III SA/Wa 1078/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, Sędziowie sędzia del. SO Agnieszka Baran (sprawozdawca), sędzia WSA Honorata Łopianowska, Protokolant referent Anna Barska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 lutego 2018 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.322.2017.2.KW1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz C. S.A. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. C. [...] SA z siedzibą w W. (dalej: skarżąca albo wnioskodawca) 21 listopada 2017 r. złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu sponsorowania nagród osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca zajmuje się głównie produkcją gier wideo opartych na własnych markach oraz jednocześnie, jest globalnym wydawcą wyprodukowanych przez siebie gier. Spółka stworzyła m.in. grę G. [...]: W. Gra K. (dalej: "G. [...]", "G. [...]" lub "G. [...]") tj. internetową grę karcianą osadzoną w realiach świata stworzonego przez A. S. Gra jest oparta na modelu F. [...] ([...]) i zawiera opcjonalne mikrotransakcje. Jest zarejestrowanym znakiem towarowym Grupy Kapitałowej C. {...]. Ponadto Grupa Kapitałowa C. [...] jest również uprawniona ze zgłoszenia znaków towarowych G. [...]. Spółka w ramach podniesienia rywalizacji wśród graczy wprowadziła oficjalną serię rozgrywek e-sportowych pn. G. [...]. E. [...] jest formą rywalizacji między użytkownikami danej gry wideo. Spółka, poprzez wydarzenia z serii G. [...], daje graczom możliwość walki o tytuł Mistrza Świata G. [...]. Główną częścią G. [...] jest nowy tryb rywalizacji w Grze, zwany P. [...], a także oficjalne oraz licencjonowane turnieje, które odbywać się będą w ramach tej serii. Tryb rywalizacji w ramach Pro Ladder odbywać się będzie w sezonach, z których każdy będzie trwać kilka miesięcy. Podczas sezonu gracze będą uzyskiwać punkty – C. [...]. Punkty będą przyznawane za uplasowanie się w pierwszej 200 graczy biorących udział w rozgrywkach G. [...] w trybie P. [...] (licencjonowanych rozgrywkach), udział w oficjalnych turniejach w G. [...] organizowanych przez skarżącą oraz udział w licencjonowanych turniejach w G. [...] nieorganizowanych przez nią (dalej jako "Licencjonowane Turnieje"). W ramach akcji skarżąca zamierza udzielać prawa (licencji) do organizacji Licencjonowanych Turniejów wybranym, niezależnym podmiotom, także z zagranicy, którzy wystąpią do niej z wnioskiem/aplikacją o wyrażenie zgody na zorganizowanie takiego turnieju oraz zaakceptują G. [...]: C. [...]. W aplikacji podmioty takie będą musiały wykazać m.in. swoją nazwę, pełen adres siedziby lub zamieszkania, nazwę organizowanego eventu w ramach formuły G. [...], opis organizowanego eventu, lokalizację eventu oraz datę przeprowadzenia eventu. Dodatkowo zgłoszenia będą także zawierać informację o transmisji eventu, łączną pulę nagród przewidzianych w Licencjonowanym Turnieju, jak i sponsorów eventów. Skarżąca, po pozytywnym rozpatrzeniu aplikacji, będzie udzielać wybranym podmiotom aplikującym terminowej i niewyłącznej licencji na zorganizowanie Licencjonowanych Turniejów (dalej jako "Organizatorzy"), w tym na wykorzystanie logo skarżącej oraz logo G.[...] w celu prowadzenia, promowania oraz pokazywania eventów, które będą częścią oficjalnych rozgrywek e-sportowych G. [...]. Organizatorom nie będzie przysługiwać wynagrodzenie od Wnioskodawczyni z tytułu zorganizowania Licencjonowanych Turniejów. Dodatkowo to Organizatorzy będą odpowiedzialni za przekazywanie nagród dla zwycięzców Licencjonowanych Turniejów we własnym imieniu i na własną rzecz. Skarżąca nie będzie występować w charakterze zlecającego zorganizowanie eventów podmiotom trzecim. Zawsze to Organizatorzy będą występować do skarżącej z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeprowadzenia Licencjonowanych Turniejów oraz to na Organizatorach będą spoczywać wszystkie niezbędne formalności związane z organizacją i przeprowadzeniem Licencjonowanego turnieju. Ponadto Organizator może bezpośrednio pobierać opłaty za bilety od widzów, opłaty te stanowią jego przychód. Co więcej Organizator może samodzielnie zawierać umowy ze sponsorami wydarzenia. Zdarzać się będą sytuacje, że po akceptacji przez skarżącą aplikacji przesłanej przez Organizatorów, będzie ona zawierać z takimi Organizatorami umowy sponsoringowe. Z umów takich będzie wynikać, że skarżąca będzie przekazywała pulę na nagrodę, natomiast warunki podziału nagrody pomiędzy uczestników/zwycięzców będą uregulowane w regulaminie. Organizatorzy będą przekazywać nagrody sponsorowane przez skarżącą w swoim imieniu i na swoją rzecz. Umowy sponsoringowe będą zakładać także, że cała nagroda sponsorowana przez Wnioskodawczynię będzie przekazana na rzecz uczestników Licencjonowanych Turniejów. Nagrody przekazywane dla zwycięzców będą miały formę pieniężną. W Licencjonowanych turniejach będą mogły wziąć udział osoby fizyczne prowadzące jak i nieprowadzące działalność gospodarczą, przy czym osoby te będą rezydentami różnych krajów. To do Organizatorów będzie należeć obowiązek zbierania informacji o osobach biorących udział w przedmiotowych eventach. Dane te nie będą przekazywane następnie do skarżącej, gdyż to Organizatorzy będą wyłącznymi administratorami danych osobowych uczestników Licencjonowanych Turniejów. Zauważyć tu należy, że Licencjonowane Turnieje mogą być organizowane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a udział w tych eventach będzie dla uczestników bezpłatny. W związku z powyższym opisem wnioskodawca zadał pytanie. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym skarżąca jako podmiot udzielający licencji i sponsorujący nagrody w Licencjonowanych Turniejach będzie zobowiązana do odprowadzenia i wpłaty podatku od nagród przekazywanych przez Organizatorów, jako płatnik zryczałtowanego podatku zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2) w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 200, dalej: "u.p.d.o.f.") oraz złożenia deklaracji rocznej o zryczałtowanym podatku dochodowym na formularzu PIT-8AR zgodnie z art. 42 ust. la ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem skarżącej, nie posiada ona statusu płatnika zryczałtowanego podatku od przekazywanych nagród zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2) u.p.d.o.f., gdyż nie jest organizatorem Licencjonowanych Turniejów. Podkreśliła, że wskazane eventy nie są także organizowane w imieniu i na jej rzecz oraz nie ponosi ona ciężaru ekonomicznego ich organizacji. Również w sytuacji, gdy będzie występować w charakterze podmiotu przekazującego pulę nagród w Licencjonowanych Turniejach to nie będzie posiadać statusu płatnika zryczałtowanego podatku od przekazywanych nagród. Organizatorzy będą wydawać nagrody w turniejach w swoim imieniu i na swoją rzecz, także w przypadku, gdy skarżąca będzie przekazywać pulę nagród Organizatorom, gdzie nagrody te będą przekazywane przez Organizatorów w swoim imieniu i na swoją rzecz. Podsumowując skarżąca uznała, że nie będzie ciążyć na niej obowiązek sporządzania i składania we właściwym urzędzie skarbowym deklaracji rocznej o zryczałtowanym podatku dochodowym na formularzu P1T-8AR. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) w interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2018 r. uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe w zakresie obowiązków płatnika z tytułu przyznania nagród osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej. Jednocześnie wskazał, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w części dotyczącej obowiązków płatnika z tytułu przyznania nagród osobom fizycznym prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Na wstępie uzasadnienia wydanej interpretacji indywidualnej DKIS powołał się na art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1 i art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 41 ust. 1 i ust. 4, art. 42 ust. 1 i 1a u.p.d.o.f. oraz art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r.. poz. 201 z późn. zm., dalej: "O.p.") wskazując, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęć "konkurs" oraz "nagroda", wobec czego w celu ich określenia uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego "konkurs" - jest to przedsięwzięcie dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp., natomiast "nagroda" - to dyplom, odznaczenie, pieniądze lub wartościowy przedmiot będące formą uznania lub wyróżnienia za osiągnięcia, zwycięstwo w konkursie, w zawodach, itp. W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Równie ważnym jak element współzawodnictwa jest strona formalna całego przedsięwzięcia. Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu konkursu, w którym określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców. DKIS wskazał, że organizowanie Licencjonowanych Turniejów będzie służyć promocji Wnioskodawczyni oraz jego marki. Będzie wykorzystywane przy tym logo skarżącej oraz logo G. [...] w celu promowania tych eventów. Licencjonowane Turnieje są jednym z trzech typów rywalizacji w ramach G. [...], które pozwalają ich uczestnikom zdobywać punkty (C. [...]) i osiągać wyższe miejsca w ramach P. [...], a tym samym zdobyć tytuł Mistrza Świata G. [...]. Jak wskazał organ, przyznanie licencji przez skarżącą na zorganizowanie Licencjonowanych Turniejów nie jest równoznaczne z fundowaniem nagrody dla zwycięzców. Warunkiem przekazania nagrody Organizatorom Licencjonowanych Turniejów przez Wnioskodawczynię jest umowa sponsoringowa, która będzie zakładać przekazanie całej nagrody na rzecz uczestników Licencjonowanych Turniejów. Z powyższego organ interpretacyjny wywiódł, że ekonomiczny koszt nagrody poniesie skarżąca a nie organizator. DKIS skonstatował, że podmiotem finansującym nagrody na rzecz uczestników Licencjonowanych Turniejów, w ramach których zawrze umowy sponsoringowe, będzie skarżąca i to na niej będą ciążyły obowiązki płatnika o których mowa w powołanym powyżej art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. Zdaniem organu, żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowi, że przekazanie świadczenia (w tym przypadku nagrody pieniężnej) powinno nastąpić przez podmiot, który jest płatnikiem. Płatnikiem jest bowiem podmiot, który ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród. Ponadto, obowiązku płatnika wynikającego z przepisu ww. ustawy, nie można przenieść na inny podmiot w drodze umowy cywilnoprawnej (umowy sponsoringowej). Podsumowując DKIS uznał, że to na wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika, o których mowa w powołanym powyżej art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz złożenia deklaracji rocznej zgodnie z art. 42 ust. 1 tej ustawy w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, od nagród przekazywanych w ramach Licencjonowanych Turniejów, z którymi Spółka zawierać będzie umowy sponsoringowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zaskarżyła interpretację w całości, wniosła o jej uchylenie oraz zwrot kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 30 ust. 1 pkt 2) w zw. z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. przez błędne stwierdzenie, że to na Skarżącej ciążą obowiązki płatnika w związku z wydaniem nagród w licencjonowanych przez nią konkursach organizowanych przez podmioty trzecie, gdzie podmiotem wydającym nagrody w swoim imieniu i na swoją rzecz są podmioty trzecie; - art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f. przez błędne stwierdzenie, że na skarżącej ciąży obowiązek przekazania kwot zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek na rachunek właściwego urzędu skarbowego, przesyłając równocześnie deklarację według ustalonego wzoru - PIT-8AR. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (dalej jako: ppsa), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Według zaś art. 3 § 2 pkt 4a ppsa, kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną interpretacji podatkowych w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Stosownie bowiem do treści art. 57a ppsa skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co zastosowania przepisu prawa materialnego. Zdanie drugie tego przepisu wprowadza zasadę związania sądu zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 2) updof, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Natomiast zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 updof, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W myśl ustępu 4. tego artykułu przedmiotowej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. W świetle powołanych przepisów nieprawidłowe jest stanowisko organu interpretacyjnego w myśl którego przymiot płatnika podatku od wygranych w konkursach należy łączyć z podmiotem, który ponosi ekonomiczny ciężar przekazywanych nagród. Organ interpretacyjny kwestionując stanowisko skarżącej zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji odwołał się do pojęcia nieznacznego ustawie. Przepis art. 41 ust. 1 updof nakłada obowiązek pobrania zaliczki na poczet podatku dochodowego na podmioty "które dokonują świadczeń". Podmioty te jako płatnicy obowiązani są do pobrania zaliczki na poczet podatku dochodowego od dokonywanych wypłat (świadczeń), o których mowa w art. 30 ust. 1 ww. ustawy. Istotne jest zatem że obowiązek łączy się z faktem dokonania wypłaty, niezależnie od tego, czy taka wypłata stanowi "ekonomiczny koszt" dla wypłacającego. W świetle przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego nie może budzić wątpliwości, że skarżąca nie będzie podmiotem dokonującym wypłaty nagrody. Skarżąca jednoznacznie wskazała, że Organizatorzy Turniejów będą przekazywać nagrody w swoim imieniu i na swoją rzecz (skarżąca będzie jedynie przekazywała im pulę na nagrodę). W świetle powyższego w pełni uzasadnione jest stanowisko wyrażone w skardze, w myśl którego podmiotem, który jest płatnikiem zryczałtowanego podatku od wypłacanych nagród powinien być podmiot przekazujący te nagrody bezpośrednio do osób uprawnionych do otrzymania nagrody. Słusznie wskazała skarżąca, że w okolicznościach niniejszej sprawy to Organizator Turnieju winien być ustalony jako podmiot dokonujący świadczenie w myśl tych przepisów, a tym samym, to do Organizatora Turnieju będą adresowane dyspozycje powołanych wyżej przepisów. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądów administracyjnych, przy czym nie tylko powołanych w skardze wyroków tutejszego sądu. W wyroku z 28 września 2018 roku w sprawie I SA/Łd 449/18 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do kategorii podmiotów, które ponoszą ekonomiczny ciężar nagród, a przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi wprost, że płatnikiem jest podmiot, który dokonuje świadczeń. Sąd ten wskazał, że okoliczność, że w ostatecznym rozrachunku, to spółka ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar nagród nie oznacza jednak, że to ona jest płatnikiem zryczałtowanego podatku dochodowego od tych nagród, jeżeli są one wypłacone przez inny podmiot w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Sąd zwrócił uwagę, że również z praktycznego punktu widzenia trudno wyobrazić sobie sytuację, że agencja wypłaca nagrodę z własnych środków a podatek dochodowy od tych wypłat (świadczeń) pobiera inny podmiot. Analogiczne (do powyższego) stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 12 stycznia 2018 roku w sprawie sygn. akt I SA/Po 829/17 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd odwołał się do analogicznych orzeczeń wydanych zarówno przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w uzasadnieniu omawianego wyroku stwierdził, że organ odwołał się do nieznanej ustawie podatkowej kategorii podmiotu, na którym ciąży ekonomiczny ciężar przeprowadzenia akcji promocyjnych, w ramach których wydawane są nagrody oraz, że pogląd ten nie znajduje żadnego uzasadnienia w treści art. 41 ust. 1 ustawy o PDOF, która wprost stanowi, że płatnikiem jest podmiot, który dokonuje świadczeń. Sąd wskazał w omawianym orzeczeniu, że nie ma podstaw, by w sytuacji, gdy nie budzi wątpliwości, że podmiotem dokonującym świadczeń jest skarżąca uznać za płatnika inny podmiot, który ponosi ciężar ekonomiczny świadczenia. Podkreślił, że ustawodawca, zakreślając krąg płatników podatku dochodowego od osób fizycznych, nie posługuje się kategorią podmiotu, na którym ciąży ciężar ekonomiczny świadczenia, lecz wyraźnie wskazuje, że płatnikiem jest podmiot, który dokonuje świadczeń. Ponadto należy zauważyć – stwierdził sąd w omawianym orzeczeniu - że poza brakiem racji prawnych, stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia ekonomicznego. Jak wskazano, z uwagi na obowiązki, płatnikami ustanawia się takie podmioty, które w momencie powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego majątku. Argumentacja powołana w powyższych wyrokach oraz powołanych w skardze wyrokach tutejszego sądu wydanych w sprawach III SA/Wa 1667/14 i III SA/Wa 381/13 jest w pełni aktualna również w okolicznościach niniejszej sprawy i sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę przyjmuje tę argumentację za własną. W konsekwencji powyższego, wobec tego, że skarżąca nie jest płatnikiem podatku od nagród wypłacanych przez Organizatora Turnieju, nie jest ona również obowiązana do złożenia deklaracji rocznej o zryczałtowanym podatku dochodowym na formularzu PIT-8AR. Przeciwne stanowisko organu interpretacyjnego jest nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 42 ust. 1a updof, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio. Skoro zatem skarżąca nie jest płatnikiem, o którym mowa w art. 41 updof, o czym była mowa we wcześniejszej części uzasadnienia, nie jest również zobowiązana do złożenia deklaracji rocznej o której mowa w art. 42 ust. 1a tej ustawy. Reasumując, sąd uznał, że zaskarżona interpretacja indywidualna została wydana z naruszeniem powołanych wyżej przepisów i jako taka winna być wyeliminowana z obrotu prawnego. Ponownie wydając interpretację organ winien uwzględnić wykładnie przepisów dokonaną w niniejszym uzasadnieniu udzielając odpowiedzi na pytania postawione we wniosku przez skarżącą. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 146 §1 ppsa, sąd orzekł jak w punkcie 1. wyroku. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ppsa. Kwotę zasądzoną z tego tytułu na rzecz skarżącej stanowi uiszczony przez nią wpis od skargi.