VI SA/Wa 602/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec [...] Banku Spółdzielczego w S., umorzenia instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu T. Z. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem nadanym w placówce operatora wyznaczonego [...] w dniu [...] lutego 2020 r. T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji wobec [...] w [...], umorzenia instrumentów kapitałowych, zastosowania instrumentu przymusowej restrukturyzacji, powołania administratora. Zgodnie z przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - zwanej dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. – trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Od tego unormowania wprowadzane są niekiedy odstępstwa w przepisach szczególnych. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Bankowego Funduszu Gwarancyjnego o wszczęciu wobec [...] w [...] przymusowej restrukturyzacji wydana została na podstawie ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2019 r. poz. 795 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą o BFG". Przyjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w postanowieniach z: 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt II GZ 221/20, 8 października 2020 r. sygn. akt II GZ 290/20, sygn. akt II GZ 291/20, sygn. akt II GZ 292/20, sygn. akt II GZ 293/20, sygn. akt II GZ 294/20, sygn. akt II GZ 295/20, sygn. akt II GZ 296/20, sygn. akt II GZ 297/20 oraz z 27 października 2020 r. sygn. akt II GZ 321/20 (orzeczenia dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) linia orzecznicza zakłada, że do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 ustawy o BFG, tylko w zakresie nieuregulowanym tą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 11 ust. 6 ustawy o BFG). Z powyższego wynika, że przepis art. 103 ust. 5 ustawy o BFG ustanawia szczególne – w relacji do p.p.s.a. – zasady zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego, co oznacza, że przepis ten ustanawia wymóg zachowania 7 dniowego terminu do zaskarżenia decyzji, o której w nim mowa (wszczęcia przymusowej restrukturyzacji), tak dla strony postępowania będącej adresatem tej decyzji, jak i dla podmiotu, którego interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem. Nie ma bowiem – w ocenie NSA - żadnej podstawy do twierdzenia, że ustawodawca dokonał zróżnicowania sytuacji prawnej wymienionych podmiotów w zakresie warunków korzystania przez nie z prawa do sądu dotyczących terminu do zainicjowania sądowoadministracyjnej kontroli legalności tej samej decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji. NSA przyjął również, że termin do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia ogłoszenia na stronie internetowej Funduszu decyzji lub informacji o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Sąd ten wyjaśnił, że użyty w art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG spójnik alternatywy nierozłącznej "lub" oznacza, że ogłoszona może być tylko informacja o przyczynach i skutkach wydania decyzji, co jest wystarczające do wypełnienia zawartego w tym przepisie obowiązku ustawowego nałożonego na Fundusz. Jednocześnie, uwzględniając specyfikę procesu przymusowej restrukturyzacji ustawodawca nie nałożył na Fundusz obowiązku opublikowania decyzji lub jej doręczenia innym podmiotom aniżeli strona postępowania, którą – zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy o BFG – jest wyłącznie podmiot w restrukturyzacji. W związku z powyższym i z uwagi na fakt, że decyzja z [...] stycznia 2020 r. i będące jej elementem oszacowanie aktywów i pasywów [...] w [...] zawierają informacje prawnie chronione, tj. tajemnicę zawodową Funduszu, jak i tajemnicę bankową, których ujawnienie skutkować może utratą stabilności krajowego systemu finansowego, Fundusz zdecydował o niepublikowaniu zarówno decyzji, jak i oszacowania, a do publicznej wiadomości podano jedynie informację o przyczynach i skutkach wydania decyzji, na którą składały się fragmenty zaskarżonej decyzji (bez uzasadnienia), jak i fragmenty oszacowania. Wykonanie obowiązku nałożonego art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG polegającego na ogłoszeniu informacji o przyczynach i skutkach wydanej decyzji nastąpiło w dniu [...] stycznia 2020 r. i od tej daty powinien być liczony termin 7 dni do wniesienia skargi dla podmiotu, którego interes prawny został naruszony tą decyzją, a upływał on z dniem [...] stycznia 2020 r. Oceny tej nie zmienił fakt, że w dniu [...] lutego 2020 r. poszerzono zakres opublikowanych informacji o przyczynach i skutkach wydanej decyzji o wyciąg z tej decyzji. Tym samym, mając na względzie przyjętą wykładnię art. 103 ust. 5 ustawy o BFG, skoro skarga wniesiona w niniejszej sprawie przez T. Z. została złożona w placówce operatora wyznaczonego [...] lutego 2020 r. (data stempla pocztowego), nastąpiło to z uchybieniem terminu. Stwierdzenie powyższego obligowało Sąd do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.