VIII SA/Wa 799/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...]sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków służby 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]na rzecz skarżącego G. W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga G. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. znak [...] z [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków służby. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją znak [...] z [...] maja 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (zwany dalej: DIAS, organ) działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, ze zm., zwana dalej: u.k.a.s.) złożył G. W. (zwany dalej: skarżący, funkcjonariusz) pisemną propozycję określającą warunki pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej w W.: 1) rodzaj służby - służba stała, 2) stopień służbowy - [...], 3) stanowisko służbowe - [...] Służby Celno-Skarbowej, zaliczane do kategorii stanowisk służbowych funkcjonariuszy - stanowiska [...], 4) jednostka organizacyjna KAS, w której funkcjonariusz będzie realizował zadania – [...] Urząd Celno-Skarbowy w W., Delegatura [...] Urzędu Celno- Skarbowego w R., 5) komórka organizacyjna - CKR Dział Kontroli Celno-Skarbowej Rynku, 6) uposażenie: uposażenie zasadnicze według mnożnika [...] kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej; dodatek za stopień służbowy według mnożnika 0,572 kwoty bazowej ustalonej w ustawie budżetowej; dodatek za wieloletnią służbę w wysokości wynoszącej po dwóch latach służby 2% miesięcznego uposażenia zasadniczego; dodatek ten wzrasta o 1% za każdy następny rok służby aż do osiągnięcia 20% uposażenia zasadniczego po 20 latach służby, oraz o 0,5% za każdy następny rok służby - łącznie do wysokości 25% po 30 latach służby. Jednocześnie wskazał, iż zaproponowane warunki pełnienia służby, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017r. Zgodnie natomiast z art. 170 ust. 2 u.k.a.s., w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszej propozycji funkcjonariusz powinien złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji pełnienia służby. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu 17 maja 2017 r. W dniu 25 maja 2017 r. skarżący na podstawie art. 170 ust. 2 u.k.a.s. złożył pisemne oświadczenie, o przyjęciu propozycji nowych warunków służby. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (złożonym 30 maja 2017 r., w terminie zakreślonym do dokonania tej czynności) skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie treści złożonej mu propozycji służby w całości poprzez złożenie nowej (lub poprawionej) propozycji służby zawierającej propozycję stanowiska służbowego [...] Służby Celno-Skarbowej i uposażania zasadniczego takiego jakie miał przed złożeniem propozycji służby. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia funkcjonariusz podniósł, iż otrzymana propozycja służby pogarsza jego stanowisko służbowe i uposażenie zasadnicze w stosunku do uprzednio posiadanego. Działanie takie jest niezgodne z prawem i niesprawiedliwe, albowiem godzi w przebieg jego dotychczasowej służby i rozwój kariery zawodowej. Zgodnie z przepisami służba w Służbie Celno-Skarbowej jest kontynuacją służby w Służbie Celnej, a zatem powinna respektować jego pozycję zawodową, stanowisko i status w tamtej służbie. Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie decyzją znak [...] z [...] sierpnia 2017 r. DIAS, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., zwana dalej: k.p.a.) w związku z art. 169 ust. 4 i 6, art. 165 ust. 7 u.k.a.s., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa (art. 165 ust. 3, ust. 7, art. 199, art. 224 u.k.a.s., rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej - Dz. U. z 2017 r., poz. 446, zwane dalej: rozporządzeniem MRIF) organ podał, iż pracę w administracji skarbowej funkcjonariusz rozpoczął 1 listopada 1992 r. w Urzędzie Celnym w W. w Oddziale Celnym w R. na stanowisku [...]. Od 1 stycznia 2011 r. (w związku z wejściem w życie ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej) powierzono mu stanowisko [...] Służby Celnej w mnożnikiem uposażenia zasadniczego w wysokości [...]. Od 20 czerwca 2011 r. do dnia 30 września 2015 r. funkcjonariuszowi powierzono pełnienie obowiązków na stanowisku [...] Referatu Dochodzeniowo-Śledczego w Urzędzie Celnym w R.. Obecnie pełni on służbę w Dziale Kontroli Celno-Skarbowej Rynku. DIAS wyjaśnił, iż przedkładając propozycję pełnienia służby w Dziale Kontroli Celno-Skarbowej Rynku wziął pod uwagę potrzeby służby związane z koniecznością zapewnienia realizacji zadań nałożonych na Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W.. Przed wejściem w życie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej skarżący pełnił służbę w Referacie Kontroli Przedsiębiorców. Jak wynika z akt osobowych do podstawowych zadań realizowanych na tym stanowisku służbowym należało m.in. wykonywanie kontroli w zakresie podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i składów podatkowych oraz realizacja czynności sprawdzających, dokonywanie okresowych lub doraźnych kontroli obrachunkowych stanu zapasów i obrotu wyrobami akcyzowymi, badanie sytuacji finansowej przedsiębiorcy w przypadkach określonych przepisami prawa, prowadzenie postępowań w zakresie rozpatrywania sprzeciwu składanego w trybie art. 84c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz wykonywanie kontroli w trybie art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Obecnie do podstawowych zadań (określonych w Regulaminie organizacyjnym [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W.) komórki, w której aktualnie skarżący pełni służbę należy m.in. kontrola celno-skarbowa przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów w obrocie między obszarem celnym UE a państwami trzecimi, w szczególności przepisów dotyczących towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, kontrola celno-skarbowa wywozu i przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów podlegających ograniczeniom lub zakazom oraz przestrzegania środków polityki handlowej, kontrola celno-skarbowa przestrzegania przepisów prawa podatkowego w zakresie produkcji, przemieszczania i zużycia wyrobów akcyzowych, kontrola przestrzegania przepisów regulujących urządzanie gier hazardowych, a także zgodności tej działalności ze zgłoszeniem, udzieloną koncesją lub zezwoleniem. Z powyższego wynika, iż zadania, które skarżący wykonywał przed wejściem w życie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej były zadaniami koncepcyjnymi o wysokim stopniu trudności i złożoności. Wymagały zdolności analitycznego myślenia, opracowania procedur postępowania oraz wymagały szerokiej wiedzy zarówno z zakresu przepisów celnych jak i finansowych. Obecnie wykonuje on inne zadania nie wymagające koncepcyjnego i analitycznego postępowania. Odnosząc się do zrzutu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącego obniżenia uposażenia zasadniczego organ wyjaśnił, iż przedkładając skarżącemu propozycję służby, brał pod uwagę zapewnienie właściwej obsady kadrowej zarówno pod względem liczby pracowników i funkcjonariuszy, jak i doboru pracowników i funkcjonariuszy pod względem realizacji zadań zgodnie z kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej pracy służby oraz zadaniami ustawowymi jakie zostały nałożone na jednostkę z uwzględnieniem limitu etatów funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej i środków finansowych przeznaczonych na ich uposażenia. Zaproponowane skarżącemu stanowisko służbowe [...] Służby Celno-Skarbowej to stanowisko eksperckie (według rozporządzenia MRIF), a zaproponowane uposażenie zasadnicze w wysokości [...] kwoty bazowej mieści się w przedziale mnożnika kwoty bazowej przyporządkowanej do stanowiska [...] Służby Celno-Skarbowej: 1.974-2.481. Odnosząc się do argumentów funkcjonariusza dotyczących przebiegu jego służby, m.in. wykonywania obowiązków na stanowiskach kierowniczych, odbyte kursy i szkolenia organ wskazał, iż funkcjonariusz jest obowiązany m.in. rzetelnie i terminowo wykonywać powierzone zadania oraz podnosić kwalifikacje zawodowe niezależnie od zajmowanego stanowiska służbowego. Ponadto propozycja zawierająca warunki służby została przedstawiona skarżącemu jako dotychczasowemu pracownikowi Izby Celnej w W. w związku z reorganizacją administracji skarbowej oraz Służby Celnej i powstaniem nowej instytucji - Krajowej Administracji Skarbowej z nową strukturą organizacyjną, a zadaniem organu jako kierownika jednostki jest realizacja polityki kadrowej w celu zapewnienia sprawnego wykonywania ustawowych zadań przez podległe jednostki organizacyjne czyli urzędy skarbowe, urząd celno-skarbowy oraz izbę administracji skarbowej. W konsekwencji stwierdził, iż złożona funkcjonariuszowi pisemna propozycja określająca warunki służby jest zgodna z obowiązującym prawem, bowiem stopień służbowy podkomisarz jest równorzędny do dotychczasowego, a przy ustalaniu stanowiska służbowego - [...] Służby Celno-Skarbowej, zostały uwzględnione przesłanki ustawowe wynikająca z art. 165 ust. 7 u.k.a.s., czyli posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby, w tym pozytywne oceny okresowe dotychczasowych przełożonych, co pozwoliło na zaproponowanie funkcjonariuszowi stanowiska służbowego z grupy stanowisk eksperckich, z mnożnikiem kwoty bazowej mieszczącym się w przedziale określonym w rozporządzeniu, dla tego stanowiska służbowego. W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 165 ust. 7 u.k.a.s. poprzez wydanie w stosunku do skarżącego decyzji o ustaleniu warunków służby (w formie propozycji pełnienia służby - zgodnie z tą ustawą), która nie uwzględnia należycie posiadanych kwalifikacji skarżącego, przebiegu dotychczasowej służby i jednocześnie w sposób niezasadny obniżyła stanowisko służbowe oraz uposażenie skarżącego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż [...] maja 2017 r. skarżącemu została złożona propozycja pełnienia służby, którą przyjął [...] maja 2017 r. Zgodnie z treścią ustawy, możliwość zaskarżenia była dopiero po przyjęciu propozycji. Skarżący nie zgodził się z otrzymaną propozycją i złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten został rozpatrzony przez organ negatywnie. Nowa propozycja w istocie pogorszyła stanowisko służbowe i uposażenie zasadnicze skarżącego, a nie powinna bo przejście z Służby Celnej do formacji Służby Celno-Skarbowej powinno być "płynne" z zachowaniem posiadanego statusu. Skarżący przed otrzymaniem nowej propozycji "nie zrobił nic złego", nie popełnił żadnego błędu w pracy, nie miał kar dyscyplinarnych, nie naruszył dyscypliny służby etc. Podniósł, że skutki obniżenia stanowiska służbowego i uposażenia są wielopłaszczyznowe, bo dotyczą także w efekcie obniżek należnych mu dodatków. Wynika to oczywiście faktu, iż uposażenie zasadnicze służy jako podstawa do ich obliczania i nowa niższa podstawa oznacza nowe i niższe dodatki. Zdaniem funkcjonariusza propozycja służby nie uwzględnia należycie posiadanych przez niego kwalifikacji i przebiegu dotychczasowej służby. Wyjaśnił w tym zakresie, że pełni służbę w Urzędzie Celnym od 1992 r. i stopniowo uzyskiwał kolejne stanowiska służbowe, od kontrolera celnego, starszego kontrolera Celnego, Kierownika Posterunku Celnego w P., Kierownika Oddziału Celnego w G., inspektora Celnego, Eksperta Służby Celnej, Kierującego Sekcją Kontroli Wewnętrznej w Urzędzie Celnym w R., kierownika Referatu Dochodzeniowo-Śledczego Urzędu Celnego w R.. Na stanowiskach kierowniczych skarżący przepracował ponad 10 lat. Zdobył tam duże świadczenie zawodowe, przeszedł liczne szkolenia. Decyzje zawodowe, które podejmował wymagały szczegółowej wiedzy, którą skarżący posiadał. W konsekwencji ocenił, iż pierwsza propozycja służby złożona skarżącemu była wadliwa i wadliwa jest także zaskarżona decyzja IAS utrzymująca ją w mocy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, określonej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwana dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a.- następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja ustalająca skarżącemu, będącemu funkcjonariuszem celnym nowe warunki pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej w W.. Materialnoprawną podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 165 ust. 7 u.k.a.s. Zgodnie z tym przepisem, dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Propozycja pełnienia służby w Służbie Celno-Skarbowej, o której mowa w przytoczonym wyżej przepisie, stanowi decyzję ustalającą warunki pełnienia służby. W terminie 14 dni od dnia przyjęcia propozycji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 169 ust. 4 u.k.a.s.). Stosownie natomiast do treści art. 169 ust. 6 u.k.a.s., do postępowań, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy k.p.a. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że właściwe organy administracji celno-skarbowej wyposażone zostały w kompetencje do władczego rozstrzygania o sytuacji prawnej funkcjonariusza składając mu propozycję pełnienia dalszej służby w służbie celno-skarbowej i zarazem ustalając nowe warunki pełnienia służby. Funkcjonariuszowi, który nie zgadza się z propozycją (całością lub częścią określonych w niej warunków pełnienia służby) przysługuje prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 169 ust. 4 zd. 2 u.k.a.s.), a po wyczerpaniu tego trybu - złożenia skargi do sądu administracyjnego (art. 169 ust. 7 u.k.a.s.). W niniejszej sprawie powyższa procedura została zachowana co oznacza, że skarga została skutecznie wniesiona i podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności podnieść należy, że w art. 165 ust. 7 u.k.a.s., zostały określone kryteria, które właściwy organ bierze pod uwagę i wykazuje w ramach procesu decyzyjnego dotyczącego składania funkcjonariuszowi propozycji nowych warunków dalszego pełnienia służby. Propozycja pełnienia służby powinna uwzględniać "posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania". Należy mieć przy tym na uwadze, że choć propozycja pełnienia służby ma charakter uznaniowy, to jednak w każdym przypadku ma charakter indywidualny, odnoszący się do konkretnych okoliczności, na co wyraźnie wskazują zawarte w ustawie kryteria. Uznanie administracyjne nie oznacza jednak dowolności organu administracji publicznej co do rozstrzygnięcia. Nie jest zatem tak, do czego w praktyce prowadzi argumentacja organu, że decyzja dotycząca propozycji służby ma charakter w pełni autonomiczny. Złożona funkcjonariuszowi propozycja służby w formie decyzji administracyjnej (art. 169 ust. 4 u.k.a.s.), której wydanie powiązane jest z dokonaniem przez organ oceny przesłanek wymienionych w art. 165 ust. 7 u.k.a.s., wymaga wykazania, że organ działał na podstawie i w granicach prawa, a więc z wyłączeniem dowolności, bądź arbitralności. Uznaniowość w doktrynie i orzecznictwie ujmowana jest bowiem jako szczególny rodzaj dyskrecjonalnej kompetencji organu, której granice wyznacza wyrażona w art. 7 Konstytucji RP zasada związania administracji publicznej prawem. (por. M. Jaśkowska [w:] System Prawa Administracyjnego. Tom 1. Instytucje prawa administracyjnego, red. R. Hauser, Z. Niewiadomski i A. wróbel, Warszawa 2010, s. 222 i n.) Stopień dyskrecjonalności działania organu konkretyzują normy prawa materialnego, w tym przypadku art. 165 ust. 7 u.k.a.s. zawierający kryteria, które organ uwzględnia i którymi ma się kierować przy składaniu funkcjonariuszowi propozycji dalszego pełnienia służby. Oznacza to, że odniesienie się do tych kryteriów oraz ich rozważenie (wyważenie) w treści decyzji jest obligatoryjne i indywidualne w każdej sprawie. Przez pryzmat indywidualizacji i konkretyzacji tych kryteriów dokonuje się bowiem zobiektywizowana ocena przydatności konkretnej osoby do realizacji zadań w Służbie Celno-Skarbowej (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 24 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Go 1105/17, wyroki WSA w Olsztynie z 14 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 739/170, z 16 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Ol 922/17, z 5 grudnia 2017r. sygn. akt II SA/Ol 892/17, wyrok WSA w Lublinie z 12 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 888/17). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę pogląd ten także podziela. Decyzje ustalające warunki pełnienia służby podlegają kontroli sądów administracyjnych. Kontroli nie podlega uznanie administracyjne samo w sobie, lecz kwestia, czy decyzja została podjęta zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego, a w szczególności, czy wydano ją w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz, czy ocena tego materiału została dokonana zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, czy też zawiera elementy dowolności. Przy takim zakresie kontroli obowiązkiem sądu jest sprawdzenie, czy organ przy wydaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego, co przede wszystkim polega na sprawdzeniu tego, czy organ uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie wystarczająco zindywidualizowanymi przesłankami (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2009, s. 404-405). Skoro zatem złożona skarżącemu w rozpoznawanej sprawie pisemna propozycja dalszego pełnienia służby jest decyzją administracyjną w świetle art. 169 ust. 4 u.k.a.s. to kryteria te powinny znaleźć odzwierciedlenie w treści jej uzasadnienia. Ponieważ w art. 165 ust. 7 u.k.a.s. zawarte zostały kryteria merytoryczne, jakimi należy się kierować przy składaniu propozycji pełnienia służby, to zastosowanie tych kryteriów musi zostać wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji w przedmiocie składania propozycji funkcjonariuszowi nowych warunków pełnienia dalszej służby (art. 169 ust. 4 u.k.a.s. w związku z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a.). Jedynie bowiem prawidłowo sporządzone uzasadnienie pozwala poznać motywy organu rozstrzygającego indywidualną sprawę administracyjną. Uzasadnienie ma stanowić uzewnętrznienie motywów i pokazanie rozumowania organu, a nie tylko przywołanie treści przepisu mającego zastosowanie w sprawie i przedstawienie chronologicznie zebranych w sprawie faktów. Dodać bowiem należy, iż zmiana struktury organizacyjnej i kadrowej służby celno-skarbowej nie oznacza, że podejmowane decyzje (propozycje) mają charakter blankietowy i nie poddający się indywidualnej weryfikacji. Brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia skarżącemu - jako adresatowi decyzji – zapoznanie się, czy i w jaki sposób organ kryteria te zastosował, co zadecydowało o takiej, a nie innej kwalifikacji, a w szczególności, jakie okoliczności przesądziły o ustaleniu wysokości uposażenia zasadniczego w niższej, niż dotychczas wysokości. Zdaniem sądu uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wymogom wynikającym z przywołanych powyżej regulacji. Organ wskazał jedynie na przepis art. 165 ust. 7 u.k.a.s., odnotował fakt przyjęcia propozycji pełnienia służby przez funkcjonariusza i złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stwierdził, że zaproponowane skarżącemu stanowisko służbowe [...] Służby Celno-Skarbowej to stanowisko eksperckie (według rozporządzenia MRIF), a zaproponowane uposażenie zasadnicze w wysokości [...] kwoty bazowej mieści się w przedziale mnożnika kwoty bazowej przyporządkowanej do stanowiska [...] Służby Celno-Skarbowej: 1.974-2.481. Nadto pisemna propozycja określająca warunki służby jest zgodna z obowiązującym prawem, bowiem stopień służbowy podkomisarz jest równorzędny do dotychczasowego, a przy ustalaniu stanowiska służbowego – [...] Służby Celno-Skarbowej, zostały uwzględnione przesłanki ustawowe wynikająca z art. 165 ust. 7 u.k.a.s., czyli posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej służby, w tym pozytywne oceny okresowe dotychczasowych przełożonych, co pozwoliło na zaproponowanie funkcjonariuszowi stanowiska służbowego z grupy stanowisk eksperckich, z mnożnikiem kwoty bazowej mieszczącym się w przedziale określonym w rozporządzeniu, dla tego stanowiska służbowego. W przekonaniu Sądu, mając na względzie powyższe okoliczności należało uznać, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono, z jakiego powodu właśnie takie stanowisko służbowe zostało zaproponowane funkcjonariuszowi, biorąc pod uwagę jego dotychczasowe stanowiska służbowe, w tym stanowiska kierownicze. Organ wskazał, że obecnie skarżący wykonuje zadania nie wymagające koncepcyjnego i analitycznego postępowania, nie podając przy tym dlaczego przyjęto, iż stanowisko [...] będzie stanowiskiem właściwym dla skarżącego. Z uzasadnienia decyzji nie wynika również, czy organ dysponował innymi stanowiskami adekwatnymi dla kwalifikacji zawodowych i przebiegu służby strony skarżącej czy tez tylko miał do zaproponowania stanowisko [...]. Niewystarczające jest także odniesienie się w zaskarżonej decyzji do podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy okoliczności, dotyczących kwalifikacji skarżącego, a także przebiegu jego dotychczasowej służby, sprowadzające się do stwierdzenia, iż DIAS brał pod uwagę zapewnienie właściwej obsady kadrowej zarówno pod względem liczby pracowników i funkcjonariuszy jak i doboru pracowników i funkcjonariuszy pod względem realizacji zadań zgodnie z kwalifikacjami i przebiegiem dotychczasowej pracy służby oraz zadaniami ustawowymi jakie zostały nałożone na jednostkę z uwzględnieniem limitu etatów funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej i środków finansowych przeznaczonych na ich uposażenia. A także stwierdzenie, że funkcjonariusz jest obowiązany m.in. rzetelnie i terminowo wykonywać powierzone zadania oraz podnosić kwalifikacje zawodowe niezależnie od zajmowanego stanowiska służbowego. Po drugie brak jest także omówienia dlaczego uposażenie zasadnicze skarżącego ustalono według mnożnika kwoty bazowej [...], w sytuacji gdy zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia MRiF (w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej) dla stanowiska [...] Służby Celno-Skarbowej mnożnik kwoty bazowej mieści się w przedziale 1.974 – 2.481. Faktycznie przyjęty wskaźnik mieści się w górnej tabeli, nie mniej nie wyjaśniono stronie dlaczego tak przyjęty wskaźnik jest adekwatny dla stanowiska skarżącego. Również z uzasadnienia decyzji nie wynika jakie kryteria powinna spełnić osoba na stanowisku [...], aby otrzymać najwyższy wskaźnik. Brak wyjaśnienia kwestii wskaźnika, prowadzi do poczucia krzywdy osoby, której zaproponowano stanowisko w jej mniemaniu niższe, niższy wskaźnik i niższe wynagrodzenie. Decyzja nie wyjaśnia również, dlaczego skarżący nie mógł na stanowisku [...] pozostać przy dotychczasowym wskaźniku [...], który mieści się w przedziale 1,974 - 2,481. Skarżący faktycznie przyjął stanowisko [...], gdyż jedynie taka okoliczność dawała mu możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie uzasadnienie zaskarżonej decyzji ma charakter bardzo ogólny i nie wyjaśnia, jakimi przesłankami kierował się organ uwzględniając przede wszystkim interes społeczny, a nie słuszny interes skarżącego, o którym mowa w art. 7 k.p.a. Skarżący, będąc funkcjonariuszem publicznym, może oczekiwać, w świetle art. 2, art. 7 i art. 60 Konstytucji RP, art. 165 ust. 7 u.k.a.s., a także z mocy art. 7 in fine k.p.a., że przedstawione nowe warunki pełnienia służby co do zasady nie powinny być gorsze niż te, na jakich pełnił służbę dotychczas, chyba, że zaistniały okoliczności to uzasadniające, czego jednak organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wykazał. Powyższe uchybienia naruszają nie tylko przytoczone przepisy ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, ale także art. 107 § 3 w związku z art. 8, art. 11 i w związku z art. 80 oraz art. 77 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku reorganizacji i zmiany proponowanych nowych warunków pełnienia służby na niekorzyść funkcjonariusza konieczne jest także wykazanie obiektywnych przyczyn, z powodu których dano prymat interesowi społecznemu przed słusznym interesem funkcjonariusza (art. 7 k.p.a.). Organ miał obowiązek odniesienia się do istotnych dla rozstrzygnięcia indywidualnych okoliczności, w tym zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz przedstawionej w nim argumentacji o posiadanych kwalifikacjach i przebiegu dotychczasowej służby skarżącego i wskazania kryteriów jakimi się kierował. Opisane uchybienia dowodzą, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. oraz z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 165 ust. 7 u.k.a.s. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań sprowadzają się do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego, w szczególności zaś należytego i wyczerpującego przedstawienia motywów rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji odnoszących się indywidualnie do kryteriów określonych w art. 165 ust. 7 u.k.a.s. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji (pkt 1 w sentencji wyroku). O kosztach postępowania w kwocie [...] zł obejmujących opłatę skarbową od pełnomocnictw (2 ×17 zł) i koszty zastępstwa procesowego ([...] zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205, art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz.1800, ze zm.; w pkt 2 wyroku).