II SA/Wa 3240/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2022 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] (dalej jako "K[...]P" lub "organ I instancji") działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej jako "Kpa") w związku z art. 32 ust. 1 pkt 3 oraz art. 43 ust. 3 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 1123 z późn. zm., dalej jako "ustawa o PSP") decyzją z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] zwolnił ze służby w Państwowej Straży Pożarnej [...] S. K. - [...] pełniącego służbę w Jednostce Ratowniczo Gaśniczej nr [...] Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej [...] (dalej jako "strażak", "strona" lub "skarżący") z dniem, w którym decyzja o zwolnieniu go ze służby stała się ostateczna. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że decyzją z [...] kwietnia 2019 r. zwolnił strażaka ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Decyzją z dnia [...] września 2020 r. [...] Komendant Wojewódzki Powiatowej Straży Pożarnej uchylił decyzję K[...]P z [...] kwietnia 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W konsekwencji powyższego, K[...]P wydał wskazaną na wstępie decyzję z [...] kwietnia 2021 r. nr [...]. K[...]P wskazał, że w toku ponownego rozpoznania sprawy przeprowadził postępowanie wyjaśniające wypełniając wskazania organu odwoławczego. Ustalił, że strażak, który pełnił służbę w Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej od dnia [...] listopada 2015 r. w okresach: 1) od [...] września 2016 r. do [...] października 2016 r. - przebywał na zwolnieniu chorobowym w związku z wypadkiem w służbie; 2) od [...] grudnia 2016 r. do [...] grudnia 2016 r. - przebywał na zwolnieniu z tytułu opieki nad dzieckiem;  3) od [...] grudnia 2016 r. do [...] września 2017 r. - przebywał na zwolnieniu chorobowym, gdzie dopiero w marcu 2017 r. dostarczył zaświadczenie od lekarza o kontynuacji leczenia (w związku z wypadkiem w październiku 2016 r.); 4) od [...] października 2017 r. do [...] listopada 2017 r. - odbierał urlop wypoczynkowy; 5) od [...] listopada 2017 r. do [...] listopada 2017 r. - przebywał na zwolnieniu z tytułu opieki nad żoną (zwolnienia wystawione do [...] listopada 2017 r. - uznano tylko 14 dni opieki nad żoną); 6) od [...] listopada 2017 r. do [...] stycznia 2018 r. - przebywał na zwolnieniu chorobowym; 7) od [...] stycznia 2018 r. do [...] stycznia 2018 r. - odbierał dodatkowy urlop wypoczynkowy; 8) od [...] lutego 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. - przebywał na zwolnieniu chorobowym. 9) od [...] lutego 2019 r. do [...] lutego 2019 r. - przebywał na zwolnieniu chorobowym. K[...]P wskazał, że w ww. okresach strażak zaprzestawał służby, w dni wyznaczone harmonogramem. Pomimo występujących krótkich kilkudniowych przerw w ww. zwolnieniach lub urlopach strażak od [...] grudnia 2016 r., tj. 25 miesięcy nie wykonywał czynności służbowych. W związku z powyższym organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia strażaka ze służby w Państwowej Straży Pożarnej (dalej jako "PSP"). Mając na uwadze, że strażak w sposób nieprzerwany przez okres ponad 12 miesięcy nie wykonywał czynności służbowych z powodu choroby oraz dwukrotnie nie stawił się bez usprawiedliwienia na zlecone mu przez komisję lekarską badania lekarskie, w niniejszej sprawie występują dwie samodzielne ustawowe przesłanki zwolnienia go ze służby w PSP, tj. na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 6 i 7 ustawy o PSP. Przy podjęciu decyzji o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby w trybie art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP, konieczne jest spełnienie równocześnie trzech przesłanek: zaprzestanie służby, choroba funkcjonariusza powodująca to zaprzestanie oraz upływ 12 miesięcy. Przepis wymaga koniunkcji tych trzech przesłanek, które muszą być interpretowane wąsko (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2016 r., I OSK 1188/14, LEX nr 2032699). Zatem w przepisie tym nie chodzi o nieprzerwany okres zwolnienia lekarskiego, ale o nieprzerwany okres zaprzestania służby z powodu choroby (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt. II SA/Wa 1966/11, LEX - nr 1138870). Nie można utożsamiać zwolnień lekarskich, które strażak otrzymuje z uwagi na własną chorobę ze zwolnieniami wydanymi z tytułu opieki strażaka nad członkiem rodziny, czy też wynikającymi z urlopu na żądanie. Tak więc skorzystanie przez strażaka ze zwolnienia z powodu opieki nad członkiem rodziny, bądź z urlopu nie może być uznane jako przerwa w okresie 12 miesięcy, o których mowa w art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP. Sam bowiem fakt otrzymania zwolnienia lekarskiego lub urlopu bez uprzedniego zgłoszenia się i dopuszczenia do służby, nie może wywoływać konsekwencji polegających na przerwaniu okresu 12 - miesięcznego skutkującego możliwością zwolnienia ze służby z powodu choroby. Stanowisko w tym zakresie potwierdza jednolite orzecznictwo (patrz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. akt l OSK 1188/09 oraz z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt l OSK 1353/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zdaniem organu I instancji do przerwania okresu, o jakim mowa w omawianym przepisie, mogłoby dojść jedynie wówczas, gdyby strażak po zakończeniu własnych zwolnień lekarskich stawił się do służby i został dopuszczony do wykonywania czynności służbowych. Sam fakt otrzymania zwolnienia lekarskiego z tytułu opieki nad chorym członkiem rodziny, bez uprzedniego zgłoszenia się i dopuszczenia do służby, nie może zatem wywoływać takich konsekwencji, jak tego oczekiwał. Również nagłe pojawienie się strażaka w budynku jednostki JRG [...] nie przerywa rzeczonego okresu. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy i przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie okoliczności zaistniałych w dniu [...] stycznia 2019 r. K[...]P stwierdził, że stanowisko strony o rzekomym stawieniu się do służby w tym dniu nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Powyższemu przeczy również sama strona: "W dniach [...] stycznia 2018 r., [...] stycznia 2019 r. i [...] lutego 2019 r. czynności, które wykonywałem polegały na rehabilitacji, opiece nad chorą żoną i dzieckiem. Od [...] stycznia 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. przebywałem na zwolnieniu lekarskim. (...) Natomiast od [...] stycznia 2019 r. do [...] lutego 2019 r. sprawowałem opiekę nad członkiem rodziny - dzieckiem, a także nad żoną, która była poważnie chora (...)." Tym samym nie sposób jest uznać, że w rzeczonym okresie strona stawiła się do służby. Należy podkreślić, że strażak po około 25 miesiącach nieobecności jedynie pojawił się w budynku JRG [...] z rzekomą gotowością w tym dniu do pełnienia służby, nie informując uprzednio o tym fakcie swoich przełożonych. Powyższe okoliczności faktyczne potwierdził również świadek M. K., który zeznał, że w tym okresie S. K. nie podjął służby. Nadmienić również należy, że w świetle ustalonych przez organ okoliczności ewentualny zamiar strażaka stawienia się do służby był iluzoryczny, skoro już w dniu [...] lutego 2019 r. strażak ponownie udał się na zwolnienie lekarskie. Działania strażaka skupione były jedynie na doprowadzeniu do przerwania 12 miesięcznego okresu niewykonywania czynności do służbowych, które jego subiektywnym zdaniem odniosły taki skutek. K[...]P podniósł, że z oczywistych względów strażak w ten sposób nie mógł zostać w dniu [...] stycznia 2019 r. dopuszczony do służby, bez przedstawienia dokumentów potwierdzających zakończenie leczenia i dopuszczenia do służby po długotrwałej chorobie, co skutkuje brakiem przesłanek do podjęcia służby. Art 42 ust. 1a ustawy o PSP stanowi, że kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej nie dopuszcza do służby strażaka nieposiadającego aktualnego orzeczenia lekarskiego z badań lekarskich. Zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 października 2005 r. w sprawie zakresu, trybu i częstotliwości przeprowadzania okresowych profilaktycznych badań lekarskich oraz okresowej oceny sprawności fizycznej strażaka Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 261, poz. 2191 z późn. zm.) badania profilaktyczne przeprowadza się w przypadku czasowej niezdolności do służby z powodu choroby trwającej dłużej niż 60 dni, w celu ustalenia zdolności do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych na dotychczasowym stanowisku służbowym. W ocenie organu I instancji powyższe działania strażaka stanowiły co najwyżej podjęcie przez niego nieskutecznej próby przerwania wspomnianego okresu w celu zapobieżenia dopuszczalności rozwiązania z nim stosunku służbowego. Następnie organ I instancji wskazał, że w dniu [...] października 2018 r., K[...]P skierował stronę do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA celem ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej strażaka, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Skarżący dwukrotnie nie odebrał przesłanego mu zawiadomienia z komisji lekarskiej o terminie ww. badań. Każde z ww. wezwań zostało dwukrotnie awizowane. Zawiadomienia te były kierowane na wskazany przez strażaka adres w "Ankiecie osobowej" oraz dokumentach znajdujących się w aktach niniejszej sprawy. W rezultacie czego strażak nie stawił się dwukrotnie na badania zlecone przez komisję lekarską. Zatem w niniejszej sprawie zachodzi również inna fakultatywna przesłanka zwolnienia strażaka ze służby wynikająca z art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP. W ocenie K[...]P, tłumaczenia strażaka w zakresie przyczyn dwukrotnego nie stawienia się na zlecone mu przez komisję lekarską badania lekarskie są nieusprawiedliwione. Z pełnieniem służby w PSP wiąże się dyspozycyjność, która polega w szczególności na możliwości kontaktu funkcjonariusza z organami PSP w formie pisemnej. Strażak powinien mieć świadomość, że osoba pozostająca na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, może zostać wezwana na badania lekarskie w celu ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. W tej sytuacji podane przez strażaka wyjaśnienia o częstej zmianie jego adresu nie stanowią usprawiedliwienia dla braku podjęcia korespondencji, która została przesłana na podany przez strażaka adres. Skoro strażak twierdzi, że od wielu lat nie mieszkał pod wskazanym adresem tym samym przez wiele lat regularnie zaniedbywał swój obowiązek w zakresie aktualizacji danych względem organu PSP. Twierdzenia strażaka o ustnym informowaniu przełożonych i wydziału kadr nie znajdują potwierdzenia w aktach niniejszej sprawy, w szczególności przeczą temu zeznania świadków: [...] D. B. oraz [...] M. K. W tym zakresie organ nie dał wiary zeznaniom strony o rzekomym ustnym informowaniu o zmianie jej adresu zamieszkania, zwłaszcza, że strażak sam w udzielonych zarówno pisemnie, jak i ustnie zeznaniach/wyjaśnieniach nie był w stanie podać żadnego adresu zamieszkania w latach 2016 – 2018, nie był w stanie podać liczby mieszkań, w których zamieszkiwał w tym okresie, zasłaniając się niepamięcią. W zeznaniach strony wystąpiła rażąca niespójność w rzeczonym zakresie: z jednej strony strażak pamięta komu zgłaszał zmianę miejsca zamieszkania (czemu przeczą zeznania świadków), z drugiej strony strażak nie pamięta ile razy zmieniał miejsca zamieszkania oraz nie był w sanie wskazać jakiegokolwiek adresu swojego zamieszkania. Zgłoszenia o zmianie miejsca zamieszkania nie potwierdza również [...] Rejonowa Komisja Lekarska, która adres strony ustaliła dopiero z dokumentacji medycznej - druków zwolnieniowych ZUS-ZLA. Z powyższego wynika, że strażak podał swój nowy adres lekarzowi, który wystawiał mu zwolnienie, a nie jednostce PSP. Pomimo częstej, jak twierdzi sam strażak zmiany miejsca zamieszkania w aktach sprawy nie ma ani jednego dowodu potwierdzającego jego zeznania w zakresie wykonania obowiązku zgłoszenia tego faktu, a znajdują się wyłącznie zeznania świadków, którzy przeczą tym okolicznościom. Dopiero w dniu [...] stycznia 2019 r. strażak będąc w wydziale kadrowym zawiadomił organ o zmianie swojego adresu. W konkluzji uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że stosunek łączący strażaka z organami PSP jest administracyjnym stosunkiem służbowym, który cechuje wzmożona ochrona jego trwałości, nie ma ona jednak charakteru absolutnego. Indywidualny interes strażaka nie może w niniejszej sprawie mieć pierwszeństwa przed interesem społecznym, rozumianym jako realizacja ustawowych zadań PSP. W interesie służby - rozumianym jako pełna i kompetentna obsada komórek organizacyjnych - leży bowiem skuteczna i bezbłędna służba wszystkich strażaków. Przewaga interesu społecznego wynika ze szczególnego charakteru PSP, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy i ich gotowości do wykonywania zadań dla dobra społeczeństwa. Każda długotrwała choroba strażaka negatywnie wpływa na funkcjonowanie jednostek organizacyjnych PSP i możliwość sprawnego realizowania istotnych zadań jakie zostały przypisane PSP. Braki w pełnej obsadzie Komendy Miejskiej PSP [...] spowodowane długotrwałą nieobecnością strażaka (nawet gdy nieobecność strażaka w służbie nie była przez niego zawiniona) utrudniają właściwy proces organizacji tej służby, a w konsekwencji godzą w bezpieczeństwo mieszkańców zamieszkałych na terenie działania komendy. Limit etatowy Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej PSP nr [...], w której pełnił służbę strażak wynosi 41 etatów (w tym 39 etatów w zmianowym rozkładzie czasu służby i 2 etaty w codziennym rozkładzie czasu służby), przy czym codziennie na zmianie służbowej obecnych musi być minimum 8 strażaków. Wynika to z ustalonych przez [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP stanów minimalnych dla poszczególnych jednostek organizacyjnych PSP z terenu województwa [...]. Ponad 25-ciomiesięczne zaprzestanie pełnienia służby przez stronę z powodu choroby spowodowało problemy z przestrzeganiem ustawowego czasu służby, pozostałych strażaków oraz z planowanym i terminowym wykorzystaniem przez strażaków należnego im czasu wolnego oraz urlopów. Długotrwałe przebywanie strażaka na zwolnieniach lekarskich wysoce negatywnie wpływa na funkcjonalność całej Komendy Miejskiej PSP [...] PSP oraz utrudnia sprawne realizowanie istotnych zadań, jakie zostały przypisane Państwowej Straży Pożarnej. Dwukrotne niestawienie się przez strażaka na zlecone przez komisję lekarską badania wskazuje na niewłaściwe nastawienie strażaka do pełnionej służby. Wskazany przez strażaka brak stałego miejsca zamieszkania połączony z niepoinformowaniem o zmianie adresu organu PSP koliduje z wymogiem dyspozycyjności funkcjonariusza. Tym samym, w dobrze pojętym i ważnym interesie PSP, tożsamym w tym przypadku z interesem społecznym, jest aby osoba długotrwale niezdolna do pracy z powodu stanu zdrowia, nieutrzymująca kontaktu z PSP i niestawiająca się na zlecone badania lekarskie nie pozostawała w dalszej służbie. Wskazane wyżej okoliczności i podstawy prawne dotyczące zwolnienia strażaka ze służby w Państwowej Straży Pożarnej stanowiły podstawę do zwolnienia go ze służby z dniem [...] maja 2019 r., tj. z dniem kiedy decyzja o zwolnieniu strażaka ze służby stała się ostateczna. Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata zarzucając jej naruszenie szeregu przepisów Kpa, w tym m.in. art. 78 § 1 Kpa i 75 § 1 Kpa poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony oraz art. 7 Kpa i art. 77 § 1 Kpa poprzez niewłaściwe i niepełne zgromadzenie materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie co skutkowało błędną oceną zebranego materiału dowodowego. W ocenie autora skargi nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające zwolnienie skarżącego ze służby i doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 43 ust. 3 pkt 6, art. 43 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 42 ust. 2b ustawy o PSP). [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej (dalej jako "organ odwoławczy" lub "MKW PSP ") decyzją z [...] lipca 2021 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że analizując przedmiotowe odwołanie i wydaną przez K[...]P decyzję, stwierdzić należy, że podniesione przez organ I instancji argumenty są wiarygodne i spójne. Badając przesłanki oraz dokumentację dotyczącą nieprzerwanego niewykonywania przez okres 12 miesięcy czynności służbowych, stwierdzić można, że są prawidłowe i słuszne, mimo że sam skarżący powód twierdzi, iż w dniach [...] stycznia 2019 r. - [...] lutego 2019 r. pojawiał się w JRG [...] (nie informując uprzednio swoich przełożonych). Argument gotowości do pełnienia służby w tych dniach nie może przemawiać jakkolwiek na korzyść strażaka, gdyż już od dnia [...] lutego 2019 r. przebywał on ponownie na zwolnieniu lekarskim, a stawienie się strony w ww. dniach w JRG [...] nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem organu odwoławczego, działania takie miałyby tylko i wyłącznie na celu przerwać 12 miesięczny okres niewykonywania czynności służbowych, co w swoim subiektywnym odczuciu strażak uczynił. Do przerwania okresu o jakim mowa powyżej, może dojść jedynie wówczas gdy strażak po zakończeniu zwolnienia lekarskiego stawia się do służby i zostaje dopuszczony do wykonywania czynności służbowych - w następstwie przedstawienia dokumentów potwierdzających zakończenie leczenia i dopuszczenie do służby po długotrwałej chorobie, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. W ocenie MKW PSP kolejna podnoszona przez organ I instancji przesłanka zwolnienia ze służby, tj. przesłanka dwukrotnego niestawienia się bez usprawiedliwienia na zlecone przez komisję lekarską badania lekarskie jest również zasadna. Strażak dwukrotnie nie odebrał przesłanego mu zawiadomienia z komisji lekarskiej o terminie ww. badań. Każde zawiadomienie zostało dwukrotnie awizowane. Zawiadomienia były kierowane na wskazany w ankiecie osobowej oraz w aktach sprawy adres. W rezultacie czego strażak nie stawił się dwukrotnie na badania zlecone przez komisję lekarską twierdząc w przesłuchaniu, ze nie odbierał pism bowiem nie mieszkał pod adresem, na które były kierowane wezwania, jak również nie pamięta adresów zamieszkania w latach 2016-2018. Mając zaś na względzie zasady logiki oraz doświadczenia życiowego, nie sposób jest zaś przydać przymiot wiarygodności wyjaśnieniom strony, że nie pamięta, gdzie zamieszkiwała. Z powyższego wnioskować należy, że strażak unikał odbioru kierowanej do niego korespondencji, bowiem zdawał sobie sprawę z jej zawartości - powiadomień o wyznaczonych terminach badań. Zgromadzone materiały dowodowe oraz notatki z przesłuchań świadków wskazują na podjęcie praworządnej decyzji. Podawane przez strażaka wyjaśnienia nie stanowią usprawiedliwienia dla braku podjęcia korespondencji. Ponadto od wielu lat strażak regularnie zaniedbywał swój obowiązek w zakresie aktualizacji danych pod względem organu PSP w którym służył, a twierdzenia, że ustnie informował przełożonych nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji ani w zgromadzonych zeznaniach świadków. W ocenie organu występuje rażąca niespójność w rzeczonym zakresie, bo z jednej strony strażak pamięta komu zgłaszał zmianę miejsca zamieszkania, a z drugiej strony strażak nie pamięta miejsc zamieszkania i nie potrafi wskazać jakiegokolwiek adresu. Ponadto strażak podawał swój zaktualizowany adres zamieszkania tylko i wyłącznie lekarzowi, który wystawiał zwolnienia lekarskie, a nie jednostce PSP. Organ odwoławczy wskazał, że z niedopełnieniem obowiązków w rzeczonym zakresie wiążą się konkretne skutki prawne, zwłaszcza że stosunek organów PSP do funkcjonariuszy zazwyczaj przejawia się w rozpatrywaniu ich spraw w oparciu o Kpa. Zasadniczo pisma doręcza się osobom fizycznym - w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (art. 42 § 1 Kpa). Zgodnie z art. 41 § 1 Kpa w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego. Stosownie do treści art. 41 § 2 Kpa w razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Następnie MKW PSP wskazał, że stosunek łączący strażaka z organami PSP jest administracyjnym stosunkiem służbowym, który cechuje wzmożona ochrona jego trwałości. Indywidualny interes strażaka nie może w niniejszej sprawie mieć pierwszeństwa przed interesem społecznym, rozumianym jako realizacja ustawowych zadań PSP. W interesie służby - rozumianym jako pełna i kompetentna obsada komórek organizacyjnych - leży bowiem skuteczna i bezbłędna służba wszystkich strażaków. Przewaga interesu społecznego wynika ze szczególnego charakteru PSP, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy i ich gotowości do wykonywania zadań dla dobra społeczeństwa. Każda długotrwała choroba strażaka negatywnie wpływa na funkcjonowanie jednostek organizacyjnych PSP i możliwość sprawnego realizowania istotnych zadań jakie zostały przypisane PSP. Braki w pełnej obsadzie Komendy Miejskiej PSP [...] spowodowane długotrwałą nieobecnością strażaka (nawet gdy nieobecność strażaka w służbie nie była przez niego zawiniona) utrudniają właściwy proces organizacji tej służby, a w konsekwencji godzą w bezpieczeństwo mieszkańców zamieszkałych na terenie działania komendy. Ponad 25-ciomiesięczne zaprzestanie pełnienia służby przez stronę z powodu choroby spowodowało problemy z przestrzeganiem ustawowego czasu służby pozostałych strażaków oraz z planowanym i terminowym wykorzystaniem przez strażaków należnego im czasu wolnego oraz urlopów. Długotrwałe przebywanie strażaka na zwolnieniach lekarskich wysoce negatywnie wpływa na funkcjonalność całej Komendy Miejskiej PSP [...] PSP oraz utrudnia sprawne realizowanie istotnych zadań, jakie zostały przypisane Państwowej Straży Pożarnej. Dwukrotne zaś niestawienie się przez strażaka na zlecone przez komisję lekarską badania wskazuje na niewłaściwe nastawienie strażaka do pełnionej służby. Pismem z [...] sierpnia 2021 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata wniósł do tutejszego Sądu skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 78 § 1, art. 75 § 1 w zw. z art. 10, art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa poprzez nieuwzględnienie przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wniosków dowodowych strony, zgłoszonych w odwołaniu z [...] sierpnia 2020 r. i ponowionych w odwołaniu z [...] maja 2021 r. Wnioski o przeprowadzenie dowodów z akt osobowych strażaka oraz dokumentacji Komendy Miejskiej PSP [...] za rok 2018/2019, w tym zwłaszcza książek podziału bojowego, wydruków wpisów w systemie SWD PSP, harmonogramu służby i kalendarzy zmianowych, miały na celu ustalenie, w których dniach skarżący miał wyznaczoną służbę, dni wolne od służby oraz w których pełnił służbę; wniosek dowodowy strony o przeprowadzenie dowodu z orzeczeń [...] RKL wydane w stosunku do skarżącego w roku 2018 i 2019, miały na celu wykazanie, że w okresach od [...] lutego 2018 r. do [...] października 2018 r. oraz od [...] lutego 2019 r. do [...] kwietnia 2019 r. skarżący był zdolny do pełnienia służby; przeprowadzenie dowodu z wniosku do funduszu zapomogowego Komendy Miejskiej PSP [...] miało wykazać, że organ I instancji posiadał wiedzę o zmianie miejsca zamieszkania przez skarżącego. Pominięcie ww. wniosków dowodowych zgłaszanych przez stronę, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a przez ich nieprzeprowadzenie organ nieprawidłowo ustalił stan faktyczny niniejszej sprawy i uniemożliwił skarżącemu czynny udział w postępowaniu. 2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa poprzez: a) pominięcie wyjaśnień skarżącego, znajdujących się w piśmie z [...] listopada 2020 r., w części w jakiej wskazuje, że we wrześniu 2018 r. przebywał na 30 dniowym zaległym urlopie wypoczynkowym, które to zostały potwierdzone zeznaniami [...] [...] JRG – D. B. oraz [...] [...] JRG – M. K., którzy zeznali, że skarżący w okresie 12 miesięcy poprzedzających wydanie decyzji z [...] kwietnia 2019 r. przebywał na urlopach; b) brak wyjaśnienia czy w dniach niewymienionych w decyzji, tj. [...],[...] lutego; [...],[...] i [...] marca; [...],[...] i [...] kwietnia; [...],[...] i [...] maja; [...],[...],[...] i [...] czerwca; [...],[...],[...] i [...] lipca; [...],[...] i [...] sierpnia oraz [...] i [...] września 2018 r., w których to zgodnie z kalendarzem zmianowym przypadała 2 zmiana, w której skarżący pełnił wówczas służbę, skarżący stawił się do służby, pełnił dyżur lub miał "wolną służbę" podczas gdy ustalenia te są decydujące dla stwierdzenia zaistnienia przesłanki przerwania 12- miesięcznego okresu zaprzestania służby, c) brak ustalenia, czy w dzień [...] stycznia 2019 r. oraz [...] lutego 2019 r." jak i w okresie urlopu wypoczynkowego przypadającego na wrzesień 2018 r. skarżącemu według rozkładu czasu służby przypadał dzień służby, dyżuru czy też miał on "wolną służbę", podczas gdy ustalenia te są decydujące dla stwierdzenia zaistnienia przesłanki przerwania 12-miesięcznego okresu zaprzestania służby; d) błędne ustalenie, że skarżący w okresie 12 miesięcy poprzedzających wydanie decyzji z [...] kwietnia 2019 r. o zwolnieniu ze służby nie posiadał orzeczenia lekarskiego, które umożliwiałoby mu podjęcie służby, podczas gdy z orzeczenia [...] RKL wydanego w 2018 r. wynika, że w okresie od [...] lutego 2018 r. do [...] października 2018 r. skarżący był zdolny do pełnienia służby, e) pominięcie wyjaśnień skarżącego w przedmiocie informowania organu o zmianie adresu zamieszkania, podczas gdy z jego pisemnych wyjaśnień wynika, że fakt zmiany adresu zamieszkania był organowi znany chociażby z wniosku do funduszu zapomogowego Komendy Miejskiej PSP oraz poczynienie ustaleń w przedmiocie braku poinformowania organu o zmianie adresu jedynie na podstawie zeznań świadków, którzy ze względu na upływ czasu oraz zajmowane stanowiska, wiążące się z konieczności wykonywania szeregu czynności w przedmiocie spraw personalnych wszystkich strażaków w jednostce, mogli pozostawać w błędnym i niezawinionym przekonaniu, że skarżący im takiej informacji nie udzielił. Powyższe było przyczyną niepełnego zgromadzeniem materiału dowodowego, jak i jego wadliwą oceną, podczas gdy prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe prowadziłoby do odmiennych ustaleń, a mianowicie, że w okresie 12 miesięcy poprzedzających wydanie decyzji z [...] kwietnia 2019 r. o zwolnieniu ze służby występowały okresy zdolności skarżącego do służby w świetle wydanych orzeczeń lekarskich, a w okresach tych wystąpiły dni służby przerywające bieg terminu, o którym mowa w art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP. 3. art. 42 § 1 i art. 41 § 1 Kpa poprzez zastosowanie niniejszych przepisów, w przypadku, gdy postępowanie przed komisją lekarską jest samodzielnym postępowaniem, wszczynanym wskutek skutecznego doręczenia zawiadomienia stronie o konieczności stawienia się na badania, które to postanowienie jest pismem inicjującym postępowanie. W konsekwencji powyższych uchybień, w ocenie pełnomocnika skarżącego doszło do naruszenia prawa materialnego, tj.: 1. art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP w zw. z art. 7 i art. 8 Kpa poprzez niewłaściwe zastosowanie będące konsekwencją wadliwej subsumpcji i przyjęcia, że w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka 12 - miesięcznego zaprzestania służby skarżącego podczas gdy nie zachodziły takowe podstawy; 2. art. 43 ust. 3 pkt. 7 w zw. z art. 42 ust. 2b ustawy o PSP w zw. z art. 42 § 1 i art. 41 § 1 Kpa przez niewłaściwie zastosowanie będące konsekwencją uznania, że doszło do dwukrotnego nieuzasadnionego niestawiennictwa skarżącego na badanie lekarskie, podczas gdy [...] Rejonowa Komisja Lekarska samodzielnie ustaliła, że w wyniku wysłania zawiadomienia na błędny adres, nie doszło do skutecznego doręczenia zastępczego, a po wysłaniu zawiadomienia na prawidłowy adres, strażak stawił się niezwłocznie na badania. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, a także utrzymanej przez nią decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania wedle norm przepisanych oraz na podstawie art. 106 § 3 i p.p.s.a. przeprowadzenie dowodów uzupełniających, o które skarżący wnioskował już w odwołaniu z [...] sierpnia 2020 r. i ponowił w odwołaniu z [...] maja 2021 r., a które nie zostały przez organ przeprowadzone: a) z akt osobowych skarżącego oraz dokumentacji Komendy Miejskiej PSP [...] za rok 2018/2019, w tym zwłaszcza książek podziału bojowego, wydruków wpisów w systemie SWD PSP, harmonogramu służby i kalendarzy zmianowych na okoliczność ustalenia, w których dniach skarżący miał wyznaczoną służbę, dni wolne od służby oraz w których pełnił służbę lub przebywał na urlopie lub zwolnieniu innym niż zwolnienie lekarskie; przebiegu służby skarżącego, w tym określenia kiedy i w jakim wymiarze przebywał na urlopach; przerwania okresu 12-miesięcznego okresu zaprzestania czynności służbowych z uwagi na chorobę; b) orzeczeń [...] RKL wydanych w stosunku do skarżącego w 2018 r. i 2019 r. - na okoliczność, że w okresach od [...] lutego 2018 r. do [...] października 2018 r. oraz od [...] lutego 2019 r. do [...] kwietnia 2019 r. skarżący był zdolny do pełnienia służby; c) wniosku do funduszu zapomogowego Komendy Miejskiej PSP [...] - na okoliczność posiadanej wiedzy organu o zmianie miejsca zamieszkania przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie Sąd oddalił ww. wnioski dowodowe zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Tylko zaś w takiej sytuacji sąd administracyjny może uchylić decyzję organu administracji publicznej. Przechodząc do rozważań odnoszących się do legalności wydanych rozstrzygnięć należy zauważyć, że organy orzekające wydając zakwestionowane przez skarżącego decyzje opierały się na regulacji art. 43 ust. 3 pkt 6 i 7 ustawy o PSP określających przesłanki tzw. fakultatywnego zwolnienia strażaka ze służby. W związku z tym należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że decyzja o zwolnieniu strażaka ze służby, podejmowana w trybie art. 43 ust. 3 wyżej wskazanej ustawy jest tzw. decyzją uznaniową, o czym świadczy wyrażenie "strażaka można zwolnić" użyte w jego treści. Decyzje uznaniowe pozostają pod kontrolą sądowoadministracyjną, przy czym trzeba mieć na uwadze, że zakres tej kontroli jest ograniczony. Sąd administracyjny nie wnika bowiem w celowość rozstrzygnięcia zawartego w zakwestionowanej decyzji administracyjnej. Decyzja uznaniowa w pełnym zakresie podlega natomiast badaniu, co do jej zgodności z przepisami proceduralnymi i ocenie czy organ administracji publicznej prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski mają swoje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Decyzja uznaniowa może być przez Sąd uchylona w przypadku stwierdzenia, że została wydana z takim naruszeniem przepisów prawa materialnego czy procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. O tego rodzaju naruszeniach można mówić, gdy organ pozostawił poza swoimi rozważaniami istotne argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotny dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy lub dokonał jego oceny wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego. Zapatrywania te są o tyle istotne, że w wypadku podejmowania decyzji uznaniowych na organie spoczywa potrzeba dogłębnego wyważenia interesu społecznego i słusznego interesu stron. W sytuacji, gdy organ administracji publicznej działa na mocy uznania administracyjnego i daje prymat słusznemu interesowi obywatela chronionemu przez treść art. 7 Kpa (statuującego zasadę prawdy obiektywnej oraz obowiązek uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli) zobligowany jest do wydania decyzji pozytywnej dla strony. A contrario, decyzję odmowną władny jest wydać dopiero wtedy, gdy przemawia za tym wzgląd na interes społeczny. Innymi słowy, jeżeli decyzja jest wydawana w granicach uznania administracyjnego, to stosownie do treści art. 7 Kpa istnieje domniemanie, że uznanie to będzie wykorzystane dla ochrony słusznego interesu obywatela zawsze wtedy, gdy nie naruszy to interesu społecznego. W związku z tym, że w art. 43 ust. 3 pkt 6 i pkt 7 ustawy o PSP uregulowano dwie odrębne przesłanki fakultatywnego zwolnienia strażaka ze służby, które to legły u podstaw wydanych w sprawie decyzji Sąd uznał za zasadne aby odnieść się do każdej z tych podstaw oddzielnie. Skarżący zarzucał bowiem organom orzekającym, że wydane rozstrzygnięcia obarczone są wadami w każdym aspekcie poczynionych przez te organy rozważań. Rozważając w pierwszej kolejności określoną w art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP podstawę materialnoprawną zwolnienia strażaka ze służby należy wskazać, że zgodnie z tym przepisem strażaka można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. W ocenie Sądu unormowanie to nie nasuwa trudności interpretacyjnych a do jego zastosowania wymagane jest jedynie spełnienie przesłanki upływu 12 miesięcy zaprzestania przez strażaka służby z powodu choroby. W rozpatrywanej sprawie organy wykazały zaś spełnienie przesłanki zwolnienia skarżącego ze służby, o której stanowi art. 43 ust. 3 pkt 6 wyżej wskazanej ustawy. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że skarżący od [...] grudnia 2016 r., tj. przez około 25 miesięcy przebywał na licznych zwolnieniach lekarskich, w przerwach między którymi faktycznie nie pełnił służby. W okresie od [...] lutego 2018 r. do [...] stycznia 2019 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, w dniach od [...] stycznia 2019 r. do [...] lutego 2019 r. również faktycznie nie pełnił służby, a od [...] lutego 2019 r. do [...] lutego 2019 r. ponownie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 maja 2022 r. sygn. akt III OSK 1394/21, otrzymywanie zwolnień lekarskich w okresie 12 miesięcy przerywanych krótkimi okresami bez zwolnienia i dopuszczenia do służby, nie wywołuje konsekwencji w postaci przerwania okresu, po którym organ może zwolnić funkcjonariusza ze służby. Przypomnieć bowiem należy, że stosunek służbowy funkcjonariuszy służb mundurowych ma charakter administracyjnoprawny, o wzmożonej ochronie trwałości. Jednakże ustalone przez ustawodawcę gwarancje dotyczą tylko 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby i po upływie tego okresu dopuszczalne jest rozwiązanie stosunku służbowego i to ze względu na interes służby niezależnie od tego, czy funkcjonariusz jest nadal chory, czy też deklaruje on chęć powrotu do służby z uwagi na odzyskanie zdolności fizycznych i psychicznych do wykonywania zadań służbowych. Organ, zwalniając funkcjonariusza, powinien kierować się interesem służby i interesem funkcjonariusza. Należy jednak mieć na względzie, że interes służby związany jest przede wszystkim z koniecznością zapewnienia jej sprawnego wykonywania zadań, a więc ma pierwszeństwo przed interesem indywidualnym funkcjonariusza, który chciałby jak najdłużej korzystać z uprawnień jakie posiada na podstawie przepisów pragmatycznych, w tym przede wszystkim z prawa do uposażenia. Oczywistym jest, że w sytuacji, gdy funkcjonariusz, tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, przez długi okres czasu nie wykonuje na skutek przebywania na zwolnieniu lekarskim obowiązków służbowych, nawet jeżeli jest wyznaczona do ich wykonywania inna osoba, to powoduje to znaczne utrudnienia dla formacji, gdyż inny funkcjonariusz musi wykonywać czynności, które normalnie powinien wykonywać funkcjonariusz przebywający na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Zakłóca to normalne funkcjonowanie służby, a zatem również powoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, ponieważ służba mundurowa nie może sprawnie wykonywać swoich zadań z zakresu ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego. Zdaniem Sądu zasadna jest argumentacja organów, że treść przepisu art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP odnosi się do okresu niewykonywania służby liczonego od daty zaprzestania służby z powodu choroby a nie do nieprzerwanego okresu korzystania przez funkcjonariusza ze zwolnień lekarskich. Nie można w ocenie Sądu utożsamiać zwolnień lekarskich, które funkcjonariusz otrzymuje z uwagi na własną chorobę ze zwolnieniami wydanymi z tytułu opieki funkcjonariusza nad członkiem rodziny czy też wynikającymi z urlopu na żądanie. Tak więc skorzystanie przez funkcjonariusza ze zwolnienia z powodu opieki nad członkiem rodziny bądź z urlopu na żądanie nie może być uznane jako przerwa w okresie 12 miesięcy, o których mowa art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP. Sam bowiem fakt otrzymania zwolnienia lekarskiego lub urlopu na żądanie bez uprzedniego zgłoszenia się i dopuszczenia do służby nie może wywoływać konsekwencji polegających na przerwaniu powyższego okresu 12 - miesięcznego skutkującego zwolnieniem ze służby z powodu choroby (zob. w tej materii: m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 1188/09 oraz z 19 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 1353/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego słusznie organy uznały, że w przypadku skarżącego spełniona została przesłanka zwolnienia ze służby określona w art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP. Do przerwania okresu, o jakim mowa w omawianym przepisie, mogłoby dojść jedynie wówczas, gdyby skarżący po zakończeniu zwolnienia lekarskiego stawił się do służby i został dopuszczony do wykonywania czynności służbowych. Jak zaś trafnie zauważyły organy, skarżący po około 25 miesiącach nieobecności jedynie pojawił się w budynku swojej jednostki z rzekomą gotowością w tym dniu do pełnienia służby, nie informując uprzednio o tym fakcie swoich przełożonych. W świetle ustalonych przez organy okoliczności ewentualny zamiar skarżącego stawienia się do służby był iluzoryczny, skoro już w dniu [...] lutego 2019 r. ponownie udał się na zwolnienie lekarskie. Działania strażaka skupione były więc jedynie na doprowadzeniu do przerwania 12 miesięcznego okresu niewykonywania czynności służbowych. Skarżący nie mógł zostać w dniu [...] stycznia 2019 r. dopuszczony do służby, bez przedstawienia dokumentów potwierdzających zakończenie leczenia i dopuszczenia do służby po długotrwałej chorobie, co skutkuje brakiem przesłanek do podjęcia służby. Art. 42 ust. 1a ustawy o PSP stanowi, że kierownik jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej nie dopuszcza do służby strażaka nieposiadającego aktualnego orzeczenia lekarskiego z badań lekarskich. Z kolei zgodnie z § 3 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 października 2005 r. w sprawie zakresu, trybu i częstotliwości przeprowadzania okresowych profilaktycznych badań lekarskich oraz okresowej oceny sprawności fizycznej strażaka Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 261, poz. 2191 z późn. zm.) badania profilaktyczne przeprowadza się w przypadku czasowej niezdolności do służby z powodu choroby trwającej dłużej niż 60 dni, w celu ustalenia zdolności do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych na dotychczasowym stanowisku służbowym. Dlatego też zgodzić się należy z organami, że powyższe działania skarżącego stanowiły co najwyżej podjęcie przez niego nieskutecznej próby przerwania wspomnianego okresu w celu zapobieżenia dopuszczalności rozwiązania z nim stosunku służbowego. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, organy Państwowej Straży Pożarnej stosując art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP nie naruszyły przedmiotowej regulacji. Organ I instancji mając na uwadze treść art. 7 Kpa, który nakazuje załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywatela, dokonał ich wyważenia i w sposób przekonujący uzasadnił przyjęcie prymatu interesu społecznego, który wynika ze szczególnego charakteru Państwowej Straży Pożarnej, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy i ich gotowości do wykonywania zadań dla dobra społeczeństwa. W niniejszej sprawie organy orzekające zasadnie stwierdziły, że interes społeczny będzie miał w niej pierwszeństwo przed interesem strony tego postępowania. Wyraża się on bowiem w trafnie podniesionych, zwłaszcza przez organ I instancji okolicznościach związanych z funkcjonowaniem jednostki skarżącego. W orzecznictwie na tle pragmatyki policyjnej ukształtował się pogląd, że: "Prawidłowe wykonywanie zadań oraz sprawne funkcjonowanie całej Policji i poszczególnych jej komórek organizacyjnych utrudnia każda długotrwała nieobecność funkcjonariuszy w służbie. Skutki przedłużającej się absencji chorobowej policjanta na funkcjonowanie Policji i dla interesu społecznego, tożsamego z dobrem formacji, są oczywiste i nie wymagają dowodzenia" – patrz wyrok NSA z dnia 3 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2920/14, publik. LEX nr 2036076. Skład orzekający w niniejszej sprawie powyższe stanowisko w pełni podziela i uważa je za trafne również w odniesieniu do służby pełnionej w PSP. W ocenie Sądu, argumentacja zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej jak i utrzymanej nią w mocy decyzji jest wystarczająca do zwolnienia skarżącego ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP i w tym zakresie spełnia wymagania art. 107 § 3 Kpa. Organy wskazały zarówno na przesłanki faktyczne, powodujące konieczność zwolnienia funkcjonariusza ze służby w PSP, jak i przepis prawa, który był podstawą podjętej decyzji. Ponadto, biorąc pod uwagę treść art. 7 k.p.a., który nakazuje załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywatela, organy dokonały ich wyważenia i uzasadniły przyjęcie interesu społecznego, który wynika ze szczególnego charakteru PSP, jako formacji opartej na dyspozycyjności funkcjonariuszy i ich gotowości do wykonywania zadań dla dobra społeczeństwa. Wyjaśniły też w sposób wystarczający motywy jakie nimi kierowały przy wydawaniu kwestionowanych rozstrzygnięć, odwołując się m.in. do faktu, że w czasie absencji chorobowej skarżącego jego obowiązki służbowe musieli realizować inni funkcjonariusze, co z pewnością dezorganizowało pracę jednostki, mogło rodzić napięcia i konflikty, a ponadto skutkować obniżeniem poziomu motywacji i zaangażowania w realizację zadań pozostałych funkcjonariuszy. Odnosząc się z kolei do drugiej z podstaw zwolnienia należy wskazać, że w świetle art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP (wprowadzonego do ustawy o Państwowej Straży Pożarnej mocą art. 53 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych; Dz.U. z 2014 r., poz. 1822, z dniem 1 stycznia 2015 r.) strażaka można zwolnić ze służby w przypadku dwukrotnego nieusprawiedliwionego niestawienia się na badania, o których mowa w art. 42 ust. 2b ustawy. Sąd uznaje za trafny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przez organy art. 43 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 42 ust. 2b ustawy o PSP w zw. z art. 42 § 1 i art. 41 § 1 Kpa przez niewłaściwie zastosowanie będące konsekwencją uznania, że doszło do dwukrotnego nieuzasadnionego niestawiennictwa skarżącego na badanie lekarskie. [...] Rejonowa Komisja Lekarska ustaliła bowiem, że w wyniku wysłania zawiadomienia kierowanego do skarżącego na błędny adres, nie doszło do skutecznego doręczenia zastępczego, a po wysłaniu zawiadomienia na prawidłowy adres, strażak stawił się niezwłocznie na badania. Organy niezasadnie więc powołały się na przesłankę o której mowa w art. 43 ust. 3 pkt 7 ustawy o PSP jako drugą fakultatywną podstawę do zwolnienia skarżącego ze służby. W ocenie Sądu powyższe naruszenie przez organy ww. przepisu prawa materialnego nie miało jednak znaczenia dla poprawnie wydanego rozstrzygnięcia o zwolnieniu skarżącego ze służby na podstawie art. 43 ust. 3 pkt 6 ustawy o PSP, tj. upływu 12 miesięcy od dnia zaprzestania przez strażaka służby z powodu choroby. Zasadne było więc zwolnienie skarżącego ze służby z dniem doręczenia mu wydanej przez organ odwoławczy ostatecznej decyzji z [...] lipca 2021 r. Na koniec wyjaśnić jeszcze należy, że Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze bowiem ich przeprowadzenie nie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. W związku z powyższym, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.