III SA/Lu 745/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz M. B. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2021 r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu wniosku M. B. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. w sprawie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2020, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Po przeprowadzeniu postępowania z wniosku M. B. o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2020, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. wydał w dniu [...] kwietnia 2021 r. decyzję w tej sprawie, nr [...]. Przesyłka zawierająca decyzję została wysłana na adres pełnomocnika skarżącego G. B.. Przesyłka została zwrócona przez pocztę z adnotacjami o niemożności doręczenia, o dwukrotnym awizowaniu w dniach [...] kwietnia 2021 r. i [...] maja 2021 r. oraz o zwrocie do nadawcy w dniu [...] maja 2021 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. G. B. zwrócił się do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. o wydanie korespondencji dotyczącej wydanych decyzji. Na wskazanym piśmie widnieje adnotacja pełnomocnika skarżącego o osobistym odbiorze w dniu [...] sierpnia 2021 r. Następnie w dniu [...] sierpnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...]. W związku z powołaniem w treści odwołania przepisów art. 58 § 1 i art. 60 k.p.a., Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do wyjaśnienia, czy intencją strony było złożenie prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W piśmie z dnia [...] września 2021 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że jego intencją było przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji nie została mu doręczona w sposób prawidłowy. Pełnomocnik zakwestionował okoliczność pozostawienia przez listonosza awiza w skrzynce pocztowej w dniu [...] kwietnia 2021 r. wskazując, że żona pełnomocnika w okresie [...] i [...] 2021 r. pracowała zdalnie w domu, wobec czego miała możliwość odebrania korespondencji jako domownik. W dniu [...] kwietnia 2021 r. żona pełnomocnika także przebywała w domu, jednakże nie było listonosza i nie zostawił on awiza, którego nie było w skrzynce na listy. W związku z tym pełnomocnik skarżącego w dniu [...] wystąpił do Poczty Polskiej z pismem reklamacyjnym. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że po odebraniu dwóch innych decyzji z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i zapoznaniu się z nimi zorientował się, że brak trzeciej decyzji. Wówczas udał się do siedziby Agencji, gdzie pracownik wydał mu trzecią decyzję, od której w terminie 7 dni pełnomocnik wniósł odwołanie. Natomiast o niedoręczeniu przez listonosza przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego dowiedział się w dniu [...] września 2021 r., z pisma organu z dnia [...] sierpnia 2021 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie łącznie czterech przesłanek, to jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu, złożenie wniosku z zachowaniem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem czynności, do której strona była zobowiązana. Zdaniem organu skarżący spełnił trzy z czterech wskazanych przesłanek, gdyż z zachowaniem siedmiodniowego terminu złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. W ocenie organu skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Organ zauważył, że o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej. Dopuszczenie się przez osobę zainteresowaną nawet najmniejszego niedbalstwa wyklucza możliwość przywrócenia terminu. Organ wskazał, że z uwagi na okoliczności podnoszone przez stronę zwrócił się do Poczty Polskiej o udzielenie informacji, czy przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję została prawidłowo doręczona. W odpowiedzi Poczta Polska wyjaśniła, że przesyłkę poleconą o numerze 0[...], kierowaną do G. B. na adres ul. [...], [...], po nieudanej próbie doręczenia w dniu [...] kwietnia 2021 r. zaawizowano do obioru w placówce oddawczej adresata. W dniu [...] maja 2021 r. przesyłkę powtórnie awizowano, a po upływie terminu odbioru, jako niepodjętą, zwrócono nadawcy w dniu [...] maja 2021 r. Ponadto listonosz w stosownym wyjaśnieniu oświadczył, iż każdorazowo podejmuje próbę doręczenia przesyłki, a w przypadku braku możliwości doręczenia każdorazowo wystawia zawiadomienie z informacją o możliwości odbioru w placówce oddawczej awizowanej przesyłki, które następnie pozostawia w skrzynce pocztowej adresata. Otrzymane do doręczenia zawiadomienia powtórne również doręcza na bieżąco do skrzynki oddawczej adresata. Próba doręczenia przedmiotowej przesyłki okazała się nieskuteczna, gdyż przed wejściem na posesję brak jest dzwonka, za pomocą którego listonosz mógłby przywołać adresata lub osobę uprawnioną do odbioru przesyłki. Natomiast bramka wejściowa była zamknięta, dlatego też listonosz nie miał innej możliwości, jak tylko sporządzić zawiadomienie/awizo, co też uczynił. Organ odwoławczy stwierdził, że wyjaśnienia Poczty Polskiej nie potwierdzają powoływanego przez stronę faktu nieprawidłowego doręczenia przesyłki. Organ podkreślił, że przesyłka była właściwie zaadresowana, poczta w prawidłowy, przewidziany ustawą sposób próbowała ją doręczyć adresatowi, a następnie podjęła działania, by pełnomocnik skarżącego podjął korespondencję. W związku z tym organ uznał za skuteczne doręczenie decyzji w trybie art. 44 k.p.a. w dniu [...] maja 2021 r., jednocześnie stwierdzając brak dołożenia należytej staranności w odebraniu przesyłki przez pełnomocnika skarżącego. Organ zauważył ponadto, że okoliczność nieprawidłowego zdaniem pełnomocnika doręczenia przesyłki i twierdzenie, że nie dotarła do niego przesyłka pocztowa, nie stanowi uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu. Z argumentacji strony nie wynika, by w okresie 14 dni od doręczenia decyzji nie mogła podjąć czynności w celu wysłania odwołania albo zlecić tej czynności osobie trzeciej. W konsekwencji Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARIMR uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu i w związku z tym nie zachodziły podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. W skardze na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] października 2021 r. skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zarzucił, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem, niesprawiedliwe, sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania oraz narusza uzasadnione interesy skarżącego, w związku z czym nie może ostać się w obrocie prawnym. Skarżący zakwestionował przytoczone w piśmie Poczty Polskiej oświadczenie listonosza. Zdaniem skarżącego listonosz nie podjął żadnej próby prawidłowego doręczenia przesyłki zawierającej decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. Skarżący wyjaśnił, że żona jego pełnomocnika w okresie kwietnia i maja 2021 r. przebywała w domu w godzinach 7:30-16:00 z uwagi na pracę zdalną, a bramka oraz brama wjazdowa na posesję są zamykane jedynie, kiedy nikogo nie ma w domu. Ponadto z posiadanych przez skarżącego informacji wynika, że w kwietniu i maju 2021 r. listonosz doręczył G. B. osobiście inne przesyłki pocztowe od tego samego podmiotu. Skarżący stwierdził, że w skrzynce pocztowej jego pełnomocnika nie znaleziono awiza dotyczącego przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. Skarżący zauważył, że do domu, w którym zamieszkuje jego pełnomocnik, są przypisane dwa adresy, to jest ul. [...], pod którym zamieszkuje pełnomocnik skarżącego oraz ul. [...], pod którym zamieszkuje brat pełnomocnika. Znajdują się tam też dwie skrzynki pocztowe. W związku z tym listonosz mógł omyłkowo umieścić awizo w skrzynce przypisanej do adresu ul. [...]. Z uwagi zaś na istniejący konflikt pomiędzy pełnomocnikiem skarżącego, a jego bratem, awiza umieszczone w ten sposób mogły zostać zniszczone. Skarżący wniósł o dopuszczenie na powyższe okoliczności i przeprowadzenie przez Sąd dowodów z zeznań świadków [...] i G. B. oraz oświadczeń wymienionych osób, a także zdjęć dwóch skrzynek oddawczych z adresu ul. [...] i [...], [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Jednocześnie art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowiło postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2021 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. W związku z przedmiotem zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a., to jest po upływie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Organ odwoławczy jest zobligowany do zbadania we fazie wstępnej postępowania odwoławczego czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Natomiast stosownie do art. 58 § 1-3 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący dla uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu w istocie powoływał się na okoliczności, które miałyby wskazywać na nieskuteczność doręczenia dokonanego w trybie art. 44 k.p.a. Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia [...] listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Doręczenie zastępcze dokonywane w sposób taki, jak określony w art. 44 k.p.a. opiera się na domniemaniu, iż pismo doszło do rąk adresata, a co za tym idzie – że dokonane w ten sposób dręczenie było prawidłowe. To zaś oznacza, że adresat musi być w sposób niebudzący wątpliwości powiadomiony o nadejściu pisma i o miejscu gdzie może je odebrać (por. wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 października 2002 r., SK 6/02, OTK-A 2002/5/65, z dnia 28 lutego 2006 r., P 13/05, OTK-A 2006/2/20 oraz z dnia 17 września 2002 r., SK 35/01, OTK-A 2002/5/60). W związku z argumentami strony podniesionymi we wniosku o przywrócenie terminu, w szczególności kwestionującymi potrzebę oraz fakt pozostawienia awiza, organ odwoławczy zwrócił się do Poczty Polskiej o stosowne wyjaśnienie co do sposobu doręczenia przesyłki. Poczta Polska udzieliła odpowiedzi w piśmie z dnia [...] września 2021 r. Na okoliczności opisane w treści tego pisma powołał się organ odwoławczy uzasadniając odmowę przywrócenia terminu. W ocenie Sądu nie można jednak uznać wyjaśnień udzielonych przez Pocztę Polską w piśmie z dnia [...] września 2021 r. za wystarczające do wydania rozstrzygnięcia. Jak wynika bowiem z treści skargi oraz dołączonych do skargi fotografii, do domu, w którym zamieszkuje pełnomocnik skarżącego, oznaczonego numerem [...], przypisane są faktycznie dwa adresy, to jest adres ul. [...], pod którym zamieszkuje pełnomocnik skarżącego oraz adres ul. [...]. Na ogrodzeniu znajdują się dwie skrzynki pocztowe. W związku z tym wymaga jednoznacznego wyjaśnienia, do której skrzynki oddawczej złożono awizo zawierające informację o możliwości odebrania przesyłki zawierającej decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wskazać także należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ nie odniósł się do całości argumentacji skarżącego, który we wniosku o przywrócenie terminu powoływał się na okoliczność obecności w domu w dniu [...] kwietnia 2021 r. żony pełnomocnika skarżącego, z czego strona wywodziła możliwość dokonania doręczenia dorosłemu domownikowi. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę nie podziela także stanowiska organu, iż w sytuacji ustalenia, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodziła konieczność wydania również odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stosownie do art. 134 k.p.a. Z przepisu art. 58 k.p.a. wynika, że przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy terminowi temu uchybiono oraz gdy strona uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Instytucja przywrócenia terminu ma więc zastosowanie jedynie w sytuacji uchybienia terminowi, czyli dokonania czynności procesowej po upływie przewidzianego prawem terminu do jej dokonania. W świetle art. 129 § 2 k.p.a. czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji biegnie od dnia doręczenia decyzji stronie. Ewentualne przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest więc możliwe wtedy, gdy decyzja została prawidłowo doręczona, a strona uprawdopodobniła, że uchybienie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania, liczonego od dnia doręczenia decyzji, nastąpiło bez jej winy. Jednocześnie art. 134 k.p.a. wskazuje, że w razie stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania, ma on obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu. Podkreślić także należy, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością o charakterze obiektywnym, nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia. W związku z tym zwrócić należy uwagę, że w okolicznościach niniejszej sprawy w ramach wniosku o przywrócenie terminu powoływane były okoliczności dotyczące w istocie kwestii prawidłowości doręczenia stronie decyzji, od której następnie wniesiono odwołanie, a zatem okoliczności dotyczące zagadnienia czy termin do wniesienia odwołania faktycznie rozpoczął swój bieg, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący zarzucał bowiem, że z powodu naruszenia zasad określonych w art. 44 k.p.a., doręczenie nie zostało dokonane skutecznie. Natomiast organ w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że doręczenia decyzji dokonano w sposób prawidłowy w trybie przewidzianym w art. 44 k.p.a. Zatem faktycznie podstawowy spór w sprawie dotyczy kwestii prawidłowości doręczenia decyzji. Zagadnienie prawidłowości doręczenia decyzji podlega zaś rozstrzygnięciu na etapie oceny czy zachodzą podstawy do wydania postanowienia o stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. To właśnie w tym postępowaniu organ bada kwestię prawidłowości doręczenia, ustalenia daty początku biegu i końca terminu do wniesienia odwołania oraz ustalenia daty wniesienia odwołania. Wyniki takiego badania stanowią o dochowaniu lub przekroczeniu terminu, co w ostatnim przypadku skutkować powinno stwierdzeniem uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Ostateczne postanowienie organu stwierdzające uchybienie terminowi do złożenia odwołania wiążąco przesądza, kiedy doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, a w następstwie tego, od kiedy należy liczyć ustawowy, czternastodniowy termin na złożenie od niej odwołania oraz, że odwołanie zostało złożone już po upływie terminu wyznaczonego przez ustawodawcę, a więc jest spóźnione. Natomiast inną sprawą, aczkolwiek mającą związek z postępowaniem wskazanym wyżej, jest dalsze procedowanie nad wnioskiem o przywrócenie terminu i ocena braku zawinienia w uchybieniu terminu, którego wniosek dotyczy, przy spełnieniu wymogów formalnych wniosku oraz zachowaniu terminu złożenia wniosku. Te właśnie zagadnienia są istotne dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej z punktu widzenia art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz postanowienie w sprawie odmowy przywrócenia terminu to dwa różne orzeczenia, dotyczące dwóch różnych kwestii, oparte na różnych przesłankach. Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania oznacza przy tym, że została spełniona jedna z przesłanek przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 k.p.a. przywrócenie terminu może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy doszło do jego uchybienia. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2018 r., sygn. II GSK 3337/17, z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. II GSK 68/18, z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. II FSK 575/16, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. I SA/Bd 194/20). W świetle omówionych wyżej okoliczności stwierdzić należy, że na obecnym etapie wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania było co najmniej przedwczesne. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy, kierując się przedstawionymi wyżej wskazaniami, podejmie czynności w celu jednoznacznego wyjaśnienia kwestii sposobu doręczenia przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji, a także rozważy argumenty podniesione w tym zakresie przez stronę. Po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z powyższymi uwagami, organ ponownie oceni czy decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego. W przypadku, gdy organ ustali, że decyzja została skutecznie doręczona, organ da temu wyraz wydając postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W odrębnym postanowieniu organ ponownie przeanalizuje czy spełnione zostały przesłanki do przywrócenia stronie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] kwietnia 2021 r. Rozstrzygając w sprawie organ odniesie się też w sposób pełny do argumentów powoływanych przez stronę. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.