II SA/Gd 497/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę kasacyjną M. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 18 grudnia 2019 r. oddalił skargę M. B. i M. G.-B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 lipca 2019 r., nr [...]. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w dniu 7 stycznia 2020 r. złożył skarżący M. B. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony wyłącznie skarżącemu (k. 102 akt). Z akt nie wynika, aby z wnioskiem o sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku występowała skarżąca M. G.-B. Następnie, pismem z dnia 24 lutego 2020 r. (data nadania 27 marca 2020 r.) M. B. i M. G.-B., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Skarga kasacyjna M. G.-B. podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 142 § 2 p.p.s.a., jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek. Z kolei na mocy art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z brzmienia tych przepisów jednoznacznie wynika więc, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem (w przypadku wyroku oddalającego skargę po uprzednim złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku). W sytuacji zaś oddalenia skargi, warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest terminowe złożenie wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku tego sądu. Warunek doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem podyktowany jest okolicznością, że skarga kasacyjna musi być oparta na konkretnych podstawach (art. 174 p.p.s.a.), którymi Naczelny Sąd Administracyjny jest związany przy rozpoznaniu sprawy (art. 183 § 1 p.p.s.a.; zob. postanowienie NSA z dnia 7 września 2011 r., sygn. akt I OZ 649/11, dostępne w CBOSA, https://orzeczenie.nsa.gov.pl). Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak zaś podnosi się w orzecznictwie, brak uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę", o której mowa w art. 178 p.p.s.a., stanowiącą o niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie (por. postanowienia NSA: z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt II GZ 373/12, z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II FZ 71/13, z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt GZ 25/04, dostępne w CBOSA). W rozpatrywanej sprawie wyłącznie skarżący M. B. w dniu 7 stycznia 2020 r. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2019 r. W konsekwencji, niezłożenie wniosku o uzasadnienie wyroku przez drugą skarżącą – M. G.-B. powoduje, że wniesiona w jej imieniu przez profesjonalnego pełnomocnika prawnego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 178 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a.). Bez wpływu na prezentowaną powyżej ocenę pozostaje fakt, że M. B. jest mężem M. G.-B. W takiej sytuacji każdy ze skarżących jest oddzielnie uprawniony do podejmowania czynności w postępowaniu sądowym, a czynności podejmowane przez jednego ze skarżących nie wywołują skutku wobec drugiego skarżącego, chyba że jeden skarżący udzieli pełnomocnictwa do jego reprezentowania przez drugiego skarżącego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wskazać należy, zgodnie z art. 51 p.p.s.a. kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, między innymi wtedy, gdy ich skargi dotyczą tego samego aktu administracyjnego. W takim jednak wypadku, każda z tych osób ma własną legitymację do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego, a uprawnienie to może realizować oddzielnie lub w jednym piśmie wraz z podmiotem, którego również dotyczy zaskarżony akt. Taka sytuacja, w której więcej niż jeden podmiot skarży to samo rozstrzygnięcie, rodzi stan wielopodmiotowości po stronie skarżącej, a w relacjach między tymi podmiotami powstaje współuczestnictwo materialne (wyrażające się wspólnością praw lub obowiązków współuczestników) lub procesowe (istnieje, gdy przedmiotem sporu są roszczenia lub zobowiązania tego samego rodzaju oparte na tożsamej podstawie prawnej i faktycznej). Zaistnienie na gruncie przedmiotowej sprawy między wnoszącymi skargę współuczestnictwa materialnego nie oznacza jednak, że dokonanie czynności procesowej (z pewnymi skonkretyzowanymi wyjątkami) w postępowaniu sądowym przez jednego ze współuczestników jest skuteczne wobec pozostałych podmiotów występujących po tej samej stronie. Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem ogólnej, odnoszącej się do wszystkich czynności procesowych normy, która przewidywałby taką możliwość (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt I OZ 501/19, dostępny w CBOSA). Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną M. G.-B. jako niedopuszczalną.