II SAB/Go 205/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na przewlekłość postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek chorobowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2025 r. A. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na przewlekłość postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w "sprawie wydania decyzji co do wypłaty zasiłku chorobowego", o co wnioskował skarżący do Oddziału Zakładu w [...] w dniach 16 oraz 22 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia, obejmującym również ocenę tego, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Negatywny wynik tejże oceny uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z dyspozycji przywołanego art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest pochodną dopuszczalności skargi na określone w pkt 1-4a prawne formy działania organów administracji publicznej, które winny zaskarżone procedowanie finalizować. W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzucił Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przewlekłość postępowania w przedmiocie rozpoznania złożonych do Zakładu w dniach 16 oraz 22 lipca 2025 r. wniosków o wypłatę zasiłku chorobowego. W indywidualnych sprawach dotyczących ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych oraz wymiaru tych świadczeń Zakład Ubezpieczeń Społecznych, stosownie do art. 83 ust. 1 pkt 4-5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 199), wydaje decyzje, od których - na mocy art. 83 ust. 2 omawianej ustawy - przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W sprawach tych, o czym stanowi ustawodawca w art. 4778 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.), właściwy jest sąd powszechny. Odwołanie do tego sądu przysługuje także w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy liczonym od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia (art. 83 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Z przytoczonych przepisów wynika jednoznacznie, że w sprawach określonych w art. 83 ust. 1 omawianej ustawy, w tym dotyczących ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skoro zaś niedopuszczalnym jest wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydaną w przedmiocie ustalenia tychże uprawnień to tym samym za niedopuszczalną uznać należy skargę na przewlekłość postępowania organu w tym zakresie. Uwzględniając powyższe i podzielając utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, wedle którego sposób procedowania w przedmiocie wniosków o wypłatę zasiłku chorobowego pozostaje poza zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych (por. postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych: w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SAB/Wa 135/19, w Białymstoku z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Bk 121/24, w Szczecinie z dnia 25 września 2025 r., sygn. akt II SAB/Sz 131/25, w Łodzi z dnia 23 października 2025 r., sygn. akt III SAB/Łd 58/25), stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na mocy którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do kognicji sądu administracyjnego, postanowiono jak w sentencji postanowienia.