II SAB/Go 80/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Przewodniczącego Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Przewodniczącego Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] do rozpoznania wniosku J.K. z dnia [...]r. o udzielenie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku, II. stwierdza, że Przewodniczący Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Przewodniczącego Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] na rzecz strony skarżącej J.K. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] marca 2024 r. J. K. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej do Przewodniczącego Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] wniosek o udostępnienie informacji o następującej treści: 1. pełnej listy członków Gminnej Spółki Wodnej [...], którego Nadleśnictwo [...] -Lasy Państwowe jest członkiem, 2. notatek (minutek) ze wszystkich spotkań Gminnej Spółki Wodnej [...] od momentu powstania spółki, czyli od roku 2017. Informacje te powinny zawierać daty poszczególnych spotkań, listę obecności, omówienie poruszonych tematów oraz podjęte decyzję. 3. opis działań oraz ustaleń podjętych przez członków Gminnej Spółki Wodnej [...], w tym wszelkie plany, raporty, analizy, które zostały wypracowane od momentu założenia spółki. Wobec braku odpowiedzi organu na w/w wniosek pismem z dnia [...] kwietnia strona zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r. organ poinformował J. K., iż wniosek o udostępnieni informacji publicznej wysłany został na nieprawidłowy adres w związku z czym oświadczył, iż uznał skargę na bezczynność za bezzasadną i nie dostrzegając konieczności jej przekazania do Sądu. Dodał przy tym, iż spółka wodna w świetle przepisów Prawa wodnego nie jest publiczną formą organizacyjną i nie ma prawa ani obowiązku udostępniania informacji z działalności. Wobec powyższego J. K. pismem z dnia [...] kwietnia 2024 r. zwrócił się do w/w organu z wnioskiem o udostępnieni informacji publicznej o treści identycznej jak w piśmie z dnia [...] marca 20204 r., nadając jednak wniosek w urzędzie pocztowym. Dalej skargą z dnia [...] maja 2024 r. J. K. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Przewodniczącego Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] (skarżony organ sprecyzowany został w ten sposób w treści skargi), zarzucając organowi naruszenie: - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek, - art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając skargę skarżący wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2024 r. złożył do organu za pośrednictwem operatora pocztowego wniosek o udostępnienie informacji przytaczając jego treść, i informując, że nie otrzymał od organu odpowiedzi. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, iż wniosek z dnia [...] kwietnia 2024 r. pozostawił bez odpowiedzi, gdyż za wystarczające uznał w tym zakresie przesłane skarżącemu pismo organu z dnia [...] kwietnia 2024 r. Organ dalej podkreślił, iż zgodnie z art. 441 ustawy Prawo wodne spółki wodne są niepublicznymi formami organizacyjnymi i nie są finansowane ze środków publicznych i dofinansowań celowych, a ze składek członkowskich i wykonywanych zleceń. Ponadto w przepisach Prawa wodnego brak jest przepisu, z którego wynikałoby, że informacja o członkach spółki wodnej jest informacją jawną, a ponadto informacje dotyczące danych osobowych nie powinny podlegać udostępnieniu. Odnośnie zaś pkt 2 i 3 wniosku skarżącego organ podał, iż wszystkie dokumenty będące w posiadaniu organu nie stanowią informacji publicznej, wskazując przede wszystkim na dokumenty prywatne, które odróżnić należy od dokumentu urzędowego. Podsumowując organ stwierdził, iż wnioskując o udostępnienie informacji publicznej skarżący domagał się od organu naruszenia konstytucyjnego prawa do prywatności i naruszenia tajemnicy o danych osobowych. Powyższe stanowisko organ podtrzymał w piśmie procesowym z dnia [...] października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż skarga została rozpoznana przez tutejszy Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako p.p.s.a.). W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024., poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Zgodnie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.:1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekając, że organ dopuścił się bezczynności sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przedmiot tak rozumianej kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawi stanowiła bezczynność, której zdaniem skarżącego dopuścił się Przewodniczący Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie udzielając w żaden sposób odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] kwietnia 2024 r. Na wstępie wyjaśnić należy, iż procedurę dostępu do informacji publicznej reguluje u.d.i.p., która określa prawo do informacji publicznej, a także zasady i tryb jej udostępniania. Katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został określony w art. 4 u.d.i.p. Przy czym nie są to tylko władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 pkt 4) oraz podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym (art. 4 ust. 1 pkt 5). Jeśli chodzi o pojęcie informacji publicznej ma ono szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę u.d.i.p., a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Za informację publiczną uznaje się zatem każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów" (tak wyrok NSA z dnia 14 października 2016r., I OSK 1800/16, Lex 2177189, wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2028r., II SA/Wa 1282/17, Lex nr 2497868). "Informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa" (vide: uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013r., I OPS 8/13). A zatem "informację publiczną stanowią dokumenty, których treść jest związana z działaniami organów władzy publicznej. (...) zawarty w art. 6 u.d.i.p. katalog dokumentów stanowiących informację publiczną jest katalogiem otwartym i wymienia jedynie przykładowo kategorie danych, które są informacją publiczną. Zaś fakt, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, nie oznacza jednocześnie, że informacją publiczną są wyłącznie dokumenty urzędowe, w znaczeniu określonym w powołanych wyżej przepisach. Pojęcie to obejmuje również inne kategorie dokumentów" (wyrok NSA z dnia 14 października 2016r., I OSK 1800/16, Lex 2177189). Z dalszych przepisów u.d.i.p. wynika, że udostępnianie informacji publicznej odbywa się na wniosek i winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej ma miejsce zarówno wtedy, gdy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie tej informacji podmiot taki: - nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), albo - nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Ocena zasadności skargi sądowoadministracyjnej w sprawie dotyczącej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej zależy od ustalenia czy określony podmiot odpowiada cechom instytucji zobowiązanych mocą ustawy do ich udzielenia, a więc czy jest to jeden z podmiotów wskazanych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., oraz od tego czy informacja, której skarżący żądał, posiada walory informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 63). Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie, wbrew stanowisku organu, Przewodniczący Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...], do którego skarżący skierował wniosek o udostępnienie informacji publicznej, mieści się w katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o których mowa w cyt. powyżej art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Przy czym Sąd zwraca uwagę, że art. 4 u.d.i.p. nie zawiera pełnego wykazu podmiotów obowiązanych do udzielenia informacji o czym świadczy użycie zwrotu "w szczególności". Analiza załączonego do akt sprawy (k. 33-42 akt sądowych) Statutu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] jest on osobą prawną i jest organizacją określoną w ustawie Prawo wodne, która nie działa w celu osiągnięcia zysku i ma na celu zaspokajanie wskazanych ustawą zadań publicznych w dziedzinie gospodarowania wodami (§ 2). Celem Związku jest prowadzenie wspólnej administracji spółek wodnych oraz wykonywanie wspólnych zadań gospodarczych spółek wodnych w zakresie: wykonywania i utrzymywania urządzeń melioracji wodnych, prowadzenia racjonalnej gospodarki wodnej na terenie jego działania, w tym ochrona wód przed zanieczyszczeniami, propagowania prawidłowego wykorzystywania gruntów zmeliorowanych (§ 4). Do osiągnięcia celów Związku służą: składki pieniężne członków, dochody z majątku Związku, zyski z działalności gospodarczej prowadzonej przez Związek, pomoc udzielana przez państwo i jednostki samorządu terytorialnego (§ 5). W okresie między posiedzeniami Związek reprezentuje Przewodniczący Zarządu (§ 23). Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż skarżony organ jest jednostką organizacyjną wykonującą zadania publiczne, czyli spełniającą przesłanki podmiotu zobowiązanego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. W tym względzie zatem nieuzasadniona jest argumentacja skarżonego organu zawarta w odpowiedzi na skargę, według której organ nie stanowi podmiotu zobowiązanego, gdyż art. 441 ustawy Prawo wodne stanowi, że jest to podmiot niepubliczny. Jak wykazano powyżej nawet taki podmiot, ale wykonujący zadania publiczne, a tak jest w przypadku skarżonego organu, może być podmiotem zobowiązanym na gruncie u.d.i.p. Odnosząc się natomiast do kwestii czy objęte wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2024 r. informacje stanowią informację publiczną Sąd wyjaśnia, zgodnie ze wcześniejszymi rozważaniami, iż na gruncie u.d.i.p. informacja publiczna jest rozumiana bardzo szeroko, choć oczywiście zawsze na gruncie konkretnej sprawy i okoliczności zachodzi konieczność sprecyzowania w tym względzie. Generalnie co do objętych wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2024 r. pytań skierowanych do organu nie można absolutnie z góry stwierdzić, aby nie dotyczyły one informacji publicznej, a wręcz przeciwnie, gdyż odnoszą się do sfery związanej z działalnością skarżonego organu. Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.d.i.p. taką informacją jest w szczególności informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 w tym o organizacji, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (pkt 2), zasadach funkcjonowania tych podmiotów (pkt 3). Przy czym art. 6 u.d.i.p. jedynie przykładowo określa co stanowi informację publiczną, nie wprowadzając w tym zakresie katalogu zamkniętego. W świetle powyższych rozważań zdaniem Sądu skarżony organ był obowiązany rozpoznać wniosek skarżącego w trybie przepisów u.d.i.p., stosując jedno z przewidzianych w niej form działania tj. udzielenie informacji, bądź wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu, jeżeli spełnione są przesłanki uzasadniające wydanie takich orzeczeń. A w sytuacji gdyby zdaniem organu któraś z informacji objętych wnioskiem nie stanowiła informacji publicznej także zobowiązywało to organ do poinformowania skarżącego o takim stanowisku pismem przesłanym wnioskodawcy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Należy jednak przede wszystkim zwrócić uwagę, iż na gruncie przedmiotowej sprawy skarżący wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2024r. zwrócił się do skarżonego organu o udostępnienie informacji publicznej, a organ wniosek ten pozostawił bez podjęcia jakichkolwiek działań w trybie u.d.i.p. i stan ten nie uległ zmianie do chwili wydania przez tutejszy Sąd orzeczenia. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, iż wniosek z dnia [...] kwietnia 2024 r. pozostawił bez odpowiedzi, gdyż za wystarczające uznał pismo organu z dnia [...] kwietnia 2024 r., w którym podał wnioskodawcy, iż organ jest podmiotem niepublicznym i nie ma prawa ani obowiązku udostępniania informacji publicznej oraz że w przepisach Prawa wodnego brak jest przepisu, z którego wynikałoby, że informacja o członkach spółki wodnej jest informacją jawną, a informacje dotyczące danych osobowych nie powinny podlegać udostępnieniu. Odnośnie zaś pkt 2 i 3 wniosku skarżącego organ podał, iż wszystkie dokumenty będące w posiadaniu organu nie stanowią informacji publicznej, wskazując przede wszystkim na dokumenty prywatne, które odróżnić należy od dokumentu urzędowego. Podkreślić należy, iż odpowiedź na skargę nie zastępuje pisma informującego czy też decyzji wydanej w trybie u.d.i.p. Odpowiedź na skargę jest bowiem pismem procesowym skierowanym do sądu, a nie aktem adresowanym do wnioskodawcy (por. wyrok NSA z 29 maja 2019 r., I OSK 2459/17, wyrok WSA w Opolu z 15 maja 2005 r., II SAB/Op 7/05, wyrok WSA w Szczecinie z 5 lutego 2015 r., II SAB/Sz 122/14, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 4 lutego 2021 r., II SAB/Go 280/20). W tych okolicznościach skoro termin na udostępnienie informacji publicznej lub podjęcia innych czynności przewidzianych przepisami w u.d.i.p. upłynął w przedmiotowej sprawie z dniem [...] maja 2024r. skarżący wystąpił z przedmiotową skargą na bezczynność. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie załatwił, do dnia orzekania przez Sąd, wniosku skarżącego w ogóle, tj. w żaden sposób, nie udostępniając informacji w tym zakresie, ani też nie wydając co wniosku decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, bądź nie umarzając postępowania i nie informując o ewentualnym nieposiadaniu żądanej informacji lub nie informując wnioskodawcy, iż nie jest to informacja publiczna, Sąd uznał skargę za uzasadnioną. Wbrew stanowisku skarżonego organu zdaniem Sądu za udzielenie odpowiedzi na sporny wniosek w trybie u.d.i.p. nie można uznać pisma z [...] kwietnia 2024 r., przesłanego skarżącemu przed złożeniem wniosku z dnia [...] kwietnia 2024 r., które nie tylko pochodzi z daty sprzed złożenia wniosku to przede wszystkim nie uwalania organu od zarzutu bezczynności. W piśmie tym bowiem jedynie organ stwierdził, iż nie podlega przepisom u.d.i.p., co jak wykazał powyżej Sąd jest stanowiskiem błędnym i nie do zaakceptowania w świetle przepisów u.d.i.p. Z powyższych względów w punkcie I sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Przewodniczącego Zarządu Rejonowego Związku Spółek Wodnych w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Zdaniem Sądu stwierdzona bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, o czym Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a. Dla uznania, że w sprawie mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa musi być ono znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie, czy nie udzielenie odpowiedzi musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., OSK 468/13, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., II SAB/Wr 14/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., II SAB/Po 69/13 i z dnia 11 marca 2015 r., IV SAB/Po 19/15). Zdaniem Sądu bezczynność organu nie nosiła tych cech. Brak prawidłowej realizacji wniosku nie wynikał z lekceważenia obowiązków informacyjnych przez organ, lecz stanowił skutek błędnej interpretacji przepisów u.d.i.p. O kosztach, na które składał się wyłącznie wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł Sąd orzekł na podstawie art 200 i 205 § 1 p.p.s.a. (pkt III sentencji wyroku).