II SA/Op 319/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Jeżewska (spr.) Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych oddala skargę. Wnioskiem złożonym w dniu 9 listopada 2012 r. G. G. zwróciła się do Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach o przyznanie zasiłku rodzinnego na dzieci: D. G., M. G. i W. G. oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia synów D. G. i M. G., rozpoczęcia roku szkolnego przez W. G., wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na M. G. oraz opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na D. G. i M. G.. Do wniosku dołączyła wymagane prawem dokumenty. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Krapkowicach, po rozpatrzeniu ww. wniosku, działając z upoważnienia Burmistrza Krapkowic, decyzją z dnia 3 grudnia 2012 r., [...], przyznał wnioskodawczyni świadczenie w formie: 1. zasiłku rodzinnego na dziecko do 5 lat, przyznanego na D. G., w kwocie 77 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r., 2. zasiłku rodzinnego na dziecko do 5 lat, przyznanego na M. G., w kwocie 77 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r., 3. zasiłku rodzinnego na dziecko w wieku 5-18 lat, przyznanego na W. G., w kwocie 106 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r., 4. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka, przyznanego na D. G., w kwocie 1000 zł jednorazowo, 5. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka, przyznanego na M. G., w kwocie 1000 zł jednorazowo, 6. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - opieka nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym w trakcie jednego porodu, przyznany na D. G., M. G., w kwocie 400 zł miesięcznie, na okres od 1 lutego 2012 r. do 31 października 2013 r., 7. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, przyznanego na W. G., w kwocie 100 zł jednorazowo, 8. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej, przyznanego na M. G., w kwocie 80 zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że strona spełnia przesłanki określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych do przyznania wnioskowanych świadczeń. Wyjaśnił, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, z wyjątkiem dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka, rozpoczęcia roku szkolnego, podjęcia przez dziecko nauki w szkole poza miejscem zamieszkania oraz zasiłku pielęgnacyjnego i świadczenia pielęgnacyjnego, począwszy od miesiąca w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. G. G. w odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, zakwestionowała rozstrzygnięcie organu I instancji w punkcie 6, wnosząc o zmianę w tym zakresie i przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dziećmi w okresie korzystania z urlopu wychowawczego - opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym w trakcie jednego porodu dla D. G. i M. G. w kwocie po 400 zł na każde dziecko miesięcznie na okres od 1 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r., ponieważ dodatek ten powinien być przyznany na każde dziecko z ciąży mnogiej. Według wnioskodawczyni ustawa oświadczeniach rodzinnych nie zawiera wskazania, że dodatek podczas korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje tylko na jedno z dzieci. Zaskarżoną decyzją organ naruszył prawo materialne, dokonując błędnej interpretacji art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy przyjmując, że urodzenie więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu uprawnia wyłącznie do jednego dodatku wychowawczego na wszystkie dzieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 25 kwietnia 2013 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu, po zrelacjonowaniu przebiegu postępowania, Kolegium wskazało, że podstawę prawną decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. 139, poz. 992, ze zm.- zwanej dalej ustawą) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2013 r. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się, o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz.U. poz. 959), a także rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. z 2013 poz. 3). Podzielając w pełni ustalenia prawne i faktyczne organu I instancji wywiodło, że w myśl art. 8 ustawy prawo do dodatków do zasiłku rodzinnego przysługuje pod warunkiem przysługiwania stronie prawa do zasiłku rodzinnego, co oznacza, że dodatki te przysługują stronie, która spełnia przesłanki uprawniające do przyznania zasiłku rodzinnego i dodatkowo przesłanki określone dla konkretnego dodatku do zasiłku rodzinnego. Wskazało, że zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli dziecko pozostaje pod jego faktyczną opieką, uprawnionemu do urlopu wychowawczego, nie dłużej jednak niż przez okres m.in. 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, w wysokości 400 zł. Odnosząc się natomiast do kwestii spornej Kolegium stwierdziło, że przysługiwanie tego dodatku powiązane jest z urlopem wychowawczym, dlatego skarżącej przyznany został jeden urlop wychowawczy, mimo urodzenia podczas jednego porodu dwójki dzieci. Uznało, że brak jest podstaw prawnych do przyznania dwóch dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dwojgiem dzieci w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Stanowisko w tym zakresie Kolegium poparło orzecznictwem sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym artykuł 10 ust. 1 i 2 ustawy ustala w sposób jednoznaczny i kategoryczny kwotę przysługującego świadczenia, nie dając organowi żadnych uprawnień do określenia jej w innej wysokości i nie uzależniając w żaden sposób kwoty dodatku od ilości dzieci wychowywanych przez osobę uprawnioną do jego uzyskania. Kolegium odnotowało, że wysokość dodatku nie podlega zróżnicowaniu, a wyłącznym elementem faworyzującym osoby opiekujące się większą liczbą dzieci w okresie korzystania z urlopu wychowawczego jest wydłużony okres przysługiwania comiesięcznej kwoty tego dodatku, a tak sformułowana norma prawna, jak w art. 10 ust. 1 i 2 ustawy, powoduje związanie organu jej treścią. Związanie "dodatku wychowawczego" z zasiłkiem rodzinnym, przyznawanym na każde dziecko byłoby za daleko idące. Gdyby bowiem ustawodawca przewidział inne rozwiązanie, a więc przyznanie przedmiotowego dodatku w kwocie określonej na każde dziecko (ust. 2), wynikałoby to z przyjętej w tym zakresie regulacji prawnej i rozwiązanie takie zostało sformułowane w odniesieniu do dodatku z tytułu urodzenia więcej niż jednego dziecka w czasie jednego porodu (art. 9 ust. 1 i ust. 4 ustawy), dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka (art. 11 a ust. 1 i 3 ustawy), dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego (art. 14 ust. 1 i 2 ustawy). Natomiast w zakresie dodatku z tytułu korzystania z urlopu wychowawczego ustawodawca takiej możliwości nie przewidział. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu G. G. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy w związku z przyjęciem przez organ, iż dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dziećmi w okresie korzystania z urlopu wychowawczego nie przysługuje na każde dziecko urodzone z ciąży mnogiej oraz art. 3 ust.1 Konwencji o Prawach Dziecka przez brak jego zastosowania, co także doprowadziło do niewłaściwej interpretacji ww. przepisu ustawy, poprzez brak najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka urodzonego z ciąży mnogiej, do czego zobowiązane są władze administracyjne i wniosła o uchylenie obu decyzji organów administracji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wydając zaskarżoną decyzję organy dokonały błędnej interpretacji art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy przyjmując, że urodzenie więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu uprawnia wyłącznie do jednego dodatku wychowawczego w wysokości 400 zł na wszystkie dzieci. Na poparcie tego stanowiska przytoczyła argumentację zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 848/07, konkludując, że do każdego z przyznanych zasiłków rodzinnych przysługuje jej dodatek wychowawczy. Zdaniem skarżącej, prawidłowa wykładnia tych przepisów winna prowadzić do uznania, że każde dziecko, niezależnie od tego czy pochodzi z ciąży pojedynczej czy mnogiej, ma prawo do otrzymywania dodatku w kwocie 400 zł. Zdaniem skarżącej, przyjęta przez Kolegium interpretacja i wykładnia ww. przepisów jest niedopuszczalna, gdyż rozszerza ona w sposób nieuprawniony zastosowanie przepisu do ciąż wielodzietnych, przez co naraża takie dzieci na brak zaspokojenia ich podstawowych potrzeb. Za błędny uznała argument Kolegium, iż matki dzieci z ciąży mnogiej mają uprzywilejowaną pozycję względem innych matek, ponieważ otrzymują świadczenia wraz z dodatkami przez okres 36 miesięcy, a nie 24 miesięcy wskazując, iż matki rodzące dzieci z ciąży mnogiej otrzymują na dwoje dzieci przez okres 36 miesięcy kwotę dodatku w wysokości 400 zł, a matki dzieci pochodzących z ciąży pojedynczej otrzymują świadczenia i dodatki w sumie przez 48 miesięcy i w kwocie po 400 zł na każde z tych dzieci. Zaakcentowała, że jej stanowisko znajduje poparcie w szeregu wyroków, jakie zostały wydane w ostatnim czasie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, powielając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 153 poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu (art. 151 P.p.s.a). Powyższe oznacza, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej, a badaniu podlega wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania aktu. Zauważyć także należy, iż stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Przyjdzie stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. 139, poz. 992, ze zm.), zwanej dalej także ustawą. Ocenę przedstawionych zarzutów należy poprzedzić kilkoma uwagami natury ogólnej odnoszącymi się do postanowień tejże ustawy, w kontekście których dokonana będzie kontrola zaskarżonej decyzji. W myśl art. 8 ustawy prawo do dodatków do zasiłku rodzinnego przysługuje pod warunkiem przysługiwania stronie prawa do zasiłku rodzinnego, co oznacza, że dodatki te przysługują stronie, która spełnia przesłanki uprawniające do przyznania zasiłku rodzinnego i dodatkowo przesłanki określone dla konkretnego dodatku do zasiłku rodzinnego. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli dziecko pozostaje pod jego faktyczną opieką, uprawnionemu do urlopu wychowawczego, nie dłużej jednak niż przez okres: 1) 24 miesięcy kalendarzowych; 2) 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu; 3) 72 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo o znacznym stopniu niepełnosprawności. Dodatek przysługuje w wysokości 400 zł miesięcznie (ust. 2 art. 10). Dodatek przysługujący za niepełne miesiące kalendarzowe wypłaca się w wysokości 1/30 dodatku miesięcznego za każdy dzień (ust. 3 art. 10). Podkreślić w tym miejscu należy, że organ w tym zakresie jest związany wskazanymi wyżej przepisami prawa. Rolą organu jest stwierdzenie - na podstawie przedłożonych dokumentów - czy spełnione zostały ustawowe wymagania dla ich otrzymania. Wykazanie przez uprawnioną osobę, że spełnia ona ustawowe kryteria otrzymania świadczenia obliguje organ do jego przyznania w drodze decyzji administracyjnej. Wyjaśnić również należy, że ustawodawca nie zamieścił w ustawie przepisu dającego możliwość uwzględniania przypadków szczególnych, wykraczających swoim stanem faktycznym poza kryteria ustalone we wskazanych wcześniej przepisach, a tym samym nie pozostawił organom prawa przyznawania przedmiotowego świadczenia na zasadzie uznania administracyjnego. Odnosząc powyższe wywody o charakterze ogólnym na grunt kontrolowanej sprawy stwierdzić trzeba, że Kolegium prawidłowo uznało, iż z interpretacji art. 10 ustawy wynika wprost, że niezależnie od liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu, stanu ich zdrowia, okresu pobierania zasiłku, wysokość rozważanego dodatku została ustalona w kwocie 400 zł. Trafnie Kolegium dostrzegło, że przysługiwanie tego dodatku powiązane jest z urlopem wychowawczym, a skarżącej przyznany został jeden urlop wychowawczy, mimo urodzenia podczas jednego porodu dwójki dzieci. Zasadnie również Kolegium podało, że wskazany kierunek wykładni umacnia porównanie analizowanego unormowania z innymi przepisami ustawy regulującymi zasady i przesłanki ustalenia wysokości pozostałych dodatków do zasiłków rodzinnych. I tak, ustawodawca wyraźnie stanowi, że w przypadku dodatku z tytułu urodzenia dziecka, jeżeli podczas jednego porodu urodziło się więcej niż jedno dziecko, dodatek (w wysokości 1000 zł) przysługuje na każde dziecko (art. 9 ust. 4). Dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługuje w wysokości 170 zł miesięcznie na dziecko, nie więcej jednak niż 340 zł na wszystkie dzieci (art. 12a ust. 3). Dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej przysługuje w wysokości 80 zł miesięcznie na trzecie i na następne dzieci uprawnione do zasiłku rodzinnego (art. 12a ust. 2). Dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka przysługuje miesięcznie w wysokość 60 zł na dziecko w wieku do ukończenia 5 roku życia, 80 zł miesięcznie na dziecko powyżej 5 roku życia do ukończenia 24 roku życia (art. 13 ust. 2). Dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego przysługuje raz w roku (...) w wysokości 100 zł na dziecko (art. 14 ust. 2). Ponadto nie ma wątpliwości, że ustawa ustanawia ogólną zasadę prawa osób uprawnionych do otrzymania świadczeń rodzinnych, w tym zasiłków rodzinnych oraz dodatków do zasiłków rodzinnych. Analiza art. 8 ustawy wskazuje, że objęte nim dodatki nie są świadczeniami samodzielnymi, lecz są wypłacone łącznie z zasiłkiem rodzinnym, ale na zasadach i warunkach oraz w wysokości przewidzianych w unormowaniach regulujących instytucje, poszczególnych, konkretnych dodatków. Są to normy o charakterze przepisów szczególnych, które mają pierwszeństwo stosowania w stosunku do zasad ogólnych ustawy. Oznacza to, że gdyby zamiarem ustawodawcy było przyznanie praw do dodatku – w okresie korzystania z urlopu wychowawczego z tytułu opieki nad wszystkimi dziećmi urodzonymi podczas jednego porodu – to dałby temu wyraz, posługując się zwrotami normatywnymi opisującymi zasady ustalania ilości i wysokości innych dodatków do zasiłku rodzinnego. Prawo do kilku dodatków, przysługujących na każde z dzieci urodzonych podczas jednego porodu musiałoby być wyraźnie przewidziane w ustawie. Ustalając ten dodatek w jednej kwocie 400 zł, uniezależniono jego wysokość od liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu. Kryterium liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu ma natomiast znaczenie przy ustalaniu okresu przysługiwania tego dodatku, który wynosi 36 miesięcy kalendarzowych, zatem ustawodawca uznał, że w wypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu forma szczególnego wsparcia władzy publicznej nad taką rodziną przybiera postać istotnego wydłużenia czasu pobierania rozważanego dodatku, a nie zwielokrotnienia jego wysokości. Taka sama forma wsparcia dotyczy przypadku sprawowania opieki nad dzieckiem lub dziećmi legitymującymi się orzeczeniem o niepełnosprawności. Wsparcie władzy polega na wydłużeniu okresu pobierania dodatku do 72 miesięcy kalendarzowych i w tym przypadku dodatek wynosi 400 zł, niezależnie od liczby niepełnosprawnych dzieci poddanych pieczy rodziców. Przedstawioną interpretację potwierdza także wykładnia historyczna. Analizowany przepis art. 10 ustawy nawiązuje wprost do rozporządzeń Rady Ministrów: z dnia 17 lipca 1981 r. w sprawie urlopów wychowawczych (Dz. U. z 1990 r. 76, poz. 454, ze zm.) i z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie urlopów i zasiłków wychowawczych (Dz. U. 63, poz. 277, ze zm.). Stanowiły one, że zasiłek wychowawczy (zastąpiony obecnie dodatkiem z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego) przysługiwał: 1) nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy kalendarzowych, 2) nie dłużej niż przez okres 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli pracownica sprawowała opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym przy jednym porodzie, 3) nie dłużej niż przez okres 72 miesięcy kalendarzowych, jeżeli pracownica sprawowała opiekę nad dzieckiem niepełnosprawnym. Na tle tych przepisów poza sporem było, że w razie sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym przy jednym porodzie osobie uprawnionej wypłacano tylko jeden zasiłek wychowawczy, przez okres do 36 miesięcy (por. A. Michalska, T. Radziński, Urlopy wychowawcze, Warszawa 1983 r., s. 46, 47). Potwierdzał to art. 30a ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r. 102, poz. 651, ze zm.), który stanowił, że uprawnionemu wypłaca się tylko jeden zasiłek wychowawczy. Wskazane uregulowania stanowią realizację obowiązków państwa, wyrażonych w art. 71 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w myśl których Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Matka przed i po urodzeniu dziecka ma prawo do szczególnej pomocy władz publicznych, której zakres określa ustawa. Należy nadmienić, że omawiana ustawa nie jest jednym aktem w całym systemie norm realizujących wskazaną wyżej zasadę konstytucyjną. Poza nią, zasadę tę wypełniają m.in. przepisy prawa pracy, prawa podatkowego, prawa pomocy społecznej, przepisy o dodatkach mieszkaniowych i inne, które należy traktować jako całość. W tym zakresie Sąd w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie w pełni podziela argumentację zawartą w wyrokach: WSA w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/01 837/06, WSA w Szczecinie z dnia 6 maja 2013 r., sygn. akt. II SA/Sz 177/13, WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 152/12, WSA w Krakowie z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1495/11, WSA w Gliwicach z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/GL 748/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl. Odnosząc się do argumentacji skargi za niezasadny należało uznać zarzut nierównego traktowania rodzin wielodzietnych oraz naruszenia Konwencji Praw Dziecka, ponieważ czym innym jest postulat zapewniania dzieciom należnych im praw wynikający z Konwencji, a czym innym pomoc rodzinom, realizowana na podstawie przepisów ustawy. Poza tym trzeba wskazać, że rodziną wielodzietną w rozumieniu ustawy (art 3 pkt 16a) jest rodzina wychowująca troje lub więcej dzieci mających prawo do zasiłku rodzinnego. W przypadku takiej rodziny ustawodawca przewidział dodatkowe świadczenie w postaci dodatku z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej w wysokości 80 zł miesięcznie na trzecie i następne dzieci uprawnione do zasiłku rodzinnego (art 12a cyt. ustawy). W tym stanie rzeczy Sąd nie podzielił argumentów skargi, jak też motywów wyroku WSA w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 848/07 i innych wymienionych w skardze i dlatego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.