II SA/Go 874/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia nr [...] z dnia [...] r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] . oddala skargę. Prezydent Miasta [...] zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] – powołując się m.in. na art. 63 ust. 1 i 12 i 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1148 – określanej dalej jako u.p.o.), art. 30 ust. 2 pkt 5 i art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U z 2019 r., poz. 506 ze zm. – określanej dalej jako u.s.g.) - powierzył J.J. stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] (§ 1), jednocześnie udzielił dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] pełnomocnictwa do działania w imieniu Miasta [...] w sprawach określonych w załączniku do powyższego zarządzenia (§ 2). Wykonanie zarządzenia powierzono kierownikowi komórki organizacyjnej Urzędu Miasta [...] właściwej ds. oświaty, Sekretarzowi Miasta oraz Skarbnikowi Miasta (§ 3). Zarządzenie weszło w życie z dniem podpisania i podlegało publikacji w BIP (§4). Powyższe zarządzenie zostało doręczone organowi nadzoru w dniu 12 września 2019 r. Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2019 r nr [...] - działając na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.g. - stwierdził nieważność powyższego zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu organ nadzoru podał, że zarządzeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. Prezydent Miasta ogłosił konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w związku z zakończeniem kadencji jej dyrektora, która upłynęła [...] sierpnia 2019 r. W wyniku postępowania konkursowego, które odbyło się [...] czerwca 2019 r., komisja konkursowa nie wyłoniła żadnego kandydata na to stanowisko. Wobec tego, Prezydent Miasta, pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., zwrócił się do [...] Kuratora Oświaty - jako organ sprawującego nadzór pedagogiczny - o zawarcie porozumienia w sprawie powierzenia w trybie art. 63 ust. 12 u.p.o. stanowiska dyrektora Szkoły dotychczasowemu jej dyrektorowi J.J. Kurator Oświaty pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., z uwagi m.in. na skargi i zażalenia dotyczące poprawności sprawowania przez J.J. nadzoru pedagogicznego, odmówił zawarcia porozumienia. W ocenie Wojewody, Prezydent Miasta powierzając stanowisko dyrektora J.J. naruszył w sposób istotny art. 63 ust. 12 u.p.o. W sprawie nie doszło bowiem do porozumienia Prezydenta z organem sprawującym nadzór pedagogiczny - Kuratorem Oświaty. Zgodnie bowiem z powyższym przepisem, jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny, kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. Zdaniem Wojewody, porozumienie, o którym mowa w powyższym przepisie oznacza wypracowanie wspólnego stanowiska, co do kandydata na dyrektora szkoły. Nie może być natomiast rozumiane jako jednostronna czynność organu prowadzącego szkołę, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Tym samym, zdaniem organu nadzoru, z uwagi na niedopełnienie przesłanki z art. 63 ust. 12 u.p.o., koniecznym było stwierdzenie nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...]. Prezydent Miasta, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, któremu zarzucił naruszenie art. 91 ust. 1 u.s.g. w zw. z art. 63 ust. 12 u.p.o. przez nieuzasadnione przyjęcie, iż powierzenie przez skarżącego, na mocy zarządzenia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., J.J. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...], pomimo odmowy zawarcia porozumienia przez Kuratora Oświaty, stanowiło istotne naruszenie prawa, tj. art. 63 ust. 12 u.p.o., podczas gdy porozumienie, o którym mowa w art. 63 ust. 12 p.o., nie jest jednostronną czynnością organu nadzoru pedagogicznego, a zatem przepis ten nie uprawnia organu nadzoru pedagogicznego do zablokowania powołania danej osoby na stanowisko dyrektora. Stawiając powyższy zarzut, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i "zasądzenie od Wojewody [...] na rzecz Rady Miasta [...] kosztów postępowania według norm przepisanych". W uzasadnieniu wskazano, że wobec niewyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora dzkoły w postępowaniu konkursowym, Prezydent Miasta przedstawił Radzie Pedagogicznej Szkoły oraz Radzie Szkoły J.J. jako kandydata na stanowisko dyrektora Szkoły. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. Prezydent Miasta zwrócił się do Kuratora Oświaty w celu uzgodnienia powierzenia J.J. stanowiska dyrektora Szkoły. Do dnia 30 sierpnia 2019 r., tj. do dnia poprzedzającego dzień upływu dotychczasowej kadencji dyrektora Szkoły, Kurator Oświaty nie odpowiedział na powyższe pismo. Wobec tego Prezydent Miasta, wydając dnia [...] sierpnia 2019 r. zarządzenie na podstawie art. 63 ust. 12 u.p.o., powierzył J.J. stanowisko dyrektora Szkoły. Po wydaniu zarządzenia w dniu [...] września 2019 r. do Prezydenta wpłynęło pismo Kuratora Oświaty w sprawie odmowy zawarcia porozumienia w sprawie powołania J.J. na stanowisko dyrektora Szkoły, w którym wskazano, że "wpływały zasadne skargi i zażalenie dotyczącego sprawowanego nadzoru pedagogicznego", jednakże stwierdzenia te nie zostały uzasadnione. Ponadto Prezydent, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że charakter prawny porozumienia organu prowadzącego szkołę i organu nadzoru pedagogicznego w sprawie powołania określonej osoby na dyrektora szkoły należy rozumieć jako wzajemne kontakty, celem wypracowania stanowiska co do osoby przedstawionego kandydata na dyrektora, w sytuacji gdy organ nadzoru pedagogicznego zgłasza uwagi co do przedstawionego kandydata. Porozumienie nie jest jednostronną czynnością organu nadzoru pedagogicznego, który ma możliwość zablokowania powołania danej osoby na stanowisko dyrektora. Organ nadzoru pedagogicznego ma kompetencje do oceny kandydata na stanowisko dyrektora szkoły w ramach oceny spełniania warunków formalno-prawnych. Gdyby intencją ustawodawcy było uzależnienie możliwości powołania przez organ prowadzący dyrektora szkoły od wiążącego stanowiska organu nadzoru pedagogicznego, to od takiego stanowiska winna istnieć możliwość odwołania, co nie wynika z przywołanego przepisu. Następnie strona skarżąca podniosła, że prawidłowa wykładnia analizowanego przepisu powinna prowadzić do wniosku, iż powierzenie przez organ prowadzący stanowiska dyrektora szkoły w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny oznacza konieczność podjęcia przez oba organy wzajemnych kontaktów, celem wypracowania stanowiska co do osoby przedstawionego kandydata na dyrektora, jednakże brak osiągnięcia porozumienia w przypadku nieuzasadnionej odmowy jego zawarcia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, nie skutkuje brakiem możliwości powołania kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Przyjmując wykładnię wskazywaną przez Wojewodę, zdaniem strony skarżącej, należałoby dojść do wniosku, że stanowisko dyrektora szkoły jest powierzane przez organ prowadzący "po zatwierdzeniu" przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny. Jednakże gdyby wolą ustawodawcy było uzależnienie powierzenia funkcji dyrektora szkoły od zatwierdzenia kandydata przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, przepis art. 63 ust. 12 u.p.o. w swojej treści zawierałby zapis "po zatwierdzeniu przez", w miejsce sformułowania "w porozumieniu z". Jako że omawiany zapis nie zawiera słów "po zatwierdzeniu przez" niezasadne jest przyznanie organowi sprawującemu nadzór pedagogiczny uprawnienia do zablokowania powołania danej osoby na stanowisko dyrektora. Stąd – zdaniem Prezydenta - Błędna wykładnia art. 63 ust. 12 u.p.o. dokonana przez Wojewodę w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym powinna skutkować jego uchyleniem. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Mając na uwadze treść art. 98 ust. 3 u.s.g. z którego wynika, że do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzoru uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone, a także treść pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta oraz stanowisko NSA wyrażone w postanowieniu z dnia 21 lutego 2018 r., II OSK 198/18, zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2020 r. uznano, iż stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest Miasto [...]