II SA/Wa 3807/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Michał Sułkowski (spr.), Protokolant specjalista Monika Gieroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2022 r. sprawy ze skargi A.D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego na rzecz A.D. kwotę 200 zł (słownie: dwustu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. D., przesłanym pocztą elektroniczną wnioskiem z [...] kwietnia 2021 r., zwrócił się do Biura [...] Służby Kontrwywiadu Wojskowego o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kopii treści (skanu) wszystkich pisemnych umów zawartych przez Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego (dalej "Szef SKW") w miesiącu kwietniu 2021 r. Jednocześnie skarżący wniósł, by udostępniając żądaną informację, organ zasłonił dane prywatne, tj. adres zamieszkania i numer PESEL kontrahentów, ale zachował imiona i nazwiska wykonawców oraz "nazwy" przedsiębiorców. Ponieważ skarżący w opisanym wniosku z [...] kwietnia 2021 r. nie podał jakichkolwiek danych identyfikujących osobę wnioskującą (lecz tylko adres poczty elektronicznej), Szef SKW w piśmie z 1 czerwca 2021 r. wezwał do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez podanie danych osobowych, tj. imienia i nazwiska skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący wykonał powyższe wezwanie organu w wyznaczonym terminie. Następnie, w piśmie z 19 lipca 2021 r. Szef SKW poinformował skarżącego, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną przetworzoną oraz wezwał do wykazania w terminie 14 dni, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z 2 sierpnia 2021 r. stwierdził, że jego wniosek nie dotyczy informacji przetworzonej, a wezwane organu jest bezpodstawne. Jednocześnie oświadczył, iż pokryje koszty przekształcenia informacji, jeżeli organ wskaże ich wysokość. Szef SKW decyzją z [...] września 2021 r. nr [...], działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 107 § 1 K.p.a. oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej "udip"), odmówił skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał treść art. 1 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 udip, po czym obszernie przytoczył prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy dotyczące rozumienia pojęcia informacji publicznej oraz szczególnego rodzaju tej informacji, tj. informacji publicznej przetworzonej. Następnie, mając na uwadze przedstawione poglądy judykatury, Szef SKW skonstatował, że zakres pracy niezbędny do przygotowania informacji publicznej w postaci zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, wymaga takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania organu, co przesadza o przyjęciu stanowiska, że wniosek skarżącego z 20 marca 2021 r. jest żądaniem informacji publicznej przetworzonej. Organ dodał, że uwzględnienie wniosku wymaga nie tylko zwykłych czynności technicznych związanych z przeglądaniem i kopiowaniem (skanowaniem) dokumentów, lecz znacznego nakładu pracy związanego z koniecznością ponadstandardowej analizy dokumentów, a także wykonywaniem szczegółowej, szerokiej anonimizacji. Jak dalej stwierdził Szef SKW, skarżący – pomimo skierowania do niego wezwania z 15 kwietnia 2021 r. – nie wykazał, że uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ponadto organ uznał, że przedstawione we wniosku okoliczności nie wskazują na istnienie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, a zatem nie przemawiają za udostępnieniem żądanej informacji publicznej. Jak skonstatował Szef SKW, skarżący nie podał też żadnych realnych i konkretnych możliwości wykorzystania wnioskowanej informacji publicznej dla dobra ogółu lub ochroni interesu publicznego. Nie można zatem przyjąć, że istnieją jakieś realne, konkretne, możliwości wykorzystania żądanej informacji w sposób, który mógłby znacząco wpłynąć na realizację interesu publicznego. Jak zaznaczył organ, nie można tracić z pola widzenia, że przedmiotem wniosku i w konsekwencji dokonywanej przez niego oceny jest informacja przetworzona składająca się z szeregu informacji prostych. Ponadto Szef SKW wskazał, że wniosek, którego dotyczy przedmiotowa decyzja, jest kolejnym wnioskiem skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie zawieranych przez Szefa SKW umów w kolejnych miesiącach. Skarżący, począwszy od października 2020 r., składa do organu kolejne wnioski o udostępnienie informacji publicznej odnośnie do zawieranych umów. Żaden z tych wniosków (dotychczas wpłynęło ich osiem) nie zawiera odmiennej argumentacji co do celu udzielenia informacji publicznej, w szczególności brak jest wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego. Organ podkreślił, że odmienne potraktowanie rozpoznawanego obecnie wniosku o udzielenie informacji publicznej i uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z informacją przetworzoną, spowoduje konieczność przetworzenia oraz przygotowywania dla skarżącego określonych informacji, co niewątpliwie doprowadzi do dezorganizacji pracy w poszczególnych jednostkach organizacyjnych Służby Kontrwywiadu Wojskowego. A. D. zaskarżył decyzję szefa SKW z [...] września 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie 3 ust. 1 pkt 1 udip poprzez nieprawidłowe uznanie, że informacja objęta jego wnioskiem stanowi informację przetworzoną. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, iż stanowisko Szefa SKW jest błędne, a przynajmniej zaprezentowana przez organ argumentacja jest niewystarczająca. Za niezasadne uznał rozszerzenie kategorii "informacji przetworzonej" również na taką informację, która składa się z informacji prostych, lecz w ocenie Szefa SKW zakres wniosku uzasadnia potraktowanie jej jako przetworzonej. Zdaniem skarżącego, uzyskanie wnioskowanych informacji nie wymaga pracy kreatywnej, ani żadnego wytworzenia nowej informacji przez organ, lecz wyłącznie wyszukania określonych informacji i anonimizacji, tak jak w przypadku każdej innej informacji prostej. Zdaniem A. D., wyjaśnienia Szefa SKW mają charakter rachityczny, trudno dociec o jak wielu kserokopiach jest mowa, jakie działania organizacyjne są potrzebne i jakie środki osobowe (ilu pracowników) potrzeba zaangażować do realizacji wniosku skarżącego. Z decyzji w żaden sposób nie wynika, ile faktycznie pracy wymaga udzielenie odpowiedzi na jego wniosek, a trudno polemizować z tak ogólnymi stwierdzeniami organu. Skarżący podkreślił również, że Szef SKW nie wskazał choćby informacji na temat ilości zawartych umów, chociaż jest to fakt, który umożliwiałby jakąkolwiek obiektywną ocenę opinii organu, zaś ustalenie tych danych wymaga jedynie prostej kwerendy do systemu informatycznego rejestru umów, który organ prowadzi. W odpowiedzi na skargę Szef SKW wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż konstytucyjne prawo do informacji publicznej nie ma charakteru absolutnego, po czym obszernie odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2028 r. sygn. akt SK 27/14 oraz orzecznictwa sądów administracyjnych odnoszącego się do rozumienia pojęcia "informacji przetworzonej". W ocenie organu, realizacja wniosku skarżącego wymagałaby podjęcia szeregu dodatkowych czasochłonnych czynności i działań o znacznym nakładzie pracy, niebędących standardowymi czynnościami pracowników organu, które zakłóciłyby normalny tok działania organu oraz wywarłyby negatywny wpływ na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na Służbę. Przygotowanie informacji nie polegałoby tylko na przejrzeniu umów, ale przede wszystkim w pierwszej kolejności na szczegółowej analizie znajdujących się w tych umowach kilkuset stron dokumentów w celu dokonania ich anonimizacji, a następnie ich zeskanowanie i przesłanie skarżącemu, które to czynności musiałyby zostać przeprowadzone wyłącznie w celu realizacji wniosku skarżącego. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego, że z decyzji w żaden sposób nie wynika, ile faktycznie pracy jest konieczne do udzielenia odpowiedzi na wniosek, Szef SKW stwierdził, iż specyfika takiego postępowania, w którym odmowa udostępnienia żądanej informacji wynikała z zakwalifikowania informacji jako przetworzonej na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 udip, czyniła zbędnym szczegółowe ustalenie w zakresie ilości umów czy ich obojętności bądź ewentualnej symulacji nakładu pracy. Organ nie ma obowiązku szczegółowego opisania czynności niezbędnych do wytworzenia żądanej informacji przetworzonej, w tym do wskazania koniecznego nakładu sił osobowych i czasochłonności. Rozmijałoby się to z celem polegającym na zagwarantowaniu Szefowi SKW możliwości odmówienia udostępnienia informacji, w sytuacji gdy żądanie dotyczy informacji przetworzonej, wymagając nadzwyczajnych, ponadstandardowych działań organu. Nadto organ podniósł, że skarżący złożył wnioski o udostępnienie informacji publicznej w postaci zeskanowania i przesłania wszystkich umów za wrzesień, listopad i grudzień. Szef SKW zaznaczył, że regulacja zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip ma w istocie przeciwdziałać zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych, a także zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Na rozprawie w dniu 16 maja 2022 r. strony podtrzymały stanowiska w sprawie. Pełnomocnik organu podniosła, że Służba Kontrwywiadu składa się z 23 jednostek organizacyjnych i realizując wniosek skarżącego, należałoby do każdej z nich zwrócić się drogą służbową. Stwierdziła ponadto, że doszłoby do naruszenia art. 39 ust. 1 ustawy o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego. Wskazała też, że żądane umowy mogą zawierać informacje niejawne, zatem ich udostępnienie może naruszyć bezpieczeństwo państwa. Dodała, że skarżący nie wykazał, iż udostępnienie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pełnomocnik skarżącego podtrzymał zarzuty i wnioski skargi. Podkreślił, że nawet jeśli niektóre umowy zawierają informacje niejawne, to zastosowanie powinien znaleźć art. 5 ust. 1 udip. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. I. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.; dalej powoływana jako "udip"), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Zgodnie z art. 4 ust. 1 udip, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 udip). Jak z kolei wynika z art. 6 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 udip, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 i zasadach ich funkcjonowania, w tym o przedmiocie działalności i kompetencjach (pkt 2 lit. c), majątku, którym dysonują (pkt 2 lit. f) i trybie działania (pkt 3 lit. a). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić (co nie jest zresztą przedmiotem sporu w sprawie), że (1) Szef SKW jest obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej organem władzy publicznej, natomiast (2) wniosek skarżącego z 20 maja 2021 r. dotyczy działalności tego organu, zatem żądana informacja stanowi informację publiczną. II. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 udip, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca nie zawarł w udip definicji legalnej pojęcia "informacji przetworzonej". W judykaturze utrwalone jest natomiast obecnie stanowisko, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która: 1) w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste, 2) jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów, 3) jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu, 4) może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, 5) nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją (przetworzenie może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy), 6) której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 3 marca 2022 r. sygn. akt III OSK 1123/21, z 13 stycznia 2022 r. sygn. akt III OSK 722/21, z 17 grudnia 2021 r. sygn. akt III OSK 892/21, z 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III OSK 4489/21, z 3 grudnia 2021 r. sygn. akt III OSK 4118/21, z 30 listopada 2021 r. sygn. akt III OSK 4649/21, z 9 listopada 2021 r. sygn. akt III OSK 4552/21, z 1 lipca 2021 r. sygn. akt III OSK 3556/21, z 20 stycznia 2021 r. sygn. akt III OSK 2884/21, a także powołane w nich wcześniejsze orzeczenia – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). III. Mając powyższe na względzie, trzeba zaznaczyć, że przewidziana w art. 16 ust. 1 udip prawna forma działania w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej, tj. decyzja administracyjna, wymaga uzasadnienia faktycznego i prawnego (art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a.). Stosownie do treści art. 107 § 3 K.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Rolą uzasadnienia wynikającą z art. 107 § 3 K.p.a. jest objaśnienie toku myślenia, który doprowadził organ administracji do zastosowania lub niezastosowania przepisu prawa w konkretnej sprawie (zob. J. Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak, J. Borkowski, Warszawa 2008 r., str. 530). Prawidłowo sporządzone uzasadnienie decyzji daje również możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowym, w toku którego nie jest możliwe uzupełnienie przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wyręczanie w ten sposób organów administracji w dokonaniu oceny w kwestii spełnienia przesłanek ustawowych, uzasadniających wydanie konkretnego rozstrzygnięcia (zob. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 1683/18, z 3 lipca 2019 r. sygn. akt I OSK 673/19, z 17 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 1668/17 - niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak przyjmuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. wyroki z 6 października 2020 r. sygn. akt I OSK 3235/18, z 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 1351/16 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), do naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. dochodzi wtedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie, albo gdy pomimo formalnej poprawności jego treść nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. III.1. Nie ulega kwestii, że kluczowym dla stwierdzenia, czy podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej prawidłowo odmówił jej udostępnienia z uwagi na stwierdzenie, iż udostępnienie to nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jest ustalenie, czy informacja, której udostępnienia odmówiono, jest informacją przetworzoną. Obowiązkiem organu jest zatem wykazanie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego określoną informację traktuje jako przetworzoną, co oznacza nie tylko konieczność wyjaśnienia, co organ ten rozumie przez informację przetworzoną, ale także odniesienia tego rozumienia do wnioskowanej informacji oraz innych okoliczności konkretnej sprawy. III.2. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Szef SKW przedstawił wprawdzie argumentację mającą uzasadniać wezwanie skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji żądanej we wniosku z 20 maja 2021 r. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jednakże argumentacja ta oparta jest w istocie na ogólnych twierdzeniach, niepopartych odniesieniem sią do przedmiotu i zakresu informacji, która miałaby podlegać udostępnieniu. Szef SKW obszernie odwołuje się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do orzecznictwa sądów administracyjnych dotyczącego rozumienia pojęcia "informacji przetworzonej" oraz posługuje się takimi sformułowaniami, jak: "zgromadzenie, przekształcenie (zanonimizowanie) i sporządzenie wielu kserokopii określonych dokumentów", "znaczący nakład pracy", "ponadstandardowa analiza dokumentów", "szczegółowa, szeroka anonimizacja". Nie odnosi ich jednak do przedmiotu i zakresu wniosku skarżącego i nie podaje jakichkolwiek konkretnych danych (jak choćby liczba umów zawartych w kwietniu 2021 r., czy "rozmiar" tych umów – liczba stron), które pozwoliłyby przynajmniej oszacować nakład pracy koniecznej do udzielenia wnioskowanej informacji, a tym samym potwierdzić, że realizacja wniosku może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania organu i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. W tym aspekcie Szef SKW także powinien wskazać - czego zaniechał - jakimi zasobami ludzkimi dysponuje i ilu pracowników musiałby oddelegować do tej pracy. Sąd miał na uwadze, że w odpowiedzi na skargę podano rząd wielkości liczby stron umów, które należałoby poddać analizie, natomiast na rozprawie w dniu 16 maja 2022 r. pełnomocnik organu przedstawiła dodatkową argumentację mającą przemawiać za zasadnością odmowy udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem A. D. Niemniej jednak należy podkreślić, że przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja administracyjna, a nie stanowisko organu wyrażone w odpowiedź na skargę lub przedstawione przez pełnomocnika. Jak już zaznaczono, w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest możliwe uzupełnienie przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wyręczanie w ten sposób organów administracji w dokonaniu oceny w kwestii spełnienia przesłanek ustawowych, uzasadniających wydanie konkretnego rozstrzygnięcia. III.3. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu, który uzasadnia jej uchylenie. Uzasadnienia decyzji, jakkolwiek formalnie poprawna, nie pozwalają bowiem na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy. IV. Z uwagi na naruszenie przepisu postępowania, które uniemożliwia Sądowi weryfikację, czy rzeczywiście informacja publiczna objęta wnioskiem A. D. z 20 maja 2021 r. jest informacją przetworzoną, obecnie nie można stwierdzić, czy na skarżącym spoczywał obowiązek wykazania, że uzyskanie przez niego żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dlatego na obecnym etapie postępowania ocena zaskarżonej decyzji w zakresie, w jakim stwierdzono w niej, że skarżący nie spełnił warunku udostępnienia informacji przetworzonej przewidzianego w art. 3 ust. 1 pkt 1 udip, jest nieuprawniona. V. Ponownie rozpatrując wniosek A. D. Szef SKW uwzględni, że obowiązek wykazania, dlaczego określoną informację traktuje jako przetworzoną, oznacza nie tylko konieczność wyjaśnienia, co organ ten rozumie przez informację przetworzoną, ale także odniesienia tego rozumienia do wnioskowanej informacji oraz innych okoliczności konkretnej sprawy tak, by możliwa była weryfikacja, czy realizacja wniosku może wymagać takich działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania organu i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. VI. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a.