II GZ 466/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T.G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 października 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 883/18 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T.G. na pismo Dyrektora A. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] lipca 2018 r. bez numeru w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe postanawia: odrzucić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 1 października 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 883/18 Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; w skrócie: p.p.s.a.), wezwał T.G. (dalej: skarżąca), pod rygorem odrzucenia skargi, do uiszczenia w terminie 7 dni, wpisu sądowego w wysokości 200 złotych w sprawie ze skargi T.G. na pismo Dyrektora A. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] lipca 2018 r. bez numeru w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca w dniu 12 października 2018 r. pokwitowała odbiór korespondencji zawierającej ww. pismo Sądu (por. zwrotne potwierdzenie odbioru w tej dacie, k.-28 akt sądowych). W aktach sprawy znajduje się również wydruk potwierdzający, że w dniu 14 października 2018 r. skarżąca zleciła przelew bankowy na kwotę 200 złotych tytułem wpisu od skargi w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 883/18. Następnie skarżąca pismem z dnia 15 października 2018 r., nadanym bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. koperta k.-35 akt sądowych) wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu argumentując, że zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie dotyczące świadczeń leczniczych oraz rehabilitacyjnych, a zdaniem strony, jej skarga całkowicie wyczerpuje znamiona cytowanego przepisu. Zażalenie skarżącej wpłynęło do NSA w dniu 22 października 2018 r. (por. prezentata k.-32 akt sądowych) i następnie, zgodnie z właściwością, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej NSA z 24 października 2018 r. zostało w tym samym dniu nadane listem poleconym do WSA w Krakowie. Przesyłka wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 29 października 2018r. (por. prezentata na kopercie w aktach sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, gdyż zostało wniesione z uchybieniem terminu. Zgodnie z dyspozycją normy zawartą w art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt sprawy (k. – 27 akt sądowych), skarżąca w pkt 2 wezwania do uiszczenia wpisu została pouczona o terminie i sposobie wniesienia zażalenia zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a., a mianowicie o tym, że zażalenie przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. − Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) − stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z kolei art. 195 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. przewiduje, że wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom, akta sprawy wraz z zażaleniem. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, iż żeby skutecznie wnieść do sądu kasacyjnego zażalenie, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem sądu, którego orzeczenie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, iż termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GZ 262/17, publ. CBOSA) oraz że w przypadku złożenia przez stronę skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu I instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania skardze biegu. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dn. 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08). Taka sytuacja nastąpiła w rozpoznawanej sprawie. Bezsporne bowiem jest, że zaskarżone zarządzenie z 1 października 2018 r. doręczono stronie w dniu 12 października 2018 r. Z koperty znajdującej się w aktach sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą zażalenie na przedmiotowe zarządzenie skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 15 października 2014 r. bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie skarżącej wpłynęło do NSA w dniu 22 października 2018r. i następnie, zgodnie z właściwością, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej NSA w dniu 24 października 2018 r. zostało tego samego dnia nadane listem poleconym do WSA w Krakowie. Przesyłka wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 29 października 2018r. (por. prezentata na kopercie w aktach sądowych). W tych okolicznościach, skoro 7.dniowy termin do wniesienia zażalenia biegł od dnia 12 października 2018 r. i upłynął w dniu 19 października 2018 r., to środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu ustawowego, o jakim mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie ma wątpliwości, że skarżąca powinna wnieść zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale za pośrednictwem Sądu I instancji. Nadanie zażalenia bezpośrednio do NSA oznaczało, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, konieczność przesłania pisma skarżącej do WSA w Krakowie. Datą wpływu zażalenia skarżącej do właściwego Sądu jest zatem data nadania tej przesyłki przez NSA do WSA w Krakowie, a więc 24 października 2018 r. Powyższe oznacza, że skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia zażalenia, który upłynął w dniu 19 października 2018 r. Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. natomiast do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie Sąd I instancji nie wydał takiego orzeczenia, wobec czego koniecznym było zastosowanie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., z których wynika norma nakazująca Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odrzucenie zażalenia na posiedzeniu niejawnym, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., odrzucił zażalenie jako złożone po terminie.