II SA/Ke 251/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2012r. sprawy ze skargi B.G. i A.G. na uchwałę Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. W dniu [...] Rada Miejska w C. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Regionalny Port Lotniczy K. - część wschodnia" na obszarze gminy C. w części sołectw: G. i P. (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] nr 196, poz. 2320), przytaczaną w dalszym ciągu jako Plan. Akt ten został uchwalony po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Ke 249/10, którym stwierdzono nieważność poprzednio podjętej uchwały Rady Miejskiej w C. nr [...] z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Regionalny Port Lotniczy K. - część wschodnia" na obszarze gminy C. w części sołectw: G. i P. (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] nr 472, poz. 3429). Pismem z dnia 4 stycznia 2012r. B. i A. G. wezwali Radę Miejską w C. do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na podjęciu uchwały nr [...] - poprzez jej uchylenie. W uzasadnieniu wzywający podnieśli, że uchwała została podjęta z naruszeniem zasad sporządzania miejscowego planu oraz z istotnym naruszeniem trybu jego sporządzania, wymienionymi w art. 28 ust.1, art. 15 ust. 2 pkt 12 w zw. z art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.03.80.717 ze zm.), zwanej dalej upzp, w zw. z § 4 ust. 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1587), art. 15 ust. 2 pkt 7 upzp w zw. z art. 48 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo górnicze i geologiczne (Dz. U. z 2005r. nr 228, poz. 1947), art. 15 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 51 i art. 52 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227). Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez Radę Miejską w C. w dniu 9.01.2012r. Do dnia wniesienia niniejszej skargi organ ten nie ustosunkował się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 9 marca 2012r. B. i A. G. nadali w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – wniesioną za pośrednictwem organu – na w/w uchwałę z dnia [...] nr [...], domagając się stwierdzenia nieważności uchwały w całości. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący są współwłaścicielami na zasadzie małżeńskiej wspólności ustawowej nieruchomości położonych w gminie C., oznaczonych jako działki nr 1 i 104/2, obręb 6 oraz działki nr 9, obręb 6, znajdujących się na obszarze objętym Planem i przeznaczonych pod tereny: rolnicze, trwałych użytków zielonych, rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, usług związanych z obsługą transportu, lotniska oraz komunikacji – drogi publiczne zbiorcze. W skardze sformułowano zarzuty niezgodności Planu z: 1. art. 28 ust. 1 upzp poprzez naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego w związku z: a) art. 15 ust. 2 pkt 7 upzp w zw. z § 4 pkt 7 w zw. z § 7 pkt 6 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. nr 25, poz. 150) w zw. z art. 48 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze w zw. art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 163, poz. 981) poprzez nieujawnienie w Planie udokumentowanych złóż kopalin wskazanych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C., a przede wszystkim w Zmianie nr 2 Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C., wydanego na podstawie uchwał Rady Miejskiej w C. z dnia [...] nr [...] oraz z dnia [...] nr [...] tj. złoże "T." (obszar A) oraz złoże "P. I"; b) art. 15 ust. 2 pkt 1 upzp w zw. z § 4 pkt 1 i pkt 2 w zw. z § 7 pkt 7 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury poprzez dokonanie wspólnych ustaleń dla terenów o różnym przeznaczeniu tj. dla terenu oznaczonego symbolem MM - tereny zabudowy mieszkaniowej mieszanej (jednorodzinnej i zagrodowej) – przy łączeniu ustaleń dla terenu o charakterze budowlanym (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna), z terenem o charakterze rolniczym (zabudowa zagrodowa), co skutkuje w szczególności niemożliwością ustalenia minimalnej powierzchni nowej działki utworzonej w wyniku podziału (§ 14 pkt 2 lit. a Planu) wobec braku możliwości rozróżnienia zabudowy zagrodowej od zabudowy mieszkaniowej (1200 m2 albo 600 m2 albo 400 m2) albo też zawyżeniem poziomu dopuszczalnego hałasu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej poprzez przypisanie jej do poziomu hałasu dla zabudowy zagrodowej (§ 9 pkt 3 lit. b Planu) w sposób sprzeczny z art. 113-115 Prawa ochrony środowiska oraz przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. nr 120, poz. 826); c) art. 15 ust. 2 pkt 8 upzp w zw. z art. 15 ust. 3 pkt 10 upzp w zw. z § 4 pkt 8 w zw. z § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. poprzez nieustalenie wskazanych tam parametrów (m.in. minimalna powierzchnia nowej działki, minimalnych i maksymalnych szerokości frontów działek, kątów położenia granic działek w stosunku do pasa drogowego) poza terenami oznaczonymi MM i MN bez uzasadnienia odstąpienia od wyznaczania tych wskaźników w ustalonym stanie faktycznym; d) art. 15 ust. 2 pkt 6 upzp w zw. § 4 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. poprzez nieustalenie dla większości terenów parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, a w szczególności w zakresie określenia gabarytów i wyglądu budynków (kształtu dachów, wskazywania szerokości elewacji frontowych, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowych itd.) lub zagospodarowania terenu (wskaźniki zabudowy), polegające na zaniechaniu ich określenia (np. braki dla terenów UCL, UKS, UR) lub niewłaściwym ich określeniu (odesłania do niekreślonych przepisów odrębnych lub niezdefiniowanych i nieostrych pojęć), co stanowi w istocie zaniechanie kształtowania ładu przestrzennego na obszarze objętym Planem w sytuacji, gdy Plan ma zastępować decyzję o ustaleniu warunków zabudowy obowiązkowo kształtującej te wskaźniki zgodnie z art. 61 upzp, e) art. 15 ust. 2 pkt 11 upzp w zw. z art. 35 upzp w zw. z § 4 ust. 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. poprzez określenie w § 30 ust. 2 pkt 8 Planu "tymczasowego zagospodarowania, urządzenia i użytkowania terenu", które nie spełnia wymagań przewidzianych w powołanych przepisach, gdyż w istocie tymczasowe zagospodarowanie nie ma charakteru tymczasowego, ale charakter trwale zmieniający przeznaczenie terenu w sposób całkowicie odmienny od stanu istniejącego (góra zalesiona) i przeznaczenia docelowego (budowa lotniska), dla którego nie określono szczegółowych wymagań, w szczególności dotyczących ochrony środowiska, przyrody, krajobrazu kulturowego itd., a w szczególności naruszono zakaz wykonywania odkrywek i wydobywania kopalin, wykonywania odwodnień górniczych w terenie ochrony pośredniej wód podziemnych (§11 pkt lit. g i h mpzp ), nie zbadano oddziaływania kopalni odkrywkowej na środowisko lub na obszary chronione; 2. art. 28 ust. 1 upzp poprzez istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego w związku z: a) art. 20 ust. 1 upzp w zw. z § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. poprzez podjęcie uchwały stwierdzającej zgodność ustaleń mpzp z ustaleniami Studium z pomięciem uchwalonego w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] aneksu do zmiany nr 2 Studium uchwalonego w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] b) art. 15 ust. 2 pkt 3 upzp w zw. z art. 17 pkt 4 upzp w zw. z § 12 pkt 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w zw. z art. 51 i art. 52 w/w ustawy z dnia 3 października 2010r. o udostępnianiu informacji o środowisku [...] w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez wadliwość (nierzetelność i niekompletność) prognozy oddziaływania na środowisko co najmniej w zakresie wpływu na środowisko eksploatacji złoża wapieni triasowych "Kamienna Góra - O." stanowiącego przeznaczenie "tymczasowe" określone w § 30 ust. 2 pkt 8 Planu, co w istotny sposób mogło wpłynąć na ustalenia w Planie ze względu na potencjalnie znaczące oddziaływanie eksploatacji złoża metodą odkrywkową na obszary chronione (w tym obszar Natura 2000, obszary chronionego krajobrazu, obszary ochrony wód itd.) oraz generowane immisje na tereny sąsiednie (hałas, drgania, zapylenie itd.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że została wysłana w dniu 9 marca 2012r., a zatem po upływie ustawowego 60 – dniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 5 marca 2012r. Powyższe wynika, zdaniem organu, z faktu, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało oddane w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 stycznia 2012r. W tym zakresie powołano się na postanowienie NSA z dnia 27 września 2011r. sygn. akt: II OSK 1883/11. Organ wniósł – ewentualnie – o oddalenie skargi wskazując, co następuje, odnośnie poszczególnych zarzutów dotyczących: 1. nieujawnienia udokumentowanych kopalin – że złoże "P. I" jest obszarem o zasobach szacunkowych nie ujętych w Bilansie Zasobów Kopalin i Wód Podziemnych w Polsce publikowanym przez Ministerstwo Środowiska; obszar ten jest częściowo kolizyjny, ze względu na bliskość zabytkowego kościoła oraz lokalizację złoża w granicach rejonu zarezerwowanego dla ujęcia wody pitnej; 2.dokonania wspólnych ustaleń dla terenów o różnym przeznaczeniu – przy uchwalaniu Planu uwzględniono faktyczny, wielofunkcyjny mieszany sposób obecnego użytkowania dla tych terenów oraz wyraźne tendencje długotrwałego procesu zmian, wprowadzając w Planie funkcję "zabudowy mieszanej" - jednorodzinnej i zagrodowej; z uwagi na specyfikę tych mieszanych struktur oraz - jak dotąd - przewagę ilościową siedlisk związanych z prowadzeniem gospodarstw rolnych, dopuszczalny poziom hałasu dla tych terenów ustalony został logicznie - jak dla zabudowy zagrodowej; podkreślono przy tym, że dyspozycja funkcjonalna "zabudowy mieszkaniowej mieszanej" jest inna od dyspozycji funkcjonalnej "zabudowy jednorodzinnej"; organ wskazał, że – wbrew stanowisku skarżącego – wszystkie grunty rolne, jak i leśne chronione na podstawie ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 1995r. nr 16, poz. 78 ze zm.) przeznaczone w planie na cele nierolne i nieleśne uzyskały stosowne zgody odrębnymi decyzjami administracyjnymi; 3. nieustalenia obowiązkowych parametrów działek przy podziałach i scaleniach nieruchomości – podkreślono, że w graniach Planu nie przewiduje się procedury scalenia i podziału nieruchomości przewidzianej przepisami odrębnymi, jako że nie ma takiego zapotrzebowania; do Planu nie ma zastosowania powoływany w skardze art. 15 ust. 3 pkt 10 upzp, gdyż przepis ten został wprowadzony do upzp ustawą o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 25 maja 2010 (Dz. U. z 2010r. nr 130, poz. 871), jak również ze względu na art. 4 ust. 2 w/w ustawy o zmianie [...]; wskazano przy tym, że obowiązkowa materia podlegająca regulacji w planie miejscowym (art. 15 ust. 2 upzp) musi być dostosowana do warunków faktycznych panujących na obszarze objętym tym planem; 4. nieustalenia lub niewłaściwego ustalenia parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu – że w Planie ustalono obligatoryjnie nieprzekraczalne - maksymalne wysokości dla wszystkich obiektów budowlanych; katalog ustaleń dotyczących parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu został sprecyzowany na podstawie § 4 pkt 6 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r., w którym nie występują pojęcia użyte przez skarżących, takie jak: szerokość elewacji frontowych, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowych, które mają zastosowanie w decyzjach o warunkach zabudowy (§ 1 tego rozporządzenia); ponadto przepisy rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. nie narzucają konieczności precyzyjnego ustalenia jednej tylko konkretnej formy dachu; w tym zakresie organ wskazał, że powtarzalność (unifikacja) brył architektonicznych nie zawsze jest gwarantem ładu przestrzennego; składnikiem tego ładu jest także różnorodność i istnienie form indywidualnych, niepowtarzalnych, wyjątkowych; dlatego też obiekty lotniska KL (w tym m.in. hala terminala, wieża kontroli lotów, hangary) uznano za taki właśnie, wyżej opisany, specyficzny przypadek w aspekcie wymogów co do kształtowania geometrii dachu – podobnie jak i ściśle funkcjonalnie oraz przestrzennie powiązane z portem lotniczym i planowanym cargo tereny o symbolach UCL, P i UKS; 5. określenia – w sposób niezgodny z prawem – zagospodarowania, urządzenia i użytkowania terenu dla kopalni odkrywkowej "K." – że ustalenia § 30 ust. 2 pkt 8 lit. g Planu dotyczące wydobycia złoża metodą odkrywkową – jako tymczasowego zagospodarowania terenu KL do dnia 31.12.2030r. – mają wprawdzie charakter trwale zmieniające ukształtowanie terenu, jednakże stanowi wstępną fazę budowy lotniska - makroniwelację G., która jest niezbędna do budowy pasa startowego – podstawowego elementu lotniska, zwłaszcza że niwelacja terenu stanowi zasadniczą część kosztów budowy lotniska (blisko 50% kosztów); w rezultacie nie można uznać, że powyższe tymczasowe zagospodarowanie terenu KL, ma, jak wskazują skarżący, "charakter trwale zmieniający przeznaczenie terenu"; wydobycie tego złoża umożliwi zagospodarowanie terenu, zgodnie z jego przeznaczeniem podstawowym - tereny lotniska - "Regionalny Port Lotniczy K." KL; jakkolwiek wydobycie złoża jest przeznaczeniem odmiennym od przeznaczenia docelowego, to jest jedynie przeznaczenie tymczasowe, bez którego nie może powstać planowany pas startowy lotniska, ponadto w odniesieniu do w/w przeznaczenia tymczasowego określono szczegółowe wymagania, w szczególności dotyczące ochrony środowiska, przyrody, krajobrazu kulturowego; odnośnie lasów usytuowanych na Górze Kamiennej (12,8 % powierzchni złoża) organ wskazał, że uzyskano stosowne zgody – w formie decyzji administracyjnych – na przeznaczenie tych i innych gruntów leśnych na cele nieleśne; 6. wadliwości uchwały stwierdzającej zgodność projektu Planu ze Studium – że Zmiana nr 2 studium została uchwalona uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...]; W tym zakresie podkreślono, że regulacja § 2 tej uchwały definiuje, jakie dokumenty stanowią jej integralną część. W § 2 pkt 1 lit. a wymienia się, że część tekstowa stanowiąca załącznik nr 1 stanowi Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy C. - Zmiana nr 2 - Aneks "Uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego (w zakresie objętym Zmianą nr 2)"; 7. rażącej wadliwości prognozy oddziaływania na środowisko w stopniu wpływającym na ustalenia Planu – podkreślono, że przedmiotowa prognoza nie zataiła negatywnego oddziaływania na środowisko przyrodnicze skutków realizacji przedsięwzięcia związanego z eksploatacją złoża wapienia "K. w O." i nie mogła tym samym przyczynić się do ustalenia zapisu § 30 ust. 2 pkt 8 Planu, gdyż objęcie tej inwestycji "tymczasowością" zagospodarowania dotyczyło nie charakteru, a sposobu przeznaczenia terenu; prognoza ta została uzgodniona i pozytywnie zaopiniowana przez właściwe organy, nie można jej zarzucić fragmentaryczności, czy braku spełnienia standardów przewidzianych dla tego typu dokumentów; ponadto skarżący nie wykazali by zarzucane przez nich naruszenia były istotne i dlaczego bez tych rzekomych naruszeń ustalenia planistyczne byłyby odmienne od przyjętych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Podstawę wniesienia skargi w niniejszej sprawie stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z przedstawionych Sądowi akt wynika, że skarżący spełnili opisane wyżej wymogi formalne, a mianowicie wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa (pismem z dnia 4 stycznia 2012r.), dokonanego uchwałą Rady Miejskiej w C. nr [...] z dnia [...], a następnie, przy braku odpowiedzi Rady Gminy w C., wnieśli skargę na w/w akt prawa miejscowego – w terminie 60 dni od daty wezwania. Jak wynika bowiem z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60 do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., a skarga jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. Jako niezasadny należy natomiast ocenić przedstawiony w odpowiedzi na skargę zarzut, dotyczący wniesienia skargi po upływie ustawowego 60 – dniowego terminu do jej wniesienia, który – zdaniem organu – upłynął w dniu 5 marca 2012r. Stanowisko to organ wywodzi z faktu, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało oddane w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 stycznia 2012r. Z taką argumentacją nie sposób się zgodzić, jako że dniem, od którego rozpoczyna się bieg 60 – dniowego terminu do wniesienia skargi, nie jest dzień nadania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale dzień następny po dniu doręczenia wezwania organowi (por. tezę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2010r., II FSK 216/10, LEX nr 606568). W rezultacie, skoro przedmiotowe wezwanie wpłynęło do siedziby organu w dniu 9 stycznia 2012r., to ostatni dzień w/w terminu upłynął w dniu 9 marca 2012r., kiedy to B. i A. G. nadali w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Nie budzi również wątpliwości Sądu okoliczność naruszenia przez zaskarżony w niniejszej sprawie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "Regionalny Port Lotniczy K. - część wschodnia" na obszarze gminy C. w części sołectw: G. i P. (zwany dalej Planem) interesu prawnego skarżących. B. i A. G. są bowiem współwłaścicielami – na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej – nieruchomości położonych w gminie C., objętych zaskarżoną uchwałą, to jest działek o nr ewid.: 1, obręb 16, 104/2, obręb 6, 9 obręb 6), zaś ustalenia Planu ingerują w sposób oczywisty w ich prawo własności poprzez ograniczenie jego wykonywania i narzucenie określonego sposobu zagospodarowania. W/w działki są położone na obszarze objętym Planem i zostały przeznaczone pod tereny rolnicze (R), tereny trwałych użytków zielonych, tereny rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2.000 m² (ULC) oraz tereny usług związanych z obsługą transportu (UKS), tereny lotniska (KL) oraz tereny komunikacji - drogi publiczne zbiorcze (KDZ). Podkreślenia wymaga, że zaskarżony obecnie Plan został uchwalony po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 czerwca 2010r. (sygn. akt II SA/Ke 249/10) stwierdzającym nieważność uchwały Rady Miejskiej w C. nr [...] z dnia [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Regionalny Port Lotniczy K. - część wschodnia" na obszarze gminy C. w części sołectw: G. i P.. Jakkolwiek zaskarżonym aktem prawa miejscowego niewątpliwie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżących, to okoliczność ta nie skutkuje automatycznym uwzględnieniem wniesionej przez nich skargi. Zasadniczym celem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest bowiem ustalenie przeznaczenia danego terenu (terenów), co wiąże się w konsekwencji z ograniczeniem prawa własności nieruchomości położonych na terenie objętym jego zasięgiem. Podkreślić trzeba, że prawo własności, pomimo że podlega ochronie konstytucyjnej (art. 21 Konstytucji RP), to nie jest jednak prawem bezwzględnym. Przejawem sposobu ingerencji w prawo własności jest m.in. właśnie plan miejscowy jako akt prawa miejscowego wykonujący ustawę. Przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej upzp, ustanawia zasadę samodzielności planistycznej gminy zwanej doktrynalnie władztwem planistycznym, w ramach którego gmina ustala w miejscowym planie przeznaczenie terenów, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określa sposoby i warunki zabudowy. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie miejscowych planów, należy do zadań własnych gminy. Tym samym ustawodawca przekazał gminie kompetencje w zakresie władczego przeznaczania i ustalania zasad zagospodarowania terenu w drodze aktu prawa miejscowego. W pojęciu władztwa planistycznego mieszczą się właśnie wprowadzone przez plany miejscowe ograniczenia prawa własności. Zainteresowane podmioty nie mogą więc oczekiwać, że rada gminy nie będzie korzystała z przysługujących jej uprawnień, a jedynie dostosuje się do żądań właścicieli nieruchomości znajdujących się na obszarze objętym planem lub w bezpośrednim sąsiedztwie (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 1995r., sygn. IV SA 346/93, publ. ONSA 1996/3/125). Pomimo, że bezsporne naruszenie interesu prawnego skarżących nie powoduje automatycznie konieczności wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego, to otwiera drogę do jej merytorycznej oceny i zbadania - w ramach kontroli sądowoadministracyjnej – czy w toku procedury planistycznej i w trakcie samego aktu uchwalania Planu doszło do naruszenia obiektywnego porządku prawnego. Naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują bowiem nieważność uchwały rady gminy w całości lub części (art. 28 ust.1 upzp), do stwierdzenia czego uprawniony jest sąd administracyjny – na podstawie art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. Wskazania wymaga, że zasady sporządzania aktu planistycznego dotyczą takiej problematyki merytorycznej, jak zawartość aktu planistycznego (część tekstowa i graficzna, inne załączniki) i znajdujących się w nim ustaleń. Zasady te ujęte zostały w art. 15 ust. 1 i 2, art. 17 pkt 4, czy art. 20 ust. 1 upzp. Natomiast tryb postępowania dotyczy sekwencji czynności, jakie podejmują organy w celu doprowadzenia do uchwalenia danego aktu planistycznego. W przypadku planu miejscowego, w pierwszym rzędzie będzie to podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania (zmiany) planu na podstawie art. 14 ust. 1; kolejne etapy określa art. 17 i art. 20 ust.1 upzp. Na wstępie należy zaznaczyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 czerwca 2010r., sygn. akt II SA/Ke 249/10 stwierdził, że dokonał analizy zarówno treści poprzedniego Planu jak i jego części graficznej i nie odnotował naruszenia pozostałych zasad z art. 15 ust. 2, art. 17 pkt 4 i art. 20 ust. 1 ustawy. Nie stwierdzono także istotnego naruszenia trybu sporządzania planu, ustalając że w zgodzie z prawem właściwe organy dokonały wszystkich czynności, o jakich mowa w art. 14, 17 i 20 upzp. Zarzuty przedstawione w skardze Sąd uznał za niezasadne, podzielając stanowisko organu przedstawione w obszernej odpowiedzi na skargę – z następujących powodów: Ad. 1. Zarzut nieujawnienia w Planie udokumentowanych złóż kopalin wskazanych w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C., polegający na naruszeniu następujących przepisów: - art. 15 ust. 2 pkt 7 upzp stanowiącego, że w planie miejscowym określa się obowiązkowo granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w tym terenów górniczych, a także obszarów szczególnego zagrożenia powodzią oraz obszarów osuwania się mas ziemnych, - art. 72 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. nr 25, poz. 150) stanowiącego, że w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zapewnia się warunki utrzymania równowagi przyrodniczej i racjonalną gospodarkę zasobami środowiska, w szczególności przez: uwzględnianie obszarów występowania złóż kopalin oraz obecnych i przyszłych potrzeb eksploatacji tych złóż, - art. 48 ustawy z 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005r. nr 228, poz. 1947) stanowiącego, że udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, uwzględnia się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego; - art. 95 ust. 1 w/w ustawy z 4 lutego 1994r. stanowiącego, że udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych w celu ich ochrony ujawnia się w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa. Brak podstaw, aby stwierdzić naruszenie w/w przepisów przez zaskarżoną uchwałę, jako że cyt. regulacje odnoszą się do udokumentowanych złóż kopalin, za jakie – w świetle obowiązujących przepisów – nie można uznać złoża "P. I", które jest obszarem o zasobach szacunkowych nie ujętych w Bilansie Zasobów Kopalin i Wód Podziemnych w Polsce publikowanym przez Ministerstwo Środowiska. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 9 czerwca 2011r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. nr 163, poz. 981) na podstawie dokumentacji geologicznej oraz ewidencji zasobów złóż kopalin państwowa służba geologiczna corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca, sporządza krajowy bilans zasobów złóż kopalin (ust. 1). Bilans, o którym mowa w ust. 1, wymaga akceptacji ministra właściwego do spraw środowiska wykonującego zadania administracji geologicznej przy pomocy Głównego Geologa Kraju (ust. 2). Podkreślenia zatem wymaga, że Bilans Zasobów Kopalin i Wód Podziemnych w Polsce jest corocznie aktualizowaną edycją seryjną, dostarczającą podstawowych informacji o zasobach złóż kopalin, ich stanie zagospodarowania, a informacje o udokumentowanych zasobach złóż zbierane są od administracji geologicznej - Ministerstwa Środowiska, urzędów marszałkowskich oraz starostw powiatowych. Z tego też względu obszar "P. I" prawidłowo ujęto w Planie w najniższej kategorii D, nie pozwalającej na rozpoczęcie działalności gospodarczej - złoże perspektywiczne. Wynika to z treści Zmiany nr 2 w pkt 2.1.4. Udokumentowanym złożem jest L. i K.. Ponadto obszar "P. I" jest częściowo kolizyjny, ze względu na bliskość zabytkowego kościoła O.O. Bernardynów oraz lokalizację w granicach rejonu zarezerwowanego dla ujęcia wody pitnej. Ze względu na kolizyjność lokalizacji prawidłowo stwierdzono, że nie jest możliwa eksploatacja tych kopalin, a jakakolwiek działalność związana z obszarem musiałaby być poprzedzona udokumentowaniem złoża. W związku z powyższym obszar "P. I" nie jest udokumentowanym złożem dla którego istniał obowiązek, o jakim mowa w art. 48 i art. 95 ust. 1 ustawy z 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze. Znajduje to potwierdzenie w rysunku przedmiotowego planu stanowiącego Załącznik nr 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz załączniku "Zmiany w użytkowaniu terenu", "Oddziaływanie na geokomponenty" i "Stopień prognozowanego oddziaływania na środowisko" (odpowiednio Nr 9, 10 i 11) do prognozy, gdzie naniesiono granice udokumentowanych złóż surowców mineralnych, wśród których nie znajduje się obszar "P. I". Natomiast działki skarżących nr 1 obręb 16 oraz 104/2 obręb 6 położone są częściowo w granicach udokumentowanego złoża czwartorzędowych piasków "L.", naniesionego na w/w rysunkach. Rację ma organ, że z art. 48 i 95 ustawy z 4 lutego 1994r. Prawo geologiczne i górnicze wynika, że strefy ochronne odnoszą się do ujęć, nie zaś do złóż kopalin. Wskazania wymaga, że dla złóż kopalin nie ustanowiono stref ochronnych, wobec czego nie mogły znaleźć się na rysunku przedmiotowego planu. Niezależnie od powyższego podkreślić trzeba, że skarżący w żaden sposób nie wykazali, na czym polegać ma naruszenie wskazanych przepisów i dlaczego złoża, o których wspominają, winny być uwzględnione w Planie i w jakich strefach ochronnych ujęć i zbiorników się znajdują, ograniczając się w zakresie zarzutu z pkt 1 do ogólnikowych stwierdzeń. Ad. 2. Zarzut dokonania wspólnych ustaleń dla terenów o różnym przeznaczeniu, polegający na naruszeniu następujących przepisów: - art. 15 ust. 2 pkt 1 upzp, zgodnie z którym w planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania, - § 4 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1587), który stanowi, że ustalenia dotyczące przeznaczenia terenów powinny zawierać określenie przeznaczenia poszczególnych terenów lub zasad ich zagospodarowania, a także symbol literowy i numer wyróżniający go spośród innych terenów, ustalenia dotyczące zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego powinny zawierać określenie cech elementów zagospodarowania przestrzennego, które wymagań ochrony, określenie cech elementów zagospodarowania przestrzennego, które wymagań ukształtowania lub rewaloryzacji, oraz określenie nakazów, zakazów, dopuszczeń i ograniczeń w zagospodarowaniu terenów - § 7 pkt 7 w/w rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r., który stanowi, że projekt rysunku planu miejscowego powinien zawierać linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania oraz ich oznaczenia. Skarżący stwierdzili, że łącząc ustalenia dla terenu o charakterze budowlanym (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna) z terenem o charakterze rolniczym (zabudowa zagrodowa) nie będzie można ustalić minimalnej powierzchni nowej działki wobec braku rozróżnienia zabudowy zagrodowej od zabudowy mieszkaniowej, jak również zawyżony zostanie poziom dopuszczalnego hałasu dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej poprzez przypisanie jej poziomu hałasu dla zabudowy zagrodowej. Odnosząc się do w/w zarzutu wskazać trzeba, że zarówno definicja zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jak również definicja zabudowy zagrodowej wynika z przepisów odrębnych. Zgodnie bowiem z art. 3 w/w rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690) przez zabudowę jednorodzinną należy rozumieć jeden budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków, wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi (pkt 2), a pod pojęciem zabudowy zagrodowej rozumie się w szczególności budynki mieszkalne, gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych (pkt 3). Wskazania także wymaga, że stosownie do treści art. 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. nr 64, poz. 592) za gospodarstwo rolne należy uważać gospodarstwo rolne w rozumieniu Kodeksu cywilnego o obszarze nie mniejszym niż 1 ha użytków rolnych. Zasadnicze znaczenie dla pojęcia gospodarstwa rolnego ma okoliczność, że jednym z jego istotnych elementów jest to, że stanowi pewną zorganizowaną całość gospodarczą – przy czym bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy wchodzące w jego skład grunty są rozproszone, czy też pozostają w zwartym kompleksie. Odnosząc się do zakwestionowanej w skardze regulacji § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a Planu, wskazać trzeba, że przepis ten ustalił minimalną wielkość nowej działki utworzonej w wyniku podziału dla terenów oznaczonych symbolem identyfikacyjnym, zawierającym oznaczenie literowe MM, MN: - 1200 m² dla zabudowy zagrodowej, - 600 m² dla zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej, - 400 m² dla zabudowy jednorodzinnej bliźniaczej, - 210 m² dla zabudowy jednorodzinnej szeregowej. Z kolei w § 9 pkt 3 Planu ustalono dopuszczalny poziom hałasu w środowisku, powodowany przez poszczególne grupy źródeł hałasu, z wyłączeniem hałasu lotniczego powodowanego przez starty, lądowania i przeloty statków powietrznych, zgodnie z przepisami odrębnymi: a) dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej MN, jak dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, b) dla terenów zabudowy mieszkaniowej mieszanej (jednorodzinnej i zagrodowej) MM, jak dla terenów zabudowy zagrodowej (zapis kwestionowany w skardze), c) dla terenów podstawowych usług publicznych UP, jak dla terenów zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży oraz terenów domów opieki społecznej. Ustosunkowując się do w/w zarzutu skargi o dokonaniu wspólnych ustaleń dla terenów o różnym przeznaczeniu wskazać trzeba, że ustalone w Planie przeznaczenie dla terenów o symbolu MM - tj. funkcja zabudowy mieszkaniowej mieszanej (jednorodzinnej i zagrodowej) - odpowiada stanowi rzeczywistemu. Na terenach gmin podmiejskich (szczególnie w tzw. "obszarze metropolitalnym") trwa bowiem od dłuższego czasu proces redukcji typowych siedlisk zagrodowych, związanych z produkcją rolną, w miejsce których pojawiają się siedliska o charakterze jednorodzinnym – w szczególności ze względu na coraz silniejszą migrację ludności miast na obszary gmin podmiejskich, do niedawna rolniczych. Podkreślenia wymaga, że decyzje zakładania siedlisk jednorodzinnych podejmowane są z pełną świadomością specyfiki otoczenia i sąsiedztwa zabudowy zagrodowej oraz związanych z nią potencjalnych subiektywnych i obiektywnych uciążliwości. Z uwagi na charakter w/w procesów, ich dynamikę oraz duże zróżnicowanie czasowe i przestrzenne oraz przypadkowość nie było możliwe i celowe fizyczne rozdzielenie w przestrzeni (liniami rozgraniczającymi) siedlisk o funkcji jednorodzinnej od siedlisk o funkcji zagrodowej, zwłaszcza że takie rozgraniczenie – abstrahując od jego nieracjonalności i niecelowości – jako nieprzystające do rzeczywistego stanu faktycznego użytkowania powodowałoby szereg problemów. Z tego też względu Rada Miejska w C. wprowadziła w Planie funkcję "zabudowy mieszanej" - jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając tym samym faktyczny, wielofunkcyjny oraz mieszany sposób obecnego użytkowania części objętych nim obszarów, jak również wyraźne tendencje wynikające z opisanego powyżej procesu. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że jest to zupełnie odrębna kategoria, inna niż "zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna", ze wszelkimi tego konsekwencjami. Z tego też względu nie może odnieść skutku podnoszony w tym zakresie zarzut, zwłaszcza że z uwagi na specyfikę funkcji zabudowy mieszkaniowej mieszanej, przy jednoczesnej obecnej przewadze ilościowej siedlisk związanych z prowadzeniem gospodarstw rolnych, dopuszczalny poziom hałasu dla tych terenów został ustalony logicznie tak, jak dla zabudowy zagrodowej. Należy również wyjaśnić skarżącym, że w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a Planu precyzyjnie ustalono minimalne powierzchnie działek – w zależności od konkretnych funkcji i typów zabudowy. W tym zakresie podkreślenia wymaga, że jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami - zgodność podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego dotyczy nie tylko przeznaczenia terenu, ale również możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu, co znalazło odzwierciedlenie w szczegółowych zapisach § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a, różnicujących powierzchnię nowych działek tworzonych w wyniku podziału w zależności od jego celu. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663) we wniosku o podział należy wskazać cel podziału nieruchomości. W konsekwencji brak podstaw by uznać – jak chcą tego skarżący – że w przyszłości ustalenie minimalnej powierzchni działki, jak i dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku zarówno dla zabudowy jednorodzinnej, jak i zabudowy zagrodowej w obrębie terenów MM może sprawiać trudności. Niezasadny jest również zarzut skargi, że tereny MM nie uzyskały stosownej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne. W tym zakresie należy wskazać, że wszystkie grunty rolne, jak i leśne (w tym znajdujące się również na terenach zabudowy MM) – chronione na podstawie ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 1995r. nr 16, poz. 78), przeznaczone w Planie na cele nierolne i nieleśne uzyskały stosowną zgodę: 1. decyzją Marszałka Województwa z dnia [...] na przeznaczenie na cele nierolnicze 63,9349 ha gruntów rolnych, 2. decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] na przeznaczenie na cele nieleśne 0,18 ha gruntów leśnych, 3. decyzją Ministra Środowiska z dnia 24 lutego 2009r. na przeznaczenie na cele nieleśne 9,74 ha gruntów leśnych, 4. decyzją Marszałka Województwa z dnia [...] na przeznaczenie na cele nieleśne 23,38ha gruntów leśnych. Ad. 3. Zarzut nieustalenia parametrów obowiązkowych działek przy podziałach i scaleniach nieruchomości, w ramach którego skarżący zarzucili naruszenie następujących przepisów: - art. 15 ust. 2 pkt 8 upzp, zgodnie z którym w planie miejscowym określa się obowiązkowo szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym, - art. 15 ust. 3 pkt 10 upzp, zgodnie z którym w planie miejscowym określa się w zależności od potrzeb minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych, - § 4 pkt 8 w/w rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r., który stanowi o tym, że ustalenia dotyczące szczegółowych zasad i warunków scalania i podziału nieruchomości powinny zawierać określenie parametrów działek uzyskiwanych w wyniku scalania i podziału nieruchomości, w szczególności minimalnych lub maksymalnych szerokości frontów działek, ich powierzchni oraz określenie kąta położenia granic działek w stosunku do pasa drogowego, - § 3 pkt 4 w/w rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r., który stanowi o tym, że projekt tekstu planu miejscowego powinien zawierać ustalenia, o których mowa w art. 15 ust. 2 i 3 upzp. Na wstępie podnieść trzeba, że do zaskarżonego Planu nie znajduje zastosowania cyt. powyżej art. 15 ust. 3 pkt 10 upzp, jako że regulacja ta została wprowadzona do upzp ustawą z dnia 25 maja 2010r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2010r. nr 130, poz. 871) – która weszła w życie z dniem 21 października 2010r. Jak wynika bowiem z art. 4 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [...] do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z taką właśnie sytuacja mamy do czynienia w niniejszej sprawie, zważywszy na okoliczność, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu [...] Odnosząc się do zarzucanego naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 8 upzp oraz § 3 pkt 4 w/w rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. wskazać trzeba, że jakkolwiek w art. 15 ust. 2 upzp zawarto obowiązkową materię podlegającą regulacji w planie miejscowym, to – zgodnie ze stanowiskiem doktryny i judykatury – obowiązek ten nie ma charakteru bezwzględnego, gdyż musi być on dostosowany do warunków faktycznych panujących na obszarze objętym planem (por. Z. Niewiadomski (red.): Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz. Warszawa C. H. Beck 2005, s. 154 oraz wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 maja 2010r. sygn. akt: I SA/Wr 510/09, LEX nr 706040). Organ uchwałodawczy gminy jest zatem zobligowany do zawarcia w planie wymienionego w art. 15 ust. 2 upzp elementu wyłącznie w sytuacji, gdy na objętym nim terenie zachodzą uzasadniające taką regulację okoliczności faktyczne. Tymczasem, jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, na większości terenów objętych Planem nie ma zapotrzebowania na scalanie i podział nieruchomości. Plan, poza wprowadzeniem nowej funkcji regionalnego portu lotniczego wraz ze ściśle z nim związanymi ww. towarzyszącymi funkcjami komercyjnymi i logistycznymi, jest w dużej mierze planem "porządkującym", a nie "zmieniającym" dotychczasową strukturę przestrzenną, której dominującymi elementami są zamknięte skończone, uzupełnione układy urbanistyczne dwóch wsi: G. i P., połączone terenem lotniska KL, który w większej części nie będzie stanowił terenu budowlanego. Z tego też względu w § 14 ust. 2 zaskarżonego aktu prawa miejscowego wskazano, że "w granicach planu nie przewiduje się procedury scalenia i podziału nieruchomości przewidzianej przepisami odrębnymi", odstępując od konieczności uzasadnienia tak umotywowanego wyjątku od obowiązków określonych w art. 15 ust. 2 upzp. Jednocześnie, jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, ustalenia dotyczące parametrów działek uzyskiwanych w wyniku podziału nieruchomości, o jakich mowa w art. 15 ust. 2 pkt 8 upzp, organ uchwałodawczy gminy zamieszcza obowiązkowo jedynie dla obszarów, które w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zostały przewidziane do scalenia i podziałów (por. wyrok WSA w Gliwicach z 16 lutego 2011r. sygn. akt II SA/GI 920/10. Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia przepisu § 4 pkt 8 w/w rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. należy ocenić go jako bezzasadny. Należy bowiem podkreślić, że w § 14 ust. 1 pkt 1 – 8 określono szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości, ustalając m. in. minimalną wielkość nowej działki utworzonej w wyniku podziału oraz minimalną szerokość frontu nowej działki utworzonej w wyniku podziału dla terenów zabudowy mieszkaniowej mieszanej (jednorodzinnej i zagrodowej) MM oraz terenów zabudowy jednorodzinnej MN. Ad. 4 Zarzut nieustalenia lub niewłaściwego ustalenia parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, polegający na naruszeniu następujących przepisów: - art. 15 ust. 2 pkt 6 upzp, który stanowi o tym, że w planie miejscowym określa się obowiązkowo parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności, - § 4 pkt 6 w/w rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r., który stanowi o tym, że ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu powinny zawierać w szczególności określenie: 1) linii zabudowy, 2) wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, 3) w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej, 4) a także gabarytów i wysokości projektowanej zabudowy 5) oraz geometrii dachu; W powyższym zakresie należy wskazać, że ze względu na bliskość planowanego lotniska KL w § 6 pkt 1 ustaleń Planu przyjęto dla całego obszaru objętego planem że "obiekty budowlane oraz naturalne nie mogą naruszać powierzchni ograniczających wysokość zabudowy, wyznaczonych na rysunku planu w postaci warstwic z podanymi wielkościami w metrach n.p.m., określonych na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska (Dz. U. nr 130, poz. 1192); ustalenia dopuszczalnej wysokości zabudowy należy dokonywać z uwzględnieniem § 4 tego rozporządzenia". W rezultacie w Planie ustalono obligatoryjnie nieprzekraczalne - maksymalne wysokości dla wszystkich obiektów budowlanych. Odnosząc się do zarzutów skargi o braku ustalenia w Planie szerokości elewacji frontowych oraz wysokości górnej krawędzi elewacji frontowych należy uznać je za bezzasadne, jako że parametrów takich brak jest w § 4 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r., który ustala wymogi dotyczące stosowania standardów przy zapisywaniu ustaleń projektu tekstu planu miejscowego. Przepis ten jako elementy obowiązkowe planu wymienia bowiem określenie linii zabudowy, wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej, a także gabaryty i wysokość projektowanej zabudowy oraz geometrii dachu. Odnosząc się do regulacji § 22 pkt 2 ust. 3 lit. e Planu, gdzie ustalono dowolność ukształtowania geometrii dachów, wskazać trzeba, że w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. nie przewidziano wymogu ustalenia jednej tylko konkretnej formy dachu. Z tego też względu powszechną praktyką planistyczną jest stosowanie w tego typu zapisach mniej lub bardziej ograniczonego katalogu (zbioru) możliwych form geometrii dachów. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w przypadku zaskarżonej uchwały zastosowano zapis o dowolności ukształtowania geometrii dachów z uwagi na specyfikę obiektów lotniska KL (w tym m.in. hala terminala, wieża kontroli lotów, hangary). Mogą to być bowiem obiekty specyficzne i niestandardowe, których forma może być ściśle związana z niepowtarzalną, niestandardową konstrukcją. W zaskarżonym Planie jedynie w wyjątkowych sytuacjach – to jest dla specyficznych terenów, m. in. z uwagi na warunki faktyczne panujące na tych terenach – nie ustalono bądź nie sprecyzowano wszystkich wymaganych prawem parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, a w szczególności w zakresie określenia gabarytów i wyglądu budynków. Tak jest w przypadku terenów istniejących podstawowych usług publicznych UP, istniejących usług kultu religijnego UR, które są już zabudowane obiektami tej funkcji, (np. tereny UR stanowią zespoły obiektów kultu religijnego o charakterze zabytkowym). W tym miejscu należy ponownie podnieść, że kwestionowany w skardze Plan ma w dużej mierze charakter "porządkujący", a nie "zmieniający" dotychczasową strukturę przestrzenną, która to okoliczność niewątpliwie wpływa na jego treść i zakres. Ad. 5. Zarzut niezgodnego z prawem określenia tymczasowego zagospodarowania urządzenia i użytkowania terenu dla kopalni odkrywkowej "K.", polegający na naruszeniu następujących przepisów: - art. 15 ust. 2 pkt 11 upzp, który stanowi, że w planie miejscowym określa się obowiązkowo sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów. - art. 35 upzp, który stanowi, że tereny, których przeznaczenie plan miejscowy zmienia, mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z tym planem, chyba że w planie ustalono inny sposób ich tymczasowego zagospodarowania. - § 4 ust. 10 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który stanowi, że ustalenia dotyczące sposobów i terminów tymczasowego zagospodarowania, urządzenia i użytkowania terenów powinny zawierać nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów, w tym określenie terminu, do którego tymczasowe zagospodarowanie, urządzenie i użytkowanie terenu może być wykonywane. W powyższym zakresie skarżący kwestionują zasadniczo § 30 ust. 2 pkt 8, zgodnie z którym dla terenu KL (lotniska) ustalono do dnia 31 grudnia 2030r. tymczasowe zagospodarowanie, urządzenie i użytkowanie terenu polegające na wydobywaniu metodą odkrywkową udokumentowanego złoża wapieni triasowych w kat. C1 "K. – O.". W tym miejscu należy w całości podzielić stanowisko organu przedstawione w odpowiedzi na skargę, że wydobycie złoża metodą odkrywkową, jako tymczasowe zagospodarowanie terenu KL, ma wprawdzie charakter trwale zmieniające ukształtowanie terenu ale jest wstępną fazą budowy lotniska - makroniwelacją położonej na jego terenie G., której wykonanie jest niezbędne do budowy podstawowego elementu lotniska – pasa startowego. Wydobywanie metodą odkrywkową wapieni triasowych z w/w złoża jest zatem tożsame z budowlanymi pracami ziemnymi, przygotowującymi przedmiotowy teren pod lotnisko, służąc zarazem jego zagospodarowaniu terenu zgodnie z jego docelowym przeznaczeniem podstawowym określonym w Planie. Jest to zatem przeznaczenie tymczasowe, a zarazem przejściowy etap w procesie inwestycji, bez którego nie może powstać planowany pas startowy lotniska. Odnośnie długiego czasokresu tymczasowego zagospodarowania przedmiotowego terenu – do dnia 31 grudnia 2030r. – należy zgodzić się z organem, że czas wydobycia (makroniwelacji) zależeć będzie w dużym stopniu od możliwości sprzedaży urobku na rynku kruszyw budowlanych. Podkreślenia również wymaga, że czynność makroniwelacji G. stanowi istotnie najbardziej kosztowną fazę budowy lotniska, a jej przeprowadzenie w formie wydobycia metodą odkrywkową złoża wapieni przyczyni się do zaoszczędzenia dużych kosztów całej inwestycji – zwłaszcza jeśli się zważy na możliwości sprzedaży usuwanego materiału. Nie zasługują na akceptację twierdzenia skarżących, że G. jest górą zalesioną. W obrębie złoża "K. – O.", wg danych z ewidencji gruntów znajduje się bowiem 6,64 ha lasów, co stanowi przy powierzchni złoża 51,94 ha około 12,8 % jego powierzchni. W tym zakresie należy również podnieść, że przed uchwaleniem Planu uzyskano zgodę na przeznaczenie wszystkich gruntów leśnych położonych m. in. w obrębie terenu lotniska KL na cele nieleśne: - decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] (0,18 ha gruntów leśnych), - decyzją Marszałka Województwa z dnia [...] (23,38ha gruntów leśnych). Należy również wyjaśnić skarżącym, że granica strefy ochrony pośredniej dla ujęcia wody w P., ustalona decyzją z dnia [...] nie obejmuje obszaru udokumentowanego złoża "K. - O.", co znajduje odzwierciedlenie na rysunku planu - cześć Nr 1. Tym samym za niezasadne należy uznać zarzuty skargi o naruszeniu zapisów § 11 pkt 11 Planu, w którym dla terenu KL ustalono w strefie ochrony pośredniej ujęcia wód podziemnych (o którym mowa w pkt 10) zakaz wykonywania wierceń i odkrywek, wydobywania kopalin (lit. g), wykonywania odwodnień górniczych i budowlanych (lit. h). Nie budzi również wątpliwości Sądu, że dla w/w przeznaczenia tymczasowego zostały określone szczegółowe wymagania, w szczególności dotyczące ochrony środowiska, przyrody, krajobrazu kulturowego. W § 30 ust. 3 Planu, dotyczącego terenów lotniska (KL) zawarto bowiem odesłanie do ustaleń szczegółowych – zgodnie z Rozdziałem II – Przepisy Ogólne. W tym zakresie należy wskazać na następujące zapisy Planu: - § 9 pkt 4 lit. b, zgodnie z którym w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego ustala się w zakresie gospodarki odpadami dla pozostałych odpadów obowiązek indywidualnego rozwiązania i uzgodnienia sposobu postępowania stosownie do przepisów odrębnych, - § 9 pkt 7, zgodnie z którym w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego ustalono prowadzenie gospodarki wodno-ściekowej, zgodnie z zasadami określonymi w § 16 ust. 2, - § 9 pkt 8, zgodnie z którym w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego ustalono zakaz odprowadzania ścieków nieczyszczonych bezpośrednio do ziemi i wód powierzchniowych, rolniczego wykorzystania ścieków komunalnych oraz składowania odpadów komunalnych i przemysłowych poza miejscami wyznaczonymi, wynikającymi z obowiązujących w gminie zasad czystości i porządku, - § 11 pkt 1 zgodnie z którym w zakresie granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, ustalonych na podstawie przepisów odrębnych, ustalono, że obszar, objęty granicami planu położony jest w zasięgu Obszaru Chronionego Krajobrazu, dla którego obowiązują ustalenia zawarte w Rozporządzeniu Wojewody Nr 89/2005 z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu, Dz. U. Woj. Nr 156 poz. 1950 ze zmianami, - § 11 pkt 4 lit. b, zgodnie z którym w zakresie granic i sposobów zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie ustalonych na podstawie przepisów odrębnych wskazano na rysunku planu - cześć Nr 1, granice udokumentowanego złoża wapieni triasowych w kat. C1 "K. - O.", w obrębie którego eksploatacja powinna odbywać się w sposób gospodarczo uzasadniony, zgodnie z przepisami odrębnymi. Ad. 6. Zarzut wadliwości uchwały stwierdzającej zgodność Planu ze Studium, polegający na naruszeniu następujących przepisów: - art. 20 ust. 1 upzp w poprzednio obowiązującym brzmieniu (przed zmianą, która weszła w życie w dniu 21 października 2010r. - Dz.U.2010.130.871), który stanowił, że plan miejscowy uchwala rada gminy po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium, - § 3 pkt 1 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r., zgodnie z którym projekt tekstu planu miejscowego powinien zawierać określenie podstawy prawnej podjęcia uchwały, o której mowa w art. 20 ust. 1 ustawy. Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu wskazać trzeba, że tekst planu w podstawie prawnej zawiera następujące sformułowanie "...po stwierdzeniu zgodności ustaleń planu z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C. uchwalonego Uchwałą Nr 111/24/2002 Rady Miejskiej w C. z dnia 28 grudnia 2002 roku wraz ze zmianą Nr 1 uchwaloną Uchwałą Nr XXIX/362/2006 Rady Miejskiej w C. z dnia 15 września 2006r., zmianą Nr 2 uchwaloną Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] oraz zmianą Nr 3 uchwaloną Uchwałą Nr XXXIV/318/2010 Rady Miejskiej w C. z dnia 28 stycznia 2010r. Rada Miejska w C. uchwala co następuje:...". W § 2 pkt 1 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w C. z dnia [...] – Zmiana Nr 2 studium określono, jakie dokumenty stanowią jej integralną część, wskazując na część tekstową stanowiącą załącznik Nr 1, którą stanowi Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy C. - Zmiana nr 2 - Aneks "Uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego (w zakresie objętym Zmianą nr 2)" (lit. a). Ze względu na powyższe niezasadny jest zarzut skarżących o podjęciu uchwały stwierdzającej zgodność ustaleń Planu z ustaleniami Studium z pomięciem uchwalonego aneksu do zmiany nr 2 Studium. Ad. 7. Zarzut rażącej wadliwości prognozy oddziaływania na środowisko w stopniu wpływającym na ustalenia Planu, polegający na naruszeniu następujących przepisów: - art. 15 ust. 2 pkt 3 upzp, który stanowi, że w planie miejscowym określa się obowiązkowo zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego, - art. 51 i art. 52 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227), - art. 72 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. nr 25, poz. 150), który stanowi, że w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zapewnia się warunki utrzymania równowagi przyrodniczej i racjonalną gospodarkę zasobami środowiska, w szczególności przez uwzględnianie innych potrzeb w zakresie ochrony powietrza, wód, gleby, ziemi, ochrony przed hałasem, wibracjami i polami elektromagnetycznymi. Odnosząc się do tych zarzutów wskazać należy, że w prognozie oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na niwelacji, przygotowaniu terenu pod budowę lotniska, budowie lotniska oraz eksploatacji zakładu górniczego ze złoża "K. – O." zakwalifikowano je jako skumulowane oddziaływanie na środowisko, ze względu na negatywne oddziaływanie na wiele geokomponentów środowiska przyrodniczego. W prognozie tej przeanalizowano wpływ eksploatacji złoża wapieni i podsumowano stwierdzając, że "Niwelacja K. i eksploatacja zakładu górniczego na jej obszarze będzie oddziaływać na tereny objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "Regionalny Port Lotniczy K. - część wsch. " na obszarze gminy C.. Oddziaływanie występujące w wyniku działalności kopalni wynikać będzie przede wszystkim z używania środków strzałowych powodujących rozrzut odłamków skalnych, powstanie drgań sejsmicznych i powstanie fali uderzeniowej. Zagadnienia te zostały przedstawione w załączniku nr 13 - strefy oddziaływań związanych z eksploatacją złoża wapieni, sporządzonym na podstawie Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko do projektu "Budowa Portu Lotniczego K.". (..) Oddziaływanie związane z niwelacją K. i eksploatacją zakładu górniczego sprowadza się do zmiany formy i struktury ziemi, zmiany struktury gruntów rolniczych, nieużytków i terenów leśnych, likwidacji powierzchni biologicznie czynnej, zmiany stosunków wodnych, przekształcenia krajobrazu i walorów widokowych oraz emisji hałasu związanego z robotami ziemnymi związanymi z przemieszczaniem mas ziemnych i skalnych, (w tym robotami strzałowymi) i transportem urobku. Zasięg emisji hałasu na etapie eksploatacji zakładu górniczego K. przedstawia załącznik nr 14 - Mapa zasięgu hałasu na etapie eksploatacji K., sporządzony na podstawie analizy oddziaływaniu na klimat akustyczny przeprowadzonej w ramach Raportu o oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko do projektu " Budowa Portu Lotniczego K.". Zasięg emisji hałasu na tym etapie obejmuje fragment terenu, który w całości przeznaczony jest w planie pod lotnisko." Podkreślić także trzeba, że bilans oddziaływania ustaleń Planu przedstawiono również w tabeli "Oddziaływanie skumulowane" (Załącznik Nr 2), gdzie wyrażono następujące opinie: - "Skutki stworzenia zupełnie odmiennych warunków środowiskowych, całkowitego przekształcenia terenu w zakresie niemal wszystkich geokomponentów, będą miały charakter nieodwracalny i trwały; W warunkach silnej antropopresji środowiska przyrodniczego, jako systemu naczyń połączonych, należy rozważyć wystąpienie negatywnych oddziaływań o charakterze skumulowanym." - ,,(...) wskutek przekształcenia rzeźby terenu, przy udziale ciężkich maszyn, osiadania zanieczyszczeń i lokalizowania zaplecza budowy na powierzchni nieosłoniętej gleby, wycieków paliwa itd. może wystąpić zanieczyszczenie wód podziemnych lub płynących; wskutek zmiany krajobrazu, rzeźby terenu, jakości powietrza i klimatu akustycznego zmieni się skład gatunkowy organizmów żywych, co będzie miało też wpływ na świat flory". - "Teren poddany tak silnemu działaniu antropopresji będzie musiał podlegać ścisłej kontroli środowiska w zakresie wszystkich geokomponentów". Wskazania również wymaga, że prognoza oddziaływania na środowisko została uzgodniona i pozytywnie zaopiniowana przez organy uzgadniające i opiniujące tj.: Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Organy te nie wniosły uwag w sprawie zakresu i stopnia szczegółowości informacji dotyczących oddziaływania eksploatacji tego złoża na obszary chronione w tym obszary Natura 2000, obszary chronionego krajobrazu oraz generowane immisje w postaci hałasu, drgań i zapylenia – na które wskazują skarżący. W związku z powyższym brak jest podstaw by stwierdzić, że prognoza oddziaływania na środowisko zataiła w jakikolwiek sposób negatywne oddziaływanie na środowisko przyrodnicze skutków realizacji opisanego powyżej przedsięwzięcia. Z tego też względu przedmiotowa prognoza nie mogła się przyczynić do ustalenia § 30 ust. 2 pkt 8 Planu, zwłaszcza że objęcie tej inwestycji "tymczasowością" zagospodarowania dotyczyło nie charakteru a sposobu przeznaczenia terenu. Ponadto wskazania wymaga, że w prognozie oddziaływania na środowisko, problematykę eksploatacji złoża "K. w O." poruszono w następujący sposób: -"Eksploatacja złoża prowadzona będzie w sposób odkrywkowy, systemem ścianowym , w wyrobisku stokowo - wgłębnym. Wapienie będą urabiane przy wykorzystaniu materiałów wybuchowych(środków strzałowych). W południowej części złoża zbliżonej do zabudowy metoda strzałowa nie będzie stosowana. Powierzchnia terenu objętego eksploatacją wg "Dokumentacji geologicznej złoża triasowych wapieni i wapieni dolomitycznych" wynosi 52,2 ha". (str. 48), -"W czasie prowadzonych robót strzałowych występują drgania sejsmiczne oraz rozrzut odłamków skalnych." (str. 25) - "Niwelacja K. i eksploatacja zakładu górniczego na jej obszarze będzie oddziaływać na tereny objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego " Regionalny Port Lotniczy K. - część wsch." na obszarze gminy C.. Oddziaływanie występujące w wyniku działalności kopalni wynikać będzie przede wszystkim z używania środków strzałowych powodujących rozrzut odłamków skalnych, powstanie drgań sejsmicznych i powstanie fali uderzeniowej. Zagadnienia te zostały przedstawione w załączniku nr 13 - strefy oddziaływań związanych z eksploatacją złoża wapieni, sporządzonym na podstawie Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko do projektu "Budowa Portu Lotniczego K.". (...) Oddziaływanie związane z niwelacją K. i eksploatacją zakładu górniczego sprowadza się do zmiany formy i struktury ziemi, zmiany struktury gruntów rolniczych, nieużytków i terenów leśnych, likwidacji powierzchni biologicznie czynnej, zmiany stosunków wodnych, przekształcenia krajobrazu i walorów widokowych oraz emisji hałasu związanego z robotami ziemnymi związanymi z przemieszczaniem mas ziemnych i skalnych, (w tym robotami strzałowymi) i transportem urobku. Zasięg emisji hałasu na etapie eksploatacji zakładu górniczego K. przedstawia załącznik nr 14 - Mapa zasięgu hałasu na etapie eksploatacji K., sporządzony na podstawie analizy oddziaływania na klimat akustyczny przeprowadzonej w ramach Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko do projektu " Budowa Portu Lotniczego K.". Zasięg emisji hałasu na tym etapie obejmuje fragment terenu, który w całości przeznaczony jest w planie pod lotnisko" str. 95/96, - "W stosunku do istniejących terenów mieszkaniowych w rejonie G. negatywne skumulowane oddziaływanie powstanie w wyniku sumowania się skutków środowiskowych związanych z niwelacją terenu, wydobyciem i ewentualnym przerobem kopalin, tymczasowym zagospodarowaniem i użytkowaniem terenu planowanego lotniska, (...) Funkcje te generują hałas w otoczeniu," (str. 99). Mając na względzie cyt. zapisy omawianej prognozy nie sposób podzielić stanowiska skarżących, że dokument ten został sporządzony w sposób fragmentaryczny, nie spełnia jakichkolwiek standardów przewidzianych dla tego typu dokumentów, czy też nie mógł stanowić podstawy jakichkolwiek ustaleń planistycznych. Zawarte w prognozie informacje są bowiem dostosowane do zawartości i stopnia szczegółowości projektowanego dokumentu jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz do etapu przyjęcia tego dokumentu w procesie opracowywania projektów powiązanych z tym dokumentem. W tym miejscu należy wyjaśnić skarżącym, że plan miejscowy jest początkowym ogniwem procesu inwestycyjnego, dlatego też stopień szczegółowości wykonanej w niniejszej sprawie prognozy jest wystarczający na obecnym etapie procesu inwestycyjnego. Natomiast szczegółowa problematyka oddziaływania na środowisko zostanie omówiona na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, w takich dokumentach jak raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Końcowo podkreślić trzeba, że – niezależnie od bezzasadności zarzutów dotyczących naruszenia trybu postępowania – skarżący nie podjęli próby wykazania by zarzucane przez nich naruszenia były istotne, a w konsekwencji ustalenia planistyczne byłyby odmienne od przyjętych zakwestionowaną uchwałą. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.