III SA/Łd 926/13

Dnia 27 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant Sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2013 roku sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu wewnatrzwspólnotowego nabycia samochodu i odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz M. R. kwotę 788 (siedemset osiemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] M. R. złożył w Urzędzie Celnym I w [...] deklarację AKC-U z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego Mercedes Benz 220 S500 L o pojemności silnika 4966 cm3. W deklaracji zadeklarował kwotę podatku akcyzowego w wysokości 33.985 zł, przy zastosowaniu stawki procentowej właściwej dla samochodów wyprodukowanych w 2003 roku, tj. 13,6%. W dniu 18 listopada 2004 r. do Naczelnika Urzędu Celnego I w [...] wpłynął wniosek podatnika o zwrot uiszczonego podatku akcyzowego w wysokości 33.985 zł. Naczelnik Urzędu Celnego I w [...] decyzją z dnia [...] odmówił zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższą decyzję podatnik zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Sąd ten wyrokiem z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Łd 545/05 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. WSA w Łodzi stwierdził, że krajowe przepisy regulujące podatek akcyzowy odnoszące się do wszystkich pojazdów importowanych używanych mają charakter dyskryminacyjny w świetle art. 90 TWE. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSK 800/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez Dyrektora Izby Celnej w [...]. NSA wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy powinny wziąć pod uwagę w szczególności tezę 36 wyroku w sprawie C-313/05 z dnia 18 stycznia 2007 r., w której ETS stwierdził, że w odniesieniu do pojazdów używanych mniej niż dwa lata należy zbadać zwłaszcza w świetle rozporządzenia, czy pojazdy takie podlegają z tytułu podatku akcyzowego rzeczywiście identycznemu obciążeniu przez to, że kwota rezydualna tego podatku zawarta w wartości rynkowej samochodów zarejestrowanych w Polsce jest równa kwocie tego podatku obciążającej podobne pojazdy pochodzące z innego państwa członkowskiego. Naczelnik Urzędu Celnego I w [...] decyzją z dnia [...] określił kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości 31.303 zł, odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym i zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 33.985 zł, zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu i stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym w wysokości 2.682 zł i orzekł o jej zwrocie. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w wysokości 33.985 zł zapłaconego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu. Dyrektor Izby Celnej w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Po rozpoznaniu skargi M. R., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1134/09 - uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd uznał, że organy podatkowe nie wykonały prawidłowo zaleceń zawartych we wcześniejszych wyrokach sądów zapadłych w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Łd 545/05 rozpatrując niniejszą sprawę wskazał bowiem, że skarżący nie złożył korekty deklaracji, o której mowa w art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej, a organy podatkowe obu instancji nie dostrzegły tego braku i rozpoznały wniosek o zwrot podatku akcyzowego merytorycznie. Takiej treści zalecenia związane z uchybieniami proceduralnymi zostały zawarte w wyroku WSA w Łodzi z dnia 12 lipca 2005 r. Sąd stwierdził, że jeżeli podanie skarżącego nie czyniło zadość wymogom formalnym, organ winien był wezwać go do usunięcia braków przed rozpoznaniem podania stosownie do art.169 § 1 Ordynacji podatkowej. Ponadto Sąd stwierdził, że wbrew sugestii zawartej w wyroku NSA z dnia 10 stycznia 2008 r. organy podatkowe nie przeprowadziły analizy w zakresie tego, czy sprowadzony przez podatnika towar dotknięty został dyskryminacją, czy też nie. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku podatnika z dnia [...], Naczelnik Urzędu Celnego I w [...] decyzją z dnia [...] określił kwotę podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w wysokości 33.985 zł i odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w wysokości 26.238 zł. Dyrektor Izby Celnej w [...] wskutek złożonego odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji wykonał zalecenia zawarte w wyroku WSA w Łodzi z dnia 17 lutego 2010 r. Postanowieniem z dnia [...] wezwano podatnika do złożenia korekty deklaracji AKC – U, zgodnie z art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej. Ponadto organ I instancji zwrócił się do Instytutu Badań Rynki Motoryzacyjnego Samar w Warszawie z zapytaniem, czy w 2004 r. w Polsce były produkowane samochody o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm³, które podlegały opodatkowaniu podatkiem akcyzowym według stawki 13,6%. Na powyższe pytanie Instytut odpowiedział w formie tabelarycznej. W tabeli nr 1 i 2 zawarto informację o samochodach osobowych i dostawczych wyposażonych w silniki o pojemności powyżej 2000 cm³, wyprodukowanych w Polsce w 2004 r., zaś w tabeli nr 3 podano informację o sprzedanych w Polsce w autoryzowanych salonach dealerskich nowych samochodach osobowych wyposażonych w silniki o pojemności powyżej 2000 cm³. Z ww. informacji wynika, że w 2004 r. w Polsce były produkowane samochody o pojemności silnika powyżej 2000 cm3 w wersji osobowej, tj. Honker firmy Andoria i firmy Intrall oraz Transporter T5 firmy Volkswagen. Ponadto w 2004 r. autoryzowane salony dealerskie sprowadziły wiele modeli nowych samochodów z silnikami powyżej 2000 cm3. W 2004 roku w Polsce między innymi sprzedanych zostało 7 samochodów marki Mercedes, model SL i 19 samochodów Mercedes klasy S z silnikami o pojemności 4966 cm3 - były to samochody tej samej marki i o tej samej pojemności silnika - jak pojazd sprowadzony przez M. R. Organ I instancji w zaskarżonej decyzji nie przeprowadził badania, czy kwota rezydualna podatku akcyzowego zawarta w wartości rynkowej samochodów zarejestrowanych w Polsce jest równa kwocie tego podatku obciążającej podobne pojazdy pochodzące z innego państwa członkowskiego. Zdaniem organu odwoławczego, w sytuacji gdy zastosowano tę samą stawkę podatku akcyzowego zbędne było przeprowadzanie czynności dowodowych w postaci określenia wartości rynkowej używanego pojazdu w kraju, podobnego do sprowadzonego przez stronę oraz wyliczenie hipotetycznej kwoty podatku akcyzowego zawartej w cenie używanego samochodu. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że podatnik źle zrozumiał treść informacji Ministra Finansów z dnia 9 lipca 2009 r. Nie wynika z niej bowiem, że w 2004 r. w Polsce nie były produkowane samochody o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm3. Z ww. pisma wynika, że Departament Podatku Akcyzowego i Ekologicznego, Ministerstwa Finansów w ogóle nie gromadzi danych odnośnie produkcji samochodów w Polsce z wyszczególnieniem pojemności skokowej silnika. Departament poinformował tylko, że prowadzi statystyki dotyczące jedynie dochodu z podatku akcyzowego z podziałem na stawki 3,1% i 18,6%, bez względu na miejsce produkcji samochodów. Z pisma tego wynika również, że informacje dotyczące produkcji w Polsce samochodów o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm3 w latach 2008 – 2009 Ministerstwo podało w oparciu o dane uzyskane z Instytutu Badań Rynku Motoryzacyjnego "Samar". Wbrew twierdzeniom podatnika, w 2004 r. w Polsce były produkowane samochody o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm³. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami stawka podatku akcyzowego na nowe samochody lub nie starsze niż dwuletnie była zróżnicowana tylko i wyłącznie ze względu na pojemność skokową silnika. W konsekwencji samochody, które zostały sprzedane jako nowe w roku produkcji lub w roku następnym po nim, są traktowane w taki sam sposób niezależnie od tego, czy zostały wyprodukowane w Polsce, czy w innym państwie członkowskim. Sytuacja ta jest zgodna z art. 90 TWE, a zastosowanie tej samej stawki nie prowadzi do dyskryminacji podatkowej i nie może być podstawą do stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Zastosowana przez podatnika stawka podatku akcyzowego 13,6% z uwagi na pojemność silnika powyżej 2000 cm³ była najniższą stawką podatku akcyzowego (do grudnia 2008 r.), jaką stosowało się w kraju do tego typu pojazdu. Stawki 3,1% oraz 13,6% były jedynymi, które od grudnia 2006 r. obowiązywały w przypadku opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezależnie od ich wieku, jako zgodne z przepisami prawa wspólnotowego (od 1 stycznia 2009 r. obowiązuje stawka 18,6% w odniesieniu do samochodów o pojemności silnika powyżej 2000 cm³). Organ powołał brzmienie art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 80 ust. 1, 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym. Wskazał, iż przedmiotowy pojazd był obciążony podatkiem akcyzowym zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżania stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia deklaracji AKC-U, tj. 13,6%). Powołał się na wyrok ETS z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie C-313/05 oraz orzecznictwo sądów administracyjnych. Ponownie podniósł, iż w sprawie nie mamy do czynienia z przejawem dyskryminacji podatkowej w świetle przepisu art. 90 TWE. Na powyższą decyzję M. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. W ocenie Sądu I instancji, organy celne w pełni zastosowały się do zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 lutego 2010 r. Przyjęte za podstawę faktyczną rozstrzygnięcia ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana ponownie ocena materiału nie budzi zastrzeżeń. Rozpoznając powtórnie sprawę organy wyjaśniły wszystkie kwestie wskazywane w uzasadnieniu powyższego wyroku. W szczególności, zgodnie z zaleceniami Sądu, postanowieniem z dnia [...] wezwano podatnika do złożenia korekty deklaracji AKC – U. Ponadto, wyjaśniono też kwestię dyskryminacji podatkowej. Sąd I instancji odnosząc się do zarzutów naruszenie przepisu art. 90 TWE oraz do kwestii dyskryminacji podatkowej wskazał, że krajowa sprzedaż samochodów osobowych używanych nie podlega akcyzie, skoro jej przedmiotem są samochody już wcześniej zarejestrowane. Nabycie samochodu osobowego używanego w innym państwie WE podlega podatkowi akcyzowemu, ponieważ przedmiotem nabycia są pojazdy niezarejstrowane w Polsce. W ocenie Sądu I instancji, wyrok ETS z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. C - 313/05 nie sprzeciwia się co do zasady opodatkowaniu akcyzą nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zdaniem Sądu, skoro nabywcy używanych samochodów osobowych starszych niż dwuletnie na terenie kraju nie są zobowiązani do uiszczenia podatku według podwyższonej, na podstawie §7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. (w brzmieniu obowiązującym do 30 listopada 2006 r.) stawki, to zwiększona stawka podatkowa, sięgająca nawet 65% podstawy opodatkowania, nie może również znaleźć zastosowania do używanych samochodów osobowych starszych niż dwuletnie nabywanych w innych państwach członkowskich WE. W konsekwencji, wobec używanych samochodów osobowych nabywanych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dopuszczalne jest stosowanie wyłącznie stawki w wysokości 13,6% dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2.000 cm3 i stawki 3,1% dla pozostałych samochodów osobowych. Ponadto omawiany wyrok ETS odnosi się wyłącznie do opodatkowania używanych samochodów osobowych starszych niż dwuletnie nabywanych w innych państwach członkowskich WE. Oznacza to, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych samochodów osobowych (nie starszych niż dwuletnie) podatek akcyzowy nakładany w Polsce nie sprzeciwia się zasadzie niedyskryminacji podatkowej wyrażonej w art. 90 akapit 1 TWE. Tym samym omawiany wyrok ETS nie stanowi podstawy weryfikowania wysokości opodatkowania w tym zakresie (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Po 459/07, opubl. w CBOiS). W ocenie Sądu, podatnik w związku ze złożoną deklaracją uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz o pojemności silnika 4966 m3, rok produkcji 2003, od wartości tego samochodu wpłacił obliczoną według stawki 13,6% kwotę podatku akcyzowego w wysokości 33.985 zł. Jest to więc przypadek nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego nie starszego niż dwa lata, podatek akcyzowy nakładany w Polsce nie sprzeciwia się zasadzie niedyskryminacji podatkowej wyrażonej w art. 90 akapit 1 TWE. Zapłacona przez podatnika stawka akcyzy jest identyczna, jak dla samochodów kupowanych w kraju przed ich pierwszą rejestracją. Różnica polega jedynie na tym, iż w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego podatnikiem podatku staje się nabywca, zaś w przypadku dokonania zakupu w kraju podatnikiem jest sprzedawca. W cenie pojazdu zawarta jest jednak kwota podatku i faktycznie podatek ten obciąża kupującego. Sąd I instancji zgodził się z opinią organu zawartą w zaskarżonej decyzji, że podatnik błędnie powołuje się na treść informacji Ministerstwa Finansów z 9 lipca 2009 r. Nie ma bowiem żadnych podstaw, aby uznać, iż stanowi ona wiążącą informację co do faktu, że w roku 2004 w Polsce nie były produkowane samochody o pojemności skokowej silnika powyżej 2000 cm³, a tym bardziej, że informacja ta stanowi podstawę do zastosowania stawki podatku w wysokości 3,1%. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł M. R. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt I GSK 767/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W uzasadnieniu powyższego wyroku NSA wskazał, że w wydanym w tej sprawie wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r. (sygn. akt I FSK 800/07) Naczelny Sąd Administracyjny odwołując się do wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007 r., sygn. C-713/05 jednoznacznie wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny wziąć pod uwagę ten wyrok, a w szczególności tezę 36 tegoż orzeczenia. NSA podkreślił, że w tezie tej ETS stwierdził – w odniesieniu do pojazdów używanych mniej niż dwa lata – że sąd krajowy powinien zbadać zwłaszcza w świetle rozporządzenia, czy pojazdy takie podlegają z tytułu podatku akcyzowego rzeczywiście identycznemu obciążeniu przez to, że kwota rezydualna tego podatku zawarta w wartości rynkowej samochodów zarejestrowanych w Polsce jest równa kwocie tego podatku. NSA wskazał też, że w kolejnym wyroku wydanym w tej sprawie w dniu 17 lutego 2010 r., WSA w Łodzi ponownie odwołał się do tezy 36 wyroku ETS w sprawie C-313/05, wskazując, iż na kwestię objętą tym zakresem zwrócił szczególną uwagę NSA w wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r. Jednocześnie w sposób bardzo stanowczy WSA w Łodzi stwierdził, że: "W konsekwencji organy podatkowe uznając a priori, iż nie mogło dojść do dyskryminacji, w sytuacji gdy zarówno samochody nabyte w Polsce, jak i sprowadzone z terenu Wspólnoty obciążone były tą samą stawką 13,6%, nie dostrzegły, że zarówno NSA, jak i wcześniej ETS, były świadome tego faktu, a mimo to nakazały poszukiwać kwoty rezydualnej podatku". Dalej WSA w Łodzi wskazał, że zarówno NSA, jak i ETS stanęły na stanowisku , iż mimo nałożenia przez przepisy krajowe tej samej stawki podatku na pojazdy tego samego rodzaju, należało zbadać, czy w stanie faktycznym konkretnej sprawy nie doszło na rynku krajowym do dyskryminacji towarów wspólnotowych. NSA stwierdził, że w powyższym zakresie zarówno organy podatkowe, jak i sąd administracyjny rozpoznający sprawę były związane wyrażoną w powołanych orzeczeniach oceną prawną z uwagi na treść art. 153 i 190 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 1133/11 nie uwzględnił w pełni wszystkich wskazań zawartych w wyroku WSA w Łodzi z dnia 10 stycznia 2010 r. NSA wskazał, że Sąd I instancji naruszył art. 90 TWE, gdyż nie rozważył czy w sprawie nie wystąpiła dyskryminacja podatkowa i czy nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nadpłaty pomimo zastosowania tej samej stawki podatku. Prawidłowa ocena zaskarżonej decyzji w tym aspekcie będzie wymagała rozważenia, czy organy podatkowe ustaliły i dokonały stosownego porównania kwoty podatku akcyzowego i podatku rezydualnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt I GSK 767/12 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Łd 1133/11 oddalający skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi. Stosownie do treści art. 190 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego przedmiotem ponownej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. Mając na uwadze wykładnię prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 czerwca 2013 r. stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Celnej w [...] nie wykonał zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawartych w wyroku z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Łd 545/05 oraz w wyroku z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1134/09. Organ nie uwzględnił także wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt I FSK 800/07. W ww. wyroku NSA odwołując się do wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007 r., sygn. C-313/05 jednoznacznie wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny wziąć pod uwagę ten wyrok, a w szczególności tezę 36 tegoż orzeczenia. Przypomnieć należy, że w tezie 36 wyroku z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. C-313/05 Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że jeżeli chodzi o pojazdy używane mające mniej niż dwa lata, sąd krajowy powinien zbadać, zwłaszcza w świetle rozporządzenia, czy pojazdy takie podlegają z tytułu podatku akcyzowego rzeczywiście identycznemu obciążeniu przez to, że kwota rezydualna tego podatku zawarta w wartości rynkowej pojazdów osobowych zarejestrowanych w Polsce jest równa kwocie tego podatku obciążającej podobne pojazdy osobowe pochodzące z innego państwa członkowskiego niż Rzeczpospolita Polska. Do tezy 36 wyroku z dnia 18 stycznia 2007 r. odwołał się także WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1134/09. W powyższym zakresie organ celny związany był wyrażoną w powołanych orzeczeniach oceną prawną. Dyrektor Izby Celnej w [...] nie uwzględnił jednak w pełni wszystkich wskazań zawartych w wyroku WSA z dnia 17 lutego 2010 r. i nie zbadał, czy w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie doszło na rynku krajowym do dyskryminacji towarów wspólnotowych. W tym zakresie sprawa nie została przez organ celny prawidłowo rozpoznana. Organ nie ocenił w zaskarżonej decyzji, czy kwota podatku akcyzowego nie była w rzeczywistości wyższa od kwoty podatku rezydualnego. Zwrócić ponadto należy uwagę, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt i GSK 767/12, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że ETS w punkcie 36 wyroku w sprawie C-313/05 stwierdził wyraźnie, iż o zachowaniu neutralności podatkowej, wymaganej na podstawie art. 90 TWE świadczy wynik porównania kwoty podatku akcyzowego i kwoty rezydualnej tego podatku, nie zaś tylko zastosowanie jednakowej stawki podatku akcyzowego i podatku rezydualnego. Innymi słowy – przepis art. 90 TWE wymaga, aby kwota podatku akcyzowego od samochodu przywiezionego do Polski z państwa członkowskiego Unii nie była wyższa od kwoty rezydualnej takiego podatku obliczonej dla porównywalnego samochodu zarejestrowanego wcześniej w Polsce. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że organy celne naruszyły art. 90 TWE, gdyż nie rozważyły czy w sprawie nie wystąpiła dyskryminacja podatkowa i czy nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nadpłaty pomimo zastosowania tej samej stawki podatku. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ celny zobligowany będzie do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ustalenia i dokonania stosownego porównania kwoty podatku akcyzowego i podatku rezydualnego. Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie 200 p.p.s.a. b.a.