II SA/Wr 462/21

Sygn. akt II SA/Wr 462/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2022 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. z/s w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2021 r. nr SKO 4136/12/2021 w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań oddala skargę w całości. Decyzją z dnia 28 maja 2021 r., rozpatrzywszy wniosek Spółki z o.o. K. z siedzibą w O. (dalej jako Spółka z o.o.), działając na podstawie art. 80 ust. 2 ustawy - Wójt Gminy O. odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla, planowanego na działkach nr [...] i nr [...], obręb B., gmina O., przedsięwzięcia pn. "Punkt zbierania złomu". Uzasadniając takie rozstrzygnięcie organ pierwszej instancji stwierdził, że działki planowanego zainwestowania położone są na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla obrębu wsi B., gmina O., zatwierdzonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] września 2012 r. (Dz. Urz. Woj. Doln. poz. [...]; dalej głównie jako plan miejscowy). Teren ten został oznaczony w planie miejscowym symbolem RU/[...] . Zgodnie z § 21 ust. 1 planu miejscowego, dla terenu oznaczonego w planie symbolem RU/[...] ustala się: "1) przeznaczenie podstawowe stanowią tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, 2) dopuszcza się lokalizację: a) działalności gospodarczej, produkcyjnej i usługowej, b) funkcje mieszkaniową w formie wydzielonych mieszkań, c)szklarni i wiat ogrodniczych, d) zieleni urządzonej, w tym zadrzewień i zakrzewień, e) urządzeń infrastruktury technicznej, miejsc parkingowych i garaży wolno stojących". Organ pierwszej instancji stwierdził, że działalność polegająca na zbieraniu odpadów wymaga zezwolenia, zaś weryfikacja danych zawartych w BDO pozwala stwierdzić, iż Spółka z o.o. takiego zezwolenia nie posiada. "W ocenie organu zbieranie tego rodzaju odpadów również nie przesądza o realizowaniu na terenie przedmiotowych działek funkcji podstawowej określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Planowane przez inwestora zamierzenie stanowi działalność gospodarczą produkcyjną lub usługową - która stanowi przeznaczenie uzupełniające, które dopuszcza się do realizacji wyłącznie przy wcześniejszym zrealizowaniu lub jednoczesnym realizowaniu funkcji podstawowej". Zdaniem organu pierwszej instancji, planowane przez spółkę przedsięwzięcie jest więc niezgodne z planem miejscowym. Spółka odwołała się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu. Zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie art. 1, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a., a także art. 80 ust. 2 ustawy i § 21 ust. 1 pkt 1 i 2 planu miejscowego, poprzez uznanie, że planowane przez nią przedsięwzięcie jest niezgodne z planem miejscowym. Powoławszy się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako NSA) z dnia 31 stycznia 2017 r. (II OSK 1553/16) oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej jako WSA) we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2018 r. (II SA/Wr 43/18), odwołująca się wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem spółki organ pierwszej instancji "pomija całkowicie ocenę sądów administracyjnych dotyczącą zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami mpzp. Co więcej ocena przywołanych wyroków dotyczyła tego samego terenu oraz tego samego rodzaju działalności". W ocenie strony, "zadaniem organu było ustalenie czy zbieranie odpadów z grup wskazanych przez stronę mieści się w pojęciu obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych (§ 21 ust. 1 mpzp). Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia tego problemu ma ustalenie zakresu pojęcia obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych... Ponieważ pojęcie to nie zostało wyjaśnione w mpzp za zasadne należy uznać sięgnięcie do rozumienia tego pojęcia w języku potocznym. Obsługa produkcji rolnictwa powinna być więc rozumiana jako pewnego rodzaju usługiwanie, wspomaganie przy prowadzeniu tej produkcji. Skoro więc w trakcie działalności gospodarstwa rolnego, hodowlanego czy też ogrodniczego powstają odpady, które będą zbierane przez stronę - co zostało potwierdzone w pismach wyjaśniających - niewątpliwie planowana działalność jest zgodna z zapisami mpzp". Odwołująca się zarzuciła także Wójtowi Gminy O. całkowite zignorowanie przedstawianych przez nią wyjaśnień odnośnie do zgodności z planem miejscowym planowanego przez nią przedsięwzięcia. Decyzją z dnia 29 czerwca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu na podstawie: - art. 138 § 1 pkt 2 kpa, - art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 247, z późn. zm.; dalej głównie jako ustawa), uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i - orzekając o istocie sprawy - odmówiło ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przez Spółkę z o.o. K. z siedzibą w O., na działkach nr [...] i nr [...], obręb B., gmina O., przedsięwzięcia pn. "Punkt zbierania odpadów". Na uzasadnienie samorządowe kolegium odwoławcze orzekało w sprawie mając na względzie następujące okoliczności faktyczne i prawne: niewątpliwie organ odwoławczy może korygować zarówno wady prawne decyzji, jak i wady polegające na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych bądź powodujące inne nieprawidłowości (np. wyrok NSA z dnia 1 lipca 2005 r., OSK 1552/04, a także wyrok NSA z dnia 21 września 2010 r., II OSK 1418/09). Gdy organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji należy przyjąć, że w szczególności utrzymał w mocy jej rozstrzygnięcie sformułowane przez organ pierwszej instancji. Dopuszczalne jest więc odmienne uzasadnienie orzeczenia wydanego w trybie odwoławczym (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2006 r., VII SA/Wa 546/06, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 października 2012 r., II SA/Gd 187/12). Skoro jednak utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji organ drugiej instancji w szczególności utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie sformułowane przez organ pierwszej instancji, jeśli rozstrzygnięcie to jest sformułowane wadliwie, Kolegium musi tę wadę usunąć. Podejmując rozstrzygnięcie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. kolegium w istocie nie zmieniło sytuacji prawnej spółki i podzieliło pogląd organu pierwszej instancji, że planowane przez nią przedsięwzięcie jest niezgodne z planem miejscowym. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego na działkach nr [...] i nr [...], obręb B., gmina O. przedsięwzięcia jest konsekwencją dwóch błędów organu pierwszej instancji. Po pierwsze, organ pierwszej instancji odmówił "wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". Należy zaś podzielić stanowisko orzecznictwa sądowoadministracyjnego, że w takim przypadku treść rozstrzygnięcia administracyjnego (osnowa decyzji) powinna sprowadzać się do sformułowania: "odmawia zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia" lub "odmawia ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, a nie - "odmawia wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach" (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2015 r., II SA/Wr 284/15 i podana tam literatura przedmiotu). Organ pierwszej instancji wydał bowiem decyzję, tyle że odmownie załatwiającą wniosek strony. Po drugie, planowane przez spółkę przedsięwzięcie zostało przez organ pierwszej instancji nazwane "Punktem zbierania złomu", a powinno zostać określone "Punktem zbierania odpadów". Niesporne jest, że zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Jak wskazuje się w orzecznictwie "błąd pisarski" oznacza widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widocznie niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, a "błąd rachunkowy" - omyłkę w wykonaniu działania matematycznego. "Inne oczywiste omyłki" są to omyłki co do swej istoty stojące na równi z błędami pisarskimi, a zatem omyłki polegające na niedokładnym wyrażeniu myśli spowodowane przeoczeniem lub niewłaściwym doborem słowa (wyrok WSA w Warszawie z 1 kwietnia 2009 r., V SA/Wa 113/09, to i pozostałe powoływane w niniejszej decyzji orzeczenia dostępne są m.in. na stronie http://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sprostowanie służy więc wyłącznie do usuwania nieistotnych wadliwości decyzji. Nie mogą zatem podlegać sprostowaniu w opisanym trybie błędy i omyłki istotne. Zdaniem kolegium, nazwy przedsięwzięcia nie można w żaden sposób traktować jako nieistotnych liter, których błędne podanie nic nie zmienia. Z tym powodów kolegium zobligowane było do poprawienia rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Przechodząc do uzasadnienia podjętego przez kolegium rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności trzeba wyjaśnić, że zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, dla publicznych urządzeń służących do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dla inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, dla inwestycji w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku realizowanych na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 - Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku oraz dla inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego realizowanych na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych. Niesporne jest, że planowane przez spółkę przedsięwzięcie nie jest żadnym z wymienionych w zdaniu drugim art. 80 ust. 2 ustawy. Może więc zostać zrealizowane wyłącznie wówczas, jeśli jego lokalizacja jest zgodna z planem miejscowym. Z treści art. 80 ust. 2 ustawy wynika bowiem bezsprzecznie, że zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wobec braku zgodności przedsięwzięcia z planem miejscowym organ administracyjny jest zobowiązany wydać decyzję odmowną w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, bez dalszej konieczności analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (np. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 kwietnia 2014 r., II SA/Wr 48/14, LEX nr 1465548, czy wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r., II OSK 2628/11, LEX nr 1337407). Aby wyjaśnić, dlaczego kolegium uznało stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie do niezgodności lokalizacji planowanego przez spółkę przedsięwzięcia z planem miejscowym, trzeba cofnąć się o kilka lat, gdy decyzji środowiskowej wymagano tylko w przypadku punktów zbierania i przeładunku złomu (§ 3 ust. 2 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, Dz. U. Nr 213, poz. 1397, z późn. zm.). Otóż, decyzją z dnia 30 września 2015 r. (SKO 4133/60/15) Kolegium utrzymało w mocy decyzję Starosty O. z dnia 6 sierpnia 2015 r. (SR.6233.16.2015) odmawiającą wydania spółce zezwolenia na zbieranie odpadów na działce nr [...] , położonej w miejscowości B. W postępowaniu poprzedzającym wydanie tej decyzji kolegium zbadało, jakie jest planistyczne przeznaczenie działki nr [...] , obręb B., na której Spółka z o.o. zamierza prowadzić działalność polegającą na zbieraniu odpadów. "Otóż teren działki nr [...] , obręb B., objęty wnioskiem strony z dnia 6 maja 2015 r., położony jest w granicach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi B., (zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] września 2012 r.). Teren ten został oznaczony w planie miejscowym symbolem KDG/[...] - tereny drogi klasy głównej oraz RU/[...] - tereny obsługi rolnictwa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Powoływanym w odwołaniu wyrokiem z dnia 31 stycznia 2017 r. (II OSK 1553/16) NSA uchylił decyzję Starosty O. z dnia 6 sierpnia 2015 r. (SR.6233.16.2015), a także decyzję kolegium z dnia 30 września 2015 r, (SKO 4133/60/15) oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 marca 2016 r. (II SA/Wr 27/16), oddalający skargę spółki na te decyzję. NSA stwierdził, że "obowiązujący na tym terenie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje, że działka na której planowana jest działalność znajduje się na terenie oznaczonym symbolem KDG/[...]- drogi klasy głównej; RU/[...] - tereny obsługi rolnictwa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych. Z ustaleń szczegółowych planu wynika, że dla terenu oznaczonego symbolem RU/[...] przeznaczenie podstawowe stanowi droga klasy G, stanowiąca projektowany odcinek południowej obwodnicy B., będącej elementem projektowanej Obwodnicy Aglomeracji W., a dla terenu oznaczonego symbolem RU/[...] jako przeznaczenie podstawowe ustanowiono obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Jako przeznaczenie uzupełniające dopuszczono również lokalizację działalności gospodarczej, produkcyjnej i usługowej, funkcji mieszkaniowej w formie wydzielonych mieszkań, szklarni i wiat ogrodniczych, zieleni urządzonej, w tym zadrzewień i zakrzewień, urządzeń infrastruktury technicznej, miejsc parkingowych i garaży wolno stojących (§ 21 planu miejscowego). Spółka wywodzi, że planowana działalność mieści się w ramach przeznaczenia uzupełniającego i przewidzianym w jego ramach prowadzeniu działalności gospodarczej. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 planu, jeżeli w planie mowa jest o przeznaczeniu podstawowym terenu, należy przez to rozumieć działalność wyznaczoną do lokalizacji w danym terenie, które w ramach realizacji planu powinno stać się dominującą formą wykorzystania terenu. Wprowadzenie innych niż podstawowa funkcji jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem spełnienia ustaleń szczegółowych uchwały. Natomiast przez przeznaczenie uzupełniające terenu należy rozumieć działalność inną niż podstawowa, dopuszczoną do lokalizacji na danym terenie przy spełnieniu dodatkowych warunków oraz wcześniejszej lub równoczesnej realizacji przeznaczenia podstawowego (§ 2 ust. 1 pkt 6 planu). Z powyższych przepisów wynika zatem, że prowadzenie działalności innej niż podstawowa jest możliwe przy spełnieniu dwóch przesłanek. Po pierwsze, konieczne jest spełnienie dodatkowych warunków, których jednak organ gminy nie precyzuje. Po drugie, konieczne jest, żeby na tym terenie wcześniej lub równocześnie realizowane było przeznaczenie podstawowe. (...) Sąd I instancji błędnie i bez głębszej analizy sformułował stanowisko (a w zasadzie powielił stanowisku organów), że prowadzenie działalności gospodarczej w postaci zbierania odpadów jest sprzeczne z przepisami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. (...) W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, planowana przez spółkę działalność mieści się w pojęciu działalności gospodarczej. W obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie wprowadzono żadnych ograniczeń w zakresie rodzajów dopuszczalnej formy prowadzenia działalności gospodarczej dla terenów oznaczonych symbolem RU/[...] , a w szczególności nie wyłączono działalności uciążliwej dla środowiska lub polegającej na prowadzeniu zbierania odpadów. Trafnie wskazuje ponadto autor skargi kasacyjnej, że za wyłączeniem tego rodzaju działalności nie może przemawiać argument, że tereny przeznaczone na gospodarowanie odpadami określa się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego symbolem O. (...) Tego rodzaju wąska wykładnia przepisów rozporządzenia prowadziłaby do nieuzasadnionego ograniczenia zarówno władztwa planistycznego gminy, jak i swobody działalności gospodarczej. (...) Rozstrzygnięcia zatem wymaga, czy planowana działalność może stanowić działalność zgodną z uzupełniającym przeznaczeniem terenu przewidzianym w obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jak już wyżej wskazano, prawodawca lokalny nie zdecydował się na określenie, jakiego rodzaju warunki mają zostać spełnione dla realizacji przeznaczenia uzupełniającego danego terenu. Należy więc uznać, że chodzi tu o otwarty katalog warunków, którego doprecyzowania będzie następowało dla konkretnej sytuacji faktycznej i prawnej. Granice tego otwartego katalogu musi jednak wyznaczać wzajemna relacja pojęć przeznaczenie podstawowe i przeznaczenie uzupełniające. Posługując się literalną wykładnią pojęć przyjętych przez prawodawcę lokalnego, przyjąć należy, że przeznaczenie uzupełniające ma uzupełniać przeznaczenie podstawowe. Nie może więc pozostawać w całkowitym oderwaniu od przeznaczenia podstawowego i nie może być z nim sprzeczne. Skoro w niniejszej sprawie jako podstawowe przeznaczenie terenu ustalono obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, to prowadzenie działalności gospodarczej musi mieć formę, która uzupełnia przeznaczenie podstawowe. Organy nie przeprowadziły oceny planowanej przez spółkę działalności w tym zakresie, ponieważ błędnie z góry założyły, że działalność gospodarcza jako przeznaczenie uzupełniające nie może na tym terenie polegać na działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów. Nie ulega natomiast wątpliwości, że zbieranie odpadów może w określonych sytuacjach faktycznych stanowić działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstaniem odpadów. Trafnie ponadto zauważa autor skargi kasacyjnej, że jako spełnienie przesłanki dodatkowych warunków należy także rozumieć uzyskanie stosownych decyzji właściwych organów administracji, które pozwolą na zgodne z przepisami zagospodarowanie terenu, w tym przypadku zgodne z przepisami i zapewniające ochronę środowiska prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na zbieraniu odpadów. Drugi z warunków przyjęcia dopuszczalności uzupełniającego przeznaczenia terenu to wcześniejsze lub równoczesne przeznaczenie terenu na cel określony jako podstawowy. Naczelny Sąd Administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, poza przypadkiem przewidzianym w art. 106 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny ustalenie, czy ten warunek został spełniony będzie podlegało ocenie organów przy ponownym rozpatrzeniu sprawy." Decyzją z dnia 24 października 2017 r. (SKO 4133/31/17) kolegium utrzymało w mocy decyzję Starosty O. z dnia 28 sierpnia 2017 r. (SR.6233.16.6.2017), odmawiającą wydania spółce zezwolenia na zbieranie odpadów na działce nr [...] , położonej w miejscowości B. Kolegium stwierdziło, że "Zgodnie z wykładnią prawa dokonaną przez NSA, na terenie działki nr [...] może być prowadzona działalność gospodarcza polegająca na zbieraniu odpadów pod warunkiem, że jest to tzw. przeznaczenie uzupełniające, czyli takie które uzupełnia wcześniejsze lub równoczesne przeznaczenie podstawowe terenu działki nr [...] ." Kolegium wskazało, że teren, na którym odwołująca się planuje zbierać odpady to obecnie teren działki nr [...] . Została ona wydzielona z dawnej działki nr [...] , na podstawie decyzji Wójta Gminy O. z dnia 24 listopada 2015 r. (RGNiOŚ.6831.76.2.2015). Ma więc przeznaczenie planistyczne takie jakie ma działka nr [...] . W toku wówczas prowadzonego przez kolegium postępowania, odpowiadając na wezwanie, spółka oświadczyła, że na tym terenie prowadzi obecnie działalność w zakresie obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, polegającą na transporcie drogowym pasz. W ramach tej działalności zorganizowana tam została baza transportowa spółki wykorzystywana do postoju pojazdów przystosowanych do transportu drogowego pasz. Na terenie działki, równocześnie z dotychczas prowadzoną działalnością, spółka planowała wówczas prowadzić zbieranie odpadów wytwarzanych - jej zdaniem - w gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych, tj. odpadów z grup: 02,15,17 i 20. Kolegium uznało, że jest bezsporne, iż spółka na terenie działki nr [...] prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, gdyż wykorzystuje ten teren jako bazę transportową do postoju pojazdów przystosowanych do transportu drogowego pasz. Jest to przeznaczenie zgodne z planem miejscowym, jako przeznaczenie podstawowe terenu. Odpady powstające w wyniku wykorzystywania terenu działki nr [...] jako bazy transportowej będą więc odpadami wytworzonymi przez samą spółkę. Analizowany plan miejscowy nie wyklucza zbierania takich odpadów na terenie działki nr [...] , gdyż jest to działalność gospodarcza, uzupełniająca działalność podstawową spółki obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Kolegium zwróciło jednak uwagę, że spółka, na podstawie wnioskowanego zezwolenia na zbieranie odpadów, zamierza zbierać odpady niepochodzące z jej działalności podstawowej, prowadzonej na terenie działki nr [...] , ponieważ odpady mają pochodzić od innych wytwórców odpadów. Zdaniem kolegium, zbieranie takich odpadów nie będzie zatem dopuszczoną planem miejscowym działalnością uzupełniającą działalność podstawową Spółki z o.o., prowadzoną na terenie działki nr [...] . "Choć zbieranie takich odpadów jest działalnością gospodarczą, to według wiążącej kolegium wykładni NSA, nie jest działalnością uzupełniającą działalność podstawową spółki - obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, prowadzoną na działce nr [...] . Ich zbieranie pozostawałoby w sprzeczności z przeznaczeniem podstawowym terenu działki nr [...] ." Prawomocnym wyrokiem z dnia 13 czerwca 2018 r. (II SA/Wr 43/18, również powoływanym w odwołaniu) WSA we Wrocławiu uchylił decyzję kolegium z dnia 24 października 2017 r. (SKO 4133/31/17) oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty O. z dnia 28 sierpnia 2017 r. (SR.6233.16.6.2017). Podkreśliwszy, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. (II OSK 1553/16) wiązały w sprawie sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem skargi, WSA stwierdził, że "Będąc związanym zaprezentowanym stanowiskiem NSA, rolą sądu było zbadanie, czy przedstawiona ocena prawna została uwzględniona w zaskarżonej decyzji oraz czy zostały wykonane zalecenia co do dalszego biegu postępowania. W ocenie sądu, tak się nie stało. Tym samym orzekające w sprawie organy administracji naruszyły art. 153 p.p.s.a. Ponownie bowiem wykluczono w sprawie możliwość prowadzenia przez spółkę działalności gospodarczej polegającej na zbieraniu odpadów na działce nr [...] . Tak bowiem należy rozumieć stanowisko kolegium, które dopuszcza tam jedynie zbieranie odpadów pochodzących z działalności gospodarczej prowadzonej na tej działce przez spółkę, tj. transportu paszy. Tylko odpady pochodzące/wytworzone przy transporcie paszy i związku z prowadzeniem bazy transportowej na działce nr [...] , zdaniem kolegium, mogą być zbierane na spornej działce przez spółkę. Tymczasem za takim wnioskiem nie przemawia przywołana treść orzeczenia NSA. Nie zawiera ona tak kategorycznej oceny wniosku spółki oraz treści planu miejscowego. Orzekające w sprawie organy, pomimo powołania się na stanowisko NSA, w dalszym ciągu nie dokonały ustaleń w zakresie tego, czy wymieniony we wniosku (po jego zmianie) katalog odpadów, będzie stanowić działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych. NSA wyraźnie wskazał, że chodzi o odpady związane z produkcją a nie z obsługą tejże produkcji. Plan miejscowy takiej działalności nie wyklucza na działce nr [...] . Zbieranie odpadów może w określonych sytuacjach faktycznych stanowić działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstawianiem odpadów. Wyrażając takie stanowisko NSA nie ograniczył się jedynie do odpadów o kodzie 02 01 04 i 02 01 10. Przyjdzie przy tym zauważyć, że zgodnie z wymogami Konstytucji, niejasne, niejednoznaczne przepisy prawa nie mogą być interpretowane na niekorzyść strony. Konieczne jest także uwzględnienie przy wykładni przepisów planu miejscowego konstytucyjnej zasady swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Również podnoszona przez kolegium trudność w identyfikacji pochodzenia odpadów nie może stanowić przeszkody dla pozytywnego rozpoznania wniosku spółki. Należy oddzielić kwestie prawne związane z etapem wydawania decyzji od jej późniejszego wykonywania. Są to dwa odrębne zagadnienia. Ewentualne trudność związane z wyegzekwowaniem zbierania odpadów zgodnego z udzielonym pozwoleniem, nie mogą stanowić przeszkody dla jego wydania. Twierdzenia organu i uzasadnienia decyzji powinny odnosić się do konkretnych dowodów. Nie mogą to być spekulacje, czy też przewidywania. Rolą organów orzekających w sprawie była jedynie ocena przesłanek warunkujących wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów. Organy orzekające były związane ustaleniami planu. Musiały jedynie sprawdzić, czy wnioskowane przez skarżącą spółkę zamierzenie jest zgodne z planem miejscowym. Ponownie rozpoznając sprawę organy obowiązane będą wziąć pod uwagę wskazania wynikające z uzasadnienia niniejszego wyroku, dokonując jednoznacznych ustaleń w zakresie tego, czy wskazane we wniosku odpady (poszczególne grupy i podgrupy) oraz ich zbieranie na działce nr [...] , stanowić będzie działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych." Powracając do rozpatrywanej obecnie sprawy, w pierwszej kolejności trzeba wyjaśnić, że działki nr [...] i nr [...], objęte wnioskiem spółki o wydanie decyzji środowiskowej, położone są w granicach omawianego planu miejscowego i oznaczone są w nim symbolem RU/[...] . Powtórzyć trzeba, że zgodnie z § 21 ust. 1 planu miejscowego, dla terenu oznaczonego w planie symbolem RU/[...] "przeznaczenie podstawowe stanowią tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych", przy czym dopuszcza się lokalizację "działalności gospodarczej, produkcyjnej i usługowej". W słowniczku planu miejscowego (§ 2 ust. 1) wyjaśniono m. in., że ilekroć w dalszych przepisach planu miejscowego jest mowa o: "1. przeznaczeniu podstawowym terenu - należy przez to rozumieć działalność wyznaczoną do lokalizacji w danym terenie, które w ramach realizacji planu winno stać się dominującą formą wykorzystania terenu; wprowadzenie innych niż podstawowa funkcji jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem spełnienia ustaleń szczegółowych niniejszej uchwały, 2. przeznaczeniu uzupełniającym terenu - należy przez to rozumieć działalność inną niż podstawowa, dopuszczoną do lokalizacji na danym terenie przy spełnieniu dodatkowych warunków oraz wcześniejszej lub równoczesnej realizacji przeznaczenia podstawowego". Po podziale działki nr [...] , obszar po prawej stronie od widocznych samochodów to obecnie działka nr [...]. Widoczna na zdjęciu hala znajduje się na działce nr [...]. W piśmie z dnia 21 grudnia 2020 r., odpowiadając na wezwanie organu pierwszej instancji do wykazania, czy na działkach nr [...] i nr [...] w B. obecnie realizowana jest funkcja podstawowa, spółka stwierdziła, że "wezwanie powinno dotyczyć zgodności z MPZP planowanego przez stronę sposobu wykorzystania nieruchomości", dlatego "odpowiedź będzie dotyczyć zgodności z podstawową funkcją terenu wskazaną w MPZP tj. obsługa rolnictwa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych". Spółka stwierdziła, że "działanie każdego gospodarstwa rolnego, hodowlanego czy też ogrodniczego wiąże się z powstawaniem różnego rodzaju odpadów", a ich ilości "są zazwyczaj o wiele większe od ilości odpadów wytwarzanych przez gospodarstwa domowe nieprowadzące działalności rolniczej. Tym samym działalność planowana przez stronę stanowi niewątpliwie działalność, którą należy uznać za obsługę rolnictwa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych", ponieważ "kody odpadów jakie będą zbierane przez spółkę są niewątpliwie wytwarzane w gospodarstwach rolnych. Oczywistym jest bowiem, że odpady z grup o numerach 15, 17 i 20 mogą stanowić odpady pochodzące z gospodarstw rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych. Co za tym idzie działalność planowana przez spółkę wpisuje się w funkcję tego terenu określoną w MPZP". Zdaniem spółki jednoznaczny jest więc wniosek, że "na terenie działek nr [...] i [...] obręb B. będzie realizowana funkcja podstawowa określona w MPZP", co "wynika z prostego zestawienia grup odpadów o zbieranie których wystąpiła Spółka oraz odpadów jakie powstają w gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych. Przy czym zwracam uwagę, że w ocenie strony okoliczność jakiego rodzaju odpady powstają w gospodarstwach rolnych jest faktem powszechnie znanym, który zgodnie z art. 77 § 4 kpa, nie wymaga dowodu". Spółka stwierdziła, że "w sprawie tego wniosku stanowisko zajął już Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31.01.2017 r., II OSK 1553/16. Ponadto wniosek strony był również przedmiotem sprawy prowadzonej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zakończonej wydaniem wyroku w dniu 13 czerwca 2018 r. II SA/Wr 43/18". W tym kontekście kolegium wyjaśnia, że w niniejszej sprawie, dotyczącej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wbrew stanowisku spółki, organy administracyjne nie są związane oceną prawną wyrażoną w cytowanych wyrokach, które dotyczyły zupełnie innej sprawy - wydania zezwolenia na zbieranie odpadów. Trudno jednak pominąć fakt, że kwestia interpretacji planu miejscowego była już przedmiotem dwóch wyroków sądowych. W cytowanym wyżej wyroku z dnia 31 stycznia 2017 r. (II OSK 1553/16) NSA wskazał w tym zakresie następujące okoliczności: - skoro jako podstawowe przeznaczenie terenu ustalono obsługę produkcji w gospodarstwach V- rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, to prowadzenie działalności gospodarczej musi mieć formę, która uzupełnia przeznaczenie podstawowe; -przeznaczenie uzupełniające ma uzupełniać przeznaczenie podstawowe, nie może pozostawać w całkowitym oderwaniu od przeznaczenia podstawowego i nie może być z nim sprzeczne; - zbieranie odpadów może w określonych sytuacjach faktycznych stanowić działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, "ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstaniem odpadów"; - drugi z warunków przyjęcia dopuszczalności uzupełniającego przeznaczenia terenu to wcześniejsze lub równoczesne przeznaczenie terenu na cel określony jako podstawowy. W cytowanym wyroku z dnia 13 czerwca 2018 r. (II SA/Wr 43/18) WSA we Wrocławiu stwierdził z kolei, że realizacja zaleceń NSA winna polegać na dokonaniu jednoznacznych ustaleń w zakresie tego, czy wskazane we wniosku odpady (poszczególne grupy i podgrupy) oraz ich zbieranie stanowić będzie działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych. W tym zakresie kolegium wyjaśnia, że w żaden sposób zbierania odpadów nie da się zakwalifikować jako działalności podstawowa przewidziana na działkach nr [...] i nr [...], a więc jako obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Kwestia ta nie była w ogóle, jako oczywista, rozważana w powoływanych wyżej (i w odwołaniu) wyrokach NSA i WSA. W kontekście przedstawionych zapisów planu miejscowego, oba sądy kwalifikowały działalność polegającą na zbieraniu odpadów wyłącznie jako działalność uzupełniającą działalność podstawową. Stąd pomysł spółki, aby powoływać się na te orzeczenia i jednocześnie argumentować, że planowane przez nią przedsięwzięcie mieści się w pojęciu "obsługa produkcji rolnictwa" tylko dlatego, że "w trakcie działalności gospodarstwa rolnego, hodowlanego czy też ogrodniczego powstają odpady, które będą zbierane przez stronę", nie jest dla kolegium zrozumiały. Kierując się tego typu logiką, zbieranie odpadów musiałoby zostać uznane za dopuszczalne na wszelkich możliwych terenach, ponieważ każda aktywność osoby fizycznej i przedsiębiorcy generuje powstawanie odpadów. Stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 21 ustawy, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem m.in. zezwolenia na zbieranie odpadów, wydawanego na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2021 r. poz. 779, z późn. zm.). Zgodnie z kolei z § 3 ust. 1 pkt 83 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839), za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - a tym samym wymagające uzyskania decyzji środowiskowej - uznaje się punkty do zbierania, w tym przeładunku: a. złomu z wyłączeniem punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych; b. odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W art. 4 ustawy o odpadach stwierdzono, że odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju odpadów, uwzględniając: 1) "źródło ich powstawania"; 2) właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określone w rozporządzeniu (UE) nr 1357/2014 i w rozporządzeniu (UE) 2017/997, oraz przepisy wydane na podstawie art. 3 ust. 5; 3) składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń substancji niebezpiecznych może powodować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. poz. 10), odpady, w zależności od "źródła ich powstawania", dzieli się na następujące grupy: 1) odpady powstające przy poszukiwaniu, wydobywaniu, fizycznej i chemicznej przeróbce rud oraz innych kopalin -01; 2) odpady z rolnictwa, ogrodnictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności - 02; 3) odpady z przetwórstwa drewna oraz z produkcji płyt i mebli, masy celulozowej, papieru i tektury -03; 4) odpady z przemysłu skórzanego, futrzarskiego i tekstylnego - 04; 5) odpady z przeróbki ropy naftowej, oczyszczania gazu ziemnego oraz pirolitycznej przeróbki węgla - 05; 6) odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii nieorganicznej - 06; 7) odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii organicznej - 07; 8) odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania powłok ochronnych (farb, lakierów, emalii ceramicznych), kitu, klejów, szczeliw i farb drukarskich - 08; 9) odpady z przemysłu fotograficznego i usług fotograficznych - 09; 10) odpady z procesów termicznych -10; 11) odpady z chemicznej obróbki i powlekania powierzchni metali oraz innych materiałów i z procesów hydrometalurgii metali nieżelaznych -11; 12) odpady z kształtowania oraz fizycznej i mechanicznej obróbki powierzchni metali i tworzyw sztucznych -12; 13) oleje odpadowe i odpady ciekłych paliw (z wyłączeniem olejów jadalnych oraz grup 05, 12 i 19) -13; 14) odpady z rozpuszczalników organicznych, chłodziw i propelentów (z wyłączeniem grup 07 i OB) -14; 15) odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nieujęte w innych grupach -15; 16) odpady nieujęte w innych grupach -16; 17) odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej (włączając glebę i ziemię z terenów zanieczyszczonych) -17; 18) odpady medyczne i weterynaryjne (z wyłączeniem odpadów kuchennych i restauracyjnych niezwiązanych z opieką zdrowotną lub weterynaryjną) -18; 19) odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych -19; 20) odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie - 20. Kolegium przypomina, że przeznaczenie podstawowe działek nr [...] i nr [...] to "obsługa produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych". Za zgodne z planem - w świetle wyroków NSA i WSA - w ramach przeznaczenia uzupełniającego uznać można zbieranie odpadów, które jest związane z obsługą produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstaniem odpadów. Musi zostać również spełniony warunek wcześniejszego lub równoczesnego przeznaczenia terenu na cel określony jako podstawowy. Jak stwierdzono na str. 3 - załączonej do wniosku o wydanie decyzji środowiskowej - Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia z dnia 16 października 2020 r. (dalej jako KIP) planowana przez spółkę działalność "prowadzona będzie na działce o numerze ewidencyjnym [...] na wydzielonej części utwardzonego placu magazynowego o powierzchni 2000 m2 gdzie magazynowane będą odpady metali żelaznych i nieżelaznych, papieru i makulatury oraz tworzyw sztucznych oraz na działce o numerze ewidencyjnym [...] w hali magazynowej na wydzielonej jej części o powierzchni 890 m2, gdzie magazynowane będą odpady papieru i makulatury oraz tworzyw sztucznych." Wyjaśniono także (str. 9 KIP), że "Wydzielona część placu magazynowego zlokalizowana na terenie przeznaczonym pod planowane przedsięwzięcie nie jest obecnie wykorzystywana. Wydzielona część hali magazynowej na której planowane jest magazynowanie odpadów, obecnie nie jest wykorzystywana." Planowane przedsięwzięcie "będzie polegać na zbieraniu i magazynowaniu odpadów zgodnie z informacjami zawartymi w tabelach nr 1 i 2 niniejszej Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia. Odpady będą dostarczane na teren przedsięwzięcia transportem własnym inwestora lub transportem podmiotów przekazujących odpady. Magazynowanie odpadów odbywać się będzie selektywnie w sposób i miejscu zgodnym z informacjami zawartymi w Tabeli nr 2. Po zgromadzeniu odpowiedniej partii określonego rodzaju odpadów będą one przekazywane do odbiorców posiadających odpowiednie zezwolenia. Część odpadów papieru i makulatury oraz tworzyw sztucznych zostanie zagęszczone przy użyciu belownicy, w celu przygotowania odpadów do transportu. Belowanie odbywać się będzie w hali magazynowej. Dla podanej ilości odpadów planowane jest ok. 9 kursów/dobę dowożonych odpadów, natomiast wywożonych odpadów maksymalnie 1 kurs/dziennie. Odpady będą transportowane dostosowanymi do tego pojazdami dostawczymi (półciężarowe). Wywóz odpadów odbywał się będzie pojazdami ciężarowymi." W ramach przedsięwzięcia prowadzone będą następujące operacje: - dowóz odpadów na teren przedsięwzięcia; - sklasyfikowanie przywiezionych odpadów zgodnie z kodem i rodzajem odpadu, -rozładunek odpadów przy użyciu wózka widłowego, ręcznego wózka paletowego oraz w sposób ręczny, - selektywne magazynowanie odpadów zgodnie z kodem i w wyznaczonym miejscu, - część odpadów zostanie zagęszczona przy użyciu belownicy. Podczas zagęszczania odpadów wystąpi praca wózka widłowego wyposażonego w szufle, - wywóz odpadów z terenu przedsięwzięcia, celem przekazania do firm posiadających odpowiednie zezwolenia. Zdaniem spółki (str. 13 KIP), "planowane przedsięwzięcie pozwoli na prowadzenie racjonalnej gospodarki odpadami na terenie gminy O.". Na str. 4 KIP (tabela nr 1) spółka wskazała "rodzaje i maksymalne masy odpadów przewidziane do zbierania". Wśród odpadów przewidzianych do zbierania przez spółkę nie ma żadnego rodzaju odpadów z grupy odpadów, sklasyfikowanych przez prawodawcę ze względu na źródło ich powstawania, jako odpady z rolnictwa (w tym hodowli) czy ogrodnictwa. Są za to odpady z grup: - 03 - odpady z przetwórstwa drewna oraz z produkcji płyt i mebli, masy celulozowej, papieru i tektury. W tym zakresie przewidziano zbieranie 15 Mg rocznie odpadów z sortowania papieru i tektury przeznaczonych do recyklingu (03 03 08); - 04 - odpady z przemysłu skórzanego, futrzarskiego i tekstylnego. W tym zakresie przewidziano zbieranie 175 Mg rocznie odpadów z przetworzonych włókien tekstylnych (04 02 22); - 07 - odpady z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów przemysłu chemii organicznej. W tym zakresie przewidziano zbieranie 500 Mg rocznie odpadów z tworzyw sztucznych (07 02 13); - 15 - odpady opakowaniowe; sorbenty, tkaniny do wycierania, materiały filtracyjne i ubrania ochronne nieujęte w innych grupach. W tym zakresie przewidziano, że rocznie ma to być 5 000 Mg opakowań z papieru i tektury (15 01 01), 1 000 Mg opakowań z tworzyw sztucznych (15 01 02), 500 Mg opakowań z drewna (15 01 03), 100 Mg opakowań z metali (15 01 04), 20 Mg opakowań wielomateriałowych (15 01 05) i 400 Mg zmieszanych odpadów opakowaniowych (15 01 06); - 16 - odpady nieujęte w innych grupach. W tym zakresie przewiduje się zbieranie 100 Mg rocznie metali żelaznych (16 01 17) i 100 Mg metali nieżelaznych (16 01 18); - 17 - odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej (włączając glebę i ziemię z terenów zanieczyszczonych). W tym zakresie przewiduje się zbieranie 20 Mg rocznie tworzyw sztucznych (17 02 03), 30 Mg brązu, miedzi i mosiądzu (17 04 01), 150 Mg aluminium (17 04 02), 30 Mg ołowiu (17 04 03), 10 Mg cynku (17 04 04), 300 Mg żelaza i stali (17 04 05) oraz 10 Mg cyny (17 04 06); -19 - odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych. W tym zakresie przewiduje się zbieranie 1000 Mg papieru i tektury (19 12 01), metali żelaznych i nieżelaznych (19 12 02, 19 12 03) - po 50 Mg, oraz tworzyw sztucznych i gumy (19 12 04) - 20 Mg rocznie; - 20 - odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie. W tym zakresie Spółka z o.o. zamierza zbierać papier i tekturę (20 01 01) w ilości 20 Mg rocznie. Kolegium nie może zgodzić się ze spółką, że proste "zestawienie grup odpadów o zbieranie których wystąpiła spółka oraz odpadów jakie powstają w gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych" prowadzi do wniosku, że wymienione w KIP odpady powstają w gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych. O tym, do jakiej grupy należą odpady zdecydował - jak wspominano - prawodawca, wskazując w powołanym art. 4 ustawy o odpadach, że odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju odpadów, uwzględniając źródło ich powstawania oraz wymieniając w § 2 rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów odpady w zależności od źródła ich powstawania. Odpady z rolnictwa, ogrodnictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności wskazane są w grupie 02. W załączniku do rozporządzenia w sprawie katalogu odpadów - w objaśnieniach - stwierdzono, że "dwie pierwsze cyfry kodu oznaczają grupę odpadów wskazującą źródło powstawania odpadów. Oznaczenie grupy odpadów łącznie z dwiema następnymi cyframi identyfikuje podgrupę odpadów, natomiast kod składający się z sześciu cyfr identyfikuje rodzaj odpadów". Jako odpady z rolnictwa, ogrodnictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności wymieniono następujące podgrupy: - 02 01: "Odpady z rolnictwa, ogrodnictwa, upraw hydroponicznych, leśnictwa, łowiectwa i rybołówstwa", do których zaliczane są osady z mycia i czyszczenia (02 01 01), odpadowa tkanka zwierzęca (02 01 02), odpadowa masa roślinna (02 01 02), odpady z tworzyw sztucznych (z wyjątkiem opakowań - 02 02 04), odchody zwierzęce (02 01 06), odpady z gospodarki leśnej (02 01 07), odpady z agrochemikaliów (02 01 08, 02 01 08), odpady metalowe (02 01 10), a także zwierzęta padłe i ubite i "inne niewymienione odpady" (02 01 83); - 02 02: " Odpady z przygotowania i przetwórstwa produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego"; - 02 03: "Odpady z przygotowania, przetwórstwa produktów i używek spożywczych oraz odpady pochodzenia roślinnego, w tym odpady z owoców, warzyw, produktów zbożowych, olejów jadalnych, kakao, kawy, herbaty oraz przygotowania i przetwórstwa tytoniu, drożdży i produkcji ekstraktów drożdżowych, przygotowywania i fermentacji melasy (z wyłączeniem 02 07)"; - 02 04: "Odpady z przemysłu cukrowniczego"; - 02, 05: "Odpady z przemysłu mleczarskiego"; - 02 06: "Odpady z przemysłu piekarniczego i cukierniczego"; - 02 07: "Odpady z produkcji napojów alkoholowych i bezalkoholowych (z wyłączeniem kawy, herbaty, kakao). Oczywiście, trudno nie zgodzić się ze spółką, że w gospodarstwach rolnych powstaje więcej odpadów niż w gospodarstwach domowych. Plan miejscowy nie przewiduje jednak możliwości zbierania jakichkolwiek odpadów na tych działkach, ale jedynie zbieranie odpadów stanowiące działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, "ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstaniem odpadów" (por. wyroki NSA i WSA). Skoro prawodawca podzielił odpady ze względu na źródło ich powstawania, wyliczając odpady z rolnictwa (w tym hodowli - patrz odpady w pod grupie 02 01), ogrodnictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności, niedopuszczalne jest założenie, że inne niż wskazane w grupie 02 odpady powstają w związku z obsługą "produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych". Odpady takie oczywiście powstają, jednak nie są one związane z szeroko rozumianym rolnictwem czy ogrodnictwem, lecz z normalną działalnością osoby fizycznej czy przedsiębiorcy. Plan miejscowy jednoznacznie jednak wskazuje, że działalność uzupełniająca nie może być oderwana od działalności podstawowej. Być może są gospodarstwa rolne czy ogrodnicze, w których sortuje się papier i tekturę przeznaczone do recyklingu albo przetwarza włókna tekstylne. Być może są również gospodarstwa, w których powstają duże ilości papieru, tektury, tworzyw sztucznych, brązu, miedzi i mosiądzu, czy żelaza i stali. Odpady takie nie stają się jednak odpadami związanymi z obsługą produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Jak wspominano, zaakceptowanie podejścia spółki do wykładni planu miejscowego musiałoby oznaczać, że zbieranie odpadów dopuszczalne jest na wszelkich możliwych terenach, ponieważ każda aktywność osoby fizycznej i przedsiębiorcy generuje powstawanie odpadów. Parafrazując cytowany wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. (II OSK 1553/16) kolegium musi więc stwierdzić, że zbieranie wymienionych przez spółkę w KIP odpadów na działkach nr [...] i nr [...] nie może zostać uznane za zgodne z podstawowym przeznaczeniem terenu, określonym w planie miejscowym jako obsługa produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Skoro zaś prowadzenie na terenie oznaczonym symbolem RU/[...] działalności gospodarczej musi mieć formę, która uzupełnia przeznaczenie podstawowe, nie może pozostawać w całkowitym oderwaniu od przeznaczenia podstawowego i nie może być z nim sprzeczne, planowane przez spółkę przedsięwzięcie nie stanowi również działalności uzupełniającej obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych. Jest to klasyczny punkt zbierania odpadów. Nie został także spełniony drugi z warunków przyjęcia dopuszczalności uzupełniającego przeznaczenia terenu - wcześniejsze łub równoczesne przeznaczenie terenu na cel określony jako podstawowy. Jak wskazano w KIP, "wydzielona część placu magazynowego zlokalizowana na terenie przeznaczonym pod planowane przedsięwzięcie nie jest obecnie wykorzystywana. Wydzielona część hali magazynowej na której planowane jest magazynowanie odpadów, obecnie nie jest wykorzystywana." Mając na względzie wyżej powiedziane, Kolegium zobligowane było do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Skargę na ostateczną decyzję złożyła Spółka z o.o. K. z siedzibą w O. zaskarżając w całości ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: a) art. 7 w zw. z art. 77 kpa, poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji oparcie jej na błędnych ustaleniach faktycznych, jakoby budowa "Punktu zbierania odpadów" na dz. nr [...] i [...] obręb B., gmina O. była niezgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; b) art. 8, 9 i 11 kpa, poprzez zamieszczenie pozaustawowych, ogólnikowych sformułowań w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji; c) art. 107 § 3 kpa polegające na braku wyjaśnienia i uzasadnienia dotyczącego przyjętego przez organ stanowiska; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały Rady Gminy O. Nr [...] z dnia [...].09.2012 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie wsi B. (dalej: rnpzp), poprzez niewłaściwą interpretację tych przepisów polegającą na przyjęciu, że w sprawie wystąpiły przesłanki do odmowy wydania decyzji gdyż planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z zapisami mpzp. III. Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W motywach skargi wskazano, że decyzją z dnia 29.06.2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu odmówiło stronie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia pn. "Punkt zbierania odpadów" na dz. nr [...] i [...] obręb B., gmina O. W decyzji wskazano, że stwierdzono niezgodność planowanej inwestycji z zapisami mpzp. Warto dodać, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oprócz przywołania zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz opisu przebiegu postępowania nie wskazano w ogóle merytorycznego uzasadnienia stanowiska organu. Tym samym strona nie ma możliwości poznania motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przechodząc do uzasadnienia podniesionych w petitum zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego jako pierwsze należy wskazać naruszenie art. 107 kpa. Naruszenie tego przepisu powoduje bowiem, że strona nie jest w stanie zrozumieć stanowiska organu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oprócz niepopartych argumentami i wyjaśnieniami stwierdzeń, że planowana inwestycja jest niezgodna z zapisami mpzp nie znajduje się jakiekolwiek wytłumaczenie takiego stanowiska organu. Powyższe prowadzi do sytuacji, w której strona nie mogąc poznać konkretnych motywów rozstrzygnięcia nie może podnieść odpowiednich kontrargumentów przemawiających za zasadnością jej twierdzeń. Brak uzasadnienia w zaskarżonej decyzji na czym polega niezgodność planowanego przedsięwzięcia z mpzp, prowadzi też do sytuacji, że strona nie może odnieść się do konkretnych argumentów organu, ponieważ nie zostały one przedstawione. Warto też zauważyć, że tak rażące naruszenie art. 107 § 3 kpa jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, należy uznać za naruszenie art. 8, 9 i 11 kpa (tak NSA w wyroku z dnia 8.06.2000 r. V SA 2278/99). Mając na uwadze powyższe warto też zwrócić uwagę na wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 maja 2021 r. I SA/Kr 450/21 zgodnie z którym "uzasadnienie decyzji powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady przekonywania, o której mowa w art. 11 k.p.a. Jednocześnie uzasadnienie powinno umożliwić sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. Zasada przekonywania nie jest zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Wszelkie okoliczności i zarzuty strony, a zwłaszcza te, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, muszą być rzetelnie omówione i wnikliwie przeanalizowane." W tym miejscu skarżąca naprowadza, że strona dwukrotnie składała w niniejszej sprawie wyjaśnienia argumentując swoje stanowisko w niniejszej sprawie. Pomimo tego organ w uzasadnieniu nie odniósł się do tych twierdzeń. Organ administracji zobowiązany jest w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia, całego materiału dowodowego. Co więcej powołany już art. 107 § 3 kpa wskazuje, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać wskazanie dowodów na których organ się oparł. W trakcie postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organy powinny przede wszystkim opierać się na złożonej przez Inwestora karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Dokument ten jest kluczowym dowodem w sprawie i to ten dokument musi zostać oceniony w kontekście konkretnych przepisów mpzp (tak wyrok NSA z dnia 23 marca 2021 r. III OSK 163/21). Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji organ w ogóle nie odniósł się do treści karty oceny przedsięwzięcia. Tym samym należy stwierdzić, że organ pominął (nie uwzględnił) kluczowego dowodu w niniejszej sprawie, bądź też pomimo że dowód ten został rozpatrzony organ nie zamieścił jakiejkolwiek informacji na ten temat w uzasadnieniu decyzji. Strona zwraca uwagę, że dokonując interpretacji art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w zw. z § 21 ust.- 1 pkt 1 i 2 uchwały Rady Gminy O. Nr [...] z dnia [...].09.2012 r. organ pomija całkowicie ocenę sądów administracyjnych dotyczącą zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami mpzp. Co więcej ocena przywołanych wyroków dotyczyła tego samego terenu oraz tego samego rodzaju działalności. Warto zauważyć, że w wyroku NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. II OSK 1553/16 wskazano, że "w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, planowana przez spółkę działalność mieści się w pojęciu działalności gospodarczej. W obowiązującym na tym terenie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie wprowadzono żadnych ograniczeń w zakresie rodzajów dopuszczalnej formy prowadzenia działalności gospodarczej dla terenów oznaczonych symbolem RU/[...] , a w szczególności nie wyłączono działalności uciążliwej dla środowiska lub polegającej na prowadzeniu zbieraniu odpadów". Ponadto NSA w powołanym wyroku zauważył, że "nie ulega natomiast wątpliwości, że zbieranie odpadów może w określonych sytuacjach faktycznych stanowić działalność uzupełniającą obsługę produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ponieważ tego rodzaju produkcja wiązać się może z powstaniem odpadów". W tym miejscu warto po raz kolejny zwrócić uwagę na fakt, że organ pomija okoliczności jakie zostały przedstawione w wyjaśnieniach strony z dnia 21 grudnia 2020 r. oraz 5 marca 2021 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie odnosi się w ani jednym zdaniu do argumentów jakie zostały podane w powołanych pismach. Powyższe świadczy o tym, że organ z góry założył, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z mpzp pomimo, iż nie jest w stanie tego stanowiska poprzeć żadnym argumentami. W tym miejscu można też postawić pytanie po co organ wzywał Stronę o wyjaśnienia, skoro ich treść nie została w ogóle uwzględniona w treści decyzji. Jedynym fragmentem uzasadnienia, który jak się wydaje może być uznany za odpowiedź na podnoszone przez Stronę w wyjaśnieniach argumenty jest jedno zdanie na 2 str. decyzji. Organ stwierdził, że w jego ocenie zbieranie tego rodzaju odpadów również nie przesądza o realizowaniu na terenie przedmiotowych działek funkcji podstawowej określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego". Strona zwraca jednak uwagę, że zdanie to jest nie popartą żadnymi argumentami tezą. Zacytowane twierdzenie organu należy więc uznać za całkowicie dowolne i nie poparte analizą zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Dodatkowo skarżąca naprowadza, że jak wynika z wyroku WSA w Lublinie z dnia 19 grudnia 2019 r. II SA/Lu 615/19 "wykładnia przepisów planu miejscowego powinna, stosownie od okoliczności sprawy, prowadzić do przyjęcia wyników, które nie tylko są racjonalnie uzasadnione interesem publicznym, ale również nie skutkują nadmierną ingerencją w sferę prawną jednostki." W niniejszej sprawie organ niewątpliwie w nadmierny sposób ingeruje w sferę prywatną jednostki ograniczając tym samym swobodę podejmowania i wykonywania działalności przez stronę. W niniejszej sprawie zadaniem organu było ustalenie czy zbieranie odpadów z grup wskazanych przez stronę mieści się w pojęciu obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych (§ 21 ust. 1 mpzp). Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia tego problemu ma ustalenie zakresu pojęcia "obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych Ponieważ pojęcie to nie zostało wyjaśnione w mpzp za zasadne należy uznać sięgnięcie do rozumienia tego pojęcia w języku potocznym. Obsługa produkcji rolnictwa powinna być więc rozumiana jako pewnego rodzaju usługiwanie, wspomaganie przy prowadzeniu tej produkcji. Skoro więc w trakcie działalności gospodarstwa rolnego, hodowlanego czy też ogrodniczego powstają odpady, które będą zbierane przez Stronę - co zostało potwierdzone w pismach wyjaśniających - niewątpliwie planowana działalność jest zgodna z zapisami mpzp. Wojewódzki sąd administracyjny zważył: Kontrola zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia na działkach nr [...] i nr [...], obręb B., gmina O., pn. "Punkt zbierania odpadów" przeprowadzona przez sąd w zakresie wynikającym z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: u.p.p.s.a.) wykazała, że decyzja ta nie jest dotknięta uchybieniami określonymi w at. 145 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. uzasadniającymi jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Na wstępie rozważań merytorycznych warto wyjaśnić, że w tej sprawie zasady i tryb postępowania w sprawach ocen oddziaływania na środowisko reguluje ustawa dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z Dz.U.2021.2373 t. j. dalej: ustawa środowiskowa). Dalej istotne jest, że postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy środowiskowej przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin (art. 61 ust. 1) a także możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 62 ust. 2) i wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 3 ustawy środowiskowej). Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony ( art. 80 ust. 2). Z przywołanych przepisów, a także z art. 81 ustawy środowiskowej wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt. II SA/Gd 312/11, LEX nr 898190). Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić bowiem jedynie w razie: 1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej), 2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, 3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej), 4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej), 5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy środowiskowej). Przenosząc przedstawione rozważania ogólne na grunt niniejszej sprawy - w kontekście przywołanych regulacji prawnych – trzeba stwierdzić, że trafnie organy uznały, że zaistniały warunki do odmowy ustalania środowiskowych uwarunkowań dla realizację planowanego przedsięwzięcia. W obecnie kontrolowanym postępowaniu organy dokonały (wbrew zarzutom skargi, powielającym w istocie zarzuty z odwołania) oceny planowanego przedsięwzięcia w kontekście unormowań, zawartych w § 21 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu wsi B., gmina O., zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] września 2012 r. (Dz. Urz. Woj. Doln. poz. [...]) – będącego co istotne prawem miejscowym; w świetle art. 80 ust. 2 ustawy, dochodząc do niewadliwego wniosku, że zamierzenie nie da się pogodzić z unormowaniami zawartymi w tym planie. Dlatego, zdaniem sądu, brak jest podstaw do uznania zarzutów naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., ani tym bardziej nie dopatrzył się sąd rażącego naruszenia tego przepisu prawa procesowego. Jeśli chodzi o brak odniesienia się organu w motywach zakwestionowanej decyzji do jej pism z dnia 21 grudnia 2020 r. i z dnia 5 marca 2021 r., to po pierwsze lektura przytoczonego uzasadnienia decyzji wskazuje, że odniesiono się do argumentów strony tam zawartych. Nadto trzeba także dodać, że organ nie ma obowiązku odnosić się do wszystkich pism, złożonych w sprawie, natomiast ma niewątpliwie obowiązek zgodnego z regułami sztuki uzasadnienia swojego orzeczenia, a takowe zostało sporządzone zgodnie ze sztuką. Wbrew zarzutom strony obszerna argumentacja uzasadnienia kolegium odniosła się do powołanej w wyrokach oceny prawnej. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, zdaniem sądu w tym składzie, najistotniejsza pozostaje okoliczność, że przywołany wcześniej § 21 planu ma jednoznaczny zapis. W ust. 1 uchwalono, że dla terenu oznaczonego w planie symbolem RU/[...] ustala się: "1) przeznaczenie podstawowe stanowią tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, 2) dopuszcza się lokalizację: a) działalności gospodarczej, produkcyjnej i usługowej, b) funkcje mieszkaniową w formie wydzielonych mieszkań, c) szklarni i wiat ogrodniczych, d) zieleni urządzonej, w tym zadrzewień i zakrzewień, e) urządzeń infrastruktury technicznej, miejsc parkingowych i garaży wolno stojących". Trudno podzielić argumentację strony, że planowane przez nią przedsięwzięcie mieści się w pojęciu obsługi produkcji rolnictwa z tego względu, że działalność gospodarstwa rolnego, hodowlanego czy też ogrodniczego powoduje powstawanie odpadów, a odpady te planuje zbierać skarżąca spółka. Oczywistym jest, że każda działalność człowieka (w tym bytowa) generuje odpady, ale normodawca gminny wskazał, w omawianym przepisie, na dopuszczalną działalność przeznaczenia terenu (jako działalność uzupełniającą), dla terenu, na którym znajdują się działki nr [...] i nr [...] dla tego typu działalności produkcyjnej. § 21. RU/[...] - RU/[...] - przeznaczenie podstawowe - tereny obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych. Co dalej istotne w § 1 uchwały w p. 5) wyjaśniono, że przez przeznaczenie podstawowe terenu – należy rozumieć działalność wyznaczoną do lokalizacji w danym terenie, które w ramach realizacji planu winno stać się dominującą formą wykorzystania terenu; a wprowadzenie innych niż podstawowa funkcji jest dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem spełnienia ustaleń szczegółowych niniejszej uchwały, zaś 6) przeznaczeniu uzupełniającym terenu – należy przez to rozumieć działalność inną niż podstawowa, dopuszczoną do lokalizacji na danym terenie przy spełnieniu dodatkowych warunków, oraz wcześniejszej lub równoczesnej realizacji przeznaczenia podstawowego. W sprawie pozostaje niesporne, że strona skarżąca nie prowadzi, na dziś, działalności w zakresie obsługi produkcji w gospodarstwach rolnych, hodowlanych, ogrodniczych, zatem na ten moment brak jest podstaw do uznania, że są podstawy do podjęcia na tym terenie działalności gospodarczej o charakterze uzupełniającym. Z Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (dalej jako KIP), wynika szeroki zakres odpadów, jakie spółka zamierza zbierać, zatem nie dowodzi to trafności twierdzeń strony o ograniczeniu planowanej zbiórki do odpadów generowanych przez szeroko pojęte gospodarstwa rolne, takie zaś odpady-jak prawidłowo ustaliły organy- nie stanowią przedmiotu zainteresowania skarżącej spółki. Nie został również spełniony warunek wcześniejszego lub równoczesnego przeznaczenia terenu na cel określony jako podstawowy. Reasumując trafnie kolegium uznało, że żadnego warunków, wynikających z planu miejscowego spółka nie spełnia. Reasumując, zdaniem sądu, organy (a w szczególności kolegium) rozważyły istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawne sprawy, zgodnie ze wskazówkami zwartymi w prawomocnych wyrokach sądów administracyjnych (art. 190 ppsa). Z tych też względów, na zasadzie art. 151 ppsa sąd orzekł jak w sentencji wyroku. -