IV SA/Po 631/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi T.Ś. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] maja 2015 r. nr. [...]; 2. zasądza od organu Wojewody W. na rzecz skarżącego T.Ś. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. IV SA/Po 631/15 Uzasadnienie Starosta K. decyzją z dnia [...].05.2015r. nr [...] znak: Nr [...] wydaną na podstawie art. 35 ust.1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, dalej p.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.) po ponownym rozpatrzeniu wniosku T.Ś. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą W.E. (zwanego dalej skarżącym) z dnia 01.12.2014 r. odmówił skarżącemu zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej o mocy 500 kW typ ENERCON E-40 o wysokości wieży 76 m n.p.m w osi wirnika oraz promieniu śmigła 20 m, linii kablowej Sn, kontenerowej stacji transformatorowej, rozdzielni i infrastruktury towarzyszącej na działkach nr ewid. gruntu: [...], [...], [...] w B. , gm. G.. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w dniu 01.12.2014 r. skarżący złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wyżej opisanej elektrowni wiatrowej. W dniu [...].01.2015 r. Starosta K. wydał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji. Decyzją z dnia [...].02.2015 r. Nr [...] Wojewoda W. uchylił decyzję Starosty K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza między innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej także m.p.z.p.) albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Ponownie rozpatrując wniosek Starosta K. wydał postanowienie z dnia [...].03.2015 r. nr [...] , w którym nałożył na skarżącego obowiązek uzupełnienia wniosku o brakujące dokumenty i uzgodnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia. W szczególności nakazano doprowadzić projekt budowlany do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy G. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy G. nr [...] z dnia 28.05.2004 r. (Dz. U. Woj. W. nr 110 z dnia 14.07.2004 poz. 2199), a dokładnie z § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b, który stanowi, iż: "przewiduje się budowę turbin wiatrowych typ V80-2,0 MW NH 100", a także zmienione warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, zmienioną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. W okresie zawieszonego postępowania wpłynęło pismo Wójta Gminy G. wraz z załącznikami; w dniu 27.03.2015 wpłynęło pismo skarżącego, a w dniu 15.04.2015 r. wpłynęło pismo skarżącego wraz z interpretacją zapisów powołanego powyżej planu zagospodarowania sporządzoną przez autora planu. Autor planu wyjaśnił, że przestawiony typ i moc elektrowni w miejscowym planie zagospodarowania określa maksymalne parametry techniczne, które nie mogą być przekroczone na przedmiotowym terenie. Zdaniem Starosty wbrew wyrażonemu w opinii urbanisty zapatrywaniu w przedmiotowym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy G. nie zastrzeżono, iż przyjęte parametry dla elektrowni wiatrowych mają tylko charakter wielkości maksymalnych, które nie mogą być przekroczone na danym terenie. Starosta podzielił pogląd Wojewody W. wyrażony w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].02.2015 r. nr [...] zgodnie z którym: "Szczegółowe uregulowania dotyczące możliwego sposobu zagospodarowania w.w terenów zostały ujęte w § 11 miejscowego planu, odnoszącym się wprost do elektrowni wiatrowych. Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 lit.b miejscowego planu, na terenach oznaczonych na rysunku planu symbolami R/EW przewidziano budowę turbin wiatrowych typ V80-2,0MW NH100. Jak z powyższego wynika, w miejscowym planie zostały ściśle określone parametry techniczne turbiny wiatrowej dopuszczonej do zastosowania w ramach inwestycji. Miejscowy plan nie zawiera zapisów, które pozwalałyby na odstąpienie od wskazanych parametrów" W związku z powyższym przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest niezgodny z zapisami wyżej powołanego planu zagospodarowania przestrzennego, a dokładnie z § 11 ust. 1 pkt 1 lit.b. Ponadto w ocenie organu I instancji inwestor nie uzupełnił braków nałożonych postanowieniem. Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł T.Ś. wnosząc o jej uchylenie w całości i wydanie decyzji co do istoty sprawy, tj. zatwierdzającej projekt i udzielającej zezwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem odwołującego. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj: art. 7 k.pa., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a. 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 75 k.p.a., art. 77 ust. 1 k.p.a., a także art. 80 k.p.c. poprzez ewidentne przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie rozstrzygnięcia sprawy bez ocenienia całokształtu materiału dowodowego oraz: a) wbrew stanowisku wyrażonemu przez Wójta Gminy G. oraz dokonanej przez niego interpretacji zapisów planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. oraz przyjętemu w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji, b) wbrew oświadczeniu architekta, który sporządził plan zagospodarowania przestrzennego stanowiący przedmiot interpretacji, c) wbrew opinii projektanta urządzenia zawierającego wyjaśnienia na temat parametrów obiektu, d) dokonanie rozstrzygnięcia z pominięciem zasad wykładni zapisów planu zagospodarowania przestrzennego jako aktu prawa miejscowego oraz jej celowościowego aspektu. Ponadto zarzucono naruszenie art. 107 ust. 1 i 3 k.p.a. poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego decyzji oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 4 p.b. poprzez odmowę wydania decyzji w sytuacji, gdy wniosek odwołującego spełniał wszelkie wymogi formalne a przedsięwzięcie, którego dotyczy jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G., gdzie inwestycja miałaby powstać. W obszernym uzasadnieniu m.in. wyjaśniono, że po ponownym podjęciu postępowania postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. odwołujący został wezwany przez Starostę K. do uzupełnienia wniosku na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. poprzez: * przedłożenie projektu budowlanego, zgodnego z zapisem § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w G. nr [...] z dnia 28 maja 2014 r. i ogłoszonym w Dz. Urz. Woj. WIkp. nr 110 z dnia 14 lipca 2004 r. poz. 2199, * przedłożenie zmienionych warunków przyłączenia projektowanego obiektu do sieci elektroenergetycznej zgodnie z przewidzianą mocą w w/w planie zagospodarowania przestrzennego, * przedłożenie zmienionej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia zgodnej z zapisami w/w m.p.z.p. Skarżący realizując nałożone nań obowiązki złożył do akt sprawy: - odpowiedź Wójta Gminy G. z interpretacją zapisu § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b Uchwały nr [...] z dnia 28 maja 2004 r. oraz uzasadnionym stanowiskiem co do bezzasadności dokonywania zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję, - wyjaśnienia projektanta urządzenia - J.S. w przedmiocie zgodności parametrów inwestycji z planem zagospodarowania Gminy G., * opinię radcy prawnego w zakresie zasadności podjętych działań oraz interpretacji stosowanych przepisów prawa, * pismo z dnia 10 kwietnia 2015 roku autorstwa B.G. – architekta - która dokonała faktycznego opracowania planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego w chwili obecnej na terenie gminy G. - stanowiące wyczerpującą interpretację zapisów § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b planu zagospodarowania przestrzennego gminy G.. Ponadto Starosta dysponował decyzją Wójta Gminy G. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na przedsięwzięcie. Starosta wadliwie nie uwzględnił powyższych dokumentów stojąc na stanowisku, że kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia ma wypowiedź Wojewody W. wyrażona w uzasadnieniu decyzji [...] z dnia [...].02.2015 r. z której wynika, że w planie zagospodarowania zastosowane zostały ściśle określone parametry dopuszczalnych turbin i jego zapisy nie dopuszczają odstąpienia od wskazanych parametrów. W związku z tym Starosta K. wadliwie uznał, iż przedłożony przez skarżącego projekt jest niezgodny z zapisami m.p.z.p. Podkreślono, że planowana budowa elektrowni wiatrowych typu ENERCON E-40, z uwagi na parametry techniczne tego urządzenia, stanowi mniejszą szkodliwość dla środowiska i ludzi niż określona i dopuszczona planem zagospodarowania przestrzennego budowa elektrowni wiatrowej typu V80-2,0, MW NH100. Wynika to m.in. z faktu postępu technicznego, a co za tym idzie ulepszania turbin wiatrowych w celu zmniejszania ich oddziaływania na środowisko i ludzi. Zdaniem skarżącego zapis § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b planu na terenach oznaczonych symbolem R/EW przewidujący budowę turbiny wiatrowej typu V80-2,0, MW NH100. określa jedynie przykładowy rodzaj turbiny wiatrowej oraz wskazuje maksymalne, dopuszczalne parametry. Wojewoda W. decyzją z dnia [...].06.2015r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania i przytoczył treść art.35 ust.1 pkt 1 oraz ust.3 p.b. Wskazał, że zgodnie z zapisem § 11 ust.1 pkt 1 lit. b planu na terenach oznaczonych symbolem R/EW "przewiduje się budowę turbiny wiatrowej typu V80-2,0, MW NH100". Zdaniem organu odwoławczego w m.p.z.p. zostały ściśle określone parametry techniczne turbiny wiatrowej dopuszczonej do zastosowania na tym terenie. Miejscowy plan zdaniem Wojewody nie zawiera zapisów pozwalających na odstąpienie od wskazanych parametrów. Przedłożony projekt budowlany wskazuje na zastosowanie innego typu turbiny i o innej mocy niż wskazana w m.p.z.p. Zasadnie więc organ I instancji zobligował inwestora do usunięcia nieprawidłowości w zakresie doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z zapisami § 11 ust.1 pkt 1 lit. b m.p.z.p. Ich nieusunięcie spowodowało wydanie zasadnej decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Fakt wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie świadczy bezspornie o zgodności inwestycji z m.p.z.p. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu T.Ś. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody W. ego wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty K. nr [...] , [...] z dnia [...] maja 2015 r., a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Powtarzając zarzuty zawarte w odwołaniu zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj: art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a., a także naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 75 k.p.a., art. 77 ust. 1 k.p.a., a także art. 80 k.p.a. poprzez ewidentne przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie rozstrzygnięcia sprawy bez ocenienia całokształtu materiału dowodowego oraz: a) wbrew stanowisku wyrażonemu przez Wójta Gminy G. oraz dokonanej przez niego interpretacji zapisów planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. oraz przyjętemu w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji, b) wbrew oświadczeniu architekta, który sporządził plan zagospodarowania przestrzennego stanowiący przedmiot interpretacji, c) wbrew opinii projektanta urządzenia zawierającego wyjaśnienia na temat parametrów obiektu d) dokonanie rozstrzygnięcia z pominięciem zasad wykładni zapisów planu zagospodarowania przestrzennego jako aktu prawa miejscowego oraz jej celowościowego aspektu. Zarzucono także naruszenie art. 107 ust. 1 i 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji i naruszenie prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 4 p.b. poprzez odmowę wydania decyzji w sytuacji, gdy wniosek skarżącego spełniał wszelkie wymogi formalne a przedsięwzięcie, którego dotyczy jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G., gdzie inwestycja miałaby powstać. Podniesiono nadto zarzut naruszenia zasady równego traktowania obywateli poprzez odmówienie skarżącemu prawa do realizacji inwestycji z uwagi na jej rzekomą niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G., podczas gdy z informacji pozyskanych przez skarżącego wynika, iż w okresie obowiązywania w/w planu Starostwo Powiatowe w K. wydawało decyzje zezwalające na realizację inwestycji polegających na budowie elektrowni wiatrowych na terenie Gminy G., których parametry również nie odpowiadały zapisom planu, tj. nie były to turbiny o nazwie V80-2,0, MW NH100. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi, tj. wiadomości e-mail Starostwa Powiatowego w K. z informacją w przedmiocie ilości pozwoleń na budowę elektrowni wiatrowych na terenie Gminy G. począwszy od lipca 2004 r. do chwili obecnej ze wskazaniem jakiego typu turbin wiatrowych dotyczyły (nazwa, typ) oraz decyzji wydanej w sprawie turbiny tożsamej z przedmiotem sprawy, W uzasadnieniu skargi opisano dotychczasowy przebieg postępowania oraz powtórzono argumentację zawartą w odwołaniu. Dodatkowo wskazano, że organ II instancji nie zmierzył się z zarzutami postawionymi przez skarżącego w treści odwołania, nie dokonał ich analizy i nie wyjaśnił w treści uzasadnienia swej decyzji dlaczego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie miał żadnego wpływu na wynik sprawy. Podtrzymanie decyzji spowodowało powielenie błędów poczynionych przez organ I instancji. Skarżący podkreślił, że inwestycja zaplanowana przez skarżącego pozostaje w zgodzie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G.. Spełnia tym samym wymagania wskazane w art. 35 ust. 1 p.b. i organ nie powinien odmówić skarżącemu wydania stosowanego zatwierdzenia i pozwolenia na budowę. Skarżący wykonał zalecenia zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody w sposób wyczerpujący. Przedłożył organowi I instancji szereg dokumentów i opinii, które bardzo szeroko i konkretnie uzupełniają materiał dowodowy oraz rozwiewają wszelkie wątpliwości podnoszone przez organ orzekający. Wójt Gminy G. prowadząc postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację w/w zadania w pierwszej Kolejności dokonał oceny zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. Dopiero pozytywne ustalenie w/w zgodności spowodowało podjęcie dalszych czynności zmierzających do wydania decyzji. Gdyby organ stwierdził, iż planowana przez skarżącego inwestycja nie spełnia warunków zakreślonych przez obowiązujący m.p.z.p. Gminy G., wówczas dalsze postępowanie w sprawie wniosku uznane zostałoby za bezprzedmiotowe. Fakt wydania tej decyzji świadczy zatem bezspornie o zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego gminy. Konsekwencją opisanych powyżej uchybień jest naruszenie art. 35 ust. 4 p.b. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 p.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie skarżącego przedsięwzięcie opisane we wniosku jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G.. W tym stanie rzeczy spełnia ono wymagania określone w treści art. 35 ust. 1 p.b. Organ nie miał zatem prawa odmawiać wydania decyzji we wnioskowanym zakresie. Nałożony na skarżącego obowiązek usunięcia rzekomych nieprawidłowości nie mógł być wypełniony albowiem skarżący otrzymał od Wójta Gminy G. jednoznaczne stanowisko, co do prawidłowości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję, która nie zostanie zmieniona. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w treści pisma Wójta Gminy G. przedłożonego w niniejszym postępowaniu, z którego wynika jednoznacznie, iż skarżący nie otrzyma decyzji zmieniającej wydaną przez Wójta Gminy G. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję. Jak wynika z treści wskazanego pisma "decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia odwołującego "Budowa elektrowni wiatrowej o mocy 500 kW, typ. ENERCON E-40, linii kablowej Sn, kontenerowej stacji transformatorowej nn/Sn, rozdzielni i infrastruktury towarzyszącej, obejmującej działki nr ew. [...], [...], [...] w miejscowości B, gmina G. wydana do przedmiotowej sprawy przez Wójta Gminy G. jest prawidłowa, wydana została zgodnie z przepisami prawa, Planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G. i okolicznościami faktycznymi sprawy. W związku z powyższym w ocenie Wójta Gminy G. ewentualny wniosek o zmianę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję jest bezzasadny." Wojewoda W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody W. o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty K. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowią przepisy Prawa budowlanego, a wśród nich przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b. Zgodnie z jego treścią, w brzmieniu z dnia wydawania przez organ II instancji decyzji pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 p.b. ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art.35 ust.1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 p.b. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 p.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 p.b. uniemożliwia wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przechodząc do realiów kontrolowanej sprawy przede wszystkim należało się odnieść do kwestii zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G.. W ocenie organów administracji brak owej zgodności kontrolowanego projektu budowlanego z m.p.z.p. obejmującym działki na których zaplanowano przedmiotowa inwestycję stanowił zasadniczą podstawę do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego. Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni popiera stanowisko i poglądy wyrażone przez tut. Sąd w prawomocnym wyroku z dnia 10.09.2015r. wydanym pod sygn. IV SA/Po 461/15. Podkreślić należy, iż wspomniane orzeczenie wydane zostało w analogicznym stanie faktycznym dotyczącym tej samej strony i tego samego § 11 ust.1 pkt 1 lit. b m.p.z.p. Gminy G.. Obydwa stany faktyczne różnią się jedynie tym, że w sprawie o sygn. IV SA/Po 461/15 przedmiotem sprawy było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej o mocy 600 kW (a nie jak w niniejszej sprawie 500 kW) typ ENERCON E-40, które mają być wybudowane na innych działkach skarżącego niż te, które wskazano w zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Przed przystąpieniem do oceny zgodności zamierzenia inwestycyjnego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazać należy, iż wszelkie ustawowe ograniczenia prawa własności, w tym również ustalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, nie mogą być interpretowane rozszerzająco, tj. nie mogą bardziej ograniczać prawo własności, niż wynika to z literalnego brzmienia ustaleń planu. Zgodnie z zasadą "złotego środka", odzwierciedlającą najlepiej istotę konstytucyjnej ochrony prawa własności, postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie powinny być interpretowane w sposób nadmiernie ograniczający prawa właściciela, ani w sposób nadmiernie rozszerzający istniejące ograniczenia praw właścicielskich, tak aby nie naruszało to istoty prawa własności (tak np. w wyrokach NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 490/05, LEX nr 196696, WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. VII SA/Wa 1666/08, LEX nr 569171, WSA w Krakowie z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. II SA/Kr 611/11, LEX nr 821557, WSA w Warszawie z dnia 7 września 2011 r., sygn. VIII SA/Wa 277/11). Należy również podzielić pogląd, że każda wybrana przez inwestora zabudowa będzie dopuszczalna według planu miejscowego, skoro nie jest wykluczona ustaleniami tego planu (tak NSA w wyroku z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 586/09). Podobnie, w wyroku z dnia 9 września 2008 r. (sygn. akt II SA/Bd 499/08, LEX nr 526447) WSA w Bydgoszczy stwierdził, że stanowisko organów administracji budowlanej, dokonujących interpretacji postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w sposób dopuszczający przeznaczenie tylko wyraźnie wskazane w planie, a odrzucając wszystkie inne przedsięwzięcia nie sprzeciwiające się podstawowemu przeznaczeniu, których w dodatku wyraźnie nie zabroniono, nie zasługuje na uznanie. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego kształtuje ład przestrzenny na określonym terenie, tak więc oceniając zgodność planowanej inwestycji pod kątem zgodności z planem organ winien mieć na uwadze wykładnię celowościową przepisów prawa, a więc ocenić czy inwestycja jest zgodna z celem jakie zakłada plan. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że działki skarżącego nr [...], [...], [...] położone w B. , Gmina G. - na których planowana jest przedmiotowa inwestycja - objęte są postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy G. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy G. nr [...] z dnia 28.05.2004 r. (Dz. U. Woj. W. ego nr 110 z dnia 14.07.2004 poz. 2199), Jak wynika z postanowień owego planu wspomniane działki skarżącego znajdują się na terenie oznaczonym w miejscowym planie symbolem R/EW - uprawy polowe z dopuszczeniem lokalizacji elektrowni wiatrowych. Jak słusznie zauważyły organy administracji szczegółowe uregulowania dotyczące możliwego sposobu zagospodarowania ww. terenów zostały ujęte w § 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, odnoszącym się wprost do elektrowni wiatrowych. Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b m.p.z.p., na terenach oznaczonych na rysunku planu symbolami R/EW przewiduje się budowę turbin wiatrowych typu V80-2,0MW NH100. Organy interpretując powyższy zapis uznały, że w miejscowym planie zostały ściśle określone parametry techniczne turbiny wiatrowej dopuszczonej do zastosowania w ramach inwestycji. Jednocześnie przyjęły, że miejscowy plan nie zawiera zapisów, które pozwalałyby na odstąpienie od wskazanych parametrów. Organy podkreśliły, iż przedłożony projekt budowlany określa warunki realizacji elektrowni wiatrowej o mocy 500 kW, typ ENERCON E-40, gdy § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b m.p.z.p. dopuszcza jedynie budowę turbin wiatrowych typu V80-2,0MW NH100. Powyższe w ocenie organów oznacza, iż zostanie zastosowany inny typ turbiny i o innej mocy od przewidzianych w miejscowym planie. Z powyższą interpretacją postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zaprezentowaną przez organy nie można się zgodzić. Wbrew temu stanowisku organów zgodzić należy się ze skarżącym, iż planowana inwestycja zgodna jest z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodzić należy się bowiem ze skarżącym, iż zapis planu przewidujący budowę turbin wiatrowych typu V80-2,0MW NH100 oznacza jedynie przykładowy rodzaj turbiny wiatrowej. W taki też sposób postanowienia planu interpretuje Wójt Gminy G., który jest podmiotem odpowiedzialnym zarówno za przygotowanie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak również jest podmiotem odpowiedzialnym za jego wykonanie. (pismo Wójta z dnia 18 marca 2015 r. skierowane do skarżącego, pismo Wójta z dnia 30.12.2013r. skierowane do RDOŚ, decyzja Wójta z dnia [...].08.2014r. o środowiskowych uwarunkowaniach, a także wyjaśnienia projektanta J.S. z dnia 16.03.2015r.) Interpretując zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy mieć na względzie, iż w uchwale posłużono się sformułowaniem "przewiduje". Użycie takiego sformułowania nie oznacza nakazu budowy tylko określonej turbiny. Synonimem słowa "przewidywać" są takie słowa jak prognozować, spodziewać się, mieć nadzieję. Z powyższych względów należało uznać, iż organ uchwalający plan miejscowy poprzez wskazanie konkretnego modelu turbiny określił w ten sposób maksymalne parametry elektrowni wiatrowej jaka może być realizowana na terenach oznaczonych symbolem R/EW. W piśmie Wójta Gminy G. z dnia 18 marca 2015 r. wskazano wprost, iż zapis § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b m.p.z.p. przewidujący jedynie budowę turbin wiatrowych typu V80-2,0MW NH100 określa jedynie przykładowy rodzaj turbiny wiatrowej oraz wskazuje maksymalne, dopuszczalne parametry. Dalej wskazano w tym piśmie, że parametry turbiny wskazanej w treści § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b m.p.z.p., tj. typu V80-2,0MW NH100 stanowią wytyczne w zakresie maksymalnych wartości technicznych , jakich turbiny na tym terenie nie mogą przekroczyć. Wreszcie Wójt we wspomnianym piśmie wprost wyjaśnił, że planowana przez skarżącego przedsięwzięcie jest zgodne z m.p.z.p. Gminy G.. Sad orzekający w niniejszym składzie nie znalazł przesłanek do zakwestionowania powyższej wykładni dokonanej przez Wójta Gminy G.. Dokonując powyższej interpretacji zapisów planu należy mieć na uwadze, iż zastosowanie znajduje tu nie tylko wykładnia gramatyczna, lecz także wykładnia funkcjonalna (celowościowa). Zauważyć trzeba, że istotny dla sprawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony w 2004 r. Od tego czasu technologia znacznie się rozwinęła i ulepszyła pozwalając na uzyskanie tych samych efektów przy niższych parametrach turbin wiatrowych. A interpretacja zaprezentowana przez podmiot odpowiedzialny za przygotowanie projektu planu i wykonanie jego postanowień daje możliwość dostosowania postanowień planu do aktualnie obowiązującego nazewnictwa i parametrów turbin wiatrowych. Zgodzić się trzeba z tezą, że rozwój technologiczny doprowadził do powstania turbin wiatrowych o większej wydajności, a jednocześnie o mniejszym stopniu szkodliwości dla otoczenia i środowiska. Uwzględniając ten rozwój celowościowym i korzystnym jest dopuszczanie do budowy turbin wiatrowych o innej nazwie niż wskazana w przedmiotowym zapisie m.p.z.p., lecz o korzystniejszych parametrach niż przykładowo wskazane w m.p.z.p. Odmienna, ściśle literalna wykładnia zapisu § 11 ust. 1 pkt 1 lit. b m.p.z.p., prowadziłaby do wydawania decyzji nieracjonalnych, nielogicznych i sprzecznych nie tylko z interesem inwestora, lecz także całych społeczności. Zmuszałaby ona bowiem inwestorów do budowy elektrowni wiatrowych o gorszych parametrach i większej szkodliwości dla otoczenia, pomimo istnienia urządzeń o lepszej wydajności i parametrach. Taka interpretacja planu została również zaprezentowana pośrednio w decyzji Wójta Gminy G. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji (decyzja z dnia [...].08.2014r. [...]), a bezpośrednio w postanowieniu RDOŚ w P. z dnia [...].01.2014r. nr [...] opiniującym przedmiotowe przedsięwzięcie, gdzie wprost stwierdzono zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami m.p.z.p. Wójt Gminy G. również w swym piśmie z dnia 30.12.2013r. skierowanym do RDOŚ w P. wyraził wprost pogląd, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z właściwym m.p.z.p., gdyż znajduje się na terenach przeznaczonych pod uprawy polowe z dopuszczeniem lokalizacji elektrowni wiatrowych (R/EW), a mniejsza moc i mniejsza wysokość turbiny wiatrowej (wieży) powodują zgodność inwestycji z m.p.z.p. Z powyższych względów uznać należy, iż przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne, wbrew ocenie organu, zgodne jest z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a odmienne ustalenia organu czynią zasadnym zarzut naruszenia przez ten organ art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art.135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Prowadząc sprawę ponownie organ administracji uwzględni powyższą wykładnię i w razie ustalenia, że wniosek o pozwolenie na budowę spełnia pozostałe wymagania określone przepisami prawa obowiązany będzie wydać pozwolenie na budowę.