II OZ 219/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach z dnia 23 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Gl 131/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. F. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 grudnia 2022 r. nr WINB-WOA.7722.266.2022.ZS w przedmiocie wstrzymania wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie. Pismem z dnia 16 stycznia 2023 rM. F. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 grudnia 2022 r., nr WINB-WOA.7722.266.2022.ZS, w przedmiocie wstrzymania wykonania robót budowlanych. Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału (pismo z dnia 3 lutego 2023 r.) skarżący został wezwany m.in do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący, w ustawowym terminie, nadesłał pismo datowane na dzień 11 stycznia 2023 r., które w swej treści różni się od treści przedłożonej już skargi (oznaczenie nr PESEL, określenie czego pismo to dotyczy, rozszerzenie treści uzasadnienia pisma z dnia 11 stycznia 2023 r. w stosunku do treści pierwotnie złożonej skargi o jeden punkt - zamiast 5 punktów uzasadnienie zawiera 6 punktów). Postanowieniem z dnia 23 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 131/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę. Sąd stwierdził, że skarżący nie nadesłał odpisu złożonej skargi, lecz pismo o treści podobnej, zmodyfikowanej, rozszerzonej w stosunku do pisma inicjującego niniejsze postępowanie. Stąd też uznać należy, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w postaci jej odpisu. Nadto skarżący został pouczony o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania z dnia 3 lutego 2023 r. Sąd wyjaśnił, że odpisem dokumentu jest dokument wiernie odzwierciedlający treść oryginału albo jego kopia (zob.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CK 369/05, OSNC 2006, Nr 11, poz. 187). Również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I OZ 746/07 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazał, że dla sądu zasadnicze znaczenie ma fakt dołączenia odpisu składanego pisma w takim egzemplarzu, który byłby zgodny układem treści z jego oryginałem, by móc następnie zarządzić jego doręczenie pozostałym stronom, względnie uczestnikom postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że wykonując wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi popełnił błąd, dopisując jeden punkt więcej. Nie zdawał sobie sprawy, że ma to tak duże znaczenie. Podniósł, że jest to jego pierwsze sprawa sądowa i nie ma doświadczenia w prowadzeniu spraw sądowych. Wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (CBOIS http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący, czego nie kwestionuje, nie wykonał prawidłowo przedmiotowego wezwania. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, nadesłany przy piśmie z dnia 13 lutego 2023 r. odpis skargi datowany na 11 stycznia 2023 r. w swej treści nie odpowiadał pierwotnej skardze złożonej w dniu 16 stycznia 2023 r. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (zob. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego jest zatem jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Analizując pisma znajdujące się w aktach sądowych sprawy należy jednoznacznie stwierdzić, że nie ma zgodności między pismem skarżącego z dnia 16 stycznia 2023 r., wniesionym jako skarga i pismem załączonym do przesyłki z dnia 13 lutego 2023 r. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności podniesionych w zażaleniu, że skarżący nie zdawał sobie sprawy, że popełnił błąd, dopisując jeden punkt więcej i ma to tak duże znaczenie dla sprawy wyjaśnić należy, że nie mają wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. Mogą być one brane pod uwagę jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu, która to kwestia uregulowana została w art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.