III OZ 720/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 1 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1350/20 odrzucające skargę R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 8 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1350/20, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargę R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Wobec tego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 10 lutego 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych skargi, składając ponowny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w tożsamym jak uprzednio zakresie. W takim stanie rzeczy skargę należało odrzucić, albowiem złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowym, w terminie do uiszczenia wpisu od skargi, nie uchyla skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Ponadto w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Z powyższych przepisów wynika zasada odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego, zaś odstępstwo od tej zasady może mieć miejsce w przypadkach określonych w ustawie (M. Niezgódka-Medek [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, LEX el. 2019, komentarz do art. 214). Jednym z takich przypadków jest możliwość przyznania stronie prawa pomocy, uregulowanego w art. 243 – 262 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie stronie skarżącej ostatecznie odmówiono przyznania prawa pomocy. Postanowieniem WSA w Rzeszowie z 12 maja 2021 r. sygn. akt II SPP/Rz 65/21 utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z 12 kwietnia 2021 r. odmawiające zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z 21 stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Mając na uwadze ostateczne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy że prawidłowo wezwano skarżącego R. S. do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone 19 maja 2021 r. i w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił wymaganych braków fiskalnych, składając ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Przy czym prawidłowo WSA w Rzeszowie wskazał, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu zakreślonego w art. 220 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że każdy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnej odmowie uwzględnienia uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienia NSA: z 20 października 2020 r. sygn. akt II OZ 862/20, z 1 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 479/17, z 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 810/14, z 20 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1380/11, pub. orzeczenia.nsa.gov.pl). W takim stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo odrzucił skargę R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w K. z [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.