. Na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. pełnomocnik skarżącego wnosił i wywodził jak w skardze, podkreślając, iż w sposób prawidłowo odczytano intencje strony skarżącej co do oznaczenia podmiotu składającego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. , poz. 2167) i art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.) kontrola sądu administracyjnego polega na badaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonych aktów administracyjnych. Obejmuje ona m.in. kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). Kontrola sprawowana przez sąd administracyjny sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organ administracji publicznej nie naruszył prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana przy tym według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Oznacza to, że sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Zgodnie z art. 148 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru, uchyla ten akt, zaś w przypadku braku podstaw do uwzględnienia skargi oddala ją na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przesłanki kontroli legalności uchwał czy zarządzeń organu gminy wyznacza przepis art. 85 u.s.g., zgodnie z którym nadzór nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy wstrzymuje ich wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego (art. 92 ust. 1 u.s.g.). W myśl art. 91 ust. 3 rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie zaś z 91 ust. 4 u.s.g. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. Stosownie do art. 98 ust. 1 u.s.g. rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi – o czym już wspomniano powyżej - uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone (art. 98 ust. 3 zd. 1 u.s.g.). Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze ( art. 98 ust. 3 zd. 2 u.s.g.). Zgodnie natomiast z ust. 5 art. 98 u.s.g. rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi bądź z datą oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. W przepisach u.s.g nie zdefiniowano, co należy rozumieć pod pojęciem istotnego naruszenia prawa ani też nie wyliczono rodzaju wad, które należy w ten sposób kwalifikować. Zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie uznaje się, że nieistotne naruszenia prawa to naruszenia drobne, mało istotne i niedotyczące istoty zagadnienia, a zatem będą to takie naruszenie prawa, jak błąd lub nieścisłość prawna nie mające wpływu na istotną treść uchwały czy zarządzenia. Natomiast do kategorii istotnych naruszeń należy zaliczyć naruszenia znaczące, wpływające na treść uchwały lub zarządzenia, dotyczące meritum sprawy, jak np. naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania uchwał (zarządzeń), przepisów dotyczących podstawy prawnej podejmowanych uchwał (zarządzeń), przepisów ustrojowych, przepisów prawa materialnego przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał. Rozpoznając skargę gminy na akt nadzoru stwierdzający nieważność uchwały albo zarządzenia organu gminy, sąd obowiązany jest badać zwłaszcza treść samej uchwały albo zarządzenia, rozstrzygając między innymi to, czy stwierdzenie nieważności zostało podjęte zgodnie z przepisem ustanawiającym kryteria tego stwierdzenia. Przedmiotem oceny sądu musi być więc również ustalenie, czy rzeczywiście uchwała lub zarządzenie w sposób istotny narusza prawo. Działanie sądu winno mieć zatem charakter dwustopniowy i obejmować badanie zgodności z prawem samej uchwały lub zarządzenia, potem badanie zgodności z prawem rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność. Przedmiotem kontroli Sądu orzekającego w niniejszej sprawie pozostawało rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność zarządzenia Prezydenta Miasta w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...]. W odniesieniu do wyznaczonego skargą przedmiotu zaskarżenia w pierwszej kolejności wskazać należy, że rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z zachowaniem terminu wynikającego z art. 91 ust. 1 zd. 2 u.s.g. Również skarga została złożona w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego i poprzedzona została zarządzeniem Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2019 r. nr [...] postanawiającym o wniesieniu skargi na to rozstrzygnięcie. Spełnione zostały zatem wymogi wynikające z art. 98 ust. 1 i 3 u.s.g. Stwierdzenie nieważności opisanego na wstępie zarządzenia Prezydenta Miasta przez Wojewodę nastąpiło w związku z istotnym naruszeniem przez organ prowadzący szkołę art. 62 ust. 12 u.p.o., stanowiącym podstawę wydania tego zarządzenia. Zgodnie z tym przepisem jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny, kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. W kontrolowanej sprawie niesporne jest, iż w wyniku przeprowadzonego konkursu nie wyłoniono żadnego kandydata na stanowisko dyrektora wspomnianej szkoły (por. protokół komisji konkursowej z dnia [...] czerwca 2019 r. i pismo przewodniczącego tej komisji z dnia [...] czerwca 2019 r.). Z adnotacji zawartych na tym ostatnim dokumencie wynika, iż Prezydent Miasta zapoznał się z nim w dniu 1 lipca 2019 r. Wobec powyższego organ prowadzący szkołę, tj. Prezydent Miasta było umocowany do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły kandydatowi ustalonemu w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny, tj. z Kuratorem Oświaty, po zasięgnięciu opinii rady szkoły i rady pedagogicznej. Pozytywne opinii co do powierzenia tego stanowiska J.J. wyraziła zarówna rada szkoły, jak i rada pedagogiczna (por. pisma z dnia [...] sierpnia 2019 r.). Ocenić zatem należało, czy powyższy kandydat został ustalony "w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny", co stanowi istotę sporu w niniejszej sprawie. W związku z tym konieczne jest dokonanie wykładni pojęcia "w porozumieniu". U.p.o. nie definiuje tego sfomułowania, wobec tego należy sięgnąć w pierwszej kolejności do jego znaczenia w języku potocznym. Porozumieć się oznacza "dojść z kimś do zgody w jakieś sprawie, zgodzić się na coś, uzgodnić coś", zaś porozumienie to "jednomyślność poglądów, zgoda na coś, wzajemne zrozumienie" (por. Uniwersalny słownik j. polskiego pod red pr. St. Dubisza, PWN 2003, t. 3, s. 710). Obowiązek współdziałania podmiotów administracji publicznej wynika z przepisów prawa materialnego, które również określają formy tego współdziałania (por. S. Biernat, Działania wspólne w administracji państwowej, Ossolineum 1979, str. 79). Może on dotyczyć zarówno aktów stanowienia prawa, jak i jego stosowania. W kontrolowanej sprawie mamy do czynienia z tym drugim przypadkiem. Najluźniejszą formą współdziałania organów administracji publicznej jest współdziałanie polegające na zasięganiu opinii. Współdziałanie takie polega na tym, że jeden z organów jest zobowiązany, przed podjęciem decyzji, do zasięgnięcia opinii w sprawie od innego organu. Organ zobowiązany do zasięgnięcia opinii, nie jest prawnie związany stanowiskiem organu opiniującego. Współdziałanie, którego istotą jest wyrażenie opinii, zbliżone jest do konsultacji czy też doradztwa. Inną formą współdziałania organów administracji publicznej są działania określone w przepisach prawnych jako podjęte "w porozumieniu", "po porozumieniu", "w uzgodnieniu", " po uzgodnieniu" lub "wymagające uzgodnienia". "Porozumienie" i "uzgodnienie" są to bez wątpienia w języku potocznym, jak i prawniczym, zwroty w swej treści bardziej stanowcze i jednoznaczne, niż "opiniowanie", zakładają bowiem jednolitość stanowiska i zgodność poglądów zainteresowanych podmiotów w danej sprawie. Stąd zarówno sądy, jak i organy stosujące prawo uznają, że zwrot "w porozumieniu" jest tożsamy ze zwrotem "za zgodą", gdyż dokonywanie czegoś w porozumieniu z kimś innym oznacza także wyrażenie zgody na coś bądź zrobienie czegoś za zgodą tej drugiej osoby. Zwroty "w uzgodnieniu", "w porozumieniu" oraz "po uzgodnieniu" traktowane są zatem jako synonimy i używane w celu zobowiązania organu do działania, zakładając osiągnięcie porozumienia (por. uchwałę 5 sędziów NSA z 15 lutego 1999 r., OPK 14/98, ONSA 1999, nr 3, poz. 80; wyroki SN z dnia 23 listopada 2007 r.: WA 46/07, OSNKW 2008, nr 1, poz. 11, i WA 47/07, OSNwSK 2007, nr 1, poz. 2683; z dnia 28 listopada 2007 r.: WA 42/07, OSNKW 2008, nr 1, poz. 12, i WA 44/07, OSNwSK 2007, nr 1, poz. 2696, a także z dnia 12 grudnia 2007 r., WA 36/07, OSNwSK 2007, nr 1, poz. 2821, A. Skóra "Współuczestnictwo w postępowaniu administracyjnym", Wyd. Wolters Kluwer 2009 r., s. 139-141 oraz powołana tam literatura i orzecznictwo). Tak odkodowuje się również w orzecznictwie pojęcie "w porozumieniu" na tle stosowania art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2067 ze zm.), stanowiącego, iż w gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte: inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków, wskazując, iż istotą każdego porozumienia jest dojście do takiego samego stanowiska w danej sprawie; innymi słowy, istotne dla spełnienia przesłanek w powyższym przepisie jest zaistnienie pozytywnego efektu w postaci zgodnych stanowisk organów (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2014 r., II OSK 2637/12). Zwrócić należy uwagę, iż w takim samym znaczeniu używa się sformułowania "w porozumieniu" w przypadku współuczestnictwa różnych organów w stanowieniu aktów prawnych. Zgodnie bowiem z § 73 ust. 1 pkt 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" ( t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 283) przepisowi upoważniającemu do współuczestniczenia w wydaniu rozporządzenia, uchwały albo zarządzenia nadaje się brzmienie, jeżeli współuczestniczenie ma polegać na osiągnięciu porozumienia w sprawie treści aktu normatywnego, a następstwem braku porozumienia ma być to, że akt nie dochodzi do skutku: "Minister (inny podmiot) ...w porozumieniu z ministrem (innym podmiotem) ... określi (może określić) ..." W kontekście powyższych uwag, mając na względzie zarówno wykładnię językową i systemową, uznać należy, iż powierzyć stanowisko dyrektora na podstawie art. 62 ust. 12 u.p.o. można osobie, co do której organ prowadzący szkołę, jak i organ sprawujący nadzór pedagogiczny osiągnęli jednomyślność, zgodność stanowisk. W kontrolowanej sprawie Prezydent Miasta i Kurator Oświaty nie osiągnęli takiej jednomyślności. Wprawdzie organ prowadzący szkołę wystąpił z pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. do organu sprawującego nadzór pedagogiczny (wpłynęło ono do tego organu w dniu 27 sierpnia 2019 r.) "wnioskując w sprawie uzgodnienia powierzenia J.J. stanowiska dyrektora SP nr [...]", jednakże nie czekając w ogóle na stanowisko Kuratora Oświaty w dniu [...] sierpnia 2019 r. wydał zakwestionowane zarządzenie. Pismo bowiem organu sprawującego nadzór pedagogiczny z dnia [...] sierpnia 2019 r, stanowiące odpowiedź na pismo z dnia [...] sierpnia 2019 r. wpłynęło do Urzędu Miejskiego w [...] w dniu 4 września 2019 r. W istocie więc to zarządzenie Prezydenta miało charakter jednostronny. Nie sposób również uznać, iż przez milczenie organu sprawującego nadzór pedagogiczny wyraził on zgodę na powołanie J.J. na dyrektora szkoły, jeśli się zważy na bardzo krótki okres między otrzymaniem pisma Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2019 r. a wydaniem zakwestionowanego zarządzenia, przy jednoczesnym niezwłocznym zamanifestowaniu przez kuratora oświaty braku zgody na zaproponowanego kandydata. Podkreślić należy, iż powołane przez skarżącego orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych zapadło w bardziej rozbudowanych stanach faktycznych niż w niniejszej sprawie, a wyrok NSA z dnia z dnia 15 marca 2018 r., I OSK 2946/17 z uwagi na związanie granicami skargi kasacyjnej w ogóle nie odnosił się do wykładni pojęcia "w porozumieniu" zawartego w art. 36a ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty o niemal tożsamej treści, co art. 62 ust. 12 u.p.o. W związku z tym - w ocenie Sądu - trafnie organ nadzoru uznał, iż Prezydent Miasta wydając zarządzenie opisane na wstępie dopuścił istotnego naruszenia art. 62 ust. 12 u.p.o., co uzasadniało stwierdzenie jego nieważności na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.g. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.