II SAB/Wa 165/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Janusz Walawski, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi W.S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku W. S. z dnia [...] października 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz W. S. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w udostępnieniu informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] października 2017 r. zwrócił się pocztą elektroniczną do organu o udostępnienie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, kopii decyzji tego organu z [...] stycznia 2009 r. (nr [...]). Wnioskodawca podał, że "nie wyraża zgody na kierowanie korespondencji poczta elektroniczną". Wójt Gminy [...] w dniu [...] marca 2018 r. poinformował W. S. (za pośrednictwem poczty elektronicznej), że decyzja administracyjna której się domaga wraz z mapą podziałową została włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Materiały znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnego i kartograficznym nie podlegają udostępnieniu na podstawie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330). Zasady i tryb udostępniania takich informacji zostały uregulowane odrębnie w ustawie z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm.). W. S. w skardze z 19 lutego 2018 r. zarzucił Wójtowi Gminy [...] bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z [...] października 2017 r. i wniósł o zobowiązanie organu do jego załatwienia, stwierdzenie rażącej bezczynności organu, wymierzenie grzywy oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że termin udostępnienia informacji publicznej upłynął dla organu 9 listopada 2017 r. i mimo kolejnych trzech miesięcy informacja publiczna nie została mu udostępniona. Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302). W piśmie z 14 września 2018 r. skarżący wniósł o przyznanie organu na jego rzecz sumy pieniężnej do połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. W.S. podniósł, że organ "wie doskonale (...), że wydane przez niego decyzje administracyjne stanowią informację publiczną dostępną w trybie u.d.i.p. Jego obstrukcja jest zatem świadoma i celowa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. W rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wnioskiem skarżącego z [...] października 2017 r., Wójt Gminy [...] poinformował skarżącego (drogą elektroniczną), że decyzja administracyjna której się domaga wraz z mapą podziałową została włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego i w związku z tym nie podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Zdaniem Sądu organ nie rozpoznał prawidłowo tego wniosku, a zatem zarzut jego bezczynności w tej sprawie jest uzasadniony. Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd rozstrzygając sprawę ze skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, w pierwszej kolejności ocenia czy określony podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. np. postanowienie NSA z 30 maja 2012 r., I OSK 1049/12). Z bezczynnością w takiej sprawie będziemy więc mieli do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (art. 6 ustawy) nie udostępnia tej informacji (art. 13 ust. 1 ustawy) w ustawowym 14 - dniowym terminie, nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy o niemożności udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2), nie informuje o przeszkodach technicznych w uzyskaniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust.2), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 ustawy). Nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy - organ władzy publicznej jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem Sądu, nie ma też wątpliwości co do tego, że żądana przez stronę informacja jest informacją publiczną. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. udostępnieniu w trybie tej ustawy podlega m. in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Z tego wynika, że decyzje administracyjne stanowią informację publiczną. Informację publiczną stanowi również decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości (por.np. wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2017 r., II SAB/Wa 266/17). Przepis art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej. Zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przez państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny - rozumie się zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentację zawierającą wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne. Rodzaje materiałów i zbiorów danych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym (centralnej, wojewódzkiej i powiatowej jego części) zostały wymienione w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1183). Należy wyjaśnić, że przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego podlegają dokumenty geodezyjne sporządzone w toku czynności i utrwalania nowych punktów granicznych, operat z podziału nieruchomości zawierający mapę z projektem podziału, protokół z przejęcia granic nieruchomości, wykaz synchronizacyjny, wykaz zmian gruntowych. W rozpatrywanym przypadku skarżący zwrócił się natomiast o udostępnienie kopii decyzji "podziałowej", która jest podstawą do wyznaczenia i utrwalenia na gruncie nowych punktów granicznych znakami granicznymi, według zasad określonych w przepisach dotyczących geodezji i kartografii. Według art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (ust. 2). Z art. 14 ustawy wynika, że to wnioskodawca określa w swoim wniosku, w jakiej formie i w jaki sposób chciałby otrzymać żądane informacje. Sposób udostępnienia należy przy tym odnosić do tego, w jaki sposób uzyska się informację, a zatem oznacza on tryb, w jakim wnioskodawca domaga się, aby udzielono mu informacji. Sposobem jest więc doręczenie na wskazany adres, wysłanie pocztą elektroniczną, wysłanie przy pomocy e-PUAP czy odebranie na miejscu w siedzibie podmiotu zobowiązanego lub wgląd do dokumentów na miejscu w organie. Organ nie może przy tym odmówić udostępnienia informacji publicznej w sposób wskazany we wniosku, jeżeli dysponuje środkami technicznymi umożliwiającymi udostępnienie informacji w żądanej formie i w żądany sposób (zob. wyrok NSA z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2634/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W takiej sytuacji dysponent informacji publicznej jest związany sposobem udostępnienia wskazanym we wniosku i nie może go bez zgody wnioskodawcy modyfikować. Z tych wszystkich względów uzasadniony jest zarzut bezczynności organu. Bezczynność w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej nie polega bowiem wyłącznie na całkowitym milczeniu podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zachodzi również wtedy, gdy organ błędnie (niezgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej) informuje wnioskodawcę o tym, że dana informacja nie stanowi informacji publicznej oraz że nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdza, że Wójt Gminy [...] pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku W. S. z [...] października 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z przepisu art. 149 § 1 P.p.s.a. wynika, że Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a tej ustawy). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na postawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobowiązał Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z [...] października 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu w tej sprawie nie jest rażąca (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej "zareagował" na wniosek skarżącego, zaś stwierdzona bezczynność wynikła z błędnego zastosowania przepisów prawa. Z tego też powodu Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o przyznanie od organu sumy pieniężnej. O kosztach postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.