VI SA/Wa 2545/13

WyrokWSA w Warszawie2014-03-05

Skład orzekający: Elżbieta Olechniewicz, Ewa Frąckiewicz, Jolanta Królikowska-Przewłoka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ może odmówić wznowienia postępowania administracyjnego z powodu braku przesłanki wznowienia bez uprzedniego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może odmówić wznowienia postępowania na podstawie braku przesłanki wznowienia bez uprzedniego wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. Stwierdzenie, czy zachodzą przesłanki wznowienia, jest możliwe wyłącznie po wydaniu postanowienia o wznowieniu, które otwiera dalszy etap postępowania wyjaśniającego.
Stan faktyczny
W 2009 roku spółka F. złożyła wniosek do Ministra Finansów o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna gry. Minister Finansów pozostawił wniosek bez rozpatrzenia w 2010 roku. W 2012 roku spółka złożyła wniosek o wznowienie postępowania powołując się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE. Minister odmówił wznowienia postępowania, uznając, że wyrok TSUE nie ma wpływu na sprawę. Spółka zaskarżyła tę odmowę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Ministra Finansów oraz poprzedzające je postanowienie, stwierdził, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu, oraz zasądził od Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem Minister Finansów utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem nr [...] z [...] maja 2010 r. o pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku F. sp. z o.o. w W., skarżącej w niniejszej sprawie, o udzielenie koncesji na prowadzenie kasyna. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. [...] września 2009 r. do Ministra Finansów wpłynął wniosek skarżącej o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach w miejscowości P. gmina Ł. z tym, że ostatecznie ww. spółka zmodyfikowała wniosek wnosząc o wydanie koncesji na prowadzenie kasyna gry w trybie art. 32 ust. 1 w zw. z art. 35 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Organ wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni. Postanowieniem z [...] maja 2010 r. nr [...] Minister Finansów na podstawie art. 169 § 1 i § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz. 60) i art. 35 powołanej ustawy pozostawił ww. wniosek bez rozpatrzenia. [...] października 2012 r. do Ministra Finansów wpłynął wniosek skarżącej z [...] października 2012 r. (nadany [...] października 2012 r.) o "wznowienie postępowania w sprawie o wydanie zezwolenia na urządzanie gier na automatach w salonie gry w Ł., zgodnie z wnioskiem spółki z [...] września 2009 r. zakończonego postanowieniem Ministra Finansów z [...] maja 2012 r. nr [...]" ze wskazaniem jako przesłanki wznowienia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11 (F. i inni) i art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z [...] kwietnia 2013 r. wydanym na podstawie art. 243 § 3 w związku z art. 240 § 1 pkt 11, art. 241 § 2 pkt 2, art. 219 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 w zw. z art. 129 ust. 2 i art. 8 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) Minister Finansów odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania, z uwagi na to, iż powołany wyrok nie ma wpływu na treść wydanego w sprawie postanowienia z [...] maja 2012 r. co oznacza, iż nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego zmianę i wznowienie postępowania uznając, iż ww. wyrok Trybunału Sprawiedliwości miał wpływ na treść ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Minister Finansów na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art. 243 § 3 w zw. z art. 219, art. 240 § 1 pkt 11 i art. 241 § 2 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych utrzymał zaskarżone postanowienie (z [...] kwietnia 2013 r.) w mocy. Organ podtrzymując wcześniejsze stanowisko co do braku podstawy wznowienia o której mowa w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji wskazał, iż skoro ww. wyrok TS UE nie dotyczy ustawy o grach hazardowych regulujących udzielanie koncesji na prowadzenie kasyna gry i prowadzenie tej działalności, jak również przepisów Ordynacji podatkowej regulujących tryb postępowania w sprawach z zakresu gier hazardowych to nie można mówić o wpływie wyroku na treść ostatecznego postanowienia z [...] maja 2010 r. W skardze na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 240 § 1 pkt 11 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych przez nieprawidłową odmowę wznowienia postępowania i wniósł o jego uchylenie i uchylenie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2013 r. uzasadniając powyższy zarzut faktycznym wpływem, jaki na treść postanowienia z [...] maja 2012 r. miał art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, którego wprowadzenie było bezpośrednim powodem modyfikacji wniosku strony o udzielenie zezwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. ppsa – Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Badając skargę wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie tyle, że z innych niż wskazane w skardze względów. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest postępowaniem nadzwyczajnym mającym na celu weryfikację prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu zwykłym i podlega odmiennej określonej w Ordynacji podatkowej regulacji. Istota tego postępowania sprowadza się w pierwszym etapie do rozstrzygnięcia kwestii dopuszczalności uruchomienia tego nadzwyczajnego trybu tj. dopuszczalności wznowienia, o czym stanowi art. 243 § 1 Ordynacji. Dopuszczalność wznowienia sprowadza się do badania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę oraz czy powołuje podstawy wznowienia wskazane w Ordynacji. W razie dopuszczalności wznowienia organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania. Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania nie przesądza o wyniku tego postępowania, a więc, czy zaistniały przesłanki wznowienia oraz o rozstrzygnięciu sprawy co do istoty, a jedynie niejako otwiera drugi etap tego nadzwyczajnego postępowania, w którym organ ustala, czy rzeczywiście w sprawie zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art. 240 § 1 Ordynacji podstaw wznowienia postępowania, a w razie pozytywnego wyniku tych czynności przeprowadza postępowanie wyjaśniające w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy będącej przedmiotem ostatecznego rozstrzygnięcia. Zatem stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia wystąpiła, a więc czy zaistniały przesłanki wznowienia i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (vide wyrok NSA z 20 października 2010 r. sygn. I FSK 1716/09, wyrok WSA z 18 sierpnia 2011 r. sygn. I SA/Go 550/11, wyrok NSA z 20 sierpnia 2008 r. sygn. II FSK 737/07). Zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. zostały jednak podjęte z naruszeniem powyższych regulacji. Organ odmówił bowiem wznowienia z uwagi na rzeczywisty brak podstawy wznowienia, z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji, na którą skarżąca powołuje się we wniosku, a stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła tj. czy zachodzi przesłanka wznowienia określona w art. 240 § 1 Ordynacji jest możliwe wyłącznie po wydaniu postanowienia o wznowieniu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż doszło do naruszenia przepisów Ordynacji regulujących instytucję wznowienia postępowania i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa orzekł, jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 po myśli art. 152 ppsa zaś o kosztach orzeczono uwzględniając art. 200 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło