II SAB/Go 14/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi A.K. na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia do rozpoznania wniosku skarżącego A.K. z dnia [...] r. – w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, II. stwierdza, że Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia e na rzecz skarżącego – A.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2021 r. A.K. zwrócił do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ (dalej jako Dyrektor OW NFZ) o udostępnienie informacji publicznej, tj. protokołów z przeprowadzonych naborów [...] wraz z załącznikami, zawierających: - liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych, - informacje o zastosowanych metodach i technikach naboru, - uzasadnienia dokonanego wyboru - skład komisji rekrutacyjnej oraz jej przewodniczącego. Ponadto strona wniosła o przekazanie powyższej informacji w formie elektronicznej, na wskazany przez nią adres e-mail. Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. znak [...], przesłanym drogą elektroniczną, Dyrektor OW NFZ poinformował wnioskodawcę, że: 1. zakres informacji dotyczących prowadzonych naborów na wolne stanowiska w NFZ określony został przez ustawodawcę w art. 107b, art. 107d i art. 107f ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1285 ze zm.; dalej jako u.ś.o.z.); 2. wnioskowane informacje, wykraczające poza zakres, o którym mowa w pkt. 1, a ujęte w protokołach z naborów nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 2167 ze zm.; dalej jako u.d.i.p.); 3. udostępnienie stronie protokołów z naborów wiązałoby się z udostępnieniem informacji w zakresie danych osobowych pozostałych kandydatów, którzy wzięli udział w wyżej wymienionych naborach. Zarówno protokoły jak i dane w nich zawarte w zakresie w jakim wykraczają poza zakres wskazany w pkt. 1 nie stanowią informacji o sprawach publicznych; 4. wszyscy kandydaci, którzy złożyli swoje aplikacje w omawianych naborach spełnili wymagania formalne, a ich dane - w zakresie w jakim umożliwiają to przepisy prawa - zostały podane w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej jako BIP); tym samym nie było ofert niespełniających wymagania formalne, a liczba ofert była równa liczbie kandydatów wskazanych na stronie internetowej OW NFZ dla poszczególnych naborów. W dalszej części tego pisma organ podał, że kwestie dotyczące metod i technik prowadzenia naboru są powszechnie dostępne na stronie internetowej NFZ w zakładce praca (link https://www.nfz.gov.pl/o-nfz/rekrutacia/jak-wyglada-proces-rekrutacyiny). W naborach zastosowano formę weryfikacji kompetencji w postaci rozmowy kwalifikacyjnej (w ramach której oceniono m. in. cechy osobowościowe, kompetencje oraz doświadczenie) oraz ustnego testu wiedzy. Warunkiem wyłonienia kandydata jest osiągnięcie przez niego co najmniej 55% maksymalnej do osiągnięcia liczby punktów. Ponadto wskazał osoby wchodzące w składy komisji rekrutacyjnych w naborach nr [...], określając stanowiska jakie zajmuję, ale nie podając ich imion i nazwisk. Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. A.K. złożył skargę na bezczynność Dyrektora OW NFZ w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] grudnia 2021 r. oraz o zasądzenie od organu rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 1 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez niezasadne uznanie, iż przedmiotem wniosku nie jest udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji nieudostępnianie informacji publicznej na wniosek. W uzasadnieniu skarżący przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania oraz podał, iż do dnia złożenia niniejszej skargi wnioskowana przez niego informacja publiczna nie została mu udostępniona. Podkreślił, że organ nie wskazał żadnego przepisu, który wyraźnie zabrania ujawnienia protokołów z naborów. Dane osobowe pozostałych kandydatów, którzy wzięli udział w przedmiotowych naborach organ mógł zanonimizować. Poza tym wyniki przedmiotowych naborów umieszczone na BIP nie zawierają żadnego uzasadnienia, a jedynie stwierdzenie, że nie wskazano kandydata do zatrudnienia i zakończono nabór bez wyboru kandydata. Zdaniem strony organ w odpowiedzi na złożony wniosek lakonicznie stwierdził, że kwestie dotyczące metod i technik prowadzenia naboru są powszechnie dostępne na stronie internetowej NFZ. Według organu w naborach zastosowano formę weryfikacji kompetencji w postaci rozmowy kwalifikacyjnej oraz ustnego testu wiedzy, a warunkiem wyłonienia kandydata jest osiągnięcie przez niego co najmniej 55% maksymalnej do osiągnięcia liczby punktów. Samo takie stwierdzenie – zdaniem skarżącego - nic wyjaśnia, a mianowicie jaka była punktacja tych kryteriów i czy były one równie ważne. Strona jako kandydat biorący udział w naborach chce znać swój wynik z ustnego testu wiedzy oraz ocenę poszczególnych elementów rozmowy kwalifikacyjnej, aby pracować nad poprawą kryteriów nisko ocenionych w stosunku do niej. W ocenie skarżącego prawo to zostało mu odebrane przez brak szczegółowej informacji o wyniku rekrutacji wobec jego osoby oraz nieudostępnienie protokołów z przeprowadzonych naborów, o które wnioskował do organu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor OW NFZ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2022 r. W ocenie organu udostępnił skarżącemu informację publiczną w zakresie, w jakim przepisy u.ś.o.z. określają zakres informacji publicznej w niniejszej sprawie. Skarżący otrzymał więc informacje o liczbie nadesłanych ofert, liczbie ofert niespełniających wymogów formalnych, zastosowanych metodach i technikach naboru, uzasadnieniu dokonanego wyboru, składzie komisji rekrutacyjnej i jej przewodniczącym w każdym z naborów, w których uczestniczył. Wobec powyższego skarżący otrzymał dane objęte wnioskiem z dnia [...] grudnia 2021 roku. Dalej organ wskazał, iż skarżący domaga się kopii protokołów z naborów. Jest to zakres informacji wykraczający poza zakres informacji publicznej, jaki wynika z przepisów u.ś.o.z. W dalszej części uzasadnienia swojego stanowiska organ przytoczył treść przepisu art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g u.d.i.p., art. 107d ust. 1 i 2, art. 107f u.ś.o.z., a następnie stwierdził, że przepisy u.ś.o.z. definiują zakres informacji publicznej dotyczący postępowań rekrutacyjnych w NFZ. Zgodnie ze wskazanymi przepisami informacją publiczną jest informacja dotycząca listy kandydatów oraz wyniku naboru. Przepisy nie przewidują natomiast ujawnienia protokołu z naboru ani danych osobowych członków komisji rekrutacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawa niniejsza rozpoznana została w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jeden. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako p.p.s.a.) w zw. z art. 21 u.d.i.p. Sąd nie znalazł przy tym przesłanek do skierowania sprawy na rozprawę zgodnie z art. 122 p.p.s.a. Przedmiotem skargi była bezczynność Dyrektora OW NFZ w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, opisanego na wstępie. Tryb i zasady rozpoznawania tego rodzaju wniosku reguluje u.d.i.p. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznych, wskazuje w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wzywania do usunięcia naruszenia prawa, aktualnie ponaglenia (por. wyroki NSA: z 21 lipca 2011 r., I OSK 678/11, z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, z 3 kwietnia 2014 r., I OSK 2603/13). Dla oceny, czy organ dopuścił się bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej istotne znaczenie ma ustalenie, iż dysponuje on informacją, która jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. oraz że jest on podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji. W dalszej kolejności ustaleniu podlega, czy organ udostępnił żądaną informację (lub podjął inne ustawą określone czynności) we wskazanym ustawą terminie (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Odnośnie spełnienia przesłanki podmiotowej to Dyrektor OW NFZ niewątpliwie należy do podmiotów, na których ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ud.i.p., zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Stosownie zaś do treści art. 96 ust. 1 u.ś.o.z. Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną. Z kolei według art. 107 ust. 1 u.ś.o.z. dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu kieruje oddziałem wojewódzkim Funduszu i reprezentuje Fundusz na zewnątrz w zakresie właściwości danego oddziału. Jest więc podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., tj. reprezentującym państwową jednostkę organizacyjną posiadającą osobowość prawną. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do rozstrzygnięcie przesłanki przedmiotowej, a mianowicie czy protokoły z naboru kandydatów do zatrudnienia na stanowisko w NFZ i zawarte w nim informacje w stanowią informację publiczną, a to w związku z szczególną regulacją zawartą w u.ś.o.z. Zgodnie z tą ustawą nabór kandydatów do zatrudnienia w Funduszu jest otwarty i konkurencyjny (art. 107a ust. 1 u.ś.o.z.). Ogłoszenie o naborze zamieszcza się w BIP, o którym mowa w u.d.i.p. oraz w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór (art. 107a ust. 2 u.ś.o.z.). Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze (art. 107b u.ś.o.z.). Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy niż 14 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 107c u.ś.o.z.). Po upływie terminu do składania dokumentów określonego w ogłoszeniu o naborze niezwłocznie upowszechnia się listę kandydatów, którzy spełniają wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której jest prowadzony nabór, a także przez opublikowanie jej w BIP (art. 107d ust. 1 u.ś.o.z.). Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego (art. 107d ust. 2). Sporządza się protokół z przeprowadzonego naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w Funduszu (art. 107e ust. 1 u.ś.o.z.). Protokół zawiera w szczególności: 1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę kandydatów oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze; 2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 3) uzasadnienie dokonanego wyboru (art. 107e ust. 2 u.ś.o.z.). Informację o wyniku naboru upowszechnia się w terminie 14 dni od dnia zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia naboru, w przypadku gdy w jego wyniku nie doszło do zatrudnienia żadnego kandydata (art. 107f ust. 1 u.ś.o.z.) Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera: 1) nazwę i adres urzędu; 2) określenie stanowiska pracy; 3) imię i nazwisko kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; 4) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie niezatrudnienia żadnego kandydata (art. 107f ust. 2 u.ś.o.z.). Informację o wyniku naboru upowszechnia się w Biuletynie Informacji Publicznej i w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej, w której był prowadzony nabór (art. 107f ust. 3 u.ś.o.z.). Powyższe regulacje – wbrew stanowisku organu – nie wykluczają udostępnienia protokołu z naboru skarżącemu w formie żądanej przez niego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej jest ujmowane szeroko i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. Zawartą w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych. Pkt 3 lit. g tego przepisu wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. Za informację publiczną uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Tak więc pojęcie informacji publicznej odnosi się do wszelkich spraw publicznych, również wówczas, gdy informacja nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie się do nich odnosi. Wspomniana wykładnia pojęcia informacji publicznej opiera się przede wszystkim na treści art. 61 Konstytucji RP, wskazującego jako kryterium udostępniania informacji, czy dotyczy ona działalności organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczne. Pojęcie informacji publicznej odnosi się bowiem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych, rozumianych jako działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter publiczny należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy, decyduje zatem kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. U.d.i.p. służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do informacji na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. przysługuje każdemu, jako konstytucyjne uprawnienie i wskazuje, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Wolą ustawodawcy było zapewnienie dostępności do informacji dotyczącej osób decydujących się na służbę publiczną. Sposób wyłaniania najlepszych kandydatów do służby publicznej zmierza w istocie do powierzenia im wykonywania funkcji publicznych. Zgodnie z art. 60 Konstytucji RP, obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach. Informacje związane z naborem kandydatów do służby publicznej podlegają udostępnieniu w zakresie, w jakim pozostają w związku z tym postępowaniem. Zdaniem Sądu, dotyczy to nie tylko informacji o kandydatach w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze, o czym jest mowa w art. 107b u.ś.o.z., informacji o kandydatach spełniających wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze oraz informacji o wynikach naboru, jako podlegających opublikowaniu w BIP, stosownie do art. 107d ust. 1 i art. 107f ust. 3 u.ś.o.z., ale także dokumentów wytworzonych w toku naboru, tj. protokołów przeprowadzonych naborów, w szczególności tych, które zawierają końcowe rozstrzygnięcie. Zwłaszcza, że informacje upubliczniane w BIP nie pozwalają na pełne odtworzenie procesu naboru, a w konsekwencji przeprowadzenie społecznej kontroli tych czynności, czemu mają służyć przepisy u.d.i.p. Możliwe jest to w istocie na podstawie protokołów naboru kandydatów do zatrudnienia m.in. w kontekście tego, czy "uzasadnienie wyboru" zawarte w informacji o wynikach naboru opublikowanej w BIP jest tożsame z tym, które jest w protokole, czy zastosowano właściwie metody i techniki wyboru, czy zasadnie odrzucono niektórych kandydatów, kto był konkretnie członkiem komisji prowadzącej nabór, czy są to osoby gwarantujące obiektywizm. W związku z tym protokoły z przeprowadzonych naborów do pracy w sektorze publicznym należy zakwalifikować jako informację publiczną. Pozwalają bowiem zweryfikować wynikającą z art. 32 Konstytucji RP zasadę równości obywateli, czy przeprowadzony nabór odpowiadał przepisom prawa i czy nie doszło do nieprawidłowości w postaci zmian zasad naboru w jego trakcie, przez ich dostosowanie do jednego z kandydatów, co podważałoby założenie o otwartym charakterze ogłoszonego konkursu. Ponadto upublicznienie żądanych protokołów może służyć interesowi publicznemu, przez napiętnowanie i wyeliminowanie nieprawidłowości w przeprowadzonych naborach. Nieakceptowalna i nielogiczna byłaby zresztą taka wykładnią u.ś.o.z. w powiązaniu z przepisami u.d.i.p., która prowadziłaby do stwierdzenia, iż informacją publiczną byłby sam wynik naboru, a już dokumentacja, która stanowiła jego podstawę, w postaci protokołu z naboru, takiego waloru by nie miała. W orzecznictwie i piśmiennictwie podkreśla się, iż ograniczenie dostępu do informacji publicznej w trybie wnioskowym realizowanym na podstawie u.d.i.p., zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP i art. 1 ust. 2 u.d.i.p., wymaga wyraźnego, niebudzącego wątpliwości postanowienia ustawy (por. uchwałę NSA z 9 grudnia 2013 r., I OPS 8/13 i wskazane tamże orzecznictwo), a takiego nie zawierają powołane przepisy u.ś.o.z. Analizowane przepisy u.ś.o.z. nie wyłączają trybu wnioskowego dostępu do informacji publicznej, przewidują jedynie dodatkowy sposób urzędowego upubliczniania części informacji wynikających z naboru kandydatów do pracy. Taka wykładnia jest zgodna z zasadami otwartości i konkurencyjności naboru kandydatów do pracy w NFZ, które statuuje przywołany art. 107a ust. 1 u.ś.o.z. Słuszne będzie zatem przyjęcie założenia, że przeprowadzanie przez organ publiczny naboru kandydatów do zatrudnienia mieści się w pojęciu działalności publicznej. Organ przeprowadzający nabór załatwia więc sprawę publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zatem protokoły z przeprowadzanych postępowań rekrutacyjnych mają walor informacji publicznej, ponieważ tego naboru dotyczą. Tak więc protokoły naborów prowadzonych przez Dyrektora OW NFZ stanowią informację publiczną, z tej racji, że stanowią formę utrwalenia danych publicznych w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., a więc informacji dotyczących działalności podmiotu publicznego, a ponadto są wiadomością wytworzoną i odnoszącą się do władz publicznych w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Żądany protokół ma zatem charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Nie można mu przypisać charakteru dokumentu wewnętrznego. Terminu "dokument wewnętrzny" używa się dla określenia dokumentu, który nie jest skierowany do podmiotów zewnętrznych. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk, mogą określać zasady działania w określonych sytuacjach, mogą też być fragmentem przygotowań do powstania aktu będącego formą działalności danego podmiot (por. wyrok NSA z 7 października 2015 r., I OSK 1883/14; wyrok TK z 13 listopada 2013 r., P 25/12, OTK-A 2013, Nr 8, poz. 122). Takiego charakteru nie ma protokół z posiedzenia komisji rekrutacyjnej, gdyż zawiera oświadczenie wiedzy członków komisji, wyrażające się w ocenie poszczególnych kandydatów (spełnienia przez nich kryteriów naboru), które determinuje rekomendacje i stanowi uzasadnienie wyboru jednego z kandydatów do zatrudnienia, tj. o uprawnieniu osoby zewnętrznej do nawiązania z nią stosunku zatrudnienia na stanowisku w podmiocie publicznym. Zawiera przy tym wyniki głosowania w przedmiocie poszczególnych osób ubiegających się o zatrudnienie. Ponadto protokół z posiedzenia komisji rekrutacyjnej nie ma charakteru epizodycznego w toku konkursu (co jest cechą dokumentów wewnętrznych), lecz przedstawia ostateczne stanowisko komisji rekrutacyjnej i jej motywację. W literaturze aprobuje się stanowisko, że dokumentem urzędowym jest "każdy dokument, który ma jakikolwiek znaczenie dla ukształtowania treści późniejszego oświadczenia woli lub wiedzy, a zatem obejmuje różnego rodzaju dokumenty związane z wykonywaniem kompetencji i zadań publicznych" (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, U.d.i.p. Komentarz, Warszawa 2016, s. 202). Trzeba też wskazać, że zawarte w protokole informacje nie służą jedynie podmiotowi zobowiązanemu, co jest elementem dokumentów wewnętrznych. Cechą dokumentów wewnętrznych jest bowiem, że zostają wytworzone tylko na potrzeby podmiotu, który je wytworzył, i nie przedstawiają jego stanowiska na zewnątrz, nie zostają bezpośrednio wykorzystane w szeroko rozumianym procesie decyzyjnym (por. P. Szustakiewicz, Problemy dostępu do informacji publicznej na tle orzecznictwa sądów administracyjnych, Samorząd Terytorialny 2015, nr 4, s. 62; I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, op.cit., s. 206-208). W niniejszej sprawie żądane przez wnioskodawcę protokoły wytworzone został na potrzeby postępowań rekrutacyjnych i przedstawiają stanowiska komisji rekrutacyjnych na zewnątrz, tj. względem innych podmiotów, mając na celu doprowadzić do rozstrzygnięcia o zatrudnieniu określonej osoby. Konkludując, skoro żądana informacja w postaci protokołu z prowadzonego naboru odpowiada definicji dokumentu urzędowego z art. 6 ust. 2 u.d.i.p. i determinuje rozstrzygnięcie o naborze skierowane do podmiotu zewnętrznego, a jego treść pozwala ocenić prawidłowość przeprowadzonych postępowań rekrutacyjnych, to nie stanowi tzw. "dokumentu wewnętrznego", lecz dokument urzędowy podlegający w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p. upublicznieniu tak w zakresie treści, jak i postaci w jakiej został utrwalony. Powyższe stanowisko jest ugruntowane zarówno w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie w odniesieniu od protokołów z naboru kandydatów do służby publicznej na tle przepisów regulujących tę materię w niemal tożsamy sposób (np. przepisów ustawy służbie cywilnej ) co powołane przepisy u.ś.o.z. (por. K. Baran (red.), Ustawa o służbie cywilnej. Komentarz, WKP 2021, teza 2 do art. 30, H. Szewczyk, Nabór do służby cywilnej w świetle ustawy z 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, PPP 2010/7–8, s. 154–172, wyroki NSA z: 11 sierpnia 2020 r., I OSK 169/20, 8 października 2019 , I OSK 4082/18, 27 października 2017 r., I OSK 3254/15, wyrok WSA w Łodzi z 10 listopada 2021 r., II SAB/Łd 208/21, wyrok WSA w Kielcach z 28 września 2011 r., II SAB/Ke 19/11, wyrok WSA w Warszawie z 9 listopada 2017 r., II SAB/Wa 317/17). Skarżący domagał się również załączników do protokołu z naboru. Organ w odpowiedzi na wniosek nie ustosunkował się wprost do tej kwestii, odnosząc się jedynie do samych protokołów i ich treści. Stąd też nie wiadomo, czy jakiekolwiek załączniki były do nich formalnie dołączone, czego dotyczyły i czy nadal organ jest w ich posiadaniu, wobec tego przedwczesne byłoby wypowiadanie się przez Sąd co do tego czy miały one charakter informacji publicznej, czy też stanowiły dokumenty prywatne. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż skarżący we wniosku o udostępnienie informacji w postaci protokołów z naboru i załączników wyraźnie wskazał zakres swego żądania, a mianowicie, aby powyższe dokumenty zawierały: liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert niespełniających wymogów formalnych, informacje o zastosowanych metodach i technikach naboru, uzasadnienia dokonanego wyboru oraz skład komisji rekrutacyjnej oraz jej przewodniczącego. Te informacje natomiast mieszczą się – jak już powyżej wskazano - w pojęciu informacji publicznej. Zaznaczyć należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej świadczy nie tylko brak udzielenia informacji, ale także przedstawienie informacji zupełnie innej niż ta, którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też wymijającej czy nieadekwatnej do treści wniosku (por. wyrok NSA z 18 marca 2009 r., I OSK 1261/08, wyrok WSA w Lublinie z 16 grudnia 2010 r., II SAB/Lu 75/10, wyrok WSA w Łodzi z 23 października 2013 r., II SAB/Łd 107/13). Mając na uwadze przytoczone okoliczności oraz argumentację Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, iż Dyrektor OW NFZ nie udostępniając skarżącemu w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. – dokumentów żądanych przez niego we wniosku z dnia 28 grudnia 2021 r., dopuścił się bezczynności (pkt II wyroku). Ponadto na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał tenże organ do załatwienia powyższego wniosku – w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami (pkt I wyroku). Oceniając natomiast stan faktyczny sprawy w odniesieniu do przesłanek z art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie nosi znamion rażącego naruszenia prawa (pkt II wyroku). Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, K.p.a. Komentarz, Warszawa 1998, s. 808-812). Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., jest bowiem taki stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała, albowiem nieuwzględnienie wniosku skarżącego nie wynikało ze złej woli organu, lecz było wynikiem błędnej interpretacji przepisów. Z tych samych powodów Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania środków określonych w art. 149 § 2 p.p.s.a. O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt III wyroku). Koszty te sprowadzają się do wpisu od skargi w wysokości 100 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 535).