VII SA/Wa 861/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska,, sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2020 r. sprawy ze skargi [...] S.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania S. S.A. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...], wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia w sprawie istalacji informatora reklamowego na działce nr [...] z obrębu [...] przy Al. P. w Dzielnicy [...] w W. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 31 października 2019 r. do Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...] wpłynęło zgłoszenie S. S.A. z siedzibą w w. (dalej jako: "skarżąca", "strona skarżąca", "skarżąca spółka", "inwestor") dotyczące zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalacji informatora reklamowego na działce nr [...] z obrębu [...] przy al. P. w Dzielnicy [...] w W. Prezydent [...] (dalej "Prezydent", "organ I instancji") postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 roku nr [...], na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. 2019 r., poz. 1186 ze zm., dalej jako "p.b.", w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonych decyzji) wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 7 dni od daty doręczenia poprzez: 1. przedstawienie prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikającego z art. 32 ust. 4 pkt 2 p.b.; 2. przedstawienia decyzji [...] wojewódzkiego Konserwatora zabytków na ww. roboty budowlane (poinformowano, że teren objęty ww. zamierzeniem budowlanym znajduje się w rejestrze zabytków [...]); 3. przedstawienia opinii technicznej sporządzonej przez osobę posiadająca odpowiednie uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej dotyczącej ww. zamierzenia budowlanego; 4. korektę zgłoszenia przez wpisanie adresu inwestycji (prawidłowy adres inwestycji to P). Pismem z dnia 13 grudnia 2019 r., inwestor udzielił odpowiedzi na powyższe postanowienie. Odnośnie pkt 1 postanowienia inwestor wskazał, że nieprecyzyjności wezwania trudno jest mu zadośćuczynić omawianemu wezwaniu, jednakże przedkłada umowę najmu, która to umowa stanowi tytuł prawny do gruntu. Odnośnie pkt 2 postanowienia inwestor wniósł o przedłużenie terminu do wykonania niniejszego obowiązku o 90dni od daty pisma. Odnośnie pkt 3 postanowienia inwestor wskazał, że jest ono pozbawione podstawy prawnej, albowiem realizacja inwestycji nie wymaga przedłożenia opinii technicznej. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...], powołując się na art. 30 ust. 5 p.b., wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia instalacji informatora reklamowego na działce nr [...] z obrębu [...] przy al. P. w Dzielnicy [...] w W. W uzasadnieniu decyzji Prezydent wskazał, że ww. postanowieniem z dnia [...] listopada 2019r. Prezydent [...] nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia ww. zgłoszenia w terminie 7 dni od daty doręczenia. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 6 grudnia 2019 r. Przeprowadzona w dniu 6 grudnia 2019 r. wizja w terenie wykazała, iż przedmiotowa inwestycja jest w trakcie realizacji (zdjęcie w aktach sprawy). Prezydent, powołując się na wyrok z WSA w Krakowie z dnia 29 lutego 2012r., sygn. II SA/Kr 1193/11 wskazał, że nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych w stosunku do robót, które już zostały wykonane. Organ I instancji, przytaczając treść art. 30 ust. 5 p.b. wskazał, że inwestor wykonując roboty budowlane objęte zgłoszeniem przed dokonaniem tego zgłoszenia, narusza ten przepis, zatem w świetle wyżej wskazanych argumentów wniesienie sprzeciwu do zgłoszenia S. S.A w instalacji informatora reklamowego na działce nr [...] z obrębu [...] przy P. w Dzielnicy [...] w W. znajduje uzasadnienie zarówno faktyczne jak i prawne. Pismem z dnia 2 stycznia 2020 r. odwołanie od tej decyzji wniósł inwestor. W uzasadnieniu odwołania postawił zarzuty naruszenia: - art 30 ust. 5 p.b. poprzez wniesienie sprzeciwu z uwagi na wykonanie prac objętych zgłoszeniem, w sytuacji w której inwestycja została zrealizowano po upływie terminu 21 dni od dnia dokonania zgłoszenia, a nie przed dokonaniem zgłoszenia, - art. 30 ust. 5c w zw. z art. 30 ust. 2 p.b. poprzez niezasadnie żądanie przedłożenia opinii technicznej sporządzonej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami, w sytuacji w której nie jest to dokument o którym mowa art. 30 ust. 2 p.b., - art 30 ust 5c w zw. z art. 30 ust. 2 oraz art. 30 ust. 4 pkt 2 p.b poprzez niezasadne żądanie przedłożenia umowy, będącej podstawą złożonego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - art. 30 ust. 5 p.b. w zw. z art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, 107 § 3 k.p.a. polegające na naruszeniu podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady praworządności i prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa, przejawiające się w szczególności w braku wyjaśnienia podstaw prawnych do żądania uzupełnienia zgłoszenia w zakresie wskazanym w uzasadnieniu postanowienia, co nie mogło skutkować prawidłowym uzasadnieniem decyzji. Jednocześnie inwestor, powołując się na art. 142 k.p.a. wskazał, że zaskarża w całości postanowienie wydane przez Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2019 roku i wnosi o jego uchylenie, zarzucając mu: - naruszenie przepisu art. 30 ust. 2 p.b. poprzez niezasadne wezwanie do uzupełnienia zgłoszenia w zakresie wskazanym w postanowieniu, z uwagi na brak podstawy prawnej, - naruszenie przepisu art. 30 ust. 2 p.b. poprzez niewskazanie w treści postanowienia podstawy prawnej do żądania przedłożenia konkretnych dokumentów przez inwestora. Strona skarżąca podkreśliła, że decyzja została wydana jedynie w oparciu o dokumentację zdjęciową, która rzekomo ma potwierdzać realizację inwestycji przez inwestora Z treści uzasadniania decyzji, poza powyższym, nie wynika jakich ustaleń dokonał organ w ww. zakresie. Ponadto skarżąca spółka wskazała, że sam fakt rzekomej realizacji inwestycji nie może stanowić podstawy materialnoprawnej do wniesienia sprzeciwu do zgłoszonych robót. Procedura zgłoszenia robót budowlanych jest uproszczoną formą legalizacji konstrukcji i zgodnie z tym założeniem, przesłanki uzasadniające możliwość zgłoszenia przez organ sprzeciwu zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w treści przepisu art. 30 ust. 2 zdanie ostatnie, art. 30 ust. 6 i art. 30 ust. 7 p.b. Wśród nich nie znajduje się jednak uprawnienie organu do wniesienia sprzeciwu z uwagi na wykonanie robót przed upływem 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia. Skarżąca spółka, powołując się na wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Po 372/14, wskazała, że za pozbawione uzasadnienia prawnego uznać należy zgłoszenie sprzeciwu przez organ z powodu uprzedniego zrealizowania, względnie rozpoczęcia robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia ich zgłoszenia, albowiem, żaden przepis nie przewiduje takiej podstawy wniesienia sprzeciwu. W niniejszej sprawie wyłącznie z ww. przyczyny organ I instancji wniósł sprzeciw. Organ nie był zatem uprawniony do wniesienia sprzeciwu, gdyż powołane przez niego okoliczności nie uzasadniają wydania takiej decyzji na gruncie przepisów Prawa budowlanego. Ponadto zdaniem inwestora decyzja podjęta przez organ była przedwczesna. Organ wydał decyzję w dniu [...] grudnia 2019 roku, w sytuacji w której spółka miała czas do 13 grudnia 2019 roku na uzupełnienie zgłoszenia zgodnie z postanowieniem. Spółka właśnie w dniu 13 grudnia 2019 roku nadała w polskiej placówce pocztowej pismo z uzupełnieniem zgłoszenia. W ocenie inwestora brak było podstaw do wydania w niniejszej sprawie postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia. Inwestor, przywołując treść art. 30 ust. 5c p.b., wskazał, że organ w żaden sposób nie wyjaśnił zasadności wydania postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia. Ponadto brak było podstaw prawnych do żądania dokumentów, na które powołuje się organ, który zażądał opinii sporządzonej przez uprawnione osoby - co w nie mieści się w katalogu dokumentów wskazanych w powołanym wyżej przepisie art 30 ust 2 p.b. Brak też było podstaw prawnych do żądania przedłożenia umowy stanowiącej podstawę do złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarżąca spółka przywołała stanowisko WSA w Poznaniu, który w tezie wyroku z dnia 4 marca 2019 roku sygn. akt II SA/Po 996/18 wskazał, że możliwość wniesienia sprzeciwu z uwagi na niepełne zgłoszenie, którego braków nie uzupełniono w terminie, jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy dokumenty, których przedłożenia żąda organ, są wymagane przepisami p.b. lub ustaw szczegółowych i o ile mają zastosowanie w sprawie. Z art. 30 ust. 2 p.b. wynika, że ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Zdaniem skarżącego wydane postanowienie jako bezprawne nie przerwało biegu terminu na wniesienie sprzeciwu. Sam zaś sprzeciw został wydany z uchybieniem terminu określonego w art. 30 ust 5 p.b. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. Organ odwoławczy, po przytoczeniu brzmienia art. 28 ust. 1, art. 30 ust. 1, art. 30 p.b. i omówieniu instytucji w tym przepisie uregulowanych, wskazał, że w rozpatrywanej sprawie Prezydent [...] prawidłowo wniósł sprzeciw w sprawie ww. robót budowlanych. Organ podkreślił, że podziela w pełni ustalenia organu I instancji. Ustalenia organu I instancji potwierdziła kontrola Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 4 lutego 2020 r. Jak wynika z protokołu nr [...] podczas poprowadzonych czynności stwierdzono "wybudowanie nośnika reklamowego przy al. P. w Dzielnicy [...] w W. na działce nr [...] z obrębu [...]. W ocenie Wojewody [...] organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy, gdyż zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b. do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 21 dni od daty doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu. Inwestor zrealizował budowę nośnika reklamowego, w trakcie prowadzenia postępowania administracyjnego sprawy, przed wydaniem możliwej decyzji o sprzeciwie w terminie 21 dni od dnia ewentualnego wpłynięcia do organu brakującej dokumentacji. W związku z powyższym zarzuty zawarte w odwołaniu od zaskarżonej decyzji pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie. Wojewoda stwierdził, iż wykonanie robót budowlanych objętych procedurą zgłoszenia, przed upływem terminu na wniesienie przez właściwy organ sprzeciwu jest sprzeczne z art. 30 ust. 5 p.b. i powoduje, że zrealizowane roboty podlegają rygorom określonym w art. 49bp.b.. Zbadanie przedmiotowej inwestycji należy obecnie do kompetencji organu nadzoru budowlanego. Pismem z dnia 15 kwietnia 2020 r. S. S.A. z siedzibą w W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz rozważenie uchylenia przez Sąd decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania od organu. Strona skarżąca postawiła zarzuty: 1. naruszenia przepisu art. 30 ust. 5 p.b. w zw. z przepisem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niezasadne utrzymanie w mocy sprzeciwu, 2. naruszenia przepisu art. 142 k.p.a., poprzez nierozpoznanie zaskarżenia postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia, 3. naruszenia przepisu art. 6, art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności, niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, niewłaściwe uzasadnienie decyzji i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie normy prawa materialnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania administracyjnego. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] wnoszącą sprzeciw wobec zgłoszenia przez S. S.A. z siedzibą w W. instalacji informatora reklamowego na działce nr [...] z obrębu [...] przy ul. P. w Dzielnicy [...] w W. Podnieść należy, że zgodnie z art. 28 ust. 1 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu-na budowę. Pozwolenie-na budowę, zgodnie z art. 3 pkt 12 p.b., stanowi decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Ustawodawca w art. 29-31 p.b. przewidział wyjątki od ww. zasady - budowa części obiektów oraz wykonywanie części robót budowlanych zamiast pozwolenia na budowę wymaga jedynie zgłoszenia właściwemu organowi. Wskazany art. 29 p.b. wylicza enumeratywnie rodzaje obiektów budowlanych, których budowa nie wymaga pozwolenia na budowę oraz robót budowlanych, których rozpoczęcie nie wymaga pozwolenia na budowę. Katalog wyrażony w tym artykule ma formę listy zamkniętej, a więc wyłącznie wymienione w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Ponieważ podany przepis zawiera wyjątki od zasady ogólnej, to w stosunku do niego niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej. Zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę nie zawsze jednak oznacza rezygnację z jakiejkolwiek regulacji administracyjno-prawnej. Do ustawy Prawo budowlane została bowiem wprowadzona instytucja zgłoszenia budowy jako zdecydowanie prostsza od pozwolenia na budowę, forma dochodzenia do wymaganej prawem akceptacji właściwego organu zamiaru podjęcia określonych w ustawie robót budowlanych. W kontekście powyższego, zgodnie z art. 30 p.b. organ administracji publicznej ma kompetencje do wydania decyzji wnoszącej sprzeciw do zamiaru wykonania robót objętych zgłoszeniem. Wniesienie sprzeciwu oznacza brak zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na przystąpienie prżez inwestora do realizacji zamierzonej działalności budowlanej. Sprzeciw jest rozstrzygnięciem sprawy co do jej istoty i dlatego powinien być wyrażony w formie decyzji administracyjnej. Niewniesienie sprzeciwu przez właściwy organ w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia (lub od dnia usunięcia braków zgłoszenia, jeżeli inwestor był do tego wezwany) powoduje, że uprawnienie inwestora do uruchomienia procesu budowlanego powstaje bezpośrednio z mocy prawa, a więc bez wydania aktu administracyjnego. Przesłanki zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 30 ust. 5c zdanie ostatnie oraz w art. 30 ust. 6 i art. 30 ust. 7 p.b.. Tym samym wniesienie sprzeciwu z powodów innych niż wskazane w tych przepisach jest niedopuszczalne. Według art. 30 ust. 5c ww. ustawy organ ma obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku niedopełnienia przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego przez organ w drodze postanowienia. W oparciu zaś o art. 30 ust. 6 p.b. organ wnosi sprzeciw, gdy realizacja zamierzenia inwestycyjnego na podstawie zgłoszenia nie jest dopuszczalna z powodów merytorycznych, tj. jeżeli: 1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, 2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy, 3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 p.b., w miejscu, w którym taki obiekt istnieje, Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji wskazać trzeba, że zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b., zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu. W powołanym przepisie ustawodawca zakreślił inwestorowi termin, w którym nie może przystąpić do wykonywania robót budowlanych, a organowi termin do ewentualnego wniesienia sprzeciwu. W piśmiennictwie dotyczącym instytucji zgłoszenia wskazuje się, że zgłoszenie jest sui generis wnioskiem o milczącą akceptację organu zgłaszanego zamierzenia budowlanego, a zatem jedynie milczenie organu, czyli niewyrażenie sprzeciwu w formie decyzji w powyższym terminie, uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych (Z. Niewiadomski (red.): Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2006, s. 366). Należy również podkreślić, że na skutek zgłoszenia robót budowlanych organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wydaje pozytywnej decyzji uprawniającej inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, jest uprawniony jedynie do wydania decyzji o sprzeciwie. Dopóki nie upłynie wskazany termin, dopóty organ administracji ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu; kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót budowlanych. Podkreślić należy, że rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 21 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia. Jest to natomiast jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1018/15, publ. cbosa). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że celem wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest ani legalizowanie już zrealizowanej inwestycji, ani też nie może taka decyzja dokonywać oceny robót już wykonanych. Oczywistym więc winno być, że pozwolenie na budowę mogło być udzielone przed rozpoczęciem, a nie po zakończeniu robót budowlanych (por. wyroki NSA: z dnia 25 kwietnia 2008 r, sygn. akt II OSK 333/07, publ. LEX nr 468743; z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1763/09, publ. LEX nr 746777). Zasada ta - w świetle art. 30 ust. 5 p.b. - ma również zastosowanie do procedury zgłaszania robót budowlanych, a więc nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych w stosunku do robót, które już zostały wykonane. W konsekwencji, wykonanie robót budowlanych przed tym terminem obliguje właściwy organ do wydania decyzji o sprzeciwie, stosownie do art. 30 ust. 6 ust. 2 p.b., który nakazuje wniesienie sprzeciwu w sytuacji, gdy budowa lub wykonywanie robót budowlanych narusza (...) inne przepisy. Tym "innym przepisem" w przedmiotowej sprawie jest art. 30 ust. 5 p.b. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca zgłosiła zamiar wykonania przedmiotowych robót budowlanych w dniu 31 października 2019 r., a więc organ I instancji miał czas na złożenie ewentualnego sprzeciwu do dnia 21 listopada 2019 r. Jednakże w tym miejscu podkreślić należy, że w myśl art. 30 ust. 2 p.b. w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 [.b. oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ - w trybie art. 30 ust. 5c ustawy - nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Ponadto w myśl art. 30 ust. 5d ustawy nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w ust. 5. Termin na wniesienie sprzeciwu należy przy tym liczyć od dnia nałożenia obowiązku, skoro nałożenie obowiązku przerywa bieg terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 ustawy. Termin ten ponownie biegnie od daty uzupełnienia zgłoszenia lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków zgłoszenia. Z przedstawionej regulacji wynika przede wszystkim, że organ ma obowiązek wnieść sprzeciw do złożonego zgłoszenia, gdy osoba zgłaszająca nie uzupełni, na wezwanie, dokonanego zgłoszenia o brakujące dokumenty. Z treści powołanego art. 30 ust. 2 ustawy p.b. wypływa również, że ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Z przepisów tych musi wynikać obciążający inwestora obowiązek przedłożenia wraz ze zgłoszeniem określonych dokumentów, wymienionych przykładowo w art. 30 ust. 2 ustawy p.b.. Dodatkowe, odpowiednie w zależności od potrzeb, szkice lub rysunki, pozwolenia, uzgodnienia i opinie powinny zatem znajdować oparcie w odpowiednich przepisach. W razie niekompletności zgłoszenia co do wymaganej dokumentacji, właściwy organ nakłada na inwestora w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o niezbędne dokumenty w określonym terminie. Ponieważ kompletność zgłoszenia jest podstawowym warunkiem, od spełnienia którego ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z uproszczonej procedury realizacji robót budowlanych, nieuzupełnienie przez inwestora braków zgłoszenia obliguje właściwy organ do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji (art. 30 ust. 5c tej ustawy). Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 roku nr [...], na podstawie art. 30 ust. 5c p.b. wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 7 dni od daty doręczenia W postanowieniu zawarto pouczenie, iż na to postanowienie nie służy prawo wniesienia zażalenia, a niewykonanie w terminie nałożonych obowiązków spowoduje wydanie decyzji o sprzeciwie do wykonania robót budowlanych. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 6 grudnia 2019 roku, a termin na jego uzupełnienie mijał w dniu 13 grudnia 2019 roku. Spółka odpowiedziała na to postanowienie - pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 13 grudnia 2019 roku. W ocenie Sądu powyższe postanowienie, w świetle art. 30 ust. 5d ustawy, przerwało 21 dniowy bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 omawianej ustawy. W dniu 6 grudnia 2019 r. organ I instancji przeprowadził wizję w terenie, wykazała, iż przedmiotowa inwestycja jest w trakcie realizacji. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się dokumentacja fotograficzna potwierdzająca realizację omawianego nośnika reklamowego w dniu 6 grudnia 2019. Co prawda przedmiotowy dowód, tj. dokumentacja fotograficzna, był negowany przez skarżącą spółkę, która jednakże nie przedstawiła żadnych kontrdowodów wskazujących, że dniu 6 grudnia 2019 r. omawiana inwestycja nie była negowana Ponadto w trakcie postępowania odwoławczego Wojewoda zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o przeprowadzenie kontroli omawianej inwestycji. Upoważnieni pracownicy PINB w dniu 4 lutego 2020 r. dokonali oględzin omawianego urządzenia reklamowego i potwierdzili, że przy ul P. znajduje się czynna tablica świetlna na słupie stalowym i fundamencie betonowym. Sporządzono protokół kontroli oraz dokumentację fotograficzną. W świetle powyższego nie jest więc zasadny zarzut, że nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wniesienie sprzeciwu. Skarżąca nie ma racji, jeśli twierdzi, że samo wcześniejsze rozpoczęcie zgłoszonych robót budowlanych nie stanowi podstawy do wniesienia sprzeciwu. Zgłoszone roboty były wykonane przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu., zatem wniesienie sprzeciwu znajduje uzasadnienie faktyczne i prawne. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej, że brak było podstaw do wydania w niniejszej sprawie postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia, gdyż brak było podstaw prawnych do żądania dokumentów, na które powołuje się organ, wskazać należy że jest on bezzasadny. Już sam fakt, że teren objęty ww. zamierzeniem budowlanym znajduje się w rejestrze zabytków [...] uzasadniał do wezwania inwestora na podstawie art. 30 ust. 5c p.b. do uzupełnienia zgłoszenia poprzez przedstawienia rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dotyczącego robót budowlanych. Wskazać należy, że w myśl art. 29 ust. 7 p.b. roboty budowlane, o których mowa w art. 29 ust. 1-4, wykonywane: 1) przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków - wymagają decyzji o pozwoleniu na budowę, 2) na obszarze wpisanym do rejestru zabytków - wymagają dokonania zgłoszenia - przy czym do wniosku o decyzję o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia należy dołączyć pozwolenie właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków wydane na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 142, art. 6, art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. wskazać należy, że nie uszła uwadze Sądu lakoniczność uzasadnień organu I i II instancji, szczególnie w zakresie odniesienia się do zarzutów dotyczących postanowienia Prezydent [...] z dnia [...] listopada 2019 r. wydanego na podstawie art. 30 ust. 5c p.b. Jednakże w ocenie Sądu powyższe naruszenia organu odwoławczego oraz organu I instancji nie są naruszeniami przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c) p.p.s.a. i nie stanowią przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji, albowiem rozstrzygnięcia w nich zawarte odpowiadają prawu. Mając na uwadze powyższe skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a jako, że nie miała usprawiedliwionych podstaw.