VIII SA/Wa 416/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Krawczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 15 kwietnia 2025 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określenia warunków i wymagań decyzji środowiskowej oddala skargę. Syg. akt VIII SA/Wa 416/25 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia 15 kwietnia 2025 roku, znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego( Dz.U z 2024 roku, poz. 572 dalej jako k.p.a.), po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym odwołania J. F. od decyzji Burmistrza J. z dnia 31 stycznia 2025 roku, znak: [...] o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] indywidualnych jednorodzinnych budynków mieszkalnych oraz dróg wewnętrznych budowanych sukcesywnie w miarę zbywania działek na terenie działki nr ew. [...], obręb O. orzekło - utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Decyzją Burmistrza J. znak: [...] z dnia 3 1 stycznia 2025 r. stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia planowanego przez K. M., D. K., C. M., polegającego na budowie [...] indywidualnych jednorodzinnych budynków mieszkalnych oraz dróg wewnętrznych budowanych sukcesywnie w miarę zbywania działek na terenie działki nr ewid. [...], obręb O. oraz określono warunki i wymagania decyzji środowiskowej Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie złożył J. F.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. posiadanego interesu prawnego poprzez nieuwzględnienie w prowadzonym postępowaniu zabudowy zagrodowej związanej z prowadzeniem gospodarstwa rolnego w bezpośrednim sąsiedztwie planowanego obiektu. 2. prawa materialnego poprzez niewłaściwe wyliczenie powierzchni pod zabudowaniami, przez co całą powierzchnia przekształcana utraci dotychczasowy charakter gruntu rolnego. 3. przepisów postępowania nakazujących podjęcie niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto zwrócenie uwagi na subiektywną ocenę organu wydającego decyzję jakoby planowane przedsięwzięcie miało być zlokalizowane poza obszarami szczególnie cennymi krajobrazowo. Zaznaczono, że krajobraz ten jest przedmiotem wielu pozytywnych opinii wśród osób przejeżdżających. Organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do zastosowania przepisu art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego i odwołania wraz z aktami sprawy przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (zwane dalej "Kolegium") rozpoznając sprawę ustaliło i zważyło, co następuje: Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko /j. t. Dz. U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm./ - zwanej dalej "u.i.o,ś." lub "ustawa". W myśl postanowień art. 73 ust. 1 u.i.o.ś., postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Przepisy art. 74 ustawy określają wymogi formalne tego wniosku. Kolegium stwierdza, że złożony przez K. M., D. K.. C. M. w dniu 22 listopada 2024 r, wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] indywidualnych jednorodzinnych budynków mieszkalnych oraz dróg wewnętrznych budowanych sukcesywnie w miarę zbywania działek na terenie działki nr ewid. [...], obręb O., spełnia wymagania przepisu art. 74 ustawy. Zgodnie z załączoną Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia planowane przedsięwzięcie obejmuje budowę [...] budynków jednorodzinnych, maksymalnie do dwóch kondygnacji, o powierzchni zabudowy odpowiednio: ok. 85,4 m² x [...] sztuk = ok. 33557,00m² oraz 2 stacje trafo o powierzchni zabudowy 7,50m² x 2 sztuki = 15,00m². Razem powierzchnia zabudowy wyniesie ok. 33572.00 m². Planowane jest wybudowanie dróg dojazdowych do nieruchomości o łącznej powierzchni ok. 26750,55 m² (utwardzonych w wersji przepuszczalnej). Tereny utwardzone na działkach (tarasy, chodniki, podjazdy opaski) stanowić będą ok. 51585,95m², a pozostałą część ok. 111908,50m² stanowić będą tereny biologicznie czynne. Planowana powierzchnia przeznaczona pod przedsięwzięcie to całkowita powierzchnia działki nr ewid. [...], wynosić będzie ok. 223817,00 m². Teren nieruchomości jest obecnie niezabudowany i nieużytkowany. W przeszłości był użytkowany rolniczo. Na terenie występuje zieleń podlegająca uzgodnieniu przed jej usunięciem. Otoczenie stanowią tereny rolnicze, budynki mieszkalne jednorodzinne, drogi oraz tereny niezabudowane (str, 3 - 6 KIP). Budynki będą wybudowane w technologii tradycyjnej. Zaopatrzenie w wodę będzie odbywać się z gminnej sieci wodociągowej, a ścieki odprowadzane będą do indywidualnych podziemnych zbiorników bezodpływowych. Ogrzewanie w oparciu o indywidualne kotły gazowe lub powietrzne pompy ciepła wraz z fotowoltaiką. Inwestor przewiduje, że niezbędna infrastruktura i sieci: wodociągowa, elektryczna znajdować się będzie w drodze. Nie planuje się natomiast budowy kanalizacji deszczowej. Przewiduje się zagospodarowanie wód opadowych z dachów na terenie działek stanowiących otoczenie każdego z domów poprzez wsiąkanie. Podczas budowy, w zależności od decyzji użytkowników poszczególnych domów, będzie możliwość wykonania zbiorników podziemnych na wodę deszczową do wykorzystania do podlewania terenów zielonych oraz instalacji fotowoltalicznej. Inwestycja ma być zlokalizowana poza obszarami chronionymi na mocy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r, o ochronie przyrody (t. j. Dz. U, z 2024 r. poz. 1478 dalej ustawa o ochronie przyrody). Najbliższe formy ochrony przyrody to: specjalny obszar ochrony siedlisk L. [...] (kod [...]) zlokalizowany ok. 8,7 km od planowanej inwestycji. specjalny obszar ochrony siedlisk D. [...] ([...]) - w odległości ok. 15,4 km. specjalny obszar ochrony siedlisk P. ([...]) - w odległości ok. 15,6 km. Planowana budowa nie wymaga naruszenia i przekształcania siedlisk naturalnych, bądź półnaturalnych, czy zajęcia siedlisk wrażliwych będących potencjalnym miejscem występowania gatunków chronionych. Inwestycja nie wpłynie również na zanieczyszczenie wód powierzchniowych, podziemnych oraz gleby, a ponadto nie wywołuje ponadnormatywnego oddziaływania na powietrze atmosferyczne i klimat akustyczny. Kolegium stwierdziło, że w przeprowadzonym postępowaniu organ pierwszej instancji zapewnił stronom możliwość czynnego udziału. W oparciu o dane zawarte we wniosku oraz jego załącznikach planowane do realizacji zamierzenie inwestycyjne prawidłowo zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b tiret drugie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko /j. t. Dz. U. poz. 1839/ - zabudowa mieszkaniowa wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą nieobjęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, 2 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze;. Kwalifikacja przedsięwzięcia nie budzi zatem żadnych wątpliwości. Tego rodzaju przedsięwzięcie w myśl art, 59 ust. 1 pkt 2 ustawy wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy). Stosownie do art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria wyszczególnione w tym przepisie. W ocenie Kolegium uwarunkowania, o których mowa w powołanym art. 63 ust. 1 ustawy mają charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy '"uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. W rozpoznawanej sprawie istotnym jest, że Burmistrz J. pismami z dnia 29 października 2024 r. działając w ramach art. 64 ust. 1 "u.i.o.ś." wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie Zarząd Zlewni w R. o wydanie opinii, co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i określenie zakresu ewentualnego raportu o oddziaływaniu na środowisko dla w/w przedsięwzięcia. Obwieszczeniem z tej samej daty poinformował strony o wszczęciu postępowania z wniosku inwestora. Zawiadomienie podał również do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie na stronie internetowej BIP UM w J.. Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w W. Zarząd Zlewni w R. opinią z dnia 18 grudnia 2024 r. stwierdził, że nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Wyjaśnił przy tym, że planowane przedsięwzięcie znajduje się: - na obszarze Głównego Zbiornika Wód Podziemnych, którym na tym obszarze jest zbiornik (GZWP) Nr [...] G. - [...] i graniczy z obszarem GZWP nr [...] W. - [...]. na obszarze Jednolitej Części Wód Podziemnych o kodzie [...], o powierzchni JCWPd 996,21 km², zlokalizowanej w obszarze dorzecza W., w Regionie Wodnym Środkowej W., RZGW w W.. w granicach Jednolitej Części Wód Powierzchniowych rzecznych JCWP RW S. do K. o kodzie [...]. Inwestycja z uwagi na swą specyfikę, nie będzie oddziaływała na wody podziemne oraz na wody powierzchniowe. Nie wpłynie ona negatywnie na osiągniecie celów środowiskowych JCWP i JCWPd. W opinii wyjaśniono, że wg informacji zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia można stwierdzić brak możliwości wystąpienia oddziaływania o znacznej wielkości lub złożoności, a przedmiotowe przedsięwzięcie zarówno w fazach realizacji, jak i eksploatacji przy zachowaniu odpowiednich środków i technik nie powinno znacząco oddziaływać na środowisko. W wydanej opinii wskazano konieczność określenia w decyzji środowiskowej warunków łub wymagań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c ustawy oraz nałożenie obowiązku działań o których mowa w art. 82 ust, 1 pkt 2 lit b ustawy, które co istotne znalazły się następnie w zaskarżonej decyzji - zgodnie z art, 84 ust, la ustawy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. opinią sanitarną z dnia 19 grudnia 2024 r,, znak: [...], stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Wyjaśnił przy tym, że zastosowanie zalecanych działań i środków minimalizujących negatywne oddziaływania i zagrożenia nie przewiduje znaczących negatywnych oddziaływań na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, W zakresie wymagań sanitarno - higienicznych nie zachodzi potrzeba sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska opinią, znak: [...], z dnia 27 grudnia 2024 r. również uznał, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Wyjaśnił, że inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami podlegającym ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r, poz. 1336). Najbliższy obszar Natura znajduje się w odległości 8,7 km - specjalny obszar ochrony siedlisk Lasy S.. Biorąc pod uwagę zakres i lokalizację przedsięwzięcia, a także założenia przedstawione w KIP, Dyrektor RDOŚ w W. stwierdził, że realizacja i funkcjonowanie planowanej inwestycji nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na przedmioty ochrony i integralność ww. obszarów Natura 2000, a tym samym na spójność Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Realizacja inwestycji nie przyczyni się też w sposób istotny do zmniejszenia różnorodności biologicznej terenu oraz zwiększenia wrażliwości elementów środowiska przyrodniczego na ewentualne zmiany klimatyczne obszaru. Z uwagi na lokalizację poza obszarowymi formami ochrony przyrody uznano, że ze względu na uwarunkowania przyrodnicze brak jest potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. W wydanym postanowieniu stwierdzono konieczność określenia w decyzji środowiskowej warunków lub wymagań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c ustawy, które co istotne znalazły się następnie w zaskarżonej decyzji - zgodnie z art. 84 ust. 1a ustawy. Zdaniem Kolegium po analizie uwarunkowań, o których mowa w powołanym art. 63 ust. 1 ustawy bezspornym jest, że dla planowanego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Przede wszystkim zaznaczyć należy, że teren, na którym planowana jest inwestycja nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z KIP, jak też opinii wyrażonych przez organy specjalistyczne, skala planowanego przedsięwzięcia, istotne rozwiązania charakteryzujących przedsięwzięcie i wielkości zajmowanego terenu nie wskazuje na wystąpienie znaczącego oddziaływania ma środowisko. Trzeba zaznaczyć, że teren przeznaczony pod inwestycję był już przekształcony w wyniku działalności człowieka. Na działce nr [...] obręb O. prowadzona była działalność rolnicza. Wnioskodawca zamierza wybudować [...] domów mieszkalnych jednorodzinnych, wraz z niezbędną infrastrukturą. Budynki powstaną w technologii tradycyjnej. Zaopatrzenie w wodę przewidziane jest z sieci wodociągowej, a odprowadzenie ścieków bytowych do szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe. Ogrzewanie zapewnia indywidualne kotły na gaz albo powietrzne pompy ciepła, które będą współpracowały z instalacjami fotowoltaicznymi, Z materiału dokumentacyjnego nie wynika również, aby w przypadku planowanego przedsięwzięcia następowała kumulacja oddziaływań z przedsięwzięciami zrealizowanymi, w obszarze oddziaływania tego przedsięwzięcia, gdyż takie nie istnieją, Z przekazanego materiału dokumentacyjnego nie wynika bowiem aby Burmistrz wydał decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dla innych przedsięwzięć znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze jego oddziaływania (tj. w promieniu 100 m od granic działki nr ewid. [...] obręb O.), Kolegium przeanalizowało ponadto poziomy emisji hałasu, jak też zanieczyszczeń do powietrza, Z uwagi jednak na ich niewielki zakres (wynikający przede wszystkim z ruchu pojazdów mechanicznych w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, a także spalin z kotłów gazowych) nie dopatrzono się potrzeby szczegółowego badania oddziaływania w ramach odrębnej procedury'. Jak wynika z przedłożonej przez wnioskodawcę KIP planowana inwestycja generować będzie hałas typowy dla terenów zamieszkałych, komunalnych, nie związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. W takim przypadku nie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz. U. z 2014 r, poz. 1 12), Normy akustyczne nie mogą być zatem przekroczone. Wyjaśnić ponadto należy, że w toku postępowania organ I instancji informował strony o etapach postępowania i wydaniu decyzji w formie pisemnej, jak również poprzez podanie informacji do publicznej wiadomości, w trybie art. 49 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Kolegium uznało za zasadne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów postawionych w odwołaniu wyjaśnienia wymaga, że w ramach prowadzonego postępowania wzięto pod uwagę oddziaływanie na środowisko wszystkich elementów planowanego przedsięwzięcia. Prowadzenie w sąsiedztwie gospodarstwa rolnego nie ma natomiast wpływu na planowaną budowę [...] domów mieszkalnych. W postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej nie są bowiem badane ewentualne sprzeczności formy, rodzaju i parametrów zabudowy istniejącej i przyszłej. Badaniu podlegają natomiast kwestie związane z szeroko rozumianą ochroną środowiska. Oczywistym jest też fakt, że w wyniku realizacji zamierzenia budowlanego całość działki przeznaczona pod inwestycję utraci rolny charakter. W ocenie organów, w toku postępowania w sposób wystarczający wyjaśniono stan faktyczny sprawy. Nie sposób również zgodzić się ze stanowiskiem odwołującego się jakoby planowane przedsięwzięcie miało być zlokalizowane w obszarze szczególnie cennym krajobrazowo. Zachwyt przemierzających okolicę turystów, jak również mieszkańców O. nie świadczy jeszcze o tym, że teren stał się obszarem chronionego krajobrazu w myśl przepisów prawa. Wyjaśnić w tym miejscu wypada, że zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody, obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Wyznaczenie obszaru chronionego krajobrazu następuje w drodze uchwały sejmiku województwa, która określa jego nazwę, położenie, obszar, sprawującego nadzór, ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów oraz zakazy właściwe dla danego obszaru chronionego krajobrazu lub jego części, wybrane spośród zakazów wymienionych w art. 24 ust. 1, wynikające z potrzeb jego ochrony. Jak natomiast wykazano powyżej, teren inwestycji nie znajduje się w obszarze chronionego krajobrazu. Podkreślić należy, że zebrany w sprawie materiał dokumentacyjny wykluczył możliwy znacząco negatywny wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a w szczególności na zdrowie i życie ludzi. Zdaniem organu J. F. jako właściciel nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym zgodnie z art. 74 ust. 3a pkt 1 ustawy, posiada przymiot strony w prowadzonym postępowaniu. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł J. F.. Zaskarżonej decyzji zarzucał naruszenie: 1) art. 32 ust. 2 Konstytucji RP przez dyskryminujące narzucenie przez organy administracji publicznej odbioru estetyki widokowej obszaru planowanej inwestycji, jego walorów krajobrazowych oraz wpływu na zaspokajanie potrzeb związanych z wypoczynkiem; 2) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwany dalej k.p.a., przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, podczas gdy nie zaistniały przesłanki do zastosowania tego przepisu, z uwagi na fakt, że Kolegium, działając jako organ odwoławczy, zobligowany jest do ponownego merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcie sprawy wcześniej rozstrzygniętej decyzją organu I instancji, tym samym organ 11 instancji w sposób bezpodstawny uchylił się od załatwienia sprawy co do jej istoty pomimo możliwości przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie; 3) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, podczas gdy powinno zostać przeprowadzone postępowanie dowodowe w istotnym zakresie, tj. ekspertyza ornitologiczna w związku z występowaniem w obszarze planowanej inwestycji licznych gatunków ptaków, w tym chronionych (np. żuraw, myszołów, dudek) oraz ocena wpływu znacząco zwiększonego ruchu samochodowego w rejonie inwestycji w m. O. na środowisko w powiązaniu z innymi inwestycjami już istniejącymi w okolicy planowanego przedsięwzięcia, tj. przebieg drogi ekspresowej [...] oraz funkcjonowanie [...] J., co powinno w konsekwencji doprowadzić do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji; 4) art. 36 § k.p.a. przez uchylenie się organu 11 instancji od podania przyczyny zwłoki niezałatwienia sprawy w terminie, do czego organ administracji publicznej jest obowiązany; 5) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r., poz. 1112 z późn. zm.), dalej ustawa środowiskowa lub u.i.o.ś., przez przyjęcie, że współdziałanie RDOŚ polegające na wydaniu opinii w sprawie stanowi dla organu I instancji wiążące ustalenie, choć wydana przez kompetentny organ opinia jest najluźniejszą formą współdziałania organów administracji publicznej, a organ zobowiązany do zasięgnięcia opinii nie jest prawnie związany stanowiskiem organu opiniującego, co w konsekwencji potwierdza, że organ błędnie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podczas gdy powinien był ją uchylić i przekazać sprawę organowi I instancji celem zbadania konieczności przeprowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej; 6) art. 63 ustawy środowiskowej w zw. z § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b r.p.o.ś. przez jego niezastosowanie, objawiające się w fakcie akceptacji, że organ I instancji odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, podczas gdy ze względu na błędnie wyliczonej, nieuwzględniającej wszystkich obiektów planowanej powierzchni zabudowy wraz z towarzyszącą infrastrukturą, w tym przede wszystkim wkopanymi w tak dużej ilości (co najmniej [...] sztuk) zbiornikami bezodpływowymi do gromadzenia ścieków socjalnych powstających w związku z procesami życia oraz bytowania człowieka i usługami asenizacyjnymi nieuniknionymi w ramach ich eksploatacji, planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i w związku z tym wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko; 7) art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej przez nieuwzględnienie przez organy administracji publicznej faktu, że planowane przedsięwzięcie będzie wpływało znacząco na istniejące warunki środowiskowe w zakresie emisji hałasu, pyłów i spalin poprzez znaczące zwiększenie ilości pojazdów, stanowiąc zagrożenie dla zdrowia ludzi, a także brak nakazu konieczności przeprowadzenia nasadzeń rekompensacyjnych po wycince drzew i krzewów z terenu planowanej inwestycji (równej całkowitej powierzchni działki nr ewid. [...] wynoszącej ok. 223817,00 m²). Wnosił o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z powodu wskazanych naruszeń, które miały wpływ na wynik postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wnosił i jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 71 ust.2 ustawy środowiskowej uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: -przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, - przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko Zgodnie z art. 63 ustawy środowiskowej : 1. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: 1)rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a)skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, b)powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, c)różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, d)emisji i występowania innych uciążliwości, e) 9ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianami klimatu, f)przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, g)zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; 2)usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a)obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek, b)obszary wybrzeży i środowisko morskie, c)obszary górskie lub leśne, d)obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e)obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f)obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia, g)obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h)gęstość zaludnienia, i)obszary przylegające do jezior, j)uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, k)wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; 3)rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: a)zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b)transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c)charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, d)prawdopodobieństwa oddziaływania, e)czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, f)powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, g)możliwości ograniczenia oddziaływania. 3. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się obligatoryjnie, jeżeli: 1)możliwość realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1, jest uzależniona od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2)z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że realizacja przedsięwzięcia może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. 4. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. 5a. Jeżeli w terminie 3 lat od dnia zawieszenia postępowania, o którym mowa w ust. 5, strona nie złoży raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, żądanie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uważa się za wycofane. 6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 64 ustawy środowiskowej postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się po zasięgnięciu opinii: 1)regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2)organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3a, 10-19 i 21-29, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b; 3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy; 4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. 1a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim, organem właściwym do wydania opinii, o której mowa w ust. 1, jest także dyrektor urzędu morskiego. 1b. W przypadku gdy dla planowanego przedsięwzięcia regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze względu na oddziaływanie na obszar Natura 2000 lub ze względu na lokalizację przedsięwzięcia na obszarze chronionego krajobrazu lub na obszarze parku krajobrazowego, na których ustanowiono zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje on uzgodnienia w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa w art. 65 ust. 2. 1c. W przypadku gdy dla planowanego przedsięwzięcia organ właściwy do wydania oceny wodnoprawnej stwierdzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze względu na możliwy negatywny wpływ tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 4, dokonuje on uzgodnienia w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa w art. 65 ust. 2. 1d. W przypadku gdy wnioskodawcą dla planowanych przedsięwzięć, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 4, jest jednostka samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub podmiot od niej zależny w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 609 i 721), regionalny dyrektor ochrony środowiska, stwierdzając konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje uzgodnienia w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa w art. 65 ust. 2. 2. Organ zasięgający opinii przedkłada: 1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; 2) kartę informacyjną przedsięwzięcia; 3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - informację o planie zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, jeżeli plan ten został przyjęty, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji strategicznych. 2a. W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 4, organ zasięgający opinii przedkłada także regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska oświadczenie wraz z uzasadnieniem, czy wnioskodawca jest podmiotem zależnym od jednostki samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organy, o których mowa w ust. 1 i 1a, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. 3a. Opinia regionalnego dyrektora ochrony środowiska i organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może wskazać na konieczność określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków lub wymagań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożenia obowiązków działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c. 4. Opinie i uzgodnienia, o których mowa w ust. 1-1d, wydaje się w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. 5. Postanowienia w sprawie uzgodnień, o których mowa w ust. 1b-1d, wiążą organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W przedmiotowej sprawie inwestor złożył do organu dokument określony w art. 62a ustawy środowiskowej jako karta informacyjna przedsięwzięcia. Z dokumentu wynika, że przedmiotowa inwestycja będzie polegać na sukcesywnej budowie budynków mieszkalnych parterowych lub zagospodarowanym poddaszem, maksymalnie do dwóch kondygnacji , utwardzonych dróg wewnętrznych, utwardzonych terenów infrastruktury wewnątrz obszaru inwestycji( tarasy, chodniki, podjazdy, opaski). Teren w przyszłości ma zostać podzielony na [...] działek, a inwestycja będzie realizowana etapami. Otoczenie terenu stanowią tereny rolnicze, budynki mieszkalne jednorodzinne, drogi oraz tereny niezbudowane. Teren w przeszłości był użytkowany rolniczo, teren posiada dostęp do infrastruktury i drogi publicznej. Najbliższa zabudowa mieszkalna jest usytuowana w odległości około 20 m w miejscowości O. i są to budynki na działkach nr [...] i [...], usytuowane po wschodniej stronie drogi głównej miejscowości O.. Powierzchnia nieruchomości na której będzie lokalizowane przedsięwzięcie wynosi 223 572 m² , w tym powierzchnia biologicznie czynnej wyniesie 111 908,50 m². Dla potrzeb zabudowy zostaną wykonane drogi dojazdowe z wjazdem z drogi głównej w m. O.. W drodze będzie znajdować się infrastruktura – wodociągowa, elektryczna. Aktualnie obszar nie jest objęty możliwością przyłączenia do sieci kanalizacyjnej i gazowej. Ścieki będą odprowadzane do indywidualnych szczelnych, podziemnych zbiorników bezodpływowych i będą to ścieki socjalne. Na terenie objętym przedsięwzięciem nie przewiduje się działalności produkcyjnej. Nie przewiduje się budowy kanalizacji deszczowej, a zagospodarowanie wód opadowych nastąpi poprzez wsiąkanie. Dla ochrony środowiska gruntowo – wodnego podczas prowadzenia prac przy użyciu sprzętu mechanicznego jego użytkowanie będzie prowadzone w taki sposób aby wyeliminować zanieczyszczenie gruntu oraz wód gruntowych produktami ropopochodnymi. Powstałe na etapie realizacji odpady będą selektywnie gromadzone. Przedmiotowa inwestycja jest zlokalizowana poza granicami obszarów podlegających ochronie na mocy ustawy z 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody( DZ.U z 2024 roku, poz. 1478). Biorąc pod uwagę zakres i lokalizację inwestycji jej zakres nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Jak stanowi art. 84 ust. 1 u.o.o.ś., w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dokładnie jak w przypadku zaskarżonej decyzji. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a u.o.o.ś. W decyzji tej właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c (ust. 1a). Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (ust. 2). Natomiast uzasadnienie takiej decyzji zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś. niezależnie od wymagań przepisów k.p.a. powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Niewątpliwie karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem prywatnym, podlegającym swobodnej ocenie organów, jednakże samo to nie przekreśla, ani nawet nie podważa, jej znaczenia dla potrzeb postępowania. W taki właśnie sposób tryb postępowania określił sam ustawodawca, który nie zastrzegł, by informacje, które muszą zostać zwarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, ustalane zostały w jakiś inny sformalizowany sposób, w tym w szczególności w drodze opinii biegłych sądowych (tak też WSA w Lublinie w prawomocnym wyroku z 29 czerwca 2022 roku, sygn. II SA/Lu 801/21, Baza Orzeczeń LEX nr 3432781). Co więcej jej szczegółowa i specjalistyczna treść oraz fakt, że stanowi ona punkt wyjścia do ustaleń faktycznych organów w zakresie cech i parametrów planowanego przedsięwzięcia, nadają jej szczególne znaczenie jako źródła ustaleń faktycznych. Oczywiście, fakt, że karta informacyjna przedsięwzięcia jest dokumentem prywatnym, powoduje, iż obowiązkiem organów orzekających była jego ocena w zakresie przydatności dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie organy wywiązały się z tego obowiązku dokonując oceny przedstawionych dokumentów z uwzględnieniem trzech uzyskanych w postępowaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a (art. 84 ust. 1 u.o.o.ś.). Organy orzekające w sprawie mają obowiązek rzetelnej weryfikacji danych zawartych w karcie informacyjnej oraz przeprowadzenia dodatkowych dowodów, jeżeli stwierdzą, że istnieją uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności danych zawartych w karcie informacyjnej. Jeżeli natomiast strony postępowania - niezależnie od weryfikacji i ocen organów orzekających w sprawie - zmierzają do podważenia wiarygodności lub mocy dowodowej karty informacyjnej w zakresie podstawowych informacji o planowanym przedsięwzięciu, to ich obowiązkiem jest przedstawienie odpowiednich dowodów, które zmierzają do podważenia konkretnych i istotnych elementów karty informacyjnej, o których mowa w art. 62a ust. 1 u.o.o.ś. Nie można więc uznać za skuteczne zarzutów wobec ustaleń organów w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dokonanych na podstawie karty informacyjnej przedsięwzięcia, w sytuacji, gdy strona nie przedstawiła żadnych konkretnych dowodów wskazujących na wadliwość tych ustaleń i treści karty informacyjnej przedsięwzięcia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lutego 2013 r., II OSK 1944/11). W orzecznictwie wskazuje się, podważenie ustaleń wynikających z karty informacyjnej przedsięwzięcia (wraz z jej uzupełnieniami) mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie nowej analizy uwarunkowań środowiskowych (sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy karty informacyjnej przedsięwzięcia), z której wynikałyby wnioski pozostające w sprzeczności do tych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Weryfikacja wiarygodności i mocy dowodowej powyższego dokumentu wymaga zatem przeprowadzenia co najmniej porównywalnych pod względem fachowości i specjalistycznej analizy dowodów, np. dowodu z ekspertyzy specjalistycznej, która w sposób udokumentowany wykazywałaby m.in. wady lub błędne założenia lub ustalenia karty informacyjnej przedsięwzięcia (wyrok NSA z 14.07.2020r., II OSK 875/20). Stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie została podważona merytoryczna treść w/w dokumentu. W sytuacji stwierdzenia przez organy braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, organy decyzyjne (prowadzące postępowanie "główne" środowiskowe) powinny dokonać obiektywnej, wyważonej, opartej na niekwestionowanym stanie faktycznym oceny KIP jako dowodu zasadniczego, jak też ocenić inwestycję w kontekście wszystkich uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wynika to wprost z art. 6 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji działają na podstawie przepisów prawa, zatem są zobowiązane orzekać uwzględniając obowiązujący stan prawny. W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a., powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie swoje ustalenia oparły na opracowaniu – karta informacyjna przedsięwzięcia oraz dokonały analizy przedmiotowej inwestycji w kontekście wymogów z art. 63 ust.1 ustawy środowiskowej i nie stwierdziły braku podstaw do wydania przedmiotowej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi to należy zauważyć, iż skarżący postawił zarzuty procesowe oraz zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. W ocenie Sądu pomimo stawianych zarzutów w zakresie naruszenia przepisów art. 7, art. 15 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w pełnym zakresie, a mianowicie brak dopuszczenia dowodu z opinii biegłego ornitologa w związku z występowaniem licznych gatunków ptaków chronionych( myszołów, żuraw, dudek) oraz dowodu oceniającego zwiększony ruch pojazdów samochodowych w powiązaniu z istniejącymi inwestycjami w tym obszarze nie zasługują one na uwzględnienie. Należy zauważyć, iż jedną z form ochrony przyrody zgodnie z art. 6 ustawy o ochronie przyrody są obszary Natura 2000. Zgodnie z art. 25 powołanej ustawy sieć obszarów Natura 2000 są obszary specjalnej ochrony ptaków i specjalne obszary ochrony siedlisk. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze rozporządzenia, typy siedlisk przyrodniczych oraz gatunki będące przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, w tym siedliska przyrodnicze i gatunki o znaczeniu priorytetowym. Zgodnie z art. 27a ustawy o ochronie przyrody wyznaczenie obszaru specjalnej ochrony ptaków lub specjalnego obszaru ochrony siedlisk, zmiana jego granic lub likwidacja następują w drodze rozporządzenia właściwego ministra do spraw środowiska. Tak więc zarzut skarżącego, że z uwagi na występowanie gatunków chronionych ptaków w obszarze miejscowości O. winna być przeprowadzona opinia ornitologa w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z karty informacyjnej przedsięwzięcia przedmiotowy teren nie jest objęty żadną z form ochrony przyrody. Nadto organ wydając zaskarżoną decyzję nałożył na podstawie art.83 ust.1 pkt lit.b) u.o.o.ś obowiązek dokonania kontroli terenu pod kątem występowania gatunków objętych ochroną i ich siedlisk oraz analizy przepisów z zakresu ochrony gatunkowej. Tak więc brak prawnej ochrony danego terenu ze względu na występowanie obszaru specjalnej ochrony ptaków zobowiązywał inwestora do realizacji nałożonego obowiązku w trybie art. 82 u.o.o.ś. Ocena skarżącego, iż na przeszkodzie wydania decyzji środowiskowej winno leżeć występowanie gatunków ptaków chronionych jest tylko subiektywnym stanowiskiem skarżącego nie znajdującym potwierdzenia w zgromadzonym materiale w sprawie. W sytuacji gdyby chciał podważyć przedmiotowe ustalenia to winien przedstawić wiarygodne opracowania w tym zakresie, co nie miało miejsca. W ocenie zawartej w karcie informacyjnej przedsięwzięcia w ramach inwentaryzacji przyrodniczej, która została przeprowadzona w oparciu o badania terenowe obejmowała rośliny chronione na podstawie prawa krajowego oraz wymienione załączniku II do Dyrektywy Rady 92/43/EWG z 21 maja 1992 roku w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory oraz uznanych za zagrożone na terenie kraju. Przeprowadzono badania występowania ssaków, ptaków, płazów i gadów. Stwierdzono na tym terenie występowanie objętych ścisłą ochroną trzech gatunków ssaków objętych ścisłą ochroną – polnik, mysz polna, zając szarak. Gatunki te występują pospolicie, ich liczebność jest duża. W ocenie dokonanej w karcie w tym zakresie realizacja inwestycji nie wpłynie znacząco negatywnie na populacje tych ssaków. W zakresie ptaków podlegających ochronie nie stwierdzono gatunków lęgowych w obrębie przedmiotowej nieruchomości. Na sąsiednich nieruchomościach stwierdzono występowania wróbla i kosa. Ptaki te to gatunki pospolite spotykane na terenie całego kraju. Przedmiotowa inwestycja nie będzie stanowić dla nich zagrożenia. Obserwacje nie wykazały na istnienie na tym terenie, jak też w jego pobliżu gatunków lęgowych objętych dyrektywą ptasią. Na terenie nie stwierdzono występowania gatunków płazów i gadów, bezkręgowców objętych ścisłą ochroną oraz wymienionych w załączniku II i IV Dyrektywy Rady 92/43/ EEC( Dyrektywy Siedliskowej). Pod względem botanicznym szata roślinna nie przedstawia większej wartości i zabudowa nie będzie miała negatywnego znaczenia na stan zachowania szaty roślinnej w skali lokalnej i regionalnej. Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie nieuwzględnienia odziaływań środowiskowych w postaci emisji hałasu, pyłów i spalin poprzez znaczące zwiększenie pojazdów, stanowiące zagrożenie dla zdrowia ludzi orz braku konieczności nasadzeń rekompensacyjnych, występowania dużej ilości ścieków należy zauważyć, iż kwestie te były przedmiotem opracowania w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Gdzie wskazuje się, że w zakresie ścieków będą odprowadzane do podziemnych zbiorników bezodpływowych i okresowo wywożone do gminnej oczyszczalni ścieków, z tym że istniałby wariant alternatywny w postaci budowy sieci kanalizacyjnej, który byłyby najkorzystniejszy dla środowiska. W zakresie emisji substancji do powietrza atmosferycznego, to należy zauważyć, że poszczególne domy będą wyposażone w kotły gazowe LPG, występować będzie emisja spalin z samochodów. Opracowanie z karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazuje, że w związku z użytkowaniem i eksploatacją budynków mieszkalnych nie będzie emisji ponadnormatywnych, w żadnym z aspektów oddziaływania na środowisko. Użytkowanie obiektów nie będzie w żadnym aspekcie odbiegać od standardów w innych tego typu budynkach mieszkalnych, nie będzie źródłem ponadnormatywnej emisji do powietrza atmosferycznego. Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska( DZ.U z 20025 roku, poz. 647) przez pojęcie kompensacji przyrodniczej - rozumie się przez to zespół działań obejmujących w szczególności roboty budowlane, roboty ziemne, rekultywację gleby, zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej na danym terenie, wyrównania szkód dokonanych w środowisku przez realizację przedsięwzięcia i zachowanie walorów krajobrazowych. W przedmiotowej sprawie teren zainwestowania jest obszarem byłej uprawy rolnej, który w skutek zaprzestania zabiegów stał się nieużytkiem. Pośród drzew samosiejek rozwinęła się roślinność charakterystyczna dla terenów piaszczystych porolniczych. Skład roślin naczyniowych jest skromny i są gatunki pospolite. W związku z tym należy uznać, że nie zachodził przypadek stosowania kompensacji przyrodniczej dla tego terenu z uwagi na potrzebę przywracania równowagi przyrodniczej. Również w wyniku inwestycji nie dojdzie do naruszenia równowagi walorów krajobrazowych. Otoczenie inwestycji stanowią tereny rolnicze, budynki mieszkalne jednorodzinne, drogi oraz tereny niezabudowane. Planowane przedsięwzięcie będzie miało niewielki wpływ na krajobraz tego terenu. W związku z tym stanowisko skarżącego, iż przedmiotowy teren posiada walory estetyczno – krajobrazowe oraz pełni rolę w ramach zaspokajanie potrzeb związanych z wypoczynkiem nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym i należy je uznać za subiektywną ocenę skarżącego. Należy zauważyć, iż Sąd nie dopatruje się aby wydaniu przedmiotowej decyzji stał na przeszkodzie art. 32 ust. Konstytucji RP ponieważ nie sposób dopatrzeć w niej, iż doszło do dyskryminacji skarżącego. W ocenie Sądu należy uznać, że organ wydając decyzję oparł się na niekwestionowanym stanie faktycznym oceny KIP jako dowodu zasadniczego i dokonał oceny inwestycji w kontekście uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust.1 ustawy środowiskowej. Organ dokonywał analizy w zakresie rodzaju, charakterystyki przedsięwzięcia, wielkości zajmowanego terenu, emisji i występowania innych uciążliwości, ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów, zagrożenia dla zdrowia, w tym wynikającego z emisji, zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, walorów przyrodniczych i krajobrazowych. W ocenie Sądu dokona ocena znajduje oparcie w materiale dowodowym, który w żaden sposób nie został podważony, a zasadniczy dowód w postaci karty informacyjnej przedsięwzięcia był przedmiotem oceny organów specjalistycznych gdzie nie stwierdzono zagrożeń dla środowiska. Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie..