I SA/Gl 976/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2010 r. sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami) oraz art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym os osób fizycznych (t.j. w Dz.U. z 2000 roku, nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] roku, nr [...] , którą organ te określił A. B. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie [...] złotych. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną : [...] 2009 roku podatniczka złożyła w Urzędzie Skarbowym w D. zeznanie podatkowe PIT – 38 wykazując podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2008 roku w kwocie [...] złotych. A. B. w 2008 roku osiągnęła również dochód z renty w kwocie [...] złotych. Pismem z dnia [...] 2009 roku podatniczka zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie [...] złotych, dołączając jednocześnie korektę zeznania podatkowego PIT – 38 za wskazany wyżej rok. W uzasadnieniu żądania podatniczka wskazała, że powinna być zwolniona z w/w podatku ponieważ była zameldowana w mieszkaniu (od [...] 1971 roku do [...] 1973 roku), które zostało sprzedane dnia [...] 2008 roku. Następnie organ odwoławczy wskazał, że aktem notarialnym z dnia [...] 2008 roku, rep. [...] nr [...] A. B. dokonała sprzedaży ½ części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr [...] , położonego w C. przy ulicy [...] nr [...] uzyskując przychód (za całość mieszkania) w kwocie [...] złotych. Powyższa nieruchomość została nabyta w 1/16 części w dniu [...] 2004 roku na podstawie postanowienia o nabyciu spadku z dnia [...] 2006 roku, a w 1/3 części w dniu [...] 2008 roku na podstawie postanowienia o nabyciu spadku z dnia [...] 2008 roku. Postanowieniem z dnia [...] roku, nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia podatniczce zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. Powołaną wyżej decyzją z dnia [...] roku organ pierwszej instancji określił podatniczce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie [...] złotych.. W odwołaniu od tej decyzji A. B. podniosła, iż będąc w Urzędzie Skarbowym w D. uzyskała informację, że od dochodu uzyskanego ze sprzedaży w 2008 roku mieszkania musi zapłacić należny podatek dochodowy od osób fizycznych. O możliwości zwolnienia z tego podatku dowiedziała się dopiero później ([...] 2009 roku) w innym organie podatkowym, tj. Urzędzie Skarbowym w C.. Podkreśliła, iż we wszystkich urzędach pracownicy powinni udzielać fachowych i zgodnych z prawem informacji, a otrzymanie przez nią błędnych wyjaśnień od pracownika organu podatkowego pierwszej instancji spowodowało, że musiała zapłacić nienależny podatek. Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w pierwszej kolejności wskazał, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 roku, nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie : a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Z kolei zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 126 powołanej wyżej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w 2008 roku, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia : a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie do przychodów podatnika, który, w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 ustawy podatkowej). Natomiast zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 kwietnia 2008 roku w sprawie przedłużenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych (Dz.U. nr 59, poz. 361) przedłużono do dnia 30 kwietnia 2009 roku termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późniejszymi zmianami), podatnikom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 tej ustawy, uzyskane zostały w 2008 roku. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy stwierdził, że podatniczka spełniła jeden z warunków niezbędnych do zastosowania ulgi w podatku dochodowym z tytułu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. wykazała, że była zameldowana w w/w lokalu mieszkalnym przez okres co najmniej 12 miesięcy przed datą zbycia. Nie spełniła natomiast drugiego z warunków niezbędnego do zastosowania powyższej ulgi, tj. ani w terminie 14 dni od dnia odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, ani też terminie przedłużonym przez Ministra Finansów (do 30 kwietnia 2009 roku) nie złożyła naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania oświadczenia wymaganego powołanym wyżej przepisem art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując organ odwoławczy podkreślił, że aby podatnik mógł skorzystać z określonego w powołanym wyżej art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy podatkowej zwolnienia przedmiotowego, musi wykazać, iż w zbywanym budynku lub lokalu był zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia i złoży stosowne oświadczenie we właściwym urzędzie skarbowym. Zatem przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości podlegał zwolnieniu tylko i wyłącznie wówczas, gdy zostały spełnione przez podatnika łącznie obie przesłanki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazał także, iż zgodnie z art. 5 ust. 6 ustawy podatkowej podatek dochodowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym od dochodów podatnika uzyskanych w roku podatkowym, chyba że właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku. W razie niezłożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu, właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym. W końcowej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy przedstawił wyliczenie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. W skardze, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. B. stwierdziła, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. jest dla niej krzywdząca. W uzasadnieniu skargi podatniczka powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w D.. Ponownie podkreśliła, że nieprawidłowa informacja udzielona jej przez pracownika organu podatkowego pierwszej instancji spowodowała, że nie złożyła ona naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania oświadczenia wymaganego przepisem art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zapłaciła – zgodnie z uzyskaną od tego pracownika informacją – podatek od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Skarżąca opisała także swoją sytuację materialną oraz zdrowotną podnosząc, iż po zapłaceniu miesięcznych opłat pozostaje jej na utrzymanie i leki około [...] złotych. Dlatego też czuje się pokrzywdzona i nie rozumie dlaczego musi ponosić konsekwencje "złej informacji" udzielonej jej przez urzędnika. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organów podatkowych. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż nie uzyskała ona informacji od urzędniczki organu podatkowego o możliwości skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych, organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy nie wynika aby podatniczka zwróciła się w tej sprawie z pisemnym zapytaniem do organu podatkowego pierwszej instancji. Przedłużony termin do złożenia oświadczenia pozwoliłby stronie, po otrzymaniu stosownej odpowiedzi z urzędu skarbowego, do złożenia oświadczenia i skorzystania z ulgi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja będąca przedmiotem kontroli nie narusza przepisów prawa. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Nie jest to zaś, zdaniem Sądu, możliwe w rozpatrywanej sprawie. Przystępując do oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości i zawarł się w ustaleniu, iż strona skarżąca (wraz z A. L.) sprzedała spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w C. przy ulicy [...] nr [...] za kwotę [...] złotych (akt notarialny z dnia [...] 2008 roku, rep. "[...]" numer [...]). Bezsporne było również, że sprzedaż tej nieruchomości nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym została nabyta oraz, że podatniczka wykazała, iż była zameldowana w w/w lokalu mieszkalnym przez okres co najmniej 12 miesięcy przed datą jego zbycia. Natomiast spór w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy skarżąca mogła skorzystać z tzw. ulgi meldunkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli w wyznaczonym terminie nie złożyła oświadczenia, w którym poinformowaliby organ podatkowy o spełnieniu warunków do skorzystania z takiej ulgi. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 roku, nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami), w brzmieniu obowiązującym w 2008 roku, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia : a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a-d na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Art. 21 ust. 21 tej ustawy stanowił, iż zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie do przychodów podatnika, który, w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Z kolei ust. 22 tego artykułu stanowił, iż zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Sąd w tym składzie orzekającym w pełni podzielił pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 26 marca 2009 roku o sygn. akt I SA/Sz 22/09 (niepubl.), że z ww. regulacji wynika, iż zwolnieniem nie jest objęty przychód z odpłatnego zbycia wskazanych w niej przedmiotów w sytuacji, gdy w zakreślonym terminie podatnik nie złoży stosownego oświadczenia, iż spełnia warunek zameldowania w zbywanym lokalu lub budynku mieszkalnym przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy, a zatem wskazany w art. 21 ust. 21 omawianej ustawy 14-dniowy termin jest terminem prawa materialnego, niepodlegającym przedłużeniu ani przywróceniu przez organ podatkowy. Termin z ust. 21 art. 21 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mógł zostać przedłużony jedynie przez Ministra Finansów, gdyż tylko ten organ, na mocy art. 50 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 roku, nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami) może w drodze rozporządzenia, przedłużać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów w przepisie tym wyczerpująco określonych. W tym przypadku Minister Finansów skorzystał z takiego upoważnienia i w dniu 2 kwietnia 2008 roku wydał rozporządzenie w sprawie przedłużenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych (Dz.U. nr 59, poz. 361). Przedłużył do dnia 30 kwietnia 2008 roku termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskane zostały w 2007 roku (§ 1 ust. 1); oraz przedłużył do dnia 30 kwietnia 2009 roku termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskane zostały w 2008 roku (§ 1 ust. 2). Bezspornym jest, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie złożyła właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia, o którym mowa w ust. 21 art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani w terminie czternastu dni liczonym od dnia zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, ani też w terminie przedłużonym przez Ministra Finansów do dnia 30 kwietnia 2009 roku. Podatniczka nie mogła więc powoływać się na zwolnienie od podatku dochodowego określone w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy podatkowej i to niezależnie od tego, czy brak dopełnienia terminowego złożenia tego oświadczenia jest następstwem braku z jej strony należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, czy też stanowi konsekwencję zdarzeń od podatnika niezależnych. Termin do złożenia tego oświadczenia jest terminem prawa materialnego i nie podlegał on przywróceniu przez organ podatkowy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lipca 2009 roku, sygn. akt I SA/Łd 341/09 – opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX, nr 512629). Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest zwolnieniem z mocy prawa i przysługuje podatnikowi bez decyzyjnej ingerencji organów podatkowych, jeżeli spełni on określone przepisami warunki. Warunkami tymi są: zameldowanie podatnika w sprzedanym budynku lub lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia oraz złożenie we właściwym urzędzie skarbowym w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego oświadczenia, że spełnia się warunki do zwolnienia. Spełnienie tych warunków łącznie powoduje nabycie i zrealizowanie zwolnienia podatkowego. Podkreślić ponadto należy, iż wszelkie zwolnienia podatkowe są wyjątkiem od zasady sprawiedliwości podatkowej, dlatego wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia, jako sui generis wyjątki od reguły opodatkowania, musi być wykładnią ścisłą, a nie rozszerzającą. Niedopuszczalnym jest zatem stosowanie "analogii na korzyść strony". Wobec powyższych ustaleń organy podatkowe zasadnie określiły stronie skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok w kwocie [...] złotych. Sąd uznał, że organy podatkowe nie przekroczyły granic swobody interpretacyjnej i nie naruszyły reguł interpretacyjnych ograniczając stosowanie powołanych przepisów do podanego wyżej znaczenia. Sąd uznał również, że organy nie naruszyły reguł prowadzenia postępowania dowodowego i ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Wniosek organu odwoławczego wyprowadzony z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykracza poza swobodną ocenę dowodów, więc nie stanowi naruszenia prawa. Sąd ocenił także zupełność uzasadnienia zaskarżonej decyzji i stwierdził jej zgodność z przepisami prawa. Nie można również zgodzić się z zarzutem podniesionym w skardze, że pracownik organu podatkowego, wbrew obowiązkowi, nie udzielił skarżącej informacji o możliwości skorzystania z tzw. ulgi meldunkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 121 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Organy podatkowe w postępowaniu podatkowym są obowiązane na wniosek strony udzielać niezbędnych informacji o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. A zatem jedną z podstawowych zasad postępowania, zawartych w Ordynacji podatkowej, jest zasada pogłębiania zaufania obywateli do całego aparatu podatkowego oraz zasada udzielania informacji. Nawiązując do tego zwrócić należy uwagę na to, że doktryna, w tym: C. Kosikowski, H. Dzwonkowski i A. Huchla, autorzy Komentarza do Ordynacji podatkowej (Dom Wydawniczy ABC, 2000), zwraca uwagę na to, że dotychczasowy dorobek orzecznictwa w kwestii skutków udzielenia błędnych informacji wskazuje, iż nie może to obciążać podatnika, który z nich skorzystał. Bez względu na to, jaki jest zakres odpowiedzialności i komu się ją przypisuje, najistotniejszy problem stanowi kwestia odpowiedzialności za skutki niewłaściwej informacji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA podatnik nie może ponosić niekorzystnych konsekwencji w związku z udzieloną przez organ informacją (wyrok NSA z dnia 23 maja 1997 roku, sygn. SA/Lu 2249/95, System Informacji Prawniczej LEX, nr 29825). Dotyczy to w szczególności uzyskania w urzędzie informacji nieprawidłowej, wprowadzającej w błąd (wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1996 roku, sygn. SA/Wr 1931/95, "Glosa" z 1997 r., nr 8, str. 32). Orzecznictwo trafnie także zauważa, że bez znaczenia są przyczyny, które powodują udzielenie podatnikowi niewłaściwej informacji. Ponadto – jak wyżej wykazano – jakkolwiek organy podatkowe mają obowiązek, zgodnie z art. 121 Ordynacji podatkowej, udzielania informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego, to w myśl omawianej zasady, organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać jedynie niezbędnych informacji i wyjaśnień. Udzielanie niezbędnych informacji i wyjaśnień należy odróżnić od prowadzenia doradztwa podatkowego. Naruszenie w/w zasady przejawia się w : - odmowie udzielenia informacji lub wyjaśnień; - nienależycie udzielonej informacji lub wyjaśnienia przez udzielenie informacji lub wyjaśnień niejasnych, błędnych lub wyczerpujących. Skutki prawne udzielenia nieprawidłowej informacji lub wyjaśnienia nie powinny obciążyć podatnika, dlatego też, aby mógł powoływać się na wadliwe działanie, powinien zadbać o to, aby organ udzielił mu informacji w formie pisemnej (tak W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne. Zarys Wykładu, PWN, Warszawa 1983, str. 92). W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów, iż nie została lub błędnie została poinformowana przez pracownika urzędu skarbowego o możliwości skorzystania z określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienia przedmiotowego i przesłankach jakie musi spełnić w celu uzyskania tego zwolnienia. Dla ustalenia odpowiedzialności organu za naruszenie obowiązku informacji prawnej konieczne jest bowiem wykazanie, iż fakt dezinformacji rzeczywiście nastąpił. Takiej okoliczności skarżąca w żaden sposób nie wykazała. Wskazać również należy iż znowelizowane przepisy dotyczące zasad opodatkowania dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości lub praw majątkowych weszły w życie z dniem 1 stycznia 2007 roku i dotyczyły przychodów uzyskanych w latach 2007 – 2008, a zatem skarżąca, przy dołożeniu należytej staranności, miała dość czasu (ponad 8 miesięcy [...] 2008 roku [sprzedaż mieszkania] – [...] 2009 roku [ostateczny termin do dnia złożenia oświadczenia pozwalającego na skorzystanie z "ulgi meldunkowej"]) by – w razie wątpliwości, czy też nieznajomości obowiązujących wówczas przepisów prawa – wystąpić z pisemnym zapytaniem do organu podatkowego pierwszej instancji (korzystając także z możliwości przewidzianej w art. 14 – 14e Ordynacji podatkowej), czy dochód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego podlega przedmiotowemu zwolnieniu (czego jednak w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła). Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami), orzekł jak w sentencji wyroku.