IV SAB/Wr 781/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza bezczynność Wójta Gminy R. w rozpoznaniu pkt 1,2,3,5,6,7 wniosku skarżącego z dnia 1 września 2021r.; II. stwierdza ,że bezczynność , o której mowa w pkt I wyroku , nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zobowiązuje Wójta Gminy R. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 1 września 2021r., w zakresie o jakim mowa w pkt I wyroku , w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy ; IV. zasądza od Wójta Gminy R. na rzecz skarżącego kwotę 100 ( słownie: sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 1 września 2021 r. , przesłanym drogą elektroniczną, adresowanym do Wójta Gminy R. ( dalej: organ, podmiot zobowiązany) , D. K. ( dalej: wnioskodawca, skarżący ) zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. " Jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie o od 1 lipca 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku Sekretarza Gminy R.? 2. Jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie o od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku Sekretarza Gminy R.? 3. Jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie o od 1 stycznia 2021 r. do 31 sierpnia 2021 r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku Sekretarza Gminy R.? 4. Czy Wójt Gminy R. zawierał umowy cywilno-prawne z Sekretarzem Gminy R. w 2020 r.? 5. Jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie o od 1 lipca 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku Kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego? 6. Jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie o od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku Kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego? 7. Jaką łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych w okresie o od 1 stycznia 2021 r. do 31 sierpnia 2021 r. otrzymała osoba zatrudniona na stanowisku Kierownika Referatu Organizacyjno-Administracyjnego? 8. Czy Wójt Gminy R. zawierał umowy cywilno-prawne z Kierownikiem Referatu Organizacyjno-Administracyjnego w 2020 r.? 9. Jakie kwoty dofinansowania otrzymały poszczególne stowarzyszenia i kluby sportowe w 2019 r.? 10. Jakie kwoty dofinansowania otrzymały poszczególne stowarzyszenia i kluby sportowe w 2020 r.? 11. Jakie kwoty dofinansowania otrzymały poszczególne stowarzyszenia i kluby sportowe w 2021 r.? 12. Jaką łączną kwotę wsparcia finansowego otrzymały jednostki Centrum Kultury Gminy R. w 2019 r.? 13. Jaką łączną kwotę wsparcia finansowego otrzymały jednostki Centrum Kultury Gminy R. w 2020 r.? 14. Jaką łączną kwotę wsparcia finansowego otrzymały jednostki Centrum Kultury Gminy R. w 2021 r.?" Wnioskodawca domagał się przesłania żądanej informacji publicznej w formie elektronicznej na podany adres email . W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia 15 września 2021 r.nr SOA.1431.88.2021 poinformował wnioskodawcę : - w odniesieniu do pytań Ad 1,2,3,5,6,7 o przedłużeniu - na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej- terminu załatwienia sprawy do dnia 29 października 2021 r., z uwagi na wnikliwe zapoznanie się ze sprawą w zakresie żądanych informacji oraz sporą liczbą składanych wniosków w trybie dostępu do informacji publicznej podlegających rozpoznaniu, - w odniesieniu do pytań Ad. 4 i 8 nie - w odniesieniu do Ad 9 Wykaz dotacji otrzymanych przez stowarzyszenia lub kluby sportowe w 2019 r.: - Gminny Klub Sportowy "[...]" R. - 300.210,00 zł, - Stowarzyszenie Sportowe "[...]" C. - 107.000,00 zł, - Klub Sportowy "[...]" O. - 13.209,56 zł, - Stowarzyszenie Sportowe "[...]" S. - 26.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy "[...]" R. - 65.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy "[...]" C. - 21.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy K. R. - 20.945,73 zł, - K. C. - 16.000,00 zł, - Stowarzyszenie O. - 25.000,00 zł, - Stowarzyszenie Gminny Klub Żeglarski M. C. - 6.842,00 zł, - Stowarzyszenie Edukacyjne "[...]" - 14.300,00 zł, - Fundacja "[...]" - 6.100,00 zł, - Polski Związek Niewidomych - 10.000,00 zł, - Stowarzyszenie Pszczelarzy Z. "[...]" - 17.998,52 zł, - Zarząd Gminny Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w R.j - 75.457,76 zł. - w odniesieniu do Ad 10. Wykaz dotacji otrzymanych przez stowarzyszenia lub kluby sportowe w 2020 r.: - Gminny Klub Sportowy "[...]" R. - 307.000,00 zł, - Stowarzyszenie Sportowe "[...]" C. - 96.021,67 zł, - Stowarzyszenie Sportowe "[...]" S. - 26.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy "[...]" R. - 65.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy "[...]" C. - 17.680,00 zł, - K. C. - 16.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy K. R. - 9.045,00 zł, - Stowarzyszenie O. - 35.000,00 zł, - Stowarzyszenie Gminny Klub Żeglarski M. C. - 10.838,00 zł, - Stowarzyszenie "[...]" - 8.000,00 zł, - Stowarzyszenie Pszczelarzy Z. "[...]" - 16.153,29 zł, - OSP R.-8.390,00 zł, - OSP G. - 7.998,00 zł, - OSP C.-8.241,00 zł, - OSP G.-8.439,00 zł, - OSP O.-8.388,00 zł. - w odniesieniu do Ad. 11 Wykaz dotacji otrzymanych przez stowarzyszenia lub kluby sportowe w 2021 r.: - Stowarzyszenie Sportowe "[...]" S. - 25.500,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy "[...]" C. - 15.750,00 zł, - Klub Sportowy "[...]" O. - 19.500,00 zł, - Stowarzyszenie Sportowe "[...]" C. - 119.000,00 zł, - Gminny Klub Sportowy "[...]" R. - 270.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy "[...]" R. - 55.000,00 zł, - K. C. - 12.000,00 zł, - Stowarzyszenie Gminny Klub Żeglarski M. C. - 15.000,00 zł, - Uczniowski Klub Sportowy K. R. - 15.000,00 zł, - Stowarzyszenie "[...]" - 15.000,00 zł, - Grupa Ratownicza D. w D. - 7.200,00 zł, - Stowarzyszenie Pszczelarzy Z. "[...]" - 18.000,00 zł. - w odniesieniu do Ad 12-13. W latach 2019-2020 na terenie Gminy R. nie funkcjonowała instytucja kultury pn. Centrum Kultury Gminy R.. - w odniesieniu do Ad 14. W ramach struktury Centrum Kultury Gminy R. nie funkcjonują jednostki. Pismem z dnia 16 września 2021r. wnioskodawca wezwał organ do udostępnienia informacji publicznej w zakresie pytań 1, 2, 3, 5, 6, 7 przedmiotowego wniosku lub wydania stosownej decyzji. W odpowiedzi na powyższe pismo organ pismem z dnia 30 września 2021r. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 15 września 2021r. w zakresie przedłużonego terminu załatwienia wniosku. Pismem z dnia 8 października 2021r. (data wpływu do organu: 8 października 2021r.) skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu z tym uzasadnieniem, że nie uzasadnił on wydłużenia terminu rozpatrywania wniosku w odniesieniu do pytań wniosku nr 1,2,3,5,6,7 dotyczących udostępnienia informacji publicznej w zakresie nagród I dodatków specjalnych wypłaconych osobom pełniącym funkcje publiczne. Skarżący wniósł o: 1/ stwierdzenie bezczynności, 2/ zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, 3/ zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej , podnosząc ,że skarżący przedmiotem bezczynności czyni pismo organu z dnia 15 września 2021 r. nr SOA.1431.88.2021- wysłane do niego pocztą w dniu 15 września 2021 r. , którym przedłużony został termin załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej do 29 października 2021 r. Zdaniem organu ocena pisma me podlega kognicji sądu, gdyż udzielenie odpowiedzi pismem w zakresie wydłużonego terminu nie czyni bezczynności organu . Zdaniem organu wymogi wynikające z art. 13 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej zostały zachowane w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 15 września 2021r. organ wydłużył termin załatwienia wniosku do dnia 29 października 2021 r. Z przedmiotowego pisma wynika wprost, że pismo zawiera przyczyny wydłużenia terminu oraz termin wydłużenia. Wobec czego nie można czynić bezczynności organu z pisma z dnia 15 września 2021 r. Dopiero nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia . Organ wskazał ,że pismo z dnia 15 września 2021 r. zostało wysłane ostatniego dnia czternastodniowego terminu wymaganego do poinformowania skarżącego o powodach i terminie załatwienia sprawy. Wobec powyższego zdaniem organu, błędnie skarżący czyni z przedmiotowego pisma bezczynność organu. Organ w ustawowym terminie poinformował pisemnie, o terminie załatwienia sprawy do 29 października 2021 r. , a wskazany termin jeszcze nie upłynął, a co za tym idzie organ nie pozostaje w bezczynności. Pismem z dnia 19 stycznia 2022r. Sąd wezwał organ do oświadczenia się ,czy w terminie do 29 października 2021r. organ udzielił wnioskodawcy informacji publicznej w zakresie w jakim przedłużył termin do jej udzielenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu organ pismem z dnia 20 stycznia 2022 r. poinformował ,że pismem z dnia 29 października 2021 r. zwrócił się do wnioskodawcy , aby ten sprecyzował żądanie wniosku, czy chodzi o kwoty brutto czy netto. Wnioskodawca nie odebrał przedmiotowej przesyłki, która była dwukrotnie awizowana, a co za tym idzie nie sprecyzował wniosku, który w związku z tym pozostawiono bez rozpoznania. Jednocześnie organ wyjaśnił ,że doprecyzowanie wniosku wynikało z faktu , że inaczej organ musiałby dokonywać przeliczenia w przypadku nagród i dodatków kwot brutto, a inaczej przy kwotach netto. Pracownik otrzymuje całe wynagrodzenie z którego inaczej należałoby wyliczyć dodatek brutto a inaczej netto, jest to składnik który wchodzi do całości wynagrodzenia. Tak samo w przypadku nagród. Te kwoty różnią się, a organ musiałby je odrębnie tworzyć/ wyliczać inaczej dla kwot netto i brutto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 , poz. 2325 ze zm .) – zwanej dalej p.p.s.a , kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa , o czym stanowi art. 149 §1 p.p.s.a. W tym zakresie stwierdzić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności . Wniesienie skargi na bezczynność organu jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu , mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Innymi słowy bezczynność organu administracyjnego można najogólniej określić jako taki stan rzeczy, w którym zawisła przed organem sprawa nie została załatwiona, mimo upływu przewidzianych w przepisach prawa terminów, a organ nie podejmuje w tym zakresie żadnych działań. Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest prawo do informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( tj.Dz.U. 2020, poz.2176) dalej: u.d.i.p. . Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, przewidując w art. 7 ust. 1 u.d.i.p. różne sposoby udostępniania. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, o czym stanowi art. 10 u.d.i.p. Wskazać w tym miejscu należy ,że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej przewidują własne, krótsze od powszechnie obowiązujących, terminy do podejmowania rozstrzygnięć w wypadku wystąpienia do organu ze stosownym wnioskiem o udostępnienie informacji. Stanowią one lex specialis w stosunku do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, kształtujących terminy załatwiania spraw (art. 35 k.p.a.). Celem ustawy dostępowej jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w określonym przez tę ustawę terminie. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej można wskazać w zasadzie trzy rodzaje terminów udostępniania informacji publicznej , a mianowicie: - po pierwsze, udostępnienie informacji publicznej niezwłocznie, - po drugie, udostępnienie bez zbędnej zwłoki, ale w terminie nie dłuższym niż 14 dni, - po trzecie , udostępnienie informacji w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące. Co do zasady , termin do załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni od dnia doręczenia adresatowi wniosku, przy czym dzień, w którym wniosek wpłynął lub został osobiście złożony, nie jest wliczany do 14-dniowego terminu, przewidzianego dla udzielenia informacji. W terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., adresat wniosku jest również zobligowany poinformować wnioskodawcę o tym, że żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej lub o nieposiadaniu wnioskowanej informacji. Natomiast gdy podmiot dysponujący informacją publiczną nie jest w stanie dotrzymać terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., powinien zastosować procedurę, o której mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. A zatem powinien zawiadomić wnioskodawcę w terminie 14 dni od daty otrzymania wniosku o fakcie uchybienia terminowi do udzielenia informacji publicznej, z jednoczesnym podaniem przyczyn opóźnienia i wskazaniem terminu, w którym udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przy czym w art.13 ust.2 u.d.i.p. wskazany jest nieprzekraczalny termin 2 miesięcy na udzielenie informacji publicznej .Termin ten ma charakter instrukcyjny ( zob. wyrok NSA z 11.09.2012r. I OSK 1135/12 LEX nr 1260046) . Również 14-dniowy termin na udzielenie informacji publicznej ma charakter instrukcyjny . Jego upływ nie rodzi za sobą żadnych materialno-prawnych konsekwencji , a jedynie umożliwia wniesienie środków mających na celu zdyscyplinowanie podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznych , które pozostają w stanie bezczynności ( zob. wyrok WSA w Warszawie z 25.03.2014r. IISAB/Wa 10/14 LEX nr 1465644) . Jednocześnie błędne jest twierdzenie ,że bezczynność w dostępie od informacji publicznej następuje wtedy , gdy zobowiązany podmiot w terminie 14 dni od chwili złożenia wniosku ani nie udzieli informacji , ani nie wyda decyzji odmownej. Nie wszystkie bowiem sprawy o udzielenie informacji publicznej będą na tyle proste , aby mogły być rozstrzygnięte niezwłocznie , ponieważ niektóre mogą wymagać postępowanie wyjaśniającego ( zob. wyrok NSA z 20.02.2013r.I OSK 210/13 LEX nr 1323365). Ten aspekt właśnie ustawodawca miał na uwadze przy regulacji art.13 ust.2 u.d.i.p. Dopiero nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie , w trybie art.13 ust.2 u.d.i.p. o powodach i terminie , w jakim informacja zostanie udostępniona oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia ( zob. wyrok NSA z 14.05.2014r. I OSK 1027/14 LEX nr 1464729). Przy czym zakończenie postępowania w przedmiocie dostępu do informacji publicznej następuje z momentem wydania żądanej informacji w formie czynności materialno-prawnej , bądź wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji lub o umorzeniu postępowania . W przeciwnym wypadku mamy do czynienia z bezczynnością adresata wniosku. Z kolei o bezczynności organu możemy mówić wyłącznie wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Oznacza to, że w grę wchodzi zarówno przedmiotowy, jak i podmiotowy zakres ustawy o dostępie do informacji publicznej, a dysponent informacji pozostaje w zwłoce. Nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., o powodach opóźnienia i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia . A zatem z bezczynnością w zakresie dostępu do informacji publicznej będziemy mieli do czynienia wtedy, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2-miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. Przechodząc od tych ogólnych uwag do oceny zasadności wywiedzionej skargi należy przypomnieć, że badanie przez sąd administracyjny bezczynności organów na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej , poprzedzone być musi oceną, czy żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieści się w jej obszarze. Przesądzenie powyższego, a więc że skarga jest dopuszczalna, pozwala bowiem dopiero na przejście do drugiego etapu kontroli – to jest do rozstrzygnięcia, czy w sprawie występuje bezczynność (por. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt: I OSK 1475/12, I OSK 392/12, I OSK 1377/12, I OSK 1445/12, CBOSA). W tym zakresie sąd administracyjny ocenia, czy organ podjął jakiekolwiek działanie, czy dokonał tego w prawem wymaganej formie, a jeśli udzielił żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy wykonany został obowiązek działań wymaganych w ustawie dostępowej . W analizowanej sprawie pozostaje poza sporem między stronami, że adresat wniosku, czyli Wójt Gminy Rudna należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania takich informacji, o których mowa w art.4 ust.1 u.d.i.p. W ocenie Sądu nie budzi też wątpliwości, że co do zasady informacje , których udostępnienia domagał się skarżący we wniosku z dnia 1 września 2021r. mają charakter informacji publicznej, bowiem dotyczą środków publicznych , którym podmiot ten dysponuje (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt .5 u.d.i.p.). Należy mieć zatem na uwadze, że dane na temat sposobu wydatkowania środków publicznych będą mieściły się w ramach informacji o sprawach publicznych. Warto podkreślić, że z tych środków finansowane są m.in. wynagrodzenia i nagrody uznaniowe osób zatrudnionych w podmiotach obowiązanych do udostępniania informacji publicznej , o których mowa w art.4 ust. u.d.i.p. Bez znaczenia dla uznania takich danych za informację publiczną jest okoliczność, czy dotyczą one konkretnego pracownika lub grupy stanowisk, a także czy obejmują osoby pełniące funkcje publiczne oraz wówczas, gdy żądana informacja pozostaje w związku z pełnieniem tej funkcji. To ma bowiem jedynie znaczenie dla zakresu ochrony wynikającej z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 59/14, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji adresat wniosku w tym zakresie zobowiązany był do załatwienia wniosku skarżącego w trybie przewidzianym przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wymaga wyjaśnienia, że zasadnicze sposoby (tryby) udzielania informacji publicznej, a także ograniczenia w jej udostępnianiu, normują przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. I tak przyjmuje się, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną "zwykłym" pismem. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), tj. gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W realiach rozpatrywanej sprawy w istocie kontestowana jest zasadność zastosowania przez podmiot zobowiązany instytucji "przedłużenia terminu" określonej w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Z materiału aktowego kontrolowanej sprawy wynika bowiem, że organ uznając, że w terminie określonym w art. 13 ust.1 u.d.i.p. nie zdoła ustosunkować się do rozbudowanej treści przedmiotowego wniosku ( zawierającego wieloaspektowe pytania ) , zastosował przewidziany przez ustawodawcę instrument przedłużenia terminu do udzielenia żądanej informacji w zakresie pytań nr 1,2,3,5,6,7 przedmiotowego wniosku. Pismem z dnia 15 września 2021`r. poinformował wnioskodawcę, o nowym terminie załatwienia wniosku tj. do dnia 29 paźdzernika2021 r. Pismo to zawierało wyraźnie wskazane przyczyny przedłużenia terminu. W tym miejscu wskazać należy , że w przepisie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. nie wskazano jakichkolwiek kryteriów stanowiących , jakie powody niemożności udostępnienia informacji w terminie 14 dni należy uznać za dopuszczalne, a jakie za niedopuszczalne. W doktrynie przyjmuje się, że jest to konstrukcja analogiczna do postanowień art. 36 k.p.a. jednakże ograniczona dwu- miesięcznym terminem instrukcyjnym. Katalog ten ma zatem charakter otwarty. Wspomniana regulacja ma na celu poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach przedłużenia terminu rozpoznania wniosku. W konsekwencji oceny zasadności wskazanych przyczyn przedłużenia terminu rozpoznania wniosku, należy dokonywać przez pryzmat przepisów określających termin na załatwienie takiej sprawy (art.13 ust.1 u.d.i.p.) oraz przepisów określających zakres orzekania Sądu w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność (art. 149 §1 p.p.s.a.) . Wobec tego kwestionowanie w niniejszej sprawie prawidłowości zastosowania przez organ określonej prawnej formy działania przewidzianej art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jest nieuprawnione , bowiem przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej pozwalają na taki tryb procedowania. Natomiast nieuprawnione było obwarowanie wezwania organu z dnia 29 października 2021r. rygorem "pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia". Wniosek o udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie stanowi podania w indywidualnej sprawie administracyjnej w rozumieniu art.63 k.p.a. , a jego uwzględnienie nie podlega rygorom Kodeksu postępowania administracyjnego. Jedynie do decyzji , o których mowa w art.16 ust.1 u.d.i.p. stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkami wskazanymi w art.16 ust.2 pkt 1 i 2 u.d.i.p.. Oznacza to ,że niedoprecyzowanie przez podmiot zainteresowany uzyskaniem informacji publicznej przedmiotu i zakresu wniosku poprzez wskazanie konkretnie jakich informacji i danych się domaga , nie może być traktowane jako brak formalny podania inicjującego postępowanie administracyjne i w konsekwencji niedopuszczalne jest w takim przypadku zastosowanie sankcji pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art.64 § 2 k.p.a. Konsekwencje niepełnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 marca 2013 r.I OSK 2889/12 (LEX nr 1339627), w którym stwierdził, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiot, do którego skierowano żądanie udostępnienia informacji bez sprecyzowania jej rodzaju i przedmiotu, nie ma podstaw do stosowania trybu uzupełnienia podania poprzez jego sprecyzowanie w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mogą być stosowane tylko w przypadkach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, która nie daje możliwości zastosowania art. 64 § 2 k.p.a., tj. pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jeżeli zatem podmiot zobowiązany ma wątpliwości co do zakresu żądania wniosku lub formy udzielania informacji, powinien zwrócić się do wnioskodawcy o jego sprecyzowanie lub dookreślenie, albowiem właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z 27 czerwca 2012 r., IV SA/Wr 154/12, LEX nr 1265484). Natomiast nie mamy do czynienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej , jeśli wnioskodawca nie sprecyzował zakresu żądania , nie nazwał dokumentu ( informacji ) lub co najmniej nie określił kryteriów umożliwiających jego odnalezienie w zbiorze danych . Żądanie oczywiście niejasne , niezrozumiałe nie stanowi wniosku o udostępnienie informacji publicznej , a brak wyraźnej podstawy prawnej do uzupełniania wniosku powoduje, że podmiot powinien ograniczyć się do poinformowania ,że wniosek nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej ( zob. M. Bernaczyk, Prawo do informacji publicznej w Polsce i na świecie, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2014, s.447). Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w realiach badanej sprawy . Wbrew twierdzeniom organu , nie można bowiem zarzucić skarżącemu , że objęte przedmiotowym wnioskiem pytania nr 1,2,3,5,6,7 były zbyt ogólnie lub niejednoznacznie sformułowane . Wyraźnie w nich wskazano ,że chodzi o łączną kwotę nagród i dodatków specjalnych otrzymanych we wskazanych okresach przez osoby zatrudnione na określonych stanowiskach . Użyte w nim sformułowanie " otrzymać" oznacza stać się odbiorcą czegoś, dostać coś, uzyskać , osiągnąć ( vide: Słownik języka polskiego, wyd. PWN 2002 s.619) . A zatem otrzymane nagrody i dodatki specjalne to kwoty wypłacone przez organ z tego tytułu. W związku z tym nieuzasadnione były wątpliwości organu , czy chodzi o kwoty brutto czy netto i nie zwalniało organu jako dysponenta tych informacji z obowiązku ich udostępnienia . Natomiast o braku bezczynności w załatwieniu sprawy nie może przesądzać jakakolwiek odpowiedź zredagowana przez adresata wniosku. Nie do zaakceptowania jest bowiem stanowisko, że niezależnie od treści i formy udzielonej odpowiedzi, jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie udzielenia informacji wyklucza zarzut bezczynności. Stwierdzenie powyższego oznacza, że organ pozostał bezczynny wobec wniosku skarżącego w zakresie pytań nr 1,2,3,5,6,7, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do rozpoznania wniosku strony z dnia 1 września 2021r. w powyższym zakresie w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. Jednocześnie w ocenie Sądu , stwierdzony stan bezczynności w załatwieniu przedmiotowego wniosku skarżącego nie miał charakteru rażącego naruszenia prawa. Zachowanie podmiotu zobowiązanego w kontrolowanej sprawie świadczyło o błędnym interpretowaniu prawa i nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wnioskodawcy i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy , jak i w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Istota rażącego naruszenia prawa jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Taka sytuacja szczególna w badanej sprawie nie zaistniała . Organ przejawiał jednak aktywność w celu załatwienia wniosku , lecz zastosował niewłaściwą prawną formę działania , pozostawiając podanie bez rozpoznania Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji wyroku. O należnych skarżącemu kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. ( pkt IV sentencji wyroku).