III FZ 365/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1365/18 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie. Wyrokiem z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt I SA/kr 1365/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 września 2018 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Pełnomocnik Skarżącej – adwokat – wniosła na powyższy wyrok skargę kasacyjną. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2020 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej o usunięcie braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej i występowania przed NSA, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona na adres pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną w imieniu Skarżącej dnia 23 września 2020 r. Pełnomocnictwo nie zostało przedłożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 listopada 2020 r. odrzucił ww. skargę kasacyjną. Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione, podlega odrzuceniu przez sąd. Profesjonalny pełnomocnik, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa i znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z 11 marca 2009 r., I OZ 198/09; postanowienie NSA z 3 marca 2009 r., I OZ 155/09; postanowienie z 9 maja 2006 r., II OZ 468/06), toteż w stosunku do tych podmiotów podwyższone zostają standardy rzetelności. Z tego względu pełnomocnicy, zarówno działając samodzielnie, jak również posługując się osobami trzecimi, winni dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy. Wiąże się to z odpowiedzialnością za prowadzenie sprawy strony oraz odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego (postanowienie NSA z 26 sierpnia 2009 r., II GZ 184/09). Przekładając powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że adw. K. T. udzieliła upoważnienia adw. M.T. do "reprezentowania/obrony w sprawie sądowej ze skargi M.P. [...] przed WSA w Krakowie, sygn. I SA/Kr 1365/18". Z pełnomocnictwa substytucyjnego wynika zatem, że adw. M.T. została umocowana do działania w imieniu skarżącej jedynie przed Sądem pierwszej instancji. Nie została zaś upoważniona do sporządzenia skargi kasacyjnej za skarżącą i działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarga kasacyjna złożona w imieniu skarżącej przez adw. M.T. jest więc obarczona brakiem formalnym. Skoro to adw. M.T. wniosła skargę kasacyjną w rozpoznawanej sprawie to słusznie uznał sąd pierwszej instancji, że brak jej umocowania do działania za stronę przez Naczelnym Sądem Administracyjnym stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być usunięty w trybie określonym w art. 49 § 1 i § 3 P.p.s.a. Wobec skutecznego doręczenia autorce skargi kasacyjnej wezwania do uzupełniania braków skargi kasacyjnej, które nie zostało wykonane zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.