III SA/Łd 74/25

Dnia 13 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Anna Dębowska, , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2025 roku sprawy ze skargi V.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 listopada 2024 roku nr S.K.O.4121.147.2024 w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oddala skargę. Decyzją z 19 listopada 2024 r., nr S.K.O.4121.147.2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2328 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 20 września 2024 r., nr DOM-SOK-VII.5430.6.297.2024 w przedmiocie skierowania V. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii kat. B w formie egzaminu państwowego, składającego się z części teoretycznej i praktycznej, przeprowadzonego w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego. Z akt sprawy wynika, że 11 lipca 2024 r. do Prezydenta Miasta Łodzi wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 8 lipca 2024 r. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji V. B. w ramach posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego w okresie od 27 października 2022 r. do 3 kwietnia 2024 r. Zawiadomieniem z 17 lipca 2024 r. Prezydent Miasta Łodzi zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, informując o możliwości złożenia wyjaśnień. Zawiadomienie zostało doręczone stronie 12 sierpnia 2024 r. Strona nie zajęła stanowiska w sprawie. Decyzją z 20 września 2024 r. Prezydent Miasta Łodzi skierował V. B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii kat. B w formie egzaminu państwowego, składającego się z części teoretycznej i praktycznej, przeprowadzonego w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego. Decyzja została doręczona stronie 4 października 2024 r. W piśmie z 8 października 2024 r. skierowanym do Prezydenta Miasta Łodzi V. B. poinformował, że zajął stanowisko w sprawie, ponieważ pismem z 12 sierpnia 2024 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących liczby przypisanych punktów karnych. Podał, że nie przekroczył liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego i brak jest podstaw do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a w dalszej konsekwencji do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W załączeniu przedstawił kopię pisma z 12 sierpnia 2024 r. skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi. Pismem z 17 października 2024 r. Prezydent Miasta Łodzi wezwał stronę do sprecyzowania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo z 8 października 2024 r. jest odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 20 września 2024 r. o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, czy innym wnioskiem, a jeżeli tak to jakim i w oparciu, o jaką normę prawną złożonym. W piśmie z 4 listopada 2024 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie V. B. wskazał, że pismo z 8 października 2024 r. stanowi odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 20 września 2024 r. Dodatkowo podniósł, że 23 kwietnia 2023 r., jak wynika z ustaleń Policji został mu przypisany sporny punkt karny za naruszenie przepisów ruchu drogowego, podczas gdy w okresie od 8 kwietnia 2024 r. do 11 maja 2023 r. przebywał poza granicami Polski, w Ukrainie. Okoliczność powyższą potwierdzają dane zamieszczone w paszporcie. Podtrzymał stanowisko, że nie przekroczył liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Wskazaną na wstępie decyzją z 19 listopada 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy wskazując, że zgodnie z art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. W rozpatrywanej sprawie, organy ruchu drogowego ustaliły, że skarżący w okresie od 27 października 2022 r. do 3 kwietnia 2024 r. czterokrotnie dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, za co uzyskał liczbę ponad 24 punktów karnych. Okoliczność ta wynika wprost z dokumentu urzędowego, jakim jest wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 8 lipca 2024 r. Organ orzekając w przedmiotowej sprawie związany był domniemaniem prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym, tj. sformalizowanej informacji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi, co do uzyskania przez stronę liczby ponad 24 punktów karnych uzasadniających wydanie zaskarżonej decyzji i tym samym nie jest władny do samodzielnej oceny zasadności ich przyznania. Zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy nie jest bowiem organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, ewidencję prowadzi co do zasady Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Odwołując się do orzecznictwa sądwoadministracyjnego Kolegium wskazało, że strona kwestionująca przyznaną liczbę punktów karnych i zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego może zwrócić się o podjęcie określonego aktu i czynności przez właściwy organ Policji, a w razie jego milczenia może skorzystać ze skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a. W postępowaniu o skierowanie na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami, a także w sprawie o zatrzymaniu prawa jazdy, czy skierowania na badania psychologiczne organy administracji nie są uprawnione do badania oraz kwestionowania prawomocnych rozstrzygnięć stwierdzających fakt popełnienia wykroczeń oraz nakładających kary za popełnienie wykroczenia. Przekroczenie przez kierującego liczby 24 punktów z woli ustawodawcy uznane zostało za stan wskazujący na określoną "dysfunkcję" kierującego, która uzasadnia m.in. konieczność skierowania na egzamin celem zbadania jego umiejętności w aspekcie możliwości dalszego bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Reasumując Kolegium wskazało, że zaistniały w sprawie stan faktyczny, wypełnia dyspozycję cyt. powyżej art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Zaskarżona decyzja nie należy do kategorii decyzji uznaniowych, w związku z powyższym organ stosując powołany powyżej przepis obowiązany jest do jej wydania. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zaskarżając w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 19 listopada 2024 r., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 20 września 2024 r., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 18 pkt 1 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie zaszły przesłanki do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z przekroczeniem przez skarżącego 24 punktów, w sytuacji gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika wprost, że ustawowy limit punktów został przez skarżącego przekroczony, a wniosek komendanta Policji i zebrane w sprawie dokumenty są obarczone istotnymi brakami uniemożliwiającymi stwierdzenie przekroczenia limitu punktów, 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. - art. 6, art. 9, art. 10, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 i art. 138 § 1 k.p.a. poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz zaniechanie zebrania i rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i wskutek powyższego uznanie, że skarżący przekroczył ustawowy limit 24 punktów, w sytuacji gdy dokumentacja z Komendy Wojewódzkiej w Łodzi zawiera w tym zakresie istotne braki. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podkreślił, że wniosek, na podstawie którego została wydana zaskarżona decyzja, obarczony był istotnymi brakami, które nie zostały dostrzeżone przez organy obu instancji. W piśmie z 22 października 2024 r. skierowanym do skarżącego przez Wojewódzką Komendę Policji w Łodzi, Wydział Ruchu Drogowego wskazano, że organy Policji nie posiadają dokumentacji z przeprowadzonych czynności kontrolnych. Wskazano jedynie, że uzyskano informacje z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie oraz Straży Miejskiej w Krakowie, jednak nie wskazano nawet, czy były to informacje na piśmie, nie wskazano dokumentów, z jakich rzekomo takie informacje wynikają. Zdaniem pełnomocnika nie można zatem uznać, że wniosek, na podstawie którego została wydana decyzja był wnioskiem kompletnym. W razie wystąpienia tego typu wątpliwości starosta winien zwrócić się o uszczegółowienie informacji do komendanta Policji, czego nie uczynił. Braki te nie zostały również uzupełnione na etapie postępowania przed organem odwoławczym. Nie można zatem uznać, że wniosek obarczony wskazanymi brakami może stanowić prawidłową podstawę do wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącego nadmienił również, że przed wydaniem decyzji i skierowaniem przez komendanta Policji wniosku, skarżący został w 2024 r. w Łodzi poddany kontroli policyjnej, podczas której został na niego nałożony jeden z przedmiotowych mandatów i poinformowano go, że nie przekroczył ustawowego limitu punktów karnych i może kontynuować prowadzenie pojazdu. Niezrozumiałym zatem jest, w ocenie pełnomocnika skarżącego fakt skierowania w lipcu 2024 r. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi wniosku, w którym wskazuje się na przekroczenie przez skarżącego limitu punktów karnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 19 listopada 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 20 września 2024 r. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii kat. B. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2328), dalej ustawa zmieniająca, zgodnie z którym, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, starosta wydaje decyzję o skierowaniu osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w razie przekroczenia 24 punktów - na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji. W myśl art. 23 pkt 3 ustawy zmieniającej, art. 18 ustawy wszedł w życie po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w Dzienniku Ustaw z 16 grudnia 2021 r., a zatem art. 18 uzyskał moc obowiązującą od 17 września 2022 r. Zaznaczyć należy, że wszystkie naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które skarżący uzyskał liczbę ponad 24 punktów karnych miały miejsce po 17 września 2022 r., a zatem już pod rządami obowiązującego art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej nakładającego na starostę - w przypadku wpłynięcia wniosku komendanta wojewódzkiego Policji - bezwzględny obowiązek skierowania osoby posiadającej uprawnienie do kierowania pojazdem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku przekroczenia 24 punktów karnych. W myśl art. 17 ust. 1 ustawy zmieniającej, do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w komunikacie ministra właściwego do spraw informatyzacji wydanym na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 14, Policja prowadzi ewidencję kierujących pojazdami silnikowymi, motorowerami oraz tramwajami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym, motorowerem lub tramwajem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje się ją do tej ewidencji. Stosownie do art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Dotąd nie został ogłoszony komunikat, o którym mowa w powołanych powyżej przepisach, tj. komunikat określający termin wdrożenia wymienionych rozwiązań technicznych. Z powyższego wynika, że organ pierwszej instancji właściwy był do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nastąpiło na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 8 lipca 2024 r., w którym Komendant wskazał, że skarżący otrzymał łącznie 25 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z wniosku wynikało, że skarżący czterokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego w okresie od 27 października 2022 r. do 3 kwietnia 2024 r. (tj. 27 października 2022 r. – naruszenie zakazu zatrzymania lub postoju - 1 punkt; 11 maja 2023 r. - przekroczenie dopuszczalnej prędkości - 9 punktów; 27 sierpnia 2023 r. – zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu lądowym - 10 punktów; 3 kwietnia 2024 r. przekroczenie dopuszczalnej prędkości - 5 punktów). W ten sposób skarżący przekroczył liczbę 24 punktów karnych. Organ zobligowany był uwzględnić wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, a następnie po wszczęciu postępowania, na podstawie powołanego art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, skierować skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Należy podkreślić, że w świetle art. 18 pkt 1 ustawy zmieniającej, starosta (prezydent miasta) jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie. Innymi słowy starosta zobligowany jest skierować kierowcę, który przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji albowiem kategoryczna redakcja tego przepisu wyklucza jakąkolwiek dowolność w podjęciu przez organ decyzji w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie organy związane były informacją, co do liczby punktów karnych podanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi, wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi naruszających przepisy ruchu drogowego. Prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji kierowcy nie miały kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Tylko komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, a więc w drodze czynności materialno-technicznych ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń, a zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności. Kwestia prawidłowości takich wpisów, a co za tym idzie, ilości punktów karnych przyznanych danemu kierowcy nie może być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest przesłanką rozstrzygnięcia, ani też w postępowaniu sądowym kontrolującym decyzje wydane w takich sprawach. Przyjęcie poglądu, że organ administracji jest uprawniony do samodzielnego weryfikowania liczby punktów karnych prowadziłoby w rezultacie do tego, że to organ, a nie właściwy organ Policji, ustalałby ilość przypisanych danemu kierowcy punktów karnych (por. m.in. wyroki NSA: z 6 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1811/17, z 8 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1931/17, z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13; z 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 474/22, dostępne: cbois.nsa.gov.pl). Wobec powyższego osoba, która naruszyła przepisy ruchu drogowego może podejmować próbę zakwestionowania prawidłowości dokonanych wpisów w ewidencji w postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje prawo wniesienia skargi na tę czynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji, lecz następuje to w odrębnym postępowaniu. Inny organ administracyjny w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jak już wspomniano, jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por. m.in. wyrok NSA z 31 marca 2011 r., sygn. I OSK 1013/10). W konsekwencji, wbrew twierdzeniom skarżącego organy nie mogły weryfikować liczby przypisanych punktów karnych wskazanych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi we wniosku z 8 lipca 2024 r. Prowadząc postępowanie w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji organy nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Starosta rozpatrujący wniosek organu Policji jest bowiem związany danymi zawartymi w ewidencji. W rozpatrywanej sprawie, zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego skarżący konsekwentnie formułował zarzuty odnoszące się do prawidłowości wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Kwestie dotyczące naruszeń przepisów ruchu drogowego przez kierowcę i przypisanej za stwierdzone naruszenie przepisów ruchu drogowego liczby punktów ujawnionej w ewidencji prowadzonej przez organy Policji nie odnoszą się, jak już wskazano powyżej do przedmiotu, stanowiącego zakres i wyznaczającego granice działania organu w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Kompetencja organów w niniejszej sprawie sprowadzała się, czego nie dostrzega skarżący, jedynie do sprawdzenia w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 8 lipca 2024 r., czy wpisy wskazane we wniosku są wpisami ostatecznymi i czy liczba przypisanych punktów karnych przekracza 24. Dodać w tym miejscu również należy, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem Komendantowi Wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu W toku prowadzonego postępowania administracyjnego skarżący nie wykazał jednak, że w odpowiednim trybie zakwestionował prawidłowość wpisów zawartych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z 8 lipca 2024 r. Przeciwnie, z pism z 19 sierpnia 2024 r. i 22 października 2024 r. kierowanych do skarżącego przez Wydział Ruchu Drogowego KWP w Łodzi, których kserokopie zostały przez skarżącego złożone do organu 22 sierpnia 2024 r. i 25 października 2024 r., wynika, że po przeprowadzonej weryfikacji stwierdzono, iż wystąpienie z wnioskami o sprawdzenie kwalifikacji kierowcy i o poinformowanie o badaniu psychologicznym było zasadne. W konsekwencji, Prezydent Miasta Łodzi, do którego wpłynął wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi zobligowany był zastosować art. 18 ust. 1 ustawy zmieniającej i skierować skarżącego na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji do prowadzenia pojazdów . Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że zarzuty i argumentacja zawarta w skardze, które w istocie zmierzały do podważenia prawidłowości wpisów ujawnionych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego są niezasadne. Kwestie te nie mogły być przedmiotem badania w postępowaniu o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do prowadzenia pojazdu. Zdaniem sądu materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony i zbadany w sposób wyczerpujący, podjęto wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku wydania decyzji o przekonującej treści, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Obowiązywanie w postępowaniu administracyjnym zasady dochodzenia prawdy obiektywnej, w świetle której to na organie administracji prowadzącym postępowanie spoczywa, co do zasady, obowiązek wszechstronnego oraz rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy (art. 7 i nast. k.p.a.), nie oznacza, że organ w każdym postępowaniu ma obowiązek poszukiwania dowodów mających wykazać zaistnienie okoliczności, których wykazanie leży w interesie strony. Z treści przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego normujących postępowanie dowodowe nie można wyprowadzić konkluzji, że organy administracji zobowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji, gdy ona środków takich nie przedstawia. Dla skuteczności natomiast zarzutu pozbawienia strony możliwości czynnego udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym koniecznym jest wykazanie, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło stronie przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych, a w następstwie realizację przysługujących jej praw i nie mogło być konwalidowane na późniejszych etapach tego postępowania, jak również, że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. To do strony stawiającej zarzut należy więc wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy. Strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej. Naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (por. min. wyrok NSA z 23 listopada 2023 r., sygn. akt II OSK 563/2, Lex nr 367280). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że po stronie organu miało miejsce jakiekolwiek uchybienie, które uniemożliwiło przeprowadzenie konkretnych czynności procesowych. Skuteczne natomiast zarzucenie naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. wymaga wykazania, że uchybiono zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Nie jest bowiem wystarczające przekonanie strony o innej, niż przyjęta doniosłości poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie. Dokonana ocena materiału dowodowego może być skutecznie podważona tylko w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy rozumowanie wykracza poza reguły logiki albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia związku przyczynowo-skutkowego. Taka sytuacja nie wystąpiła jednak w rozpoznawanej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. e.o.