III SA/Wa 1155/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, sędzia WSA Tomasz Sałek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2016 r. 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz E. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. E. Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii (zwana dalej: "Skarżącą") złożyła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (zwany dalej: "NUS") 1 czerwca 2016r. deklarację VAT-7 za maj 2016r., w której wykazała nadwyżkę podatku od towarów i usług (zwany dalej: "VAT") - 82.552 zł do zwrotu na rachunek bankowy, w terminie 25 dni od złożenia rozliczenia – do 27 czerwca 2016r. 2. NUS postanowieniem z [...] grudnia 2017r. przedłużył termin zwrotu ww. nadwyżki do 2 lipca 2018r. NUS w uzasadnieniu wskazał, że wobec Spółki wszczęto 13 listopada 2017r. postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowego rozliczenia VAT za maj 2016r. Sprawa ma ponadto złożony charakter i wymaga przeprowadzenia wnikliwej analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych. Organ podatkowy ma też obowiązek zapewnienia stronie możliwości złożenia materiału dowodowego i wyjaśnień w zakresie ustalonego stanu faktycznego, jak również wyznaczenia 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Tym samym ze względów proceduralnych konieczne jest wyznaczenie nowego terminu na dokonanie zwrotu podatku. 3. DIAS postanowieniem z [...] marca 2018r. utrzymał w mocy ww. postanowienie NUS, podtrzymując podstawę faktyczną i prawną. DIAS wyjaśnił, że NUS postanowieniem z [...] czerwca 2016r. przedłużył termin ww. zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Skarżącej w ramach czynności sprawdzających. Postanowienie doręczono Skarżącej 8 czerwca 2016r. NUS wszczął wobec Skarżącej kontrolę podatkową w sprawie prawidłowości rozliczenia VAT za maj 2016r. i postanowieniem z [...] lipca 2016r. przedłużył termin zwrotu ww. nadwyżki do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia w ramach kontroli podatkowej. DIAS postanowieniem z [...] sierpnia 2017r. uchylił ww. postanowienie w części dotyczącej terminu przedłużenia ww. zwrotu i przedłużył termin ww. zwrotu do 29 września 2017r. NUS kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu ww. zwrotu wydał 6 września 2017r., określając termin zwrotu na 29 grudnia 2017r. Skarżącej doręczono 12 września 2017r. protokół kontroli podatkowej, z którego wynika, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie świadczy o udziale Skarżącej w oszustwie podatkowym, wykorzystujących zasady rozliczenia VAT do rozliczania transakcji wewnątrzwspólnotowych. NUS postanowieniem z [...] listopada 2017r. wszczął wobec Skarżącej postępowanie podatkowe w sprawie prawidłowego rozliczenia VAT za maj 2016r. Postanowienie wysłano na adres pełnomocnika, ale doręczono je 2 grudnia 2017r. w trybie art. 150 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201. ze zm., zwana dalej: "O.p."). NUS - mając to na uwadze i uwzględniając złożony charakter sprawy oraz konieczność przeprowadzenia wnikliwej analizy wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i prawnych - postanowieniem z [...] grudnia 2017r. (doręczone 7 grudnia 2017r.), przedłużył termin ww. zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji jego zasadności - do 2 lipca 2018r., NUS wskazał, że wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o udzielenie informacji, na jakim etapie jest realizacja kontroli podatkowej u kontrahenta Skarżącej. Wniosek ten przesłano 7 lipca 2017r., zgodnie z właściwością miejscową. DIAS podniósł też, że uwzględniając wykładnię wynikającą z uchwały NSA z 24 października 2016r. sygn. akt I FPS 2/16, NUS prawidłowo wydał ww. postanowienie, na mocy art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów usług (Dz. U. z 2017r., poz. 1221 ze zm.; zwana dalej: "u.p.t.u."), który daje podstawę do zastosowania instytucji przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia dokonywanego w ramach trybów weryfikacji wskazanych w sprawie. To organ podatkowy podejmuje decyzję, czy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania w ramach wskazanych w powyższym przepisie czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego czy kontroli celno-skarbowej. Ocena, czy potrzeba taka występuje, musi opierać się na odpowiednich przesłankach wynikających ze stanu faktycznego sprawy. Nie chodzi jednak o przesłanki, które mają charakter konkretnych dowodów, świadczących o nieprawidłowościach w rozliczeniu czy konkretnych zarzutów, które można postawić podatnikowi. Okolicznością budzącą wątpliwości NUS były nabycia i wewnątrzwspóInotowe dostawy oleju rzepakowego. Dostawcami Skarżącej były T. Sp. z o.o. (zmieniająca siedziby), T. sp. z o.o., a nabywcami G. S.R.O. w Czechach, A. s.r.o. na Słowacji, T. S.R.O. w Czechach. NUS zwrócił się do właściwego organu o przeprowadzenie czynności sprawdzających w zakresie prawidłowości i rzetelności transakcji pomiędzy T. sp. z o.o. a Skarżącą. Nieznany jest na dzień wydania ww. postanowienia NUS wyniki kontroli u ww. kontrahenta. Występowały zatem okoliczności, które uzasadniają wymóg dodatkowego zweryfikowania zasadności ww. zwrotu, a postanowienie o przedłużeniu ww. terminu zwrotu nie było dowolne i nieuzasadnione w świetle regulacji art. 87 ust. 2 u.p.t.u. DIAS, odnosząc się do zarzutu braku uzasadnienia merytorycznego ww. postanowienia NUS w zakresie, w jakim organ nie wykazał, dlaczego jest konieczne zatrzymanie zwrotu, zwrócił uwagę, że NUS przedstawił konkretne okoliczności i argumenty uzasadniające przedłużenie terminu zwrotu VAT - konieczność zakończenia weryfikacji zasadności zwrotu oraz analizę dokumentów zebranych w toku kontroli podatkowej prowadzonej przez NUS. Wówczas NUS nie był jeszcze w posiadaniu kompletnego materiału dowodowego w zakresie weryfikowanego rozliczenia, a jedynie dąży do jego uzyskania. TSUE m.in. w wyroku z 18 grudnia 1997r. w sprawach połączonych C-286/94, C-340/95, C-401/95 i C-47/96 uznał, że dopuszczalne jest przedłużenie terminu zwrotu VAT, gdy istnieją wątpliwości, co do zasadności zwrotu podatku. DIAS, odnosząc się do zarzutu zażalenia, że przedłużenie terminu zwrotu VAT było niedopuszczalne, bo nie można przedłużyć terminu, który już upłynął, wyjaśnił, że z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. nie wynikał obowiązek wskazywania w postanowieniach przedłużających terminu dokonania zwrotu VAT konkretnej daty, do której miał być wydłużony termin. Postanowienie o przedłużeniu terminu wydane w jednym z postępowań wskazanych w art. 87 ust. 2 u.p.t.u., wywierało skutki do czasu zakończenia tego postępowania, a w sytuacji wszczęcia innego postępowania weryfikacyjnego, organ był zobligowany wydać nowe postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu. Tak też postąpił NUS w sprawie, wydając najpierw w ramach czynności sprawdzających postanowienie z [...] czerwca 2016r., a następnie po wszczęciu kontroli podatkowej - postanowienie z [...] lipca 2016r. 4. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie ww. postanowienia DIAS i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, z uwagi na naruszenie: a) art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u., ponieważ dotyczy przedłużenia terminu do zwrotu VAT, który już upłynął; b) art. 87 ust. 1 i 6 u.p.t.u. polegający na niedokonaniu obowiązku zwrotu nadwyżki VAT w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. Skarżąca w uzasadnieniu zarzutów powołała się na stanowisko prezentowane w zażaleniu na ww. postanowienie NUS. 5. DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. 2. Sąd rozpoznał złożoną w sprawie skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 3. Przedmiotem skargi jest ww. postanowienie DIAS z [...] marca 2018r. utrzymujące w mocy ww. postanowienie NUS z [...] grudnia 2017r., przedłużające termin ww. zwrotu VAT do 2 lipca 2018r. 4. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 87 ust. 1 u.p.t.u., w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.). Zgodnie zaś z art. 87 ust. 6 u.p.t.u., na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany dokonać zwrotu różnicy podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy łącznie spełnione są wyliczone w przedmiotowym przepisie warunki. Na tle powyższych przepisów, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie podnosi się, że zastosowanie instytucji przedłużenia terminu zwrotu VAT stanowi w istocie wyjątek od zasady natychmiastowości zwrotu. Regulacje dotyczące tej materii w założeniu mają stanowić rozwiązanie charakteryzujące się ważeniem sprzecznych interesów podatnika oraz Skarbu Państwa. Podatnik zainteresowany jest otrzymaniem natychmiastowego zwrotu kwoty nadpłaconego podatku VAT (w zgodzie z zasadą neutralności). Z kolei organy podatkowe, weryfikując zasadność dokonania zwrotu zainteresowane są wyeliminowaniem potencjalnych oszustw podatkowych i nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu VAT działających na szkodę Skarbu Państwa (zob. np. wyrok NSA z 3 sierpnia 2018r. sygn. akt I FSK 1025/18). Występujący pomiędzy tymi wartościami swoisty konflikt, a w konsekwencji konieczność ich wyważenia, zauważalny jest również w orzecznictwie TSUE, które wyznacza wspólne dla wszystkich państw członkowskich zasady składające się na unijny systemu podatku od wartości dodanej (por. wyrok z 10 lipca 2008r. C-25/07, EU:C:2008:395). Z orzecznictwa tego wynika, że państwa członkowskie mogą podejmować stosowne kroki w celu ochrony swych interesów finansowych, a zwalczanie oszustw, unikania opodatkowania i ewentualnych nadużyć jest celem uznanym i wspieranym przez dyrektywę VAT, którą implementują przepisy u.p.t.u. (por. np. wyrok w sprawie Sosnowska, pkt 22 oraz powołane tam orzecznictwo). W judykaturze nie nasuwa wątpliwości, że jednym z takich środków jest przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku (por. np. wyrok NSA z 14 lutego 2017r. sygn. akt I FSK 1532/15). W tego rodzaju sprawach – w ramach oceny wykładni i stosowania przepisów dotyczących analizowanej instytucji – nieodzowne staje się dostrzeganie dwóch przeciwstawnych sfer ochrony interesów prawnych: sfery interesów podatnika oraz sfery interesów Skarbu Państwa. Na potrzebę takiego postrzegania instytucji przedłużenia terminu zwrotu VAT zwrócono uwagę m.in. w ww. uchwale NSA z 24 października 2016r. sygn. akt I FPS 2/16. W ww. uchwale, która odnosiła się wprost do zagadnienia kontroli instancyjnej i zaskarżalności tego rodzaju postanowień, podkreślono, że w ramach przedłużenia terminu zwrotu VAT istotne jest określenie daty, do której będzie trwała weryfikacja zasadności zwrotu. NSA w składzie siedmiu sędziów podkreślił, że: "Pewność stosowania prawa wymaga zatem formułowania rozstrzygnięcia o przedłużeniu w sposób konkretny, niewymagający doszukiwania się tego, jaką datę przesunięcia zwrotu organ miał na uwadze w przyjętych przez siebie okolicznościach. Biorąc pod uwagę, że zwrot powinien nastąpić w konkretnym terminie ustawowo przewidzianym (określonym dniami), to jego odsuwanie w czasie (przedłużenie) też musi być konkretne, czyli wprost wskazywać na jaki dzień organ wydłuża termin zwrotu w stosunku do terminu ustawowego (lub tego, który już był postanowieniem wcześniej wydłużony)." Dalej zaś wskazał, że: "Tylko przedłużenia według dat dają możliwość zachowania i respektowania wspomnianej już reguły, że przedłużyć można tylko taki termin, który jeszcze nie upłynął". Tym samym NSA w powołanej uchwale zwrócił uwagę na dwie istotne kwestie. Po pierwsze, na konieczność przedłużania zwrotu do konkretnego terminu (daty). Po drugie, na dopuszczalność przedłużenia tylko takiego terminu, który jeszcze nie wyekspirował. W związku z tym przyjąć należy, że próba przedłużenia terminu po jego upływie nie może być skuteczna. Ewentualne wydanie postanowienia przedłużającego termin już po jego upływie nie wywiera żadnych skutków prawnych (zob. również wyrok NSA w z 9 stycznia 2001r. sygn. akt III SA 2803/99, PP z 2001r., nr 10, s. 63, powołany w ww. uchwale). Powyższe reguły zachowują swoją aktualność również w przypadku kilkukrotnego przedłużania terminu zwrotu na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Brzmienie tego przepisu – stosownie do przedstawionych wyżej uwag na temat wyposażenia organów w realne instrumenty pozwalające na weryfikację zasadności zwrotu w celu zapobieżeniu oszustwom i nadużyciom – nie zawiera bowiem ograniczenia, że przedłużenie terminu może być dokonane wyłącznie jednokrotnie. W konsekwencji, w ramach oceny postanowienia przedłużającego po raz kolejny termin zwrotu (tak jak w niniejszej sprawie) konieczne jest dokonanie ustaleń co do skuteczności przedłużenia terminu zwrotu bezpośrednio je poprzedzającego. Tego rodzaju ustalenie faktyczne jest istotne z punktu widzenia wspomnianej zasady, że przedłużenie terminu zwrotu może nastąpić, jeśli tenże termin jeszcze nie upłynął. 5. Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że termin ww. zwrotu VAT był kilkukrotnie przedłużany. Czynił to NUS w postanowieniach z [...] lipca 2016r. i z [...] września i [...] grudnia 2017r. Pierwsze z ww. postanowień nie wskazywało konkretnej daty i Skarżąca wniosła na nie zażalenie. DIAS postanowieniem z [...] sierpnia 2017r., po rozpatrzeniu zażalenia, uchylił ww. postanowienie NUS w części dotyczącej terminu przedłużenia ww. zwrotu i orzekł o terminie przedłużenia zwrotu ww. nadwyżki do 29 września 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 września 2018r. sygn. akt III SA/Wa 3487/17 – w wyniku rozpoznania skargi - uchylił ww. postanowienie DIAS z [...] sierpnia 2017r., jak i poprzedzające je postanowienie NUS z [...] lipca 2016r. Sąd podniósł, że nieprawidłowe określenie przez NUS terminu w postanowieniu wydanym na postawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. sprawia, że konstrukcja przedłużenia terminu jest wadliwa i postanowienie to organ odwoławczy powinien uchylić w całości. Skoro bowiem na dzień kończący ustawowy termin zwrotu VAT w obrocie prawnym nie istniało niewadliwe postanowienie przedłużające termin zwrotu, wydane na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u., gdyż postanowienie NUS z [...] kwietnia 2016r. było obarczone istotną wadą prawną, o której mowa w ww. uchwale NSA, to późniejsze "naprawienie" tej wady i to w sposób sprzeczny z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. w związku z art. 239 O.p. było wadliwe. Sąd wyjaśnił, że DIAS mógłby samodzielnie określić termin zwrotu VAT inny niż wskazywany przez podatnika w deklaracji podatkowej, gdyby zmieścił się z wydaniem zaskarżonego postanowienia w terminie ustawowym – co w sprawie nie miało miejsca. Skoro NUS w postanowieniu z [...] lipca 2016r. nie wskazał daty dziennej, do której następowało przedłużenie terminu zwrotu VAT, postanowienie to naruszało art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w związku z art. 273 Dyrektywy 2006/112/WE, zaś zaskarżone postanowienie, na mocy którego DIAS uchylił ww. NUS w części dotyczącej terminu przedłużenia zwrotu VAT, jako wydane po terminie zwrotu VAT, który w chwili jego wydania już upłynął – także naruszało ww. przepisy prawa materialnego, jak również było wadliwie proceduralnie - naruszało art. 233 § 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a) O.p. w związku z art. 239 O.p. i art. 121 O.p. 6. Sąd - dokonując kontroli legalności zaskarżonego w sprawie postanowienia DIAS i mając na uwadze zarówno szczególnego rodzaju zależność pomiędzy kolejnymi postanowieniami w zakresie przedłużenia terminu VAT za ten sam okres, jak i wynikające z art. 153 P.p.s.a. związanie Sądu ww. wyrokiem WSA w Warszawie z 26 września 2018r. sygn. akt III SA/Wa 3487/17 - przyjął, że wydanie zaskarżonego postanowienia DIAS z [...] marca 2018r. oraz poprzedzającego je postanowienia NUS z [...] grudnia 2017r. nastąpiło po upływie terminu do dokonania ww. zwrotu VAT. Skoro bowiem WSA w Warszawie w wyroku z 26 września 2018r. sygn. akt III SA/Wa 3487/17, przyjął, że termin ten wyekspirował, nie mógł być on przedłużony po raz kolejny. Wystąpienie naruszeń prawa w zakresie postanowień przedłużających termin zwrotu VAT za maj 2016r. – poprzedzających zaskarżone w rozpoznawanej sprawie postanowienia – musiało prowadzić do uchylenia następujących po nich postanowień, jako przyjmujących w ramach swych ustaleń, wskazany w uchylonych postanowieniach poprzedni termin przedłużenia zwrotu. Na moment wydawania przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1155/18 nie doszło więc do skutecznego przedłużenia terminu zwrotu VAT za ww. okres rozliczeniowy. Wystąpienie naruszeń prawa w zakresie postanowień przedłużających termin zwrotu VAT – poprzedzających zaskarżone w rozpoznawanej sprawie postanowienia – musiało prowadzić do uchylenia następujących po nich postanowień, jako przyjmujących w ramach swych ustaleń, wskazany w uchylonych postanowieniach poprzedni termin przedłużenia zwrotu. Skoro w chwili wydawania postanowień DIAS i NUS, podlegających w rozpoznawanej sprawie kontroli legalności, wyekspirował pierwotny termin przedłużenia zwrotu, a był on przyjęty, jako punkt wyjścia do dokonania kolejnego przedłużenia, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę obowiązany był do uwzględnienia skutku wynikającego z powołanego wyżej wyroku WSA w Warszawie z 26 września 2018r. sygn. akt III SA/Wa 3487/17. W konsekwencji zarówno zaskarżone w rozpoznawanej sprawie postanowienie DIAS z [...] marca 2018r., jak i utrzymane przez nie w mocy postanowienie NUS z [...] grudnia 2017r. wydano z naruszeniem przepisów prawa materialnego - art. 87 ust. 2 u.p.t.u. Wynikające z nich przedłużenie terminu ww. zwrotu VAT obiektywnie nie mogło nastąpić wobec stwierdzonej wcześniejszym wyrokiem WSA w Warszawie wadliwości postanowień, na podstawie których wcześniej przedłużono termin zwrotu. 7. Powyższe stwierdzenie naruszenia przepisów prawa materialnego czyni w istocie zbędnym dokonywanie oceny okoliczności świadczących, w ocenie organów, o konieczności dodatkowego zweryfikowania rozliczenia Skarżącej za maj 2016r. Ponownie rozpoznając sprawę organy podatkowe uwzględnią ocenę prawną przedstawioną w niniejszym wyroku. 8. Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 3, art. 135 i art. 153 P.p.s.a. – uchylił zaskarżone postanowienie DIAS i poprzedzające je postanowienie NUS z [...] grudnia 2017r. Sąd zasądził też na wniosek i na rzecz Skarżącej, na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018r., poz. 265) zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości obejmującej wpis od skargi -100 zł i koszty zastępstwa procesowego - 480 zł.