II SA/Wa 450/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), , Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku wyrównawczego stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Rejonowego [...] w W. z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] Prokurator Okręgowy w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, ze zm.), zwanej dalej k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Rejonowego [...] - [...]w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2021 r. Prokuratora Rejonowego [...] - [...]w [...] w sprawie przyznania M. M. dodatku wyrównawczego od dnia [...] czerwca 2021 roku. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z treścią art. 123 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2019 r., poz. 740 ze zm.), na podstawie art. 14 ustawy z dnia 19 listopada 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2021 (Dz. U., poz. 2400) i Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2019 r. (M.P. z 2019 r., poz. 742) Prokurator Rejonowy [...] - [...]w [...] działając na podstawie art. 24 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2019 r., poz. 740, ze zrn.) w zw. z art. 104 ust. 1, art. 7 ust. 2 i art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2021 roku przyznał wymienionemu od dnia [...] czerwca 2021 roku dodatek wyrównawczy w kwocie 5625,62 zł. Organ przytoczył m.in. art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 860 z późn. zm.). Wskazał, że szczegółowe warunki otrzymania dodatku wyrównawczego zostały określone w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2017 roku w sprawie ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1126). W przedmiotowej sprawie istotna jest okoliczność, iż na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r., nr 270, poz. 1599 ze zm.) Prokurator Generalny powołał [...] M. M. z dniem [...] grudnia 2015 r. na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Natomiast na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) [...] M. M. z dniem [...] kwietnia 2016 r. został przeniesiony na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] - [...] w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Następnie w związku ze zniesieniem Działu do spraw Wojskowych w Prokuraturze Rejonowej [...]-[...] w [...] został przeniesiony do nowo utworzonego Działu do spraw Wojskowych w Prokuraturze Rejonowej [...]-[...]w [...] i wyznaczony na stanowisko służbowe. Organ przywołał art. 41 § 2 przepisów wprowadzających (...). Wskazał, że prokurator przeniesiony w trybie art. 41 § 1 przepisów wprowadzających (...) zachował prawo do wynagrodzenia zasadniczego w kwocie wynikającej ze stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury okręgowej, przysługującej mu w dniu przeniesienia, które podlega waloryzacji. Wyjaśnił, że przez pojęcie waloryzacji należy rozumieć mechanizm mający za zadanie zachowanie realnej wartości wypłacanych świadczeń w stosunku do wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, przewidziany w art. 123 ustawy - Prawo o prokuraturze. W stosunku do [...]. M. M. przysługujące mu wynagrodzenie było waloryzowane stosownymi decyzjami Prokuratora Rejonowego [...]-[...]w [...] w związku ze zmianą kwoty stanowiącej podstawę ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora obowiązującej odpowiednio w 2019 roku i w 2020 roku. Organ wskazał, iż generalnie, zgodnie z art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze, prokurator nabywa prawo do wynagrodzenia zasadniczego w stawce bezpośrednio wyższej po upływie kolejnych 5 lat na danym stanowisku prokuratora, czyli zajmując stanowisko prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratora prokuratury regionalnej, prokuratora prokuratury okręgowej i prokuratora prokuratury rejonowej. Wobec prokuratorów byłych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, którzy zostali przeniesieni na mocy art. 36 § 1 i art. 41 § 1 przepisów wprowadzających (...), do 5-letniego okresu zalicza się pracę lub służbę w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, ale wykonywaną w równorzędnych stanowiskach do wyżej wymienionych, bo tylko wtedy będzie to praca lub służba na danym stanowisku. Odnosząc się do przedstawionego powyżej stanu faktycznego i stanu prawnego organ stwierdził, że okres służby w wojskowej prokuraturze okręgowej, od dnia [...] grudnia 2015 roku do dnia [...] kwietnia 2016 roku, będzie mógł być zaliczony [...]. M. M., do stażu niezbędnego do uzyskania piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego, lecz dopiero z chwilą powołania na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej. Do tego czasu [...] M. M. posiada prawo do wynagrodzenia zasadniczego w kwocie wynikającej z zachowanej stawki prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, czyli stawki czwartej, z zastosowaniem, mnożnika 2,36 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego, która podlega waloryzacji. Decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi M. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i decyzji Prokuratora Rejonowego [...] [...]w [...] z dnia [...] lipca 2021 r. ewentualnie - z ostrożności procesowej uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; zobowiązanie Prokuratora Okręgowego w [...] do wydania - jako organ drugiej instancji - decyzji przyznającej skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 6425,05 zł począwszy od dnia 7.06.2021 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, skutkujące nieważnością decyzji z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., tj. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości poprzez wydanie decyzji przez Prokuratora Rejonowego (jako organ I instancji) i Prokuratora Okręgowego (jako organ II instancji) w sytuacji gdy organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie dodatku wyrównawczego dla żołnierza zawodowego pełniącego służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych jest Prokurator Generalny (jako organ I i II instancji); II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze poprzez jego niezastosowanie i niezaliczenie skarżącemu - do okresu, od którego zależy prawo do nabycia bezpośrednio wyższej stawki wynagrodzenia zasadniczego - okresu kolejnych 5 lat począwszy od dnia [...].12.2015 r., kiedy to skarżący nabył prawo do czwartej stawki awansowej (z zastosowaniem mnożnika 2.36) – stosownie do dekretu Prokuratora Generalnego z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. PG IX K 103/2667/15; 2) art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 124 § 5 ustawy - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do niezastosowania ww. przepisów i w konsekwencji ustalenie wysokości dodatku wyrównawczego na podstawie wynagrodzenia zasadniczego według czwartej stawki wynagrodzenia zasadniczego, podczas gdy zastosowanie ww. przepisów skutkować powinno przyznaniem skarżącemu dodatku wyrównawczego w wysokości uwzględniającej wynagrodzenie zasadnicze według piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego. W uzasadnieniu skarżący rozszerzył argumentację postawionych zarzutów. Podniósł m.in., że zgodnie z utrwaloną już linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2019 r., IOSK 4193/18 czy wyrok NSA z dnia czy wyrok NSA z dnia 23 maja 2019 r., I OSK 1866/17) ww. rozporządzenie (jak i poprzedzające je rozporządzenie z 2010 r.) w zakresie określającym właściwość organów do wydawania decyzji w sprawie dodatku wyrównawczego, wydane zostało z przekroczeniem delegacji ustawowej, zawartej w art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Określenie organu kompetentnego w niniejszej sprawie wywieźć należy z art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, który określa jednoznacznie wyłączną kompetencję Prokuratora Generalnego do wydania decyzji w sprawach wynikających z ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, do których należy sprawa przyznania dodatku wyrównawczego żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę wojskową w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Przedstawiając argumentację w zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego skarżący wskazał m.in., że nie można zgodzić się z Prokuratorem Okręgowym w [...], że wynagrodzenie skarżącego zostało "zamrożone" z uwagi na brak podstawy prawnej do przyznania mu kolejnej stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury okręgowej. Przepisy będące podstawą prawną przyznania skarżącemu piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego istnieją (art. 41 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw., z art. 124 § 5 ustawy Prawo o prokuraturze w zw. z art. 43 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze) tylko nie zostały przez organ po raz kolejny zastosowane. Prokurator Okręgowy w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów o właściwości wskazał m.in., że istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 178 z późn. zm.) ma charakter przejściowy, czy też jest to rozwiązanie na stałe przypisujące Prokuratorowi Generalnemu wszystkie kompetencje kadrowe w stosunku do prokuratorów do spraw wojskowych, bez względu na szczebel prokuratury w jakim pełnią służbę. Wyjaśnienie tej kwestii wymaga ujęcia problemu w szerszym aspekcie, to jest z uwzględnieniem sytuacji prawnej prokuratorów będących żołnierzami zawodowymi jeszcze przed zmianami ustrojowymi w prokuraturze zaistniałymi w 2016 r. Organ przedstawił kontekst prawny ustanowienia art. 32 Przepisów wprowadzających. Wskazał m.in., że ratio legis wprowadzenia tego przepisu zdaje się wynikać z faktu, że w trakcie procesu legislacyjnego zakładano, że nie wszyscy prokuratorzy wojskowi znajdą się niezwłocznie po zniesieniu prokuratury wojskowej w strukturach prokuratury powszechnej i w tym przejściowym okresie należało określić dla nich organ o kompetencjach dowódczych. Ponadto art. 40 § 1 Przepisów wprowadzających przewidywał powołanie prokuratorów prokuratur okręgowych spośród prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych i wojskowych prokuratur garnizonowych, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Także w tym czasie powinien być określony dla żołnierza odpowiedni dowódca, gdyż mogły się pojawić okoliczności życiowo istotne wymagające wydania stosownej decyzji. Można także zasadnie przyjąć, że ustawodawca uznał, iż nie należy obarczać nowych przełożonych sprawami zaszłymi, w szczególności sporami procesowymi, jakie toczyły się pomiędzy niektórymi prokuratorami wojskowymi a ich dotychczasowymi przełożonymi, którzy, wydawali decyzje administracyjne. Mógł się bowiem pojawić spór kompetencyjny, kto jest następcą prawnym np. wspomnianego Naczelnego Prokuratora Wojskowego w sytuacji, gdy zainteresowani prokuratorzy wojskowi zostali przeniesieni na różne szczeble prokuratury powszechnej. Omawiany przepis kwestie te rozstrzygał jednoznacznie, przypisując je do prowadzenia Prokuratorowi Generalnemu. Koncepcja ta sprawdziła się w pełni i sądy w żadnym przypadku jej nie zakwestionowały, dzięki czemu bez większych perturbacji zadawnione spory procesowe zostały zakończone. Powyższe argumenty zdają się w pełni uzasadniać potrzebę wprowadzenia omawianego przepisu przez ustawodawcę. Mając na uwadze przejściowy charakter Przepisów wprowadzających, wydawało się naturalne, że z chwilą znalezienia się w strukturach prokuratury powszechnej prokuratorzy do spraw wojskowych zasadnie powinni upatrywać swojego odpowiednika dowódcy jednostki wojskowej w kierowniku powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, w której przyszło im pełnić służbę. Tym bardziej że - jak wspomniano - służba poza resortem obrony narodowej w instytucjach cywilnych nie jest dla wojska problemem nowym. Istnieją w tym względzie regulacje prawne, które bez większego trudu pozwalają ustalić właściwość organów uprawnionych do wydawania decyzji administracyjnych w stosunku do żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową poza Ministerstwem Obrony Narodowej. Pomimo stwierdzonych przez sąd ułomności aktów wykonawczych (wyjście poza delegację ustawowa przy określaniu właściwości organów) tj. rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298, z późn. zm.) oraz z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz. U. poz. 1126), właściwość wspomnianych organów bez większych problemów da się wywieść wprost z zapisów zawartych w wojskowej ustawie pragmatycznej oraz Prawie o prokuraturze. Otóż zgodnie z art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, w sprawach uposażeniowych organami właściwymi są dowódcy jednostek wojskowych. Z kolei na mocy art. 7 ust. 1 tej ustawy przewidziane w ustawie uprawnienia i obowiązki dowódców jednostek wojskowych w stosunku do żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w specyficznych jednostkach organizacyjnych, tj. podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub nadzorowanych przez niego (określonych w obwieszczeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych - M.P. poz. 48), przysługują odpowiednio dyrektorom, kierownikom, prezesom itp. tych jednostek. Podobnie rzecz się ma z przedsiębiorstwami państwowymi, dla których wspomniany minister jest organem założycielskim oraz komórkami organizacyjnymi Ministerstwa Obrony Narodowej. Natomiast w stosunku do żołnierzy zajmujących powyższe stanowiska dowódców jednostek wojskowych – stosowne uprawnienia i obowiązki przysługują ich bezpośrednim przełożonym. Z punktu widzenia niniejszej sprawy najistotniejsze znaczenie ma ust. 2 omawianego art. 7, przewidujący, że powyższe regulacje stosuje się odpowiednio do kierowników instytucji cywilnych, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej (...). W tym właśnie przepisie w pkt 2 wymienione są powszechne jednostki organizacyjne prokuratury, jako instytucje cywilne, w których mogą pełnić służbę żołnierze zawodowi. Wydawało się, że sytuacja prawna w omawianym zakresie się wykrystalizowała i przedstawiona wyżej właściwość organów nie będzie budziła wątpliwości i pozwoli w miarę szybko rozpoznać poszczególne sprawy merytorycznie. Przeświadczenie to potwierdziły dwa wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2018 r. (sygn. akt I OSK 2167/17) oraz z dnia 10 maja 2018 r. (sygn. akt I OSK 2165/17). Z kolei, jak wskazał organ, w uzasadnieniach późniejszych wyroków NSA, np. z dnia 17 kwietnia 2019 r. (sygn. akt I OSK 1570/17) oraz z dnia 23 maja 2019 r. (sygn. akt I OSK 1866/17), stwierdzono, że analiza omawianego przepisu nie pozwala na uznanie, że przepis ten ma charakter przejściowy i że kompetencja Prokuratora Generalnego wywodzona z tego przepisu ustała z datą wspomnianego przeniesienia prokuratorów wojskowych do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury. Pełnomocnik powołując się na pogląd wyrażony w wyroku z dnia 2 sierpni 2019 r. sygn.. akt I OSK 2176/17 wskazał, że NSA przyjmuje, że prokuratura jako całość jest instytucją cywilną, a tym samym Prokurator Generalny występuje jako jej kierownik. Wskazał, że z powyższą tezą nie sposób się zgodzić. Wskazał, że kierownikami jednostek organizacyjnych prokuratury są Prokurator Krajowy, prokuratorzy regionalni, prokuratorzy okręgowi oraz prokuratorzy rejonowi. Organ nie zgodził się też z zarzutami naruszenia prawa materialnego. Wskazał m.in., że w przypadku pozostałych prokuratorów, którzy zostali przeniesieni na niższe stanowiska prokuratorskie, następowało - na mocy art. 36 § 1 i art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających - swoiste "zamrożenie" ich wynagrodzeń na dotychczasowym poziomie. Przepisy te gwarantowały, że pomimo przeniesienia na niższy szczebel prokuratury zostanie zachowane prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Jednakże wynagrodzenie to podlega wyłącznie waloryzacji w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratura prokuratury okręgowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 19 k.p.a., organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe. Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny. W świetle art. 40 § 1 i § 2 oraz art. 41 § 1 i § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, prokurator wojskowej prokuratury okręgowej mógł zostać powołany przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej lub przeniesiony na inne stanowisko służbowe w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Wynagrodzenie prokuratora prokuratury okręgowej, który został przeniesiony na inne stanowisko służbowe w związku ze zmianą ustroju prokuratury, jest waloryzowane w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Zgodnie z art. 53 § 1 powołanej ustawy, Prokurator Generalny, na wniosek Prokuratora Krajowego, powoła prokuratorów regionalnych, okręgowych i rejonowych oraz ich zastępców, a także pozostałych prokuratorów pełniących funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Z art. 70 wynika natomiast, że ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o prokuratorze wojskowym, należy przez to rozmieć prokuratora do spraw wojskowych w rozumieniu ustawy Prawo o prokuraturze. Stosownie do art. 22 ust. 7a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, do prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi stosuje się również przepisy ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze. Zgodnie z art. 23 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, tryb postępowania i warunki, których spełnienie jest wymagane przy wyznaczaniu żołnierzy zawodowych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz stanowiska prokuratorów do spraw wojskowych i odwoływaniu z tych stanowisk określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych oraz ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze. Z art. 74 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze, która weszła w życie z dniem 4 kwietnia 2016 r., wynika, że o powołaniu prokuratora do spraw wojskowych będącego żołnierzem zawodowym Prokurator Generalny informuje niezwłocznie Ministra Obrony Narodowej. M. M., jako prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] będący żołnierzem zawodowym, przeniesiony został na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze z dniem 4 kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] [...] w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Prokurator Generalny wyznaczył skarżącego na stanowisko służbowe w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...]-[...]. Z uwagi na fakt, że miesięczne uposażenie skarżącego - żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi, stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Z art. 80 ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wynika, że dodatek wyrównawczy przyznaje w formie decyzji, organ o którym mowa w art. 104. Powołany przepis stanowi, że jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami właściwymi w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne, o których mowa w ust. 3, albo wyższe - w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy (ust. 1). W stosunku do dowódców jednostek wojskowych i ich zastępców oraz żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w jednostkach wojskowych, których dowódcy zajmują stanowisko niższe niż określone w ust. 1, właściwymi organami są bezpośredni przełożeni dowódców tych jednostek (ust. 2). Zgodnie z art. 41 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o Prokuraturze, wynagrodzenie prokuratora prokuratury okręgowej, który został przeniesiony na inne stanowisko służbowe w związku ze zmianą ustroju prokuratury, jest waloryzowane w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Ustawa Prawo o prokuraturze nie zawiera jakiejkolwiek regulacji dotyczącej ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury i w związku z tym, na mocy art. 125 tej ustawy Prawo o prokuraturze należy stosować w tym zakresie przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych, zawarte w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W rozumieniu art. 6 pkt 16 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prokuratorzy do spraw wojskowych to prokuratorzy powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury wykonujący czynności w Departamencie do Spraw Wojskowych Prokuratury Krajowej, w wydziałach do spraw wojskowych prokuratur okręgowych i w działach do spraw wojskowych prokuratur rejonowych. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jest, stosownie do art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora garnizonowego, wojskowego prokuratora okręgowego i Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Pogląd taki wyrażony został także w wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 października 2021 r. sygn.. akt II SA/Wa 1420/21. Sąd nie podziela tym samym twierdzenia organu przedstawionego w odpowiedzi na skargę, że art. 32 ustawy wprowadzającej ma charakter przejściowy i dostosowujący, a kompetencja Prokuratora Generalnego wyprowadzona z tego przepisu ustała z datą powołania skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] - [...] w [...], a więc [...] kwietnia 2016 r. czy też z datą wyznaczenia na stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej [...]-[...]w [...]. W świetle powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie dodatku wyrównawczego dla skarżącego stał się Prokurator Rejonowy [...]-[...]w [...] jako odpowiednik dowódcy jednostki wojskowej. Wskazania wymaga, że w art. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze określono datę wejścia w życie ustawy – Prawo o Prokuraturze. W kolejnych przepisach, aż do art. 25, dokonano zmian (albo przez zmianę dotychczasowego brzmienia albo przez uchylenie) poszczególnych unormowań szeregu aktów prawnych, niekoniecznie związanych z ustawą – Prawo o prokuraturze. Począwszy od art. 25 w/w ustawy przepisy dotyczą ściśle sytuacji prokuratorów i prokuratur. Przepisy te w znaczącej większości nie mają charakteru przepisów przejściowych. Tam, gdzie przepis ma pełnić taką rolę, ustawodawca wyraźnie wskazuje na to przez użycie zwrotu "do dnia", "z dniem", "do czasu". W pozostałych przypadkach przepisy mają charakter ustrojowy, tworząc określone podmioty, określając ich strukturę organizacyjną, zakres działania (v. wyrok NSA z dnia 24 września 2019 r., sygn. akt I OSK 2234/17). Pogląd, że Prokurator Generalny jest organem właściwym rzeczowo do wydania decyzji w przedmiocie przyznania prokuratorowi wojskowemu, przeniesionemu na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej, dodatku wyrównawczego w określonej wysokości w oparciu o przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (v. m.in. wyroki z dnia 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1570/17, z dnia 2 sierpnia 2019 r. sygn.. akt I OSK 4193/18, z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt I OSK 1866/17, z 19 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 310/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie NSA, zgodnie z którym przepis art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze nie zawiera rozwiązania czasowego. Nie wskazuje na to, by miał być stosowany przez określony czas do następstw zdarzeń powstałych przed wejściem w życie nowego prawa. Nie zawiera żadnego ze zwrotów, który pozwalałyby przyjąć, że odnosi się wyłącznie do spraw w toku lub spraw wywodzących się z dotychczasowych stosunków prawnych. Oznacza to, że w powołanym wyżej przepisie Prokurator Generalny został określony jako organ o kompetencjach dowódczych nie tylko na okres przejściowy, a więc do czasu powołania bądź przeniesienia prokuratorów byłych wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury do powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (v. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2021 r. sygn. akt III OSK 310/21, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ma przy tym wątpliwości, że art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, określa Prokuratora Generalnego jako "podmiot mający uprawnienia dowódcze". Tym samym to Prokurator Generalny, jako organ o kompetencjach dowódczych jest organem właściwym do rozstrzygania w przedmiocie dodatku wyrównawczego skarżącego. Z tego względu stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 19 k.p.a.), co stanowi kwalifikowaną wadę określoną w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. W świetle powyższego, za przedwczesne uznać należało odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), orzekł jak w wyroku. Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania, albowiem skarżący ich nie wykazał. Nadto, w sprawie niniejszej skarżący nie był obowiązany do uiszczania kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. d powołanej ustawy).