II SA/Bk 70/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi Wojewody P. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie działalności Burmistrza Miasta Z. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...], Rada Miasta Z. uznała za niezasadną skargę M. N. wniesioną na działalność Burmistrza Miasta Z. W § 1 ust. 1 tejże uchwały określono, że: "Uzasadnienie faktyczne i prawne stanowi załącznik do niniejszej uchwały". Natomiast w § 2 wprowadzono zapis, że: "Rada upoważnia Przewodniczącego Rady Miasta Z. do powiadomienia skarżącego i Wydziału Nadzoru i Kontroli P. Urzędu Wojewódzkiego o sposobie załatwienia skargi, poprzez przesłanie odpisu niniejszej uchwały". W skardze z dnia 7 stycznia 2010 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wojewoda P. na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 08.03.1990 r., o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zarzucając naruszenie art. 14 w zw. z art. 90 ust. 1 ww. ustawy oraz art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 238 § 1 kpa, wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Wojewoda przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, iż organ samorządowy błędnie nie sporządził uzasadnienia do zaskarżonej uchwały. Organ bowiem podejmując uchwałę o uznaniu skargi za nieuzasadnioną, nie określił w niej przyczyn podjętej decyzji. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Z., powołując się na treść § 24 ust. 2 statutu Miasta Z. uchwalonego uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2003r., wniosła o jej oddalenie. Stwierdziła jednocześnie, iż uzasadnienie uchwały nastąpiło ustnie podczas sesji, na której podjęto skarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, aczkolwiek z przyczyn nie merytorycznych, zawartych w skardze, a wyłącznie formalnych, dlatego też Sąd nie brał pod uwagę zarzutów skargi, a skupił się w pierwszej kolejności na kwestii jej dopuszczalności. Sąd administracyjny nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej zwana p.p.s.a.), stwierdził brak własnej kognicji do rozstrzygania tej sprawy (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) "po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1, (tj. terminu nie dłuższego niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały) organ nadzoru nie mogąc we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi w tym trybie, podobnie jak w przypadku tzw. "skargi powszechnej", z art. 101 ust. 1 ww. ustawy, obejmuje jednak nie wszystkie uchwały organów gminy, a uchwały " z zakresu administracji publicznej". Zaskarżona uchwała została podjęta wskutek indywidualnej skargi p. N. na działalność Burmistrza Miasta Z., tj. skargi z art. 229 pkt 3 kpa. Sam Wojewoda przekazując skargę p. Ni. do rozpatrzenia Radzie Miasta Z., skierował ją do rozpoznania w trybie art. 231 w zw. z art. 229 pkt 3 kpa. Nie ulega zatem wątpliwości, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z uchwałą podjętą w wyniku rozpoznania skargi petenta na działalność organu administracji publicznej, w trybie działu VIII kpa "Skargi i wnioski". Ugruntowana jest już linia orzecznictwa sądowoadministracyjnego, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa (vide: postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002r., II SA/Wr 3121/01, nie publ.). W postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001r., w sprawie I SA 2668/00, (Lex nr 54426) skład orzekający NSA stwierdził, iż: "rozpatrzenie skarg wnoszonych na podstawie art. 227 Kpa nie następuje w formach wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o NSA, co nie dotyczy skarg, do których rozpoznania są właściwe rady gmin, powiatów oraz sejmików województw. Te organy bowiem we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały. Jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kpa są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 Kpa, nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby". Postanowienie powyższe, aczkolwiek zostało wydane pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), to zachowuje aktualność także w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Potwierdził to już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w postanowieniu z dnia 10 maja 2005r., w sprawie II SA/Bk 276/05, LEX nr 164124). Także inne sądy administracyjne stoją na stanowisku niedopuszczalności skargi, w przypadku zaskarżenia zawiadomienia o załatwieniu skargi z działu VIII kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 24 listopada 2006r. w sprawie III SA/Wa 948/06 (LEX nr 295005) stwierdził, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a.), nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (podobnie postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16.07.2008r., II SA/Go 398/08, LEX nr 463959, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28.07.2008r., IV SA/Gl 534/08). W przedmiotowej sprawie skarga Wojewody P. była zatem niedopuszczalna i podlegała z tego powodu odrzuceniu. Podkreślenia też wymaga, iż skład orzekający w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, iż nie ma znaczenia podmiot skarżący taką uchwałę, albowiem liczy się jej przedmiot, a zatem zawiadomienie o załatwieniu skargi z działu VIII kpa. Brak kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania skargi na uchwałę, której przedmiotem jest skarga z działu VIII kpa, powoduje, że skarga taka, jako niedopuszczalna, musi być odrzucona. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.