II SAB/Łd 104/24

Dnia 19 listopada 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska, Asesor WSA Marcin Olejniczak, , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Burmistrza Pajęczna w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Pajęczna do załatwienia wniosku G. P. z dnia 11 lipca 2024 roku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Pajęczna miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. oddala wniosek G. P. o przyznanie od Burmistrza Pajęczna sumy pieniężnej; 4. zasądza od Burmistrza Pajęczna na rzecz skarżącego G. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR Skarżący, G. P., jako [...], wnioskiem z dnia 11 lipca 2024 r., złożonym w formie elektronicznej, wystąpił do Burmistrza Pajęczna (dalej także: organ) o udzielenie informacji publicznej poprzez odpowiedź na następujące pytania: "1. Proszę podać koszt organizacji Dni Pajęczna 2024 r. jaki poniósł Urząd Miejski w Pajęcznie wraz z jednostkami podległymi (m.in. MOK, Gminna Biblioteka Publiczna w Pajęcznie). Koszty proszę podać w rozbiciu na urząd i jednostki podległe. 2. Jaki koszt został poniesiony w związku z zapłatą za występujących artystów i technikę. Przez technikę rozumiemy koszt nagłośnienia, sceny, konferansjerów, ochrony oraz reklamy na portalach społecznościowych i w lokalnej prasie (w załączeniu faktury, umowy o dzieło, zlecenia i polecenia przelewu). 3. Proszę podać listę sponsorów oraz wpłat, które dokonali w związku z organizowaną w/w imprezą." W związku z brakiem odpowiedzi skarżący pismem złożonym w formie elektronicznej dnia 26 lipca 2024 r. - wezwał Burmistrza Pajęczna do bezzwłocznej odpowiedzi na zapytanie z dnia 11 lipca 2024 r. Działający z upoważnienia Burmistrza Pajęczna sekretarz gminy pismem z dnia 29 lipca 2024 r. przekazał skarżącemu drogą elektroniczną odpowiedź na żądanie udzielenia informacji publicznej, wskazując, że: "1. Urząd Miejski w Pajęcznie nie poniósł żadnych kosztów związanych z organizacją imprezy "Dni Pajęczna 2024". W zakresie kosztów poniesionych przez inne jednostki, wniosek należy kierować bezpośrednio do tych podmiotów; 2. W związku z organizacją "Dni Pajęczna 2024" Gmina Pajęczno poniosła koszty w wysokości 235.970,82 zł; 3. Lista sponsorów "Dni Pajęczna 2024" jest publicznie dostępna na oficjalnym profilu Urzędu Miejskiego w Pajęcznie. Łączna kwota wpłat przekazanych przez sponsorów na organizację Dni Pajęczna 2024, która wpłynęła na rachunek Gminy Pajęczno wyniosła 110.600,00 zł.". W dniu 19 sierpnia 2024 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Burmistrz Pajęczna. Jednocześnie skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej oraz wniósł o zobowiązanie Burmistrza Pajęczna do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej z 11 lipca 2024 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, a bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Nadto skarżący wniósł o zasądzenie od organu - Burmistrza Pajęczna na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 1.000 zł oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż jako [...], wystąpił do Burmistrza Pajęczna z żądaniem udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazania kosztu organizacji Dni Pajęczna w 2024 r., które to żądanie, zdaniem skarżącego, dotyczyło poniesionego kosztu organizacji imprezy w rozbiciu na koszt ogólny, jak również koszty poszczególne poniesione przez Urząd Miejski, w tym odrębne jednostki mu podległe, jak Miejski Ośrodek Kultury, Gminna Biblioteka Publiczna w Pajęcznie. Żądanie, jak wskazał skarżący, dotyczyło również wskazania konkretnych kwot uiszczonych na rzecz konkretnych artystów występujących podczas tej imprezy, jak również kwot uiszczonych na rzecz obsługi technicznej przedmiotowego zdarzenia kulturalnego, co zostało doprecyzowane jako koszty nagłośnienia imprezy, sceny, konferansjerów, ochrony oraz reklam na portalach społecznościowych i w lokalnej prasie, z jednoczesnym żądaniem udostępnienia potwierdzających zdarzenia prawne i fiskalne umów o dzieło, zlecenia, faktur, jak również poleceń przelewów. W ocenie skarżącego pomimo upływu terminu 14 dni od dnia złożenia wniosku, Burmistrz Pajęczna nie udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji, a udzielając informacji po terminie, udzielił jej w sposób zupełnie nieadekwatny do żądania skarżącego. Zdaniem skarżącego udzielona informacja ma charakter informacji zupełnie innej niż ta, której oczekiwał skarżący. Udzielona informacja, w ocenie skarżącego jest: niekompletna, nieadekwatna do treści zgłoszonego żądania, niepełna i zarazem wymijająca co, w ocenie skarżącego, zmierza do uniknięcia przez organ podania konkretnych informacji publicznych. Skarżący wskazuje, że nie sposób zgodzić się z tym, że Urząd Miejski, Gmina Pajęczno, czy wskazane jednostki podległe, to całkowicie inne podmioty, z którymi Burmistrz nie identyfikuje się i nie wpływa zupełnie na zakres kosztów poniesionych na organizację Dni Pajęczna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi zgodnie z wnioskiem z nieznacznym opóźnieniem (18 dnia od jego wpływu), z uwagi na problem z obiegiem dokumentów w organie, co nie można uznać za bezczynność rażącą, a nadto sugerował, iż nie był w posiadaniu informacji, o które pytał skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) (dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Skarga na bezczynność, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest zatem brak aktu lub czynności organu, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonym terminie. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a. Stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Sytuacja, o której stanowi powołany art. 119 pkt 4 p.p.s.a. zaistniała w rozpoznawanej sprawie, bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W razie natomiast nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę - zgodnie z art. 151 p.p.s.a. Należy przypomnieć, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane wyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., ani wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. (por. wyroki NSA: z 25 października 2018 r., I OSK 2931/16; z 30 listopada 2016 r., I OSK 1692/15; z 25 listopada 2016 r., I OSK 503/15; z 19 lutego 2014 r., I OSK 88/13; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). W pierwszej kolejności należy zważyć, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2022 r. "bezczynność zachodzi wtedy, gdy sprawy nie rozpatrzono w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a." (wyrok NSA z dnia 16 lipca 2020 r., I GSK 631/20, LEX nr 3062229, CBOSA). Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., I OSK 2114/13, LEX nr 1421789, CBOSA). Przedmiot rozpoznawanej w sprawie skargi G. P. stanowi bezczynność Burmistrza Pajęczna w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 11 lipca 2024 r. złożonego w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902) (dalej: u.d.i.p.). Nie było sporne w kontrolowanej sprawie, że dane, o udostępnienie których wnosił skarżący, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zaś Burmistrz Pajęczna jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W przypadku skierowania do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, następujące działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany. Podmiot ten może: 1) udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia; podmiot dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (pisemnej odpowiedzi); 2) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że podmiot nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować wnioskodawcę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia żądanej przez niego informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); 3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej; 4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien dokonać powyższych działań w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W myśl zaś art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (por. wyrok NSA z 21 lutego 2023 r., III OSK 7187/21, LEX nr 3505176, CBOSA). Sąd rozpoznając sprawę ze skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej bada czy zachowanie adresata wniosku stanowi adekwatną do okoliczności kontrolowanego przypadku formę jego załatwienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy Sąd stwierdził, iż przedstawionych powyżej, właściwych sposobów rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej niewątpliwie, zarówno na dzień wniesienia skargi jak i następczo - zabrakło. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 lipca 2024 r., organ, po ponagleniu pismem z dnia 26 lipca 2024 r., udzielił odpowiedzi pismem z dnia 29 lipca 2024 r., a więc po upływie 14 – dniowego terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo tego nie podjął działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi (por. wyrok NSA z 17 maja 2023 r., III OSK 1236/22, CBOSA). Nie budzi wątpliwości Sądu, że w ustawowym terminie organ nie podjął żadnych działań względem wniosku skarżącego. Tym samym zaś organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego z dnia 11 lipca 2024 r. Nie może jednak umknąć uwadze, że organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia 11 lipca 2024 r. pismem z dnia 29 lipca 2024 r. Odpowiadając na część 1 wniosku skarżącego organ stwierdził, że Urząd Miejski w Pajęcznie nie poniósł żadnych kosztów związanych z organizacją imprezy "Dni Pajęczna 2024". Natomiast w zakresie kosztów poniesionych przez inne jednostki, organ wskazał, że wniosek należy kierować bezpośrednio do tych podmiotów. Niewątpliwie mocą art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty wyszczególnione w ustępach poprzedzających, będące w posiadaniu takich informacji. Niemniej w piśmiennictwie oraz w orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, iż w przypadku nieposiadania wskazanych we wniosku informacji adresat żądania zobligowany jest do powiadomienia o tym wnioskodawcy w drodze czynności materialno-technicznej (por. M. Jabłoński, K. Wygoda (w:) Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, red. A. Piskorz-Ryń, M. Sakowska-Baryła, Warszawa 2023, art. 4; por. wyrok NSA z 7 lutego 2023 r., III OSK 6612/21, LEX nr 3483505, CBOSA). Przy czym nie chodzi tutaj o przesłanie uprawnionemu jakiejkolwiek informacji, ale informacji o tym, że organ ten nie posiada żądanej informacji publicznej - choćby w najprostszy sposób (por. wyrok NSA z 12 marca 2014 r., I OSK 444/14, LEX nr 1440267, CBOSA). Słusznie w odpowiedzi na skargę wskazano, iż adresat wniosku nie może przenieść tego obowiązku na inny podmiot, przekazując wniosek do innego podmiotu na podstawie art. 65 k.p.a. Organ odpowiada bowiem za te informacje, które są lub nie są w jego posiadaniu (por. K. Tomaszewska, Dostęp do informacji publicznej w świetle obowiązujących i przyszłych regulacji, Warszawa 2019, s. 123-128). Zastosowanie trybu nieprzewidzianego w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej i przekazanie sprawy do innego podmiotu powodowałoby, że adresat żądania znajdowałby się w bezczynności w zakresie załatwienia wniosku. W niniejszej sprawie organ nie dochował jednak odpowiedzialności za informacje, która (prawdopodobnie) nie była w jego posiadaniu. Stwierdzić zatem należy, iż organ nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku, gdyż w swojej odpowiedzi na część 1 wniosku, poinformował że Urząd Miejski w Pajęcznie nie poniósł żadnych kosztów związanych z organizacją imprezy Dni Pajęczna 2024 i skierował wnioskodawcę do innych podmiotów. Nie tylko więc nie dochował 14-dniowego terminu do dokonania czynności materialno-technicznej, ale także dokonał tego w niewłaściwy sposób, tj. nie poinformował, iż informacją dotyczącą kosztów poniesionych przez jednostki podległe (m.in. MOK, Gminna Biblioteka Publiczna w Pajęcznie) faktycznie nie dysponuje. Natomiast wyjaśnienia wskazane w odpowiedzi na skargę nie mogą zastąpić czynności wymaganej ustawą o dostępie do informacji publicznej czynionej w stosunku do wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej winien złożyć oświadczenie jednoznaczne w swej treści, tak aby wnioskodawca nie musiał jej domniemywać lub domyślać się tego, czy w udzielonej odpowiedzi nie jest ukryta jakaś informacja dająca możliwość swobodnej zmiany stanowiska, co do posiadania przez ów podmiot wnioskowanych informacji publicznych. Adresat wniosku musi więc wprost i w jednoznaczny sposób wypowiedzieć się, że nie posiada wnioskowanych informacji (por. wyrok NSA z 24 listopada 2009 r., I OSK 851/09, CBOSA; por. także wyrok NSA z 9 stycznia 2015 r., I OSK 638/14, CBOSA). Co w kontrolowanej sprawie nie nastąpiło. Odpowiadając na część 2 wniosku organ stwierdził, że w związku z organizacją "Dni Pajęczna 2024" Gmina Pajęczno poniosła koszty w wysokości 235.970,82 zł. Organ nie odniósł się jednak w żaden sposób do drugiej części wniosku 2, w której wnioskodawca wystąpił o załączenie: faktur, umów o dzieło, zleceń i poleceń przelewu. Odpowiadając na część 3 wniosku organ odpowiedział, że lista sponsorów "Dni Pajęczna 2024" jest publicznie dostępna na oficjalnym profilu Urzędu Miejskiego w Pajęcznie. Organ poinformował także, że łączna kwota wpłat przekazanych przez sponsorów na organizację Dni Pajęczna 2024, która wpłynęła na rachunek Gminy Pajęczno wyniosła 110.600,00 zł. W ocenie Sądu powyższe nie stanowiło odpowiedzi na część 3 wniosku, wszak wnioskodawca wystąpił do organu o listę sponsorów oraz wpłat, które dokonali w związku ze organizowaną imprezą "Dni Pajęczna 2024". W tym miejscu należy podkreślić, że właściwa realizacja wniosku o udostępnienie informacji publicznej wymaga precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W przeciwnym wypadku doszłoby do zdeprecjonowania idei dostępu do informacji publicznej, której założeniem jest jawność działań władzy publicznej. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 12 kwietnia 2012 r., I OSK 161/12, CBOSA; por. także wyrok WSA w Kielcach z 20 lutego 2017 r., II SAB/Ke 76/16, CBOSA oraz wyrok WSA w Łodzi z 12 kwietnia 2024 r., II SAB/Łd 11/24, LEX nr 3712508, CBOSA). Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że odpowiedź jaką udzielił skarżącemu organ pismem z dnia 29 lipca 2024 r. stanowi odpowiedź niepełną, a nawet wymijająca. Tak więc w ocenie Sądu nie stanowi realizacji wniosku skarżącego z dnia 11 lipca 2024 r. odpowiedź jaką udzielił mu organ pismem z dnia 29 lipca 2024 r. Dlatego też, kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Burmistrza Pajęczna do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 11 lipca 2024 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd stwierdził bezczynność Burmistrza Pajęczna, a na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł, że bezczynność tego organu nie ma charakteru rażącego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się bowiem pogląd, zgodnie z jakim, rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym wyraźnie i drastycznie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej działań po stronie organu. Nie może umknąć także, że odpowiedź organu, chociaż uznana przez Sąd za niepełną, a nawet wymijająca, została udzielona 4 dni po terminie. Należy jednak stanowczo podkreślić, iż nieprawidłowości w wewnętrznym działaniu organu, na które powołuje się organ w odpowiedzi na skargę, nie mogą stanowić okoliczności usprawiedliwiających jego bezczynność w danej sprawie. Odnosząc się do zawartego w skardze żądania zasądzenia od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, należy stwierdzić, iż z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżący doznał jakichkolwiek dolegliwości czy niedogodności w związku z bezczynnością organu. Trzeba zwrócić uwagę, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej datowany jest na 11 lipca 2024 r., a odpowiedź na ten wniosek sporządzona została 29 lipca 2024 r. Natomiast skarga na bezczynność wpłynęła do organu już 19 sierpnia 2024 r., przy czym skarżący nie wskazał szczególnych okoliczności przemawiających za zasadnością przyznania sumy pieniężnej – choćby poprzez nawiązanie do tego, że bezczynność organu miała wpływ na jego sytuację osobistą, czy też dezorganizowała lub niweczyła plany związane z jej uzyskaniem – wobec czego Sąd oddalił skargę w tej części na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę kosztów składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł, jaką uiścił skarżący inicjując postępowanie sądowe w sprawie. ał