II SA/Ol 610/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania postanowienia "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" r. w sprawie ze skargi M. C. na postanowienia "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]" r. M. C. (dalej: "Strona", "Skarżący") w dniu 17 czerwca 2021 r. (data wpływu do organu) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej jako: "WINB", "organ II instancji") z dnia "[...]" r., znak "[...]", utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta O. (dalej: "PINB") z dnia "[...]" r. odmawiające wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego dotyczącego budynku położonego przy ul. "[...]" w Olsztynie. W przedmiotowej skardze Strona zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia WINB z dnia "[...]" r., które to postanowienie nałożyło na organ I instancji obowiązek przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, a które zostało wydane na skutek złożenia odwołania przez Skarżącego od decyzji PINB w O. z dnia "[...]" r. znak: "[...]" nakazującej właścicielowi budynku na terenie działki nr "[...]" obr "[...]" w O. przy ul. "[...]" wykonanie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. W obszernej skardze Strona zakwestionowała skarżone postanowienie podając argumenty przemawiające za wszczęciem oraz prowadzeniem uproszczonego postępowania legalizacyjnego na podstawie przepisu art. 49f ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). Jednocześnie wskazywała na konieczność umorzenia wcześniej wszczętego i niezakończonego dotychczas postępowania odwoławczego dotyczącego legalizacji budynku mieszkalnego przy ul. "[...]" w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji/postanowienia ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości aktu kontrolowanego przez sąd administracyjny. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji/postanowienia sąd rozważa, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. Rozpatrując wniosek złożony w niniejszej sprawie wskazać należy, że postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 17.04.2020 r., to postanowienie, którym nałożyło na PINB obowiązek przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, które zostało wydane w toku postępowania odwoławczego, na skutek złożenia przez Skarżącego odwołania od decyzji PINB w O. z dnia "[...]" r. znak: "[...]", którym nakazano właścicielowi budynku na terenie działki nr "[...]" obr "[...]" w O. przy ul. "[...]" wykonanie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. W przedmiotowej sprawie zaskarżeniu podlega natomiast postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 17 maja 2021 r., "[...]", którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta O. z "[...]" r., którym działając na podstawie art. 61 a w związku z art. 126 oraz 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodek postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256) dalej jako" K.p.a., odmówiono wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego dotyczącego budynku położonego przy ul. "[...]" w O. w oparciu o treść art. 49 f ustawy Prawo budowlane w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że postanowienie objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania nie zostało wydane w granicach rozpatrywanej sprawy. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane kolejnym wnioskiem skarżącego o wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, na podstawie art. 49f ustawy Prawo budowlane, datowanym na dzień 22.04.2021 r. Podanie to miało na celu wszczęcie nowego postępowania legalizacyjnego uproszczonego dotyczącego wskazanego budynku, pomimo, że do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie zostało jeszcze zakończone postępowanie legalizacyjne w stosunku do tego budynku, które zostało wszczęte w 2013 r. Z tej przyczyny wniosek Skarżącego o wstrzymania wykonania postanowienia z dnia 17.04.2020 r. nie mógł zostać uwzględniony. Ponieważ istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 17 maja 2021 r., znak "[...]"), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia (postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 17 kwietnia 2020 r.) należało ustalić czy postanowienie będące przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania może być zakwalifikowana jako wydane "w granicach tej samej sprawy". Dopiero, bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii umożliwia rozważenie sytuacji wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, że dotyczy on sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, z. 1, poz. 7 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II GZ 246/10, z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1368/10, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu należy przyjąć, że wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia WINB z dnia 17 kwietnia 2020 r. nie może zostać uwzględniony, bowiem nie dotyczy aktu wydanego w granicach tej samej sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczy bowiem odmowy wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego budynku przy ul. "[...]" w O. (działka nr "[...]" obr. "[...]"), natomiast postanowienie co do którego wystąpiono o jego wstrzymanie wykonania zostało wydane w toku już wcześniej wszczętego postępowania legalizacyjnego w 2013 r., które do chwili wydania zaskarżonego postanowienia z dnia 17 maja 2021 r. nie zostało zakończone. Reasumując, wobec stwierdzenia, że postanowienie WINB z dnia 17 kwietnia 2020 r. nie zostało wydane w tej samej sprawie, w której wydano zaskarżone postanowienie z dnia 17 maja 2021 r., wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia 17 kwietnia 2020 r. nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.