II GSK 1223/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku F. Sp. z o.o. Sp.k. w Z. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2024 r., sygn. akt II GSK 1223/23 o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Bd 995/22 w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. Sp.k. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 29 lipca 2022 r. nr 0401.CKB.4040.109.2022 w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z 27 marca 2024 r., sygn. akt II GSK 1223/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 28 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Bd 995/22 w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. Sp.k. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 29 lipca 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Pismem z 13 maja 2024 r. pełnomocnik F. Sp. z o.o. Sp.k. w G. (dalej "skarżąca") wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez nakazanie organowi zwrotu na rzecz skarżącej niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów ustanowienia pełnomocnika. Wskazał, że skarżąca wniosła odpowiedź na skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Mimo tego Sąd nie wydał rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu (...) zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a. przepisy te stosuje się odpowiednio do wyroków wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z przepisem art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Jak wynika zaś z art. 204 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1. organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę albo przez 2. skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Stawki wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego i katalog czynności, za których wykonanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługują koszty postępowania regulują rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964; dalej "rozporządzenie"). W orzecznictwie ukształtował się jednolity pogląd, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zamieszczonego w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podlega uwzględnieniu, gdy odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona po upływie 14 dni od doręczenia skargi kasacyjnej, a więc po upływie terminu określonego w art. 179 p.p.s.a. (por. wyroki NSA z: 14 września 2021 r., sygn. II OSK 2173/19, 26 września 2018 r., sygn. II OSK 2309/16 oraz postanowienie NSA z 13 kwietnia 2023 r., sygn. II GSK 469/22). W sprawie odpis skargi kasacyjnej został doręczony profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej 22 maja 2023 r. Odpowiedź na skargę kasacyjną została nadana przez skarżącą w placówce pocztowej 5 czerwca 2023 r. (zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie) na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego, skąd została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy 14 czerwca 2024 r. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że w sytuacji wniesienia pisma, dla którego ustalony został termin, do niewłaściwego sądu administracyjnego (bądź organu), datą wniesienia pisma jest data jego przekazania (nadania) przez niewłaściwy sąd (lub organ) do sądu właściwego (zob. postanowienia NSA z: 25 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 536/10, 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 59/15, 5 grudnia 2018 r., sygn. akt II FZ 718/18). Przyjmując ten pogląd za własny, NSA stwierdził, że odpowiedź na skargę kasacyjną została nadana po upłynięciu terminu określonego w art. 179 p.p.s.a., bowiem nadanie tego pisma z NSA do właściwego Sądu pierwszej instancji nastąpiło 22 czerwca 2024 r. Wobec tego należało uznać, że odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona po upływie 14-dniowego terminu określonego w art. 179 p.p.s.a., więc nie było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. W tych okolicznościach sprawy wniosek o uzupełnienie powołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.