II GSK 737/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. z siedzibą w G. (B.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. z siedzibą w G. (B.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 782/20 w sprawie ze skargi A. z siedzibą w G. (B.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia oddalić wniosek. Wyrokiem z 22 grudnia 2020 r. (sygn. akt II SA/Bk 782/20) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej zwany "WSA") oddalił skargę A. z siedzibą w G. (B.) (dalej zwanej "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z [...] września 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Podlaskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białymstoku z [...] czerwca 2020 r., którą nałożono na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA. Natomiast w piśmie z 11 maja 2021 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Stwierdziła, że wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia płynności finansowej prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej. Wskazała, że z uwagi na pandemię wirusa Covid-19 i skutki "lockdownu" zachowanie przez nią płynności finansowej jest kluczowe, bowiem jako pracodawca zobowiązana jest do terminowego wypłacania wynagrodzeń swoim pracownikom. Skarżąca dodała, że otrzymała już od Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Szczecinie upomnienie wzywające ją do zapłaty kwoty 10 000 zł wraz z dodatkowymi kosztami oraz informację o konsekwencjach nieuiszczenia kary pieniężnej. W ocenie Skarżącej, w tej sytuacji brak wstrzymania wykonania skarżonej decyzji spowoduje niewątpliwą szkodę majątkową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") ustawodawca określił, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części. W takim przypadku sąd powinien zbadać czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie wnioskującej o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na Skarżącą kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które wskazują na wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Ustawodawca w art. 61 § 3 ppsa posługuje się pojęciem "znacznej szkody", co oznacza, że dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie wystarcza samo jej wystąpienie, lecz jeszcze jej rozmiar dla zobowiązanego musi być co najmniej znaczny. Oznacza to, że sama wysokość określonej kary pieniężnej nie świadczy automatycznie o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 ppsa. Kwota ta musi być bowiem odniesiona do całokształtu aktualnej sytuacji majątkowej strony (zob. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 lutego 2017 r. o sygn. akt II GZ 106/17 i z 24 stycznia 2017 r. o sygn. akt II GZ 1360/16 - treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niewątpliwą szkodę majątkową i może skutkować trudnym do odwrócenia skutkiem w postaci pozbawienia Skarżącej płynności finansowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie oświadczeń Skarżącej zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a także na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie jest możliwe określenie, jaki jest aktualny stan majątkowy Skarżącej. Bez informacji w tym zakresie nie jest możliwe odniesienie wysokości należności wynikającej z zaskarżonej decyzji do stanu majątkowego Skarżącej, a w konsekwencji ocena, czy ewentualne wykonanie tej decyzji przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego wyrządzi znaczną szkodę w majątku Skarżącej albo wywoła skutki, które byłyby trudne do odwrócenia w przypadku ewentualnego późniejszego uwzględnienia skargi i wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji.