III SA/Wr 328/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca) Sędzia WSA Anetta Chołuj Protokolant: specjalista Renata Pawlak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 listopada 2024 r. sprawy ze skargi G. S. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 27 marca 2023 r. i 7 lipca 2023 r. nr R-I-5380W-316/22/AG w przedmiocie odmowy usunięcia punktów z ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego: oddala skargę w całości Przedmiotem skargi G. S. (dalej: strona, skarżący) jest czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu (dalej: organ, Komendant) z dnia 27 marca 2023 r. i 7 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy usunięcia punktów z ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego. Sąd zarządził na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) połączyć sprawy o sygn. akt III SA/Wr 328/24 i III SA/Wr 354/24 do wspólnego rozpoznania i orzekania oraz prowadzenia pod wspólną sygn. akt III SA/Wr 328/24. Z akt sprawy wynika, że strona wystąpiła do organu o dokonanie weryfikacji liczby punktów karnych, wycofanie pisma do Starosty dotyczącego kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy oraz wydanie zaświadczenia o aktualnej liczbie punktów karnych. Organ odmówił usunięcia punktów (pisma z 27 marca 2023 r. i 7 lipca 2023 r. odwołujące się do stanowiska Komendanta wyrażonego w piśmie z 28 grudnia 2022 r. nr [...] [...]) wskazując, że w okresie od marca do grudnia 2019 r. skarżący kilkukrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 25 punktów karnych wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego. Powyższe obligowało organ do wystąpienia z wnioskiem do Starosty o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na podstawie ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002 i 1715, dalej: ustawa zmieniająca p.r.d. z 2021 r. ). Wyjaśnił organ, że w sytuacji strony nie doszło do zatarcia ukarania, ponieważ zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu wykroczeń ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary, ale zgodnie z art. 46 § 2 Kodeksu wykroczeń, jeżeli ukarany przed upływem ww. dwuletniego okresu popełnił nowe wykroczenie, za które wymierzono mu karę grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania kary za nowe wykroczenie. W sprawie strona dopuściła się kolejnych wykroczeń przed upływem ww. dwuletniego okresu, a zasądzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia -Krzyków z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. akt VII W 681/20 grzywnę uiściła 8 lutego 2023 r. Natomiast wystąpienie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nastąpiło przed upływem okresu zatarcia. W skardze do Sądu na czynność odmowy usunięcia punktów z ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego, strona wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności i uznanie obowiązku organu usunięcia wpisów ostatecznych z ewidencji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła strona naruszenie § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego w zw. z art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 roku o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw przez ich niezastosowanie i odmowę wykreślenia punktów karnych z ewidencji kierujących pojazdami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, pomimo zaistnienia podstawy do usunięcia wpisów z ewidencji tj. zatarcie ukarania za wykroczenia popełnione w dniu 7 marca 2019 r., w dniu 22 listopada 2019 r. oraz dwa naruszenia w dniu 28 grudnia 2019 r., za które naruszenia strona została ukarana mandatami karnymi oraz wyrokiem nakazowym i nałożono na stronę łącznie 25 punktów karnych. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że za popełnione naruszenia została ukarana mandatami, które zapłaciła: 29 kwietnia 2019 r. (mandat z 7 marca) i 22 listopada 2019 r. (mandat z tej daty), a zasądzoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia -Krzyków z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. akt VII W 681/20 (prawomocnym z dniem 16 grudnia 2020 r.) grzywnę zapłaciła 8 lutego 2023 r. Zdaniem strony od momentu zapłaty grzywien minęły 2 lata, a zatem na gruncie obowiązujących przepisów ukaranie za popełnione wykroczenia uznać trzeba za niebyłe. Wskazała strona, że termin zatarcia skazania za wykroczenia określa art. 46 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń, który stanowi, że ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary. Natomiast stosownie do art. 46 § 2 Kodeksu wykroczeń, jeżeli ukarany przed upływem ww. dwuletniego okresu popełnił nowe wykroczenie, za które wymierzono mu karę grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania kary za nowe wykroczenie. Stwierdziła strona, że za wykonanie kary w przypadku nałożonych na stronę mandatów karnych uznać należy wywiązanie się z obowiązku zapłaty grzywny. Argumentowała strona, że termin zatarcia ukarania za wszystkie ww. wykroczenia należy liczyć od momentu wykonania ostatniej z nałożonych na stronę kar, tj. od dnia zapłaty grzywny wymierzonej wyrokiem nakazowym z dnia 24 listopada 2020 r. Według strony, skoro karę grzywny wykonała w dniu 6 lutego 2021 r., dokonując w tym dniu zapłaty na rachunek bankowy Sądu Rejonowego, a wpłata została zaksięgowana na rachunku Sądu dnia 8 lutego 2021 r., to dwuletni termin zatarcia skazania upłynął z dniem 6 lutego 2023 r. , a najpóźniej dnia 8 lutego 2023 r. Zdaniem strony w tym samym dniu powinien zostać również usunięty z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wpis ostateczny dotyczący strony (w tym informacje o wykroczeniach i punktach karnych). Powyższe powinno nastąpić na podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Stwierdziła strona, że przepisy ww. rozporządzenia mają zastosowanie w jej sytuacji, a wynika to art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 roku o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, który przewiduje, że ewidencja (...) obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego (...) popełnione przed dniem wejścia w życie art 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe. Art. 14 pkt 2 ww. ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. dnia 17 września 2022 r. na mocy art. 23 pkt 3 ww. ustawy. Natomiast popełnione przez stronę wykroczenia, za które nałożono na nią łącznie 25 punktów karnych miały miejsce przed tym dniem. Podkreśliła strona, że niewątpliwym jest, że doszło do zatarcia ukarania za wykroczenia będące podstawą przyznania punktów karnych figurujących w ewidencji i nie ma zatem podstaw prawnych, aby po zatarciu ukarania za wykroczenia tj. po dniu 6 lutego 2023 r. w ewidencji figurowały wpisy dotyczące strony i popełnionych naruszeń przepisów ruchu drogowego i przyznanych punktów karnych. Zdaniem strony brak jest podstaw do odmowy usunięcia z ewidencji wpisów ostatecznych, ponieważ do wykreślenia wpisów ostatecznych w takim przypadku obliguje organ § 5 ust. 2 rozporządzenia. Do skargi strona załączyła dokumenty potwierdzające jej stanowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał organ, że bezsporna jest okoliczność, że w okresie od marca do grudnia 2019 r. skarżący kilkukrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 25 punktów karnych wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego. A zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r., poz.2328 ze zm.) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia przez nią 24 punktów karnych. Dlatego Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu zobligowany był wystąpić do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy (w tym przypadku do Starosty Wrocławskiego) z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego. Stosowny wniosek do Starosty Wrocławskiego został sporządzony w dniu 26 października 2022 r. Z kolei zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2023 r. poz. 1897). Starosta niezwłocznie pisemnie informuje komendanta wojewódzkiego Policji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kierującego wpisanego do ewidencji o pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Informacja ta jest kluczowa dla możliwości usunięcia punków karnych z ewidencji, gdyż zgodnie z § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 września 2023 r. - organ prowadzący ewidencję usuwa z niej punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego dopiero w przypadku otrzymania informacji o pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, o którym mowa w art. 18 pkt 1) ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Wskazał organ, że Starosta Wrocławski dotychczas nie poinformował KWP we Wrocławiu o pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji skarżącego. Taki stan miał miejsce w dacie 27 marca 2023 - tj. zaskarżonej czynności materialnotechnicznej i taki stan utrzymuje się do dziś. Z posiadanych informacji wynika, że decyzja w przedmiocie kontrolnego sprawdzeniu kwalifikacji została zaskarżona przez skarżącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a sprawa aktualnie znajduje się na etapie rozpoznania jego skargi. Według organu brak jest przesłanek do usunięcia punktów karnych, przypisanych skarżącemu za popełnione wykroczenia drogowe. Okoliczności, że strona uiściła już wszystkie grzywny za popełnione wykroczenia i nastąpiło zatarcie ukarania nie mają znaczenia prawnego, ponieważ podstawową przesłanką do usunięcia punktów, przypisanych za popełnione wykroczenia drogowe jest otrzymanie przez KWP we Wrocławiu informacji od Starosty Wrocławskiego o pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji Skarżącego. Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. dopuścił wnioski dowodowe strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej czynności stwierdził, że nie narusza ona prawa. Wskazać należy na art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1047 ze zm., dalej: p.r.d.), który stanowił, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Przepis art. 130 ust. 1 p.r.d., został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r., na podstawie art. 125 pkt 13 w zw. z art. 139 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. poz. 151). Jednocześnie jednak, w dniu 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 ze zm., dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.), zgodnie z którym przepis art. 130 p.r.d., w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d. W myśl art. 16 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. A zatem pomimo że art. 130 p.r.d. został uchylony, to jednak (z uwagi na ww. art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r.) znajdował zastosowanie w przedmiotowej sprawie, ponieważ wykroczenia, za które przypisane zostały punkty karne zostały popełnione w 2019 r. (w marcu, listopadzie i grudniu), a do tego czasu brak było ww. komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych. Rozwiązania te zostały wprowadzone na mocy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2022 r. poz. 1951, dalej: rozporządzenie MSWiA z 2022 r.) wydanego na podstawie art. 17 ust. 7 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002 i 1715), które weszło w życie w dniu 17 września 2022 r. Z kolei w ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2328 oraz z 2022 r. poz. 1002 i 1715, dalej: ustawa zmieniająca p.r.d. z 2021 r. ) w art. 14 przewidziano, że W ustawie z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957, z 2019 r. poz. 730, z 2020 r. poz. 1517 oraz z 2021 r. poz. 1997) wprowadza się następujące zmiany: 2) uchyla się art. 16; 3) art. 16a otrzymuje brzmienie: "Art. 16a. Do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 14 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy w razie przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2328). Przepisy art. 135 ust. 4, art. 135a ust. 5, art. 135b i art. 136 ust. 1-3 oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio.". Przy czym art. 17 ustawy zmieniającej p.r.d. z 2021 r. w ust. 1 stanowi, że 1. Do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. A art. 17 ust. 5 ustawy zmieniającej p.r.d. z 2021 r. stanowi, że 5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, o których mowa w art. 130 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, popełnione przed dniem wejścia w życie art. 14 pkt 2 niniejszej ustawy. Do tych naruszeń w zakresie liczby przypisanych punktów oraz ich usuwania stosuje się przepisy dotychczasowe. Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 136 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm., dalej jako u.k.p.), (w brzmieniu z października 2022 r. – wówczas Komendant wystąpił do Starosty o skierowanie strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji) w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w ewidencji, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2328). 2. Naruszenia popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, i odpowiadające im otrzymane punkty usuwa się z ewidencji na zasadach określonych w art. 17 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Dalej przywołać trzeba art. 130 ust. 2 p.r.d., który stanowił, że punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Jednocześnie na podstawie art. 130 ust. 4 p.r.d., wydane zostało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488, dalej: rozporządzenie z 2012 r.), które określało warunki prowadzenia ewidencji w dacie/datach popełnienia przez stronę wykroczeń. Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia z 2012 r. wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. A zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis ostateczny, jeżeli nastąpiło m.in. zatarcie ukarania (skazania). Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz.U. 2019.821 ze zm.) reguluje zatarcie ukarania w art. 46 i stanowi, że § 1 Ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary. § 2. Jeżeli ukarany przed upływem okresu przewidzianego w § 1. popełnił nowe wykroczenie, za które wymierzono mu karę aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania albo od przedawnienia wykonania kary za nowe wykroczenie. § 3. Jeżeli orzeczono środek karny, uznanie ukarania za niebyłe nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem wykonania. Sąd podziela stanowisko wyrażane w orzecznictwie sądów administracyjnych, że jeżeli w okresie wymaganym do zatarcia skazania lub ukarania dojdzie do popełnienia nowego czynu zabronionego pod groźbą kary, to możliwe jest jedynie jednoczesne zatarcie odnośnie wszystkich tych czynów. Odmienna wykładnia tych przepisów byłaby niczym nieuzasadniona, a w odniesieniu do zatarcia ukarania za wykroczenia wprost nielogiczna. (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 293/10, wyrok NSA z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt I OSK 3134/15,dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na stan faktyczny sprawy, wskazać należy, że w sprawie strona popełniła wykroczenia w datach 7 marca, 22 listopada i 28 grudnia 2019 r. A zatem z uwagi na "nowe wykroczenia" zgodnie z z art. 46 k.w. wykroczenia można uznać za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania kary grzywny zasądzonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia -Krzyków z dnia 24 listopada 2020 r. sygn. akt VII W 681/20, który stał się prawomocny z dniem 16 grudnia 2020 r., a grzywna została zapłacona 8 lutego 2023 r. Dopiero od tej daty może zacząć biec termin uznania wykroczenia za niebyłe. Jednocześnie jednak w sprawie Komendant 26 października 2022 r. skierował (na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie p.r.d. z 2021 r.) wniosek do Starosty Wrocławskiego o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, ponieważ przekroczył 24 punkty otrzymane za naruszenia (4 pkt za naruszenie z 7 marca 2019 r., 6 pkt z 22 listopada 2019 r., 10 pkt i 5 pkt za naruszenia z 28 grudnia 2019 r.). Tym samym organ nie miał podstaw do wykreślenia żądanych wpisów z ewidencji. Nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona czynność narusza przepisy, należało orzec jak w sentencji. Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił w całości.