III SA/Łd 740/13

Dnia 23 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wynagrodzenia Wójta Gminy R. postanawia odrzucić skargę. k.p. W dniu 4 czerwca 2003 r. Rada Gminy R. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie wynagrodzenia Wójta Gminy R., działając w oparciu o art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 lutego 2003 r. w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych, urzędach marszałkowskich (Dz. U. nr 33, poz. 264). W § 1 uchwały Rada Gminy ustaliła dla Wójta Gminy R. wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 3.730 zł, dodatek funkcyjny w kwocie 1000 zł, dodatek specjalny 20% łącznego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego w kwocie 946 zł oraz dodatek stażowy według przedłożonych dokumentów o zatrudnieniu. Zgodnie z § 2 uchwały, jej wykonanie powierzono Przewodniczącemu Rady Gminy. Według § 3 uchwała weszła w życie z dniem podjęcia z mocą od dnia 1 stycznia 2003 r., zaś w § 4 wskazano, że traci moc uchwała nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] roku w sprawie wynagrodzenia Wójta Gminy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. K. wskazał, iż zaskarża powyższą uchwałę w całości. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie prawa materialnego, w szczególności przepisów ustawy z dnia 22 marca 1990 roku o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1593 z późn. zm.), w tym art. 20 oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lutego 2003 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich poprzez bezpodstawne i dokonane z rażącym naruszeniem prawa obniżenie jego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego oraz w konsekwencji pozbawienie go dodatku specjalnego przysługującego mu w latach 2003 – 2006, kiedy pełnił w Gminie R. funkcję Wójta. Ponadto zarzucił zaskarżonej uchwale naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 107 k.p.a., polegające na zaniechaniu przez Radę Gminy R. uzasadnienia zaskarżonej uchwały a tym samym na zaniechaniu wskazania podstaw prawnych i faktycznych jej podjęcia. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o jej uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy R wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ze względu na brak podstawy prawnej do jej wniesienia. Ponadto wskazał, że skarga została wniesiona bez dokonywania wymaganych prawem czynności oraz z uchybieniem terminu. Alternatywnie wniesiono o oddalenie skargi jako bezzasadnej. W uzasadnieniu wskazano, że uchwała dotycząca wynagrodzenia wójta gminy jest aktem dotyczącym sfery cywilnoprawnej – stosunku pracy z wyboru, zatem przysługuje na nią powództwo cywilne, nie zaś skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Granice właściwości sądów administracyjnych do kontroli uchwał organów gminy, z wyłączeniem aktów prawa miejscowego, zostały więc przedmiotowo ograniczone do spraw z zakresu administracji publicznej. Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny. Przedmiotem skargi J. K. jest uchwała Rada Gminy R. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie wynagrodzenia Wójta Gminy R. W pierwszej kolejności należało więc ustalić przynależność przedmiotu zaskarżonej uchwały do spraw z zakresu administracji publicznej, a tym samym możliwość jej kontroli przez sąd administracyjny. Zaskarżona uchwała została podjęta w zakresie stosunku pracy pracownika samorządowego nawiązanego na podstawie wyboru. O takiej kwalifikacji zaskarżonej uchwały przesądza art. 2 ust. 1 pkt c w związku z art. 4 pkt 1 obowiązującej w dacie podjęcia uchwały ustawy z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2001r. nr 141, poz. 1593 ze zm.) W świetle powyższych przepisów wójt jest pracownikiem samorządowym zatrudnionym w urzędzie gminy na podstawie wyboru, a czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wykonuje organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego lub w zakresie ustalonym przez ten organ w odrębnej uchwale jego przewodniczący z tym, że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy w drodze uchwały. Ustalenie wynagrodzenia wójta należało więc do wyłącznej właściwości rady gminy zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz było ustalane w granicach określonych przez art. 20 ustawy o pracownikach samorządowych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów wydanego w oparciu o upoważnienie ustawowe zawarte w art. 20 ust. 2 tejże ustawy. W niniejszej sprawie spór między stronami dotyczy w istocie wysokości wynagrodzenia wójta ustalonego mocą zaskarżonej uchwały. Wynagrodzenie jest jednym z istotnych elementów związanym ze stosunkiem pracy. Jak natomiast wynika z art. 31 ust. 2 w/w ustawy o pracownikach samorządowych, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy, nie zaś sądy administracyjne. Przy czym przyjąć należy, iż przepis ten odnosi się do wszystkich pracowników samorządowych, a więc także zatrudnionych na podstawie wyboru, a ustawodawca przyjął jednolity - sądowy - tryb rozpatrywania sporów ze stosunku pracy tychże pracowników. Powyższe oznacza, że skoro w świetle art. 4 pkt 1 w/w ustawy wynagrodzenie wójta jest czynnością z zakresu prawa pracy, a spory w tej dziedzinie rozpoznają zgodnie z art. 31 ust. 2 sądy pracy, to skarga J. K. na uchwałę w przedmiocie wynagrodzenia wójta , którym skarżący był w okresie 2003-2006 w gminie R. jest niedopuszczalna, a sądem właściwym do jej rozpoznania jest sąd powszechny. Takie stanowisko zaprezentował również NSA m.in. w postanowieniu z dnia 6 września 2012r. w sprawie sygn. akt II OSK 1534/12 i w postanowieniu z dnia 9 maja 2013r. w sprawie sygn. akt II OSK 942/13. Wprawdzie postanowienia ta zapadły na tle uregulowań prawnych ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych, jednak analogiczne brzmienie przepisów art. 8 ust. 2 i art. 43 ust. 2 aktualnie obowiązującej ustawy i ich wykładnia dokonana w powyższych postanowieniach wyznacza aktualny kierunek orzecznictwa w tego rodzaju sprawach i może stanowić wskazówkę interpretacyjną przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. W przywołanych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że ustalenie wynagrodzenie wójta stanowi czynność z zakresu prawa pracy, a więc uchwała w tym zakresie nie stanowi aktu podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Tym samym, przyjmując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił. k.p.