V SA/Wa 1226/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Asesor WSA - Aleksandra Młyńska (spr.), Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2019 r. sprawy ze skargi E. S.A. w W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) maja 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz E. S.A. w W. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...], L. dz. [...] Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, po rozpoznaniu wniosku E. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], L.dz.[...] o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc czerwiec 2018 r. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096; dalej "k.p.a.") w związku z art. 45 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 511 ze zm.; dalej "ustawa o rehabilitacji"). Stan sprawy przedstawia się w sposób następujący. E. Spółka Akcyjna przekazała do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zwanego dalej "Funduszem" lub "PFRON", wniosek Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za czerwiec 2018 r. w terminie określonym w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 951), tj. do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy. W związku z powyższym, zgodnie z art. 26a ust. 9b pkt 1 w stosunku do strony zostało przeprowadzone postępowanie sprawdzające w celu potwierdzenia, czy wnioskodawca spełnia warunki do otrzymania dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za miesiąc czerwiec 2018 r. Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc czerwiec 2018 r. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 104 k.p.a. w związku z art. 26a ust. 1a1 pkt 3, art. 26a ust. 9a pkt 2 oraz art. 45 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 511 ze zm.). Organ wyjaśnił, że jeżeli wynagrodzenie ze stosunku pracy należne za dany miesiąc zostanie wypłacone pracownikowi w następnym miesiącu, wówczas pracodawca powinien uwzględnić je przy obliczaniu składek ZUS za miesiąc, w którym dokonał faktycznej jego wypłaty. Strona wypłaca wynagrodzenia do 10-go dnia miesiąca następującego po miesiącu przepracowanym, w związku z powyższym za miesiąc czerwiec 2018 r. strona wypłaciła wynagrodzenie w lipcu 2018 r., a więc okresem składkowym dla wynagrodzeń za miesiąc czerwiec 2018 r. będzie miesiąc lipiec 2018 r. Organ stwierdził, że pismami nadanymi w dniu [...] i [...] października 2018 r. nr [...] ZUS Oddział w G. wskazał, że składki za okres składkowy w ZUS lipiec 2018 r. na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (FUS), na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ) oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i FGŚP) zostały opłacone w pełnej wysokości, lecz po obowiązującym płatnika terminie płatności. Jednocześnie ZUS przedstawił sposób rozliczenia należności za 07/2018. Zdaniem organu, zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż strona poniosła koszty płacy za pracowników niepełnosprawnych zgłoszonych do dofinansowania za wskazany miesiąc z uchybieniem terminu przekraczającym 14 dni, dlatego miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc czerwiec 2018 r. nie przysługuje. E. Spółka Akcyjna wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie strony, materiał dowodowy zgromadzony przez Fundusz w zakresie informacji pozyskanych od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, dotyczących terminowości opłacenia składek za okres składkowy lipiec 2018 r., powinien być rozpatrywany z uwzględnieniem złożonych przez nią wyjaśnień. Strona podtrzymała twierdzenie, że składki za lipiec 2018 r. zostały opłacone terminowo i w całości za pracowników niepełnosprawnych zgłoszonych przez pracodawcę we wniosku o dofinansowanie za miesiąc czerwiec 2018 r. Spółka zarzuciła, że decyzja została wydana przedwcześnie, bez oczekiwania na uzupełnienie materiału dowodowego przez ZUS, dotyczącego pracowników niepełnosprawnych: A. S., J. K., P. K., E. P. i D. M. Zdaniem strony, Fundusz powinien zbadać terminowość poniesienia kosztów płacy tylko w odniesieniu do pracowników niepełnosprawnych, do których wynagrodzenia pracodawca ubiegał się o dofinansowanie. Spółka zauważyła, że informacje z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odnoszą się do składek, jakie spółka jako pracodawca winna uiścić za okres składkowy lipiec 2018 r. za wszystkich zatrudnionych u niej pracowników, a nie do składek za wskazanych w piśmie kierowanym przez organ pracowników niepełnosprawnych, których koszty płacy stanowiły przedmiot wniosku o dofinansowanie. Ponadto w ocenie strony, w przypadku gdy wpłata na ubezpieczenie społeczne nie pokrywa w całości zobowiązania płatnika za dany okres, to pracodawca może zdecydować o rozliczeniu składek na poszczególne tytuły oraz ubezpieczonych, których wpłata dotyczy. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych decyzją z dnia [...] maja 2019 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2018 r. W uzasadnieniu wskazał, że miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ze środków PFRON przysługuje pracodawcy po spełnieniu warunków określonych w art. 26a-26c ustawy o rehabilitacji. Zgodnie z art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji koszty płacy oznaczają wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia oraz obowiązkowe składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zdaniem organu, z powyższej definicji kosztów płacy wynika, iż stanowią one całość zobowiązań pracodawcy wynikających z faktu zatrudniania pracowników bez rozróżnienia, czy są to koszty płacy związane tylko z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych. Organ zauważył, że zgodnie z art. 26a ust. 9a ustawy o rehabilitacji Prezes Zarządu PFRON wydaje decyzję o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w art. 26a ust. 1a1 pkt 2 albo 3. Zgodnie z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, miesięczne dofinansowanie nie przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, z zastrzeżeniem ust. 1a2 , tj. kwota miesięcznych należnych składek, o których mowa w art. 2 pkt 4a, opłaconych z uchybieniem terminu, o którym mowa w ust. 1a1 pkt 3 przedmiotowej ustawy, nie może przekroczyć wysokości 2% składek należnych za dany miesiąc. Powyższe oznacza, że w przypadku wystąpienia którejkolwiek z ww. przesłanek, pracodawca nie może otrzymać świadczenia na żadnego pracownika niepełnosprawnego. Organ wskazał, że strona w złożonych do Funduszu miesięcznych informacjach o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych (INF-D-P) wykazała, iż wynagrodzenia płacone są w miesiącu następującym po miesiącu, za który pracownicy pobierają wynagrodzenie. Wobec powyższego wnioskowi Wn-D za czerwiec 2018 r. odpowiada deklaracja ZUS za lipiec 2018 r., której termin płatności, zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 ze zm.) upływa w dniu 15 sierpnia 2018 r., natomiast zgodnie z ustawą o rehabilitacji, upływa w dniu 29 sierpnia 2018 r. Odnosząc się do stanowiska strony zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że decyzja została wydana przedwcześnie, bez oczekiwania na uzupełnienie materiału dowodowego przez ZUS w zakresie odpowiedzi dotyczącej rozliczenia konta płatnika składek co do wskazanych pracowników niepełnosprawnych, organ wyjaśnił, że należy odróżnić rozliczenie konta płatnika składek od rozliczenia indywidualnego konta ubezpieczonego w ZUS. Organ wskazał, że pismami nadanymi w dniu [...] i [...] października 2018 r. nr [...] ZUS Oddział w G. przesłał do PFRON rozliczenia konta płatnika składek, w których wykazał, że składki za okres składkowy lipiec 2018 r. na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (FUS), na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ) oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i FGŚP) zostały opłacone w pełnej wysokości lecz po obowiązującym płatnika terminie płatności. Jednocześnie ZUS przedstawił rozliczenie konta płatnika za 07/2018 w następujący sposób: 1. należność z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych (FUS) w kwocie została pokryta z następujących wpłat: - w kwocie [...] zł z dnia [...] sierpnia 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] sierpnia 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] sierpnia 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., 2. należność z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego (FUZ) została pokryta z następujących wpłat: - w kwocie [...] zł z dnia [...] sierpnia 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., 3. należność z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FP i FGŚP) została pokryta z następujących wpłat: - w kwocie [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r., - w kwocie [...] zł z dnia [...] września 2018 r. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia ZUS, organ ustalił, że w związku z tym, iż strona była zobowiązana do poniesienia ww. składek za okres składkowy lipiec 2018 r., w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...] sierpnia 2018 r., to składki na ubezpieczenia społeczne opłacone w kwocie [...] zł w dniach [...], [...] sierpnia 2018 r., [...], [...] września 2018 r. oraz składki na ubezpieczenia zdrowotne opłacone w kwocie [...] zł w dniach [...] sierpnia 2018 r., [...], [...] września 2018 r., a także składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych opłacone w kwocie [...] w dniach [...] sierpnia 2018 r. oraz [...], [...] września 2018 r., zostały opłacone przez płatnika z przekroczeniem 14 dniowego terminu wynikającego z art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji. Jednocześnie organ dodał, iż pracodawca dokonał częściowej zapłaty składek do ZUS za okres 07/2018 z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, a kwota ww. składek opłaconych po terminie wskazanym w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji przekroczyła wskazaną w art. 26a ust. 1a2 wysokość 2% składek należnych za dany miesiąc, w związku z czym pracodawca stracił prawo do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres sprawozdawczy czerwiec 2018 r. Organ wyjaśnił, że zasadą jest, iż wpłaty należnych składek dokonuje się w łącznej kwocie za wszystkich ubezpieczonych, odrębnie na poszczególne fundusze, tj. Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Kolejność zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze oraz innych należności, do których poboru jest zobowiązany ZUS, jeżeli płatnik składek opłaca je i przekazuje niezgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1831). Rozporządzenie to wydane zostało na mocy delegacji ustawowej w art. 49 ust. 1 u.s.u.s., zgodnie z którym Rada Ministrów określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach rozliczania składek i wypłaconych zasiłków, zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz kolejność zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze, z uwzględnieniem pierwszeństwa zaspokojenia należności funduszu emerytalnego. Organ podkreślił, że zarówno w u.s.u.s., jak i wskazanym wyżej rozporządzeniu, brak jest norm prawnych, czy też odniesienia do przyznania pierwszeństwa w rozliczaniu składek na ubezpieczenia społeczne dla osób niepełnosprawnych, a następnie na pozostałych zatrudnionych. Zdaniem organu, skoro na koncie płatnika E. Spółka Akcyjna za okres objęty postępowaniem ustalono wpłaty, które zostały dokonane z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, informację taką należy utożsamić ze stanem widniejącym na koncie każdego ubezpieczonego zgłoszonego w danym okresie, w tym również ze stanem widniejącym na koncie ubezpieczonych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Organ uznał, iż twierdzenie strony, że w przypadku, gdy kwota wpłaty w części przypadającej na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne jest niższa od kwoty należnych składek za dany miesiąc kalendarzowy, którego deklaracja dotyczy, to pracodawca może zdecydować o rozliczeniu składek na poszczególne fundusze oraz ubezpieczonych, których wpłata dotyczy, nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Ponadto zauważył, że przedstawiona przez stronę przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. deklaracja ZUS P DRA za okres składkowy lipiec 2018 r. (ID deklaracji [...] 07.2018) z datą wypełnienia w dniu [...] sierpnia 2018 r. oraz potwierdzenie zapłaty w dniu [...] sierpnia 2018 r. kwoty [...] zł, tytułem składek ZUS za okres składkowy lipiec 2018 r. tylko za pracowników niepełnosprawnych, nie znajduje potwierdzenia w danych przekazanych przez ZUS. Prezes Funduszu ponownie stwierdził, że zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż strona poniosła koszty płacy za pracowników niepełnosprawnych zgłoszonych do dofinansowania za wskazany miesiąc z uchybieniem terminu przekraczającym 14 dni, dlatego miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za czerwiec 2018 r. nie przysługuje. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. S.A. z siedzibą w W. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na odmowie wypłaty dofinansowania kosztów płacy, które zostały przez pracodawcę poniesione z zachowaniem terminów wynikających z odrębnych przepisów, - przepisu art. 26a ust. 4 ustawy o rehabilitacji, poprzez jego niezastosowanie i odmowę wypłaty dofinansowania w części dotyczącej 75% kosztów płacy poniesionych przez pracodawcę faktycznie i terminowo, - przepisów art.7, 7a, 8, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a., poprzez dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób dowolny, z całkowitym pominięciem dowodów przedstawianych przez skarżącego oraz rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy prawnej na niekorzyść strony, a także brak w uzasadnieniu wskazania przyczyn, dlaczego dowodom i wyjaśnieniom przedstawionym przez stronę organ odmówił wiarygodności oraz przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie do organów. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] grudnia 2018 r., a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zdaniem skarżącej, przesłanka terminowości poniesienia kosztów płacy powinna być badana odrębnie wobec każdego z pracowników niepełnosprawnych, do wynagrodzenia których pracodawca ubiega się o dofinansowanie. Skarżąca zarzuciła, że w zestawieniu wskazującym na sposób rozliczenia składek przez ZUS brak jest informacji, odnośnie szczegółowych tytułów wpłat, tzn. kogo faktycznie dane wpłaty dotyczą, ani też jakich poszczególnych tytułów dotyczą wpłaty dokonane po terminie (umów cywilnoprawnych, umów o pracę, czy umów o pracę osób niepełnosprawnych). Organ nie otrzymał od ZUS informacji, za których ubezpieczonych składki zostały opłacone po terminie, dlatego też nieprawidłowo uznał, że nieterminowo zostały poniesione koszty płacy w odniesieniu do wszystkich osób niepełnosprawnych, objętych wnioskami o dofinansowanie. Ponadto, organ pominął koszty płacy zapłacone terminowo. Strona przytoczyła stanowisko zawarte w piśmie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej – Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...], zgodnie z którym wyłączenie dofinansowania, o którym mowa w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.) dotyczy niespełnienia warunków dotyczących kosztów płacy osób, na które pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie. Wyłączenie to skutkuje utratą prawa do dofinansowania do wynagrodzeń tych osób, których koszty płacy zostały poniesione z powyżej 14-dniowym uchybieniem. Skarżąca podniosła, że porównanie przez organ całościowych kwot składek na ubezpieczenia społeczne, należnych od płatnika za dany okres, jest działaniem prowadzącym do błędnych wniosków w zakresie terminowości ponoszenia kosztów płacy, ponieważ w składkach tych zawarte są również składki na ubezpieczenia społeczne osób niebędących osobami niepełnosprawnymi, osób niepełnosprawnych, do wynagrodzenia których pracodawca nie wnioskuje o dofinansowanie, a także stron umów cywilnoprawnych. Organ powinien dokonać analizy złożonych deklaracji dotyczących zatrudnionych osób niepełnosprawnych za dany okres, określić kwotę składek na ubezpieczenia społeczne wynikającą z tych deklaracji, a następnie porównać ją z kwotą wpłaty składek za wskazany okres – czego nie uczynił. Zdaniem skarżącej, postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone wadliwie, z pominięciem wyjaśnień przedstawianych przez stronę, wyłącznie w oparciu o pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy. W rozpoznawanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia, które skutkowały uchyleniem zaskarżonej decyzji. Kontroli Sądu podlegała decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] maja 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2018 r. o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc czerwiec 2018 r. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowią przepisy art. 26a ust. 1a1 pkt 3 oraz art. 26a ust. 9a pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 511 ze zm.). Miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przysługuje pracodawcy po spełnieniu warunków określonych w art. 26a-26c ustawy o rehabilitacji. Stosownie do art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ww. ustawy miesięczne dofinansowanie nie przysługuje, jeżeli miesięczne koszty płacy zostały poniesione przez pracodawcę z uchybieniem terminów, wynikających z odrębnych przepisów, przekraczającym 14 dni, z zastrzeżeniem ust. 1a2 . Na podstawie art. 26a ust. 1a2 kwota miesięcznych należnych składek, o których mowa w art. 2 pkt 4a, opłaconych z uchybieniem terminu, o którym mowa w ust. 1a1 pkt 3, nie może przekroczyć wysokości 2% składek należnych za dany miesiąc. Jak stanowi art. 26a ust. 9a pkt 2 ustawy o rehabilitacji, Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1a1 pkt 2 albo 3. Wskazać należy, że koszty płacy oznaczają, zgodnie z art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji, wynagrodzenie brutto oraz finansowane przez pracodawcę obowiązkowe składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe naliczone od tego wynagrodzenia i obowiązkowe składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Za terminowo poniesione koszty płacy uznaje się te, które zostały poniesione w terminach wynikających odpowiednio z przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (wynagrodzenie), z ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (należności składkowe) oraz z ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń). W niniejszej sprawie kwestią sporną jest terminowość opłacenia należności składkowych. Wskazać zatem trzeba, że zgodnie z art. 47 ust. 1 u.s.u.s., płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2a i 2b, nie później niż: 1) do 10 dnia następnego miesiąca – dla osób fizycznych opłacających składkę wyłącznie za siebie; 2) do 5 dnia następnego miesiąca – dla jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych; 3) do 15 dnia następnego miesiąca – dla pozostałych płatników. Stronę obowiązywał zatem termin opłacenia należności składkowych wskazany w art. 47 ust. 1 pkt 3 u.s.u.s. Szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1831), mające zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Należy mieć na uwadze, iż zgodnie z § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, Zakład dokonuje rozliczenia dokonanej przez płatnika składek wpłaty na koncie płatnika i zaewidencjonowania danych na koncie ubezpieczonego za dany miesiąc kalendarzowy na podstawie deklaracji oraz raportów lub deklaracji korygującej i raportów korygujących, w części przypadającej na dany fundusz według podziału ustalonego zgodnie z § 7 ust. 1. Przy wykładni przepisów krajowych, w tym powołanego art. 2 pkt 4a ustawy o rehabilitacji, należy uwzględnić treść przepisów unijnych, zezwalających na udzielanie tego rodzaju pomocy przepisami krajowymi. Zauważyć trzeba, że art. 33 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu – wskazuje, że za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w danym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że wbrew stanowisku Prezesa PFRON, przepisy dotyczące dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jednoznacznie wiążą koszty płacy z zatrudnieniem konkretnego pracownika niepełnosprawnego, a nie wszystkich pracowników, w tym pracowników pełnosprawnych. Organ dokonał błędnej wykładni przepisu art. 26a ust. 1a1 pkt 3 w związku z art. 2 pkt 4a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – przyjmując, że skoro na koncie płatnika za okres objęty postępowaniem ustalono wpłaty dokonane z uchybieniem terminów, wynikających z przepisów odrębnych, przekraczającym 14 dni, to informację taką należy utożsamić ze stanem widniejącym na koncie każdego ubezpieczonego zgłoszonego w danym okresie, w tym również ze stanem widniejącym na koncie ubezpieczonych posiadających orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Nieterminowe ponoszenie przez pracodawcę miesięcznych kosztów płacy, o którym mowa w art. 26a ust. 1 a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, odnosi się wyłącznie do kosztów płacy pracowników niepełnosprawnych, a nie pracowników ogółem (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 4 lipca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 74/19, z dnia 7 czerwca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 85/19, z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1511/18). Tymczasem w znajdującym się w aktach sprawy zestawieniu wskazującym na sposób rozliczenia składek przez ZUS, przyjętym przez organ jako materiał dowodowy w sprawie, brak jest informacji, których osób dotyczą poszczególne wpłaty. Zasadnie zatem skarżąca spółka podniosła, że organ nie otrzymał od ZUS informacji, za których ubezpieczonych składki zostały opłacone po terminie i z tego względu nieprawidłowo uznał, że koszty płacy zostały poniesione nieterminowo w odniesieniu do wszystkich osób niepełnosprawnych, objętych wnioskiem o dofinansowanie. Reasumując, postępowanie poprzedzające wydanie kontrolowanej decyzji zostało przeprowadzone bez dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, a zatem z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W niniejszej sprawie zabrakło w materiale dowodowym danych odnoszących się do konkretnych pracowników niepełnosprawnych, którym według organu pracodawca nie pokrył kosztów płacy (należności składkowych) we wskazanym w przepisach terminie. Organ winien zatem uzyskać dowód oraz odnieść się do niego w decyzji na okoliczność, że koszty płacy za osoby niepełnosprawne zostały poniesione po wymaganym terminie. Dowodem takim powinna być informacja o niedopłacie za sporne miesiące na indywidualnym koncie ZUS każdej z osób niepełnosprawnych, objętych wnioskiem o dofinansowanie. Ponownie rozpoznając sprawę, organ zbada przesłankę terminowości poniesienia kosztów płacy odrębnie wobec każdego z pracowników niepełnosprawnych, do których wynagrodzenia pracodawca ubiegał się o dofinansowanie. Skoro bowiem pracodawca uzyskuje dofinansowanie do wynagrodzenia konkretnego pracownika niepełnosprawnego, to w decyzji organ winien odnosić wszelkie nieprawidłowości, które ustalił, do konkretnego pracownika niepełnosprawnego, a nie do wszystkich pracowników. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących kwotę uiszczoną z tytułu wpisu sądowego od skargi, koszty zastępstwa procesowego przez radcę prawnego oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa, orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 210 i art. 205 § 2 cytowanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).