IV SO/Po 14/23

PostanowienieWSA w Poznaniu2023-10-05

Skład orzekający: sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest dopuszczalny, gdy skarga dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy skarga, której dotyczy, należy do właściwości sądu administracyjnego. Jeśli skarga jest niedopuszczalna ze względu na przedmiot sprawy, wówczas również wniosek o wymierzenie grzywny jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu otrzymał wniosek od W. Sp. z o.o. o wymierzenie grzywny Związkowi Międzygminnemu z powodu jego bezczynności w przesłaniu skargi wraz z załącznikami. Skarżąca twierdziła, że organ nie doręczył sądowi odpisu KRS, mimo otrzymania skargi w formie elektronicznej. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Sp. z o.o. o wymierzenie grzywny Związek Międzygminny postanawia: odrzucić wniosek W dniu 26 sierpnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynął wniosek W. Sp. z o.o. o wymierzenie Związek Międzygminny grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że organ pozostaje bezczynny w przesłaniu skargi wraz z załącznikami, pomimo doręczenia mu skargi złożonej w formie elektronicznej za pośrednictwem Urzędu Skarbowego w W. w dniu 17 lipca 2023 r. Skarżąca otrzymała informację, że organ nie doręczył do Sądu odpisu KRS skarżącej, który otrzymał wraz ze skargą w postaci dokumentu elektronicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Artykuł 54 § 2 p.p.s.a. przewiduje, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula. Należy w tym miejscu wskazać, że w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (publ.:orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA) przesądzono o charakterze instytucji wymierzenia grzywny. Wynika z niej, że grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. ma mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Powołane przepisy pozwalają sądowi na wymierzenie grzywny po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody niedopełnienia obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 29 grudnia 2010 r., sygn. akt I OZ 953/10, CBOSA). Oznacza to że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienie NSA z 3 października 2012 r., sygn. akt I OZ 739/12; CBOSA). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. organu w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność w przedmiocie "obowiązku doręczania pism w postaci elektronicznej". Warunkiem dopuszczalności skargi jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wyjaśnić należy, że tak zakreślony przedmiot sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle przepisów ustawy z 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2023 r. poz. 1360) prokuratura jest organem ochrony prawnej, a nie organem administracji publicznej i jej działalność nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W świetle uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niedopuszczalność skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego powoduje konieczność odrzucenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być bowiem rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy spraw, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., tj. spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (postanowienia NSA z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 325/14; z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 333/16; z 3 października 2012 r., sygn. akt I OZ 739/12; z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 325/14; z 1 października 2021 r., sygn. akt III OZ 658/21, CBOSA). Na marginesie wskazać przyjdzie, że skarga na bezczynność organu, co do której złożono wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., została przekazana Sądowi przez organ w terminie ustawowym 30 dni. Niemniej z powyżej wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił wniosek.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło