowienia DIAS z dnia [...] sierpnia 2017 r. należało przyjąć, że niemożliwie było jego kolejne przedłużenie przez organ podatkowy postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. utrzymanym w mocy przez DIAS zaskarżonym postanowieniem.
3.10. Mając na względzie podniesione powyżej naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie NUS na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a.
3.11. Na wniosek Skarżącej Sąd na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. zasądził na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 580 zł, na którą złożyły się wpis w wysokości 100 zł i koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł zasądzone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło