III SA/Gd 874/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego postanawia: odrzucić skargę. K. W. (dalej także zwany "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 października 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia 14 sierpnia 2019 r. orzekającą o odmowie zmiany na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji administracyjnej – rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia 24 maja 2012 r., zarzucając w skardze m.in. naruszenie art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej powoływanej jako "k.p.a.") poprzez nieprawidłowe i nieskuteczne doręczenie mu decyzji organu II instancji, bowiem decyzja ta winna zostać doręczona mu w oryginale a nie w kserokopii. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł – w zależności od uznania przez Sąd prawidłowości doręczenia decyzji w formie kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem – o jej odrzucenie jako przedwczesnej bądź oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z przywołanego przepisu wynika jasno, że bieg terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję administracyjną wiąże się ściśle z faktem doręczenia stronie tej decyzji czyli rozstrzygnięcia w sprawie. Dokonanie czynności procesowej - wniesienie skargi przed doręczeniem skarżącemu decyzji, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego - nie rodzi skutków prawnych związanych z wniesieniem skargi do tegoż sądu. Nie do obrony byłby bowiem pogląd o dopuszczalności "wyprzedzającego" dokonywania czynności procesowej w postaci wniesienia skargi na decyzję, która nie została skutecznie stronie doręczona. Byłaby to wykładnia niwecząca sens przedstawionej regulacji prawnej, która z góry zakładałaby, że strona niejako asekuracjnie dokonuje czynności procesowej. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarga wniesiona przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu jest niedopuszczalna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1067/07, Lex nr 1015953; z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 2044/10, Lex nr 741615; z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 2364/17, Lex nr 2420749; a także wyrok z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19, Lex nr 2637596). W niniejszej sprawie należy przyjąć, że istotnie – tak jak zresztą wskazuje to sam skarżący w treści wniesionej skargi – zaskarżana przez niego niniejszą skargą decyzja nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 października 2019 r., przed wniesieniem tejże skargi (tj. przed dniem jej nadania w placówce operatora pocztowego w dniu 14 listopada 2019 r.), nie została skarżącemu prawidłowo doręczona przez organ odwoławczy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie jej oryginału. Nie jest zatem tak, że jest jedna autentyczna, pierwotna wersja decyzji, a inne egzemplarze mają charakter odpisów. Przyjmuje się na gruncie postępowania administracyjnego, że każda kopia decyzji doręczana stronom musi być podpisana przez osobę upoważnioną do wydania decyzji, przez co każdy egzemplarz jest decyzją na prawach oryginału. Nie ma podstaw do uznania, że w aktach sprawy pozostawia się oryginał wydanej decyzji, a stronie (stronom) doręcza się tylko odpis decyzji. Z przepisu art. 109 § 1 k.p.a. wynika wprost, że stronom doręcza się decyzję, a nie jej odpis czy kopię (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 782/10, Lex nr 952060; a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2014 r., II GSK 987/14, Lex nr 1467684 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 27 października 1998 r., II SA/Gd 1618/96, Lex nr 44208). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższy pogląd uznając, że dla uznania bytu prawnego (ważności) decyzji konieczne jest doręczenie tej decyzji stronie w formie egzemplarza podpisanego przez osobę upoważnioną do jej wydania, a nie jedynie kserokopii wydanej decyzji, potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Jak wynika z przekazanych akt sprawy oraz w szczególności wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę, Komendant Wojewódzki Policji przed dniem wniesienia skargi na ww. decyzję z dnia 9 października 2019 r., dwukrotnie (bowiem w dniu 15 października 2019 r. oraz w dniu 7 listopada 2019 r.) doręczył skarżącemu w istocie jedynie "potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji". Oryginał ww. decyzji – jak zaznaczył organ i co wynika z akt sprawy – został skarżącemu doręczony dopiero w dniu 13 grudnia 2019 r., a zatem – w świetle przedstawionego powyżej stanowiska Sądu – dopiero z tym dniem rozpoczął bieg termin na wniesienie skargi na decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 października 2019 r., a zatem skargę złożoną w dniu 14 listopada 2019 r. należy uznać za przedwczesną. Wniesienie przedwcześnie skargi na decyzję stanowi skargę "z innych przyczyn niedopuszczalną", która stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając to na uwadze, Sąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